PG 120, col. 513
habentes speciem, hoc lecti, stragulaevestes, men- A Spiritus sermonibus incredulus. In omni utique
abs te visi, sed separati, visione tua, omnia bona
complectente privamur, ubinam requiem, ubi lo-
cum dolore vacuum invenient ’ἶ ubi habitabant, si
recti non fuerint? etenim Περι-ἱ habitabant cum
vultu tuo 8. Formalus enim in eorum recto corde,
et habitant cum forma tua in te, Christe meus.
Ο mira res, ο bonitatis donum inopinabile, in
forma Dei esse homines, etformari in ipsis, quem
nemo capit, Deum, cujus natura et invariabilis,
et immutabilis, qui in omnibus se dignis habitare
vult, ut quilibetin se totum regem, ipsum regnum
,δειεξξυιξι {esti-wine?!"fissum": B evaserit. verba ejus'in hoc capite a‘d Deum ατῑιονίε
et ad regnum pertinentia habeat, et fulgeat, quem.
admodum refulsit redivivus Deus meus, plusquam
radii solis hujus, quem cernimus. Et cum astite-
rint ei qui sic ipsos glorificavit, magnitudine glo-
riae, et assiduo divinae claritatis incremento admi-
ratione attoniti manent. Nec enim ullis saeculis
proficiendi finis erit: siquidem statin, seu cessatio
incrementi finiret id quod finiri nequit, et com-
prehensionem prorsusincomprehensibilis, satieta-
temque induceretillius, quo satiari nullus potest :
sed plenitudo ejus, et gloria lucis abyssus erit pro-
fectus, et sine fine principium. Et sicut qui habent
Christum intus formatum, eiderr, quanquam ita
fulgenti, ut adiri nequeat, astant nihilominus: sic
finis in, ipsis, gloriae est initium. Atque ut tibi sem,
sum mentemque meam dilucidius exponam, in fine
habebunt principium, et in principio finem. Plus- tuum mundissimum,memhrumfulgidum,membrum
quam plenum intellige mihi, rt accessionis haud vere sanctum, membrum longe rutilans, pelluci-
indigum, et qui currunt, eos finem infiniti non an-
tevertere. Si namque transeat coelum istud, quod
videmus et terra, et qum in ea sunt omnia con-
jecta quod dixit erit loci comprehensio, ubi finem
invenies, non dico corporeum, sed animo plenitu-
dinem mundi incorporei poteris comprehendere.
Non est autem mundus, sed aer, sicut antea : nec
aer, sed inenarrabilis (quod universum vocant) abys-
sus fine carens penitus; mqualiter undique tota ex opera, ad quas actiones tam venerabilibus divi-
partibus utrisque. Hoc omne divinitate repletum nisque membris tandem ubi debeam. Da mihi quae
est. Qui ergo ejus participes sunt, etin ipso habi- Ddico et loqui, et facere, ο artifex, et fictor meus.
tant, quomodo totum complectantur, ut etiam sa-
turentur Υ aut quomodo, dic mihi, finem infiniti
capient? Difficillimum plane, et impossibile est.
Nam neque hic in corpore sanctos degentes, neque
illuc in Deo translatos talis omnino cogitatiosubire
potest. Obleguntur namque lumine divinae gloriae,
illuminantur, et lucent, et obiectantur in his, et
sciunt vere, omnique et plena fide, horum perfe-
ctionem infinitam fore. A Deo autem abjecti, miror
ubi consistent, longe sejuncti ab eo qui ubique
est. Et sane, fratres, miraculum obstupescendum,
et ad quod bene intelligendum mente illuminata
opus sit, ut non incidas in haeresim quasi divini
8 Psal. cxxxrx ti. 9 Ι Cor. xm, 1.
abs te visi, sed separati, visione tua, omnia bona
complectente privamur, ubinam requiem, ubi lo-
cum dolore vacuum invenient ’ἶ ubi habitabant, si
recti non fuerint? etenim Περι-ἱ habitabant cum
vultu tuo 8. Formalus enim in eorum recto corde,
et habitant cum forma tua in te, Christe meus.
Ο mira res, ο bonitatis donum inopinabile, in
forma Dei esse homines, etformari in ipsis, quem
nemo capit, Deum, cujus natura et invariabilis,
et immutabilis, qui in omnibus se dignis habitare
vult, ut quilibetin se totum regem, ipsum regnum
,δειεξξυιξι {esti-wine?!"fissum": B evaserit. verba ejus'in hoc capite a‘d Deum ατῑιονίε
et ad regnum pertinentia habeat, et fulgeat, quem.
admodum refulsit redivivus Deus meus, plusquam
radii solis hujus, quem cernimus. Et cum astite-
rint ei qui sic ipsos glorificavit, magnitudine glo-
riae, et assiduo divinae claritatis incremento admi-
ratione attoniti manent. Nec enim ullis saeculis
proficiendi finis erit: siquidem statin, seu cessatio
incrementi finiret id quod finiri nequit, et com-
prehensionem prorsusincomprehensibilis, satieta-
temque induceretillius, quo satiari nullus potest :
sed plenitudo ejus, et gloria lucis abyssus erit pro-
fectus, et sine fine principium. Et sicut qui habent
Christum intus formatum, eiderr, quanquam ita
fulgenti, ut adiri nequeat, astant nihilominus: sic
finis in, ipsis, gloriae est initium. Atque ut tibi sem,
sum mentemque meam dilucidius exponam, in fine
habebunt principium, et in principio finem. Plus- tuum mundissimum,memhrumfulgidum,membrum
quam plenum intellige mihi, rt accessionis haud vere sanctum, membrum longe rutilans, pelluci-
indigum, et qui currunt, eos finem infiniti non an-
tevertere. Si namque transeat coelum istud, quod
videmus et terra, et qum in ea sunt omnia con-
jecta quod dixit erit loci comprehensio, ubi finem
invenies, non dico corporeum, sed animo plenitu-
dinem mundi incorporei poteris comprehendere.
Non est autem mundus, sed aer, sicut antea : nec
aer, sed inenarrabilis (quod universum vocant) abys-
sus fine carens penitus; mqualiter undique tota ex opera, ad quas actiones tam venerabilibus divi-
partibus utrisque. Hoc omne divinitate repletum nisque membris tandem ubi debeam. Da mihi quae
est. Qui ergo ejus participes sunt, etin ipso habi- Ddico et loqui, et facere, ο artifex, et fictor meus.
tant, quomodo totum complectantur, ut etiam sa-
turentur Υ aut quomodo, dic mihi, finem infiniti
capient? Difficillimum plane, et impossibile est.
Nam neque hic in corpore sanctos degentes, neque
illuc in Deo translatos talis omnino cogitatiosubire
potest. Obleguntur namque lumine divinae gloriae,
illuminantur, et lucent, et obiectantur in his, et
sciunt vere, omnique et plena fide, horum perfe-
ctionem infinitam fore. A Deo autem abjecti, miror
ubi consistent, longe sejuncti ab eo qui ubique
est. Et sane, fratres, miraculum obstupescendum,
et ad quod bene intelligendum mente illuminata
opus sit, ut non incidas in haeresim quasi divini
8 Psal. cxxxrx ti. 9 Ι Cor. xm, 1.