PG 121, col. 41
ἄφαντος γεγονὼς, ἐλθὼν διηγήσατο τοῖς πρωτοπλά-
στοις ὅσα ἐμυήθη διὰ τοῦ ἀγγέλου. Εὐειδὴς δὲ ἧν καὶ
εὐδιάπλαστος σόδρα αὐτός τε καὶ οἱ ἐξ αὐτοῦ γεν-
νώμενοι, Ἐγρήγορες καὶ υἱοὶ Θεοῦ διὰ τὴν λάμψιν
τοῦ προσώπου τοῦ Σὴθ λεγόμενοι· καὶ τήν ὑψηλο-
τέραν γῆν τῆς Ἐδὶμ ᾣκουν, πλησίον τοῦ παραδεί-
σου ἆγγελικῶς βιοῦντες, ’ὲως τοῦ χιλιοστοῦ κοσμι-
κοῦ ἔτους. Τούτων τὴν ἑνάρετον πολιτείαν μὴ φέ-
ρων ὁ ἀρχέκακος βλέπειν, εἷς τήν ὡραιότητα τῶν θυγα-
τέρων τῶν ανθρώπων ἢτοι τοῦ Καϊν αὐτοὺς ἔτρωσεν.
[Α. 9.] Ὀτι τὸ, ι( Ἐνὼς ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι τὸ
ὗνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ πρῶτος n προσαγορεύεσθαι
ὀνόματι Θεοῦ, ἔστιν Ἐνὼς γὰρ ἑρμηνεύεται ἅν-
θρωπος κατὰ τὸν Ἐϐραϊκὸν νοῦνο οὕτως ὁ Σωτὴρ
Υἱὸς ὅντως ἀνθρώπου, κατᾶ τὸ) φυσικὸν λόγον Ἀφρι-
κανοῦ. Ἑνὼς δὲ γεννᾷ τὸν Μαλελεήλ, ὁ δὲ τὸν Ἴάρεδ,
ἐξ οὗ Ἑνώχ. Οὗτος πρῶτος γράμματα μανθάνει καὶ
διδάσκει, καὶ θείων μυστηρίων ἀποκαλύψεως ἀξιοῦ-
ται. Καὶ πρώτη περίοδος τῶν πεντακοσίων τριάκον-
τα δύο ἐτῶν πληροῦται· ἦν δὲ χρόνος τοῦ μὲν Σήθ
τριακόσιοί δύο, τοῦ δὲ Ἑνὼχ ἐννενηκονταοκτώ.
Ὀτι Ἀδὰμ τῷ ἓξακοσιοστῷ ἔτει μετανοήσας ἔγνω
δι’ ἀποκαλύψεως τὰ περὶ τῶν Ἑγρηγόρων καὶτοῦ
κατακλυσμοῦ, καὶ τὰ περὶ μετανοίας καὶ τῆς θείας
σαρκώσεως, καὶ περὶ τῶν καθ’ ἑκάστην ὥραν ἠμε-
ριν-ἧν καὶ νυκτερινὴν ἆναπεμπομένων εὐχῶν τῷ
Θιῷ απὸ πάντων τῶν κτισμάτων δι’ Ονόριὴλ τοῦ ἐπὶ
τῆς μετανοίας ἀρχαγγέλου, οὕτως· ⁸Ὠρᾳ πρώτᾳ ἠμε-
ρενῇ πρώτη εὗχή ἐπιτελεῖται ἐν τῷ οὐρανῷ, δευτέρᾳ
εὐχὴ ἄγγέλων, τρίτῃ εὖχή πτηνῶν, τετάρτῃ εὐχὴ
κτηνῶν, πέμπτῃ εὖχῆ θηρίων, ἕκτῃ ἀγγέλων παρά·
στασις καὶ διάκρισις πάσης κτίσεως, ἑϐδόμῃ ἀγγέ,
λων εἴσοδος πρὸς Θεὸν καὶ ἔξοδος ἀγγέλων, ὀγδόῃ
αἲνεσις καὶ θυσίαι ἀγγέλων, ἐννάτῃ δέησις καὶ λα-
τρεία ἀνθρώπου, δεκάτῃ ἐπισκοπαὶ ὑδάτων καὶ δεή-
σεις οὐρανίων καὶ ἐπιγείων, ἑνδεκάτῃ ἀνθομολόγησις
καῖ ἂγαλλίασις πάντων, δωδεκάτῃ ἔντευξις ἀνθρώπων
εἷς εὐδοκίας. Τῷδὶ ἐννακοσιοστῷ τριακοστῷ ἔτει ’Δδᾶμ
ἐκοιμήοη κατ’ αὐτὴν τῆς παραϐάσεως ἡμέραν, καὶ
εἷς τὴν γῆς ἕξ ἧς ἐλήφθη ἀπῆλθε, καταλείψας ἄῤ-
ῥένας υἱοὺς λγ⁸ καὶ θυγατέρας κζ’. Οὗτος ἡγεμόνευσε
ἱ
τοῦ γὲνους τῶν ἀνθρώπων δι’ ὅλης αὐτοῦ τῆς ζωῆς.
Ἠ δὶ ταφὴ αὐτοῦ κατά τὴν τῶν Ἱεροσολύμων γέ-
γονε γῆν, ὡς Ἰώσηπος ⁴ἱστορεῖ. Τῷ αὖτῷ χρόνῳ καὶ
Κάιν ἀπέθανε, πεσόντος ἐπ’ αὐτὸν τοῦ οίκή ματος, μετ’
ἐνιαυτὸν ἕνα τῆς τοῦ Ἀδὰμ τελευτῆς.
(25) Hoc vult, Enosum _Dei nomine appellatum eumque fiducia: plenus invocavit. Porro locus
fuisse: Sed ineptaa__sunt hae nugae, et quin (ne de videtur_corruptus :— manifesto quidem rfalsum est
Hebraica geritate dicamus) usu Graecae linguwre- Mabalaleelem' fuisseEnosi Villium, cujus fuit ex
fel_lt_1ntur.Estenimmedium,utvocanttverbumjrrt- Cenano nepos. quod sequitur de Urielo, ambit
καλὲομαι, inuoco, quod nemo nescit nisi qui biblia gnum estA isne Adamum_ docuerit an preces ad
(ξιτ-εεοᾲ non legit. Enosus ergo, qui_a_vitzehumanm
miseriis hoc nomen habet (quod Hebraice eruditi
norunt, et hoc loco demonstrare intempestivum
est) inter eas primus in Deo spem suam’reposuit
ΡΑτιιοι. Gn. CXXI.
στοις ὅσα ἐμυήθη διὰ τοῦ ἀγγέλου. Εὐειδὴς δὲ ἧν καὶ
εὐδιάπλαστος σόδρα αὐτός τε καὶ οἱ ἐξ αὐτοῦ γεν-
νώμενοι, Ἐγρήγορες καὶ υἱοὶ Θεοῦ διὰ τὴν λάμψιν
τοῦ προσώπου τοῦ Σὴθ λεγόμενοι· καὶ τήν ὑψηλο-
τέραν γῆν τῆς Ἐδὶμ ᾣκουν, πλησίον τοῦ παραδεί-
σου ἆγγελικῶς βιοῦντες, ’ὲως τοῦ χιλιοστοῦ κοσμι-
κοῦ ἔτους. Τούτων τὴν ἑνάρετον πολιτείαν μὴ φέ-
ρων ὁ ἀρχέκακος βλέπειν, εἷς τήν ὡραιότητα τῶν θυγα-
τέρων τῶν ανθρώπων ἢτοι τοῦ Καϊν αὐτοὺς ἔτρωσεν.
[Α. 9.] Ὀτι τὸ, ι( Ἐνὼς ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι τὸ
ὗνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ πρῶτος n προσαγορεύεσθαι
ὀνόματι Θεοῦ, ἔστιν Ἐνὼς γὰρ ἑρμηνεύεται ἅν-
θρωπος κατὰ τὸν Ἐϐραϊκὸν νοῦνο οὕτως ὁ Σωτὴρ
Υἱὸς ὅντως ἀνθρώπου, κατᾶ τὸ) φυσικὸν λόγον Ἀφρι-
κανοῦ. Ἑνὼς δὲ γεννᾷ τὸν Μαλελεήλ, ὁ δὲ τὸν Ἴάρεδ,
ἐξ οὗ Ἑνώχ. Οὗτος πρῶτος γράμματα μανθάνει καὶ
διδάσκει, καὶ θείων μυστηρίων ἀποκαλύψεως ἀξιοῦ-
ται. Καὶ πρώτη περίοδος τῶν πεντακοσίων τριάκον-
τα δύο ἐτῶν πληροῦται· ἦν δὲ χρόνος τοῦ μὲν Σήθ
τριακόσιοί δύο, τοῦ δὲ Ἑνὼχ ἐννενηκονταοκτώ.
Ὀτι Ἀδὰμ τῷ ἓξακοσιοστῷ ἔτει μετανοήσας ἔγνω
δι’ ἀποκαλύψεως τὰ περὶ τῶν Ἑγρηγόρων καὶτοῦ
κατακλυσμοῦ, καὶ τὰ περὶ μετανοίας καὶ τῆς θείας
σαρκώσεως, καὶ περὶ τῶν καθ’ ἑκάστην ὥραν ἠμε-
ριν-ἧν καὶ νυκτερινὴν ἆναπεμπομένων εὐχῶν τῷ
Θιῷ απὸ πάντων τῶν κτισμάτων δι’ Ονόριὴλ τοῦ ἐπὶ
τῆς μετανοίας ἀρχαγγέλου, οὕτως· ⁸Ὠρᾳ πρώτᾳ ἠμε-
ρενῇ πρώτη εὗχή ἐπιτελεῖται ἐν τῷ οὐρανῷ, δευτέρᾳ
εὐχὴ ἄγγέλων, τρίτῃ εὖχή πτηνῶν, τετάρτῃ εὐχὴ
κτηνῶν, πέμπτῃ εὖχῆ θηρίων, ἕκτῃ ἀγγέλων παρά·
στασις καὶ διάκρισις πάσης κτίσεως, ἑϐδόμῃ ἀγγέ,
λων εἴσοδος πρὸς Θεὸν καὶ ἔξοδος ἀγγέλων, ὀγδόῃ
αἲνεσις καὶ θυσίαι ἀγγέλων, ἐννάτῃ δέησις καὶ λα-
τρεία ἀνθρώπου, δεκάτῃ ἐπισκοπαὶ ὑδάτων καὶ δεή-
σεις οὐρανίων καὶ ἐπιγείων, ἑνδεκάτῃ ἀνθομολόγησις
καῖ ἂγαλλίασις πάντων, δωδεκάτῃ ἔντευξις ἀνθρώπων
εἷς εὐδοκίας. Τῷδὶ ἐννακοσιοστῷ τριακοστῷ ἔτει ’Δδᾶμ
ἐκοιμήοη κατ’ αὐτὴν τῆς παραϐάσεως ἡμέραν, καὶ
εἷς τὴν γῆς ἕξ ἧς ἐλήφθη ἀπῆλθε, καταλείψας ἄῤ-
ῥένας υἱοὺς λγ⁸ καὶ θυγατέρας κζ’. Οὗτος ἡγεμόνευσε
ἱ
τοῦ γὲνους τῶν ἀνθρώπων δι’ ὅλης αὐτοῦ τῆς ζωῆς.
Ἠ δὶ ταφὴ αὐτοῦ κατά τὴν τῶν Ἱεροσολύμων γέ-
γονε γῆν, ὡς Ἰώσηπος ⁴ἱστορεῖ. Τῷ αὖτῷ χρόνῳ καὶ
Κάιν ἀπέθανε, πεσόντος ἐπ’ αὐτὸν τοῦ οίκή ματος, μετ’
ἐνιαυτὸν ἕνα τῆς τοῦ Ἀδὰμ τελευτῆς.
(25) Hoc vult, Enosum _Dei nomine appellatum eumque fiducia: plenus invocavit. Porro locus
fuisse: Sed ineptaa__sunt hae nugae, et quin (ne de videtur_corruptus :— manifesto quidem rfalsum est
Hebraica geritate dicamus) usu Graecae linguwre- Mabalaleelem' fuisseEnosi Villium, cujus fuit ex
fel_lt_1ntur.Estenimmedium,utvocanttverbumjrrt- Cenano nepos. quod sequitur de Urielo, ambit
καλὲομαι, inuoco, quod nemo nescit nisi qui biblia gnum estA isne Adamum_ docuerit an preces ad
(ξιτ-εεοᾲ non legit. Enosus ergo, qui_a_vitzehumanm
miseriis hoc nomen habet (quod Hebraice eruditi
norunt, et hoc loco demonstrare intempestivum
est) inter eas primus in Deo spem suam’reposuit
ΡΑτιιοι. Gn. CXXI.