PG 122, col. 1120
Ἐγγείσοω (19) ψυχῆς βάεος ἄμβροτον· ὅμματα δʼ
(άρδιν
Πάντʼ ἐκπέτασον ὅνω·
Ὁ τολμηροτάτης (2C) φύσεως ἀνθρωπε τάχνάσμα.
Πολλάκις ν λέξῃς μοι, ἀθρήσεις (21) κντη λεκτόν.
Οῦτε γὰρ ούράνιος κυδρὸς τότε φαίνεται ὅγκος·
Ἀστέρες οὐ λάμπουσι, τὸ μήνης φῶς κεκάλυπται,
Χδὼν οὐχ ἔστηκε, βλέπεται δὲ τὰ πάντα κεραυνοί.
Μὴ φύσεως καλέσῃς αῦτοπτον ἀγαλμμα.
Πsντοθεν (52) ἀπλάστῳ ψυχῇ, πυρὸς ἡνία τεῖνον.
Ἡνίκα μὲν βλέψης μορφῆς ἀτερ εὐίερον πῦρ
vini, luxuma etiam corpus tueberis.
Certe ex finibus terræ prodeunt oanes terrestres,
nunquam demonstrantes verum signum bominnro
mortsli.
Nuturalis ratio suadet esse dæmonas sanctos,
etiam malæ materiæ germoins frugi ac bona.
Uitrices furiæ homines constringunt.
Animæ prolunditas imamortalis mperst : oculos
vero prorsus totos expande sursumo versus.
O homo mooachinamentumo naturæ confidentis-
JoANNIS osoPEI NOES.
versism habet cum undique caliginοso. Nam quid
ncutius in his versibus quispiam cernere possit
non emm solum in globos cœlestes reducere vide-
tur illinc venientem nsturam, sed si quid ex ignis
et aeris sumamoitate in imaaginariam naturam des-
cendens attraxit, antequama induerit tegumentum,
et istud, siunt, cnm validiori psrte transmittit.
Nam materiæ excrementum haud fuerit divinuma
corpus.
(16) Mὴ ἐξάης. Εαplicst lotinus philosophns,
lib. α, De anim. educt.
(17) Ἐκτείνας. Marailius sic vertit lib. Xmn, De
anim. immnortal. cap. 4: Si metems ardentems ad
opus pielatis intenderis, lable corpus seroabis
(18) Aὶ ποιναl. Pulcherrima declaratio hujus
oraculi peti potest e Synesii libro De insomsns,
pag. 109, ubi sic inquit: Aὶ παρʼ ἀξίαν καλούμμεναι
ξυμφοραῖ, μμέγα μέρος συμμβάλλονται πρὸς τὸ λῦσαι
τῆν σχέσιν ἢν ἔχομεν πρὸςτὰ τῆδε, etc. Id est, ε Ca-
lamitates iasolitæ maxime conferunt ad tollendaα
propensionem qus in res caducas ferimur.6t psulo
post, Ποιναὶ γὰρ ὑλαλαι τότε δὴ καῖ παρʼ εἶμαρμέ-
νην κινουνται κατά τῶν ἄμφηνιασάντων πρὸς τοὺς
νόμους αὐτῆς. Καὶ τοῦτο ἀρα αὶ καλούμεναι πεῖραι,
8ς Ἡρακλέα τε ἀνατλῆναί φασιν ὶεροὶ λόγοι. Hoe
est, e Pænæ sane etiam præter isti necessitatem roo·
ventur adversus feroces et legum frena excutientes
atque hæ profecto ærumnæ sunt et celebres illi
labores quos Herculem snstinuisse perhibent sacri
sermoones.
(19) Ἡγείσεω, Msrsil. lib. Xmn, Ds anssmm. immm.
csp. Iv, ut supra indicavi.
ἢ κρείττονι μερίδι συναναπέμπει.
(20) Ὁ τολμηροτάτης. Idem refert lib. av, cap.
1: O, homso naaturæ audentssimæ artifieiur.
(21) εθρησεῖς.In vet. cod. regiæ bibliothecæ scri-
bitur ἐπρήσῃς πάντα λ., et linea penult. κεραυνοῖς.
(22) Πάντοθεν. Hic est ordo versuum hujus pa-
ginæ in codice regio. Primus eεt πάντοθεν, secun-
dum ὦ πῶς ἔχει κόσμμoctertius ἡνίκα, quatus λαμ-
πόμενον, quintus κλῦθι, εextus πάντα γὰρ, septi-
mus δευτέρῳ , octavus Πατήρ οὐ φόβον, nonus
ἐαυτὸν ὁ Πατήρ cum proximo οὐδʼ 4ν, decimus ἔστι
δὲ δή τι undecimaus εἶσῖν πάντα, duodecimus μάν-
θανε τὸ, decimus tertius νοούμεναι,decimus quartus
βουλαῖς, quintns sutema in istius paginmæ ordine
σύμβολα, etc., plane omissus esά.
(άρδιν
Πάντʼ ἐκπέτασον ὅνω·
Ὁ τολμηροτάτης (2C) φύσεως ἀνθρωπε τάχνάσμα.
Πολλάκις ν λέξῃς μοι, ἀθρήσεις (21) κντη λεκτόν.
Οῦτε γὰρ ούράνιος κυδρὸς τότε φαίνεται ὅγκος·
Ἀστέρες οὐ λάμπουσι, τὸ μήνης φῶς κεκάλυπται,
Χδὼν οὐχ ἔστηκε, βλέπεται δὲ τὰ πάντα κεραυνοί.
Μὴ φύσεως καλέσῃς αῦτοπτον ἀγαλμμα.
Πsντοθεν (52) ἀπλάστῳ ψυχῇ, πυρὸς ἡνία τεῖνον.
Ἡνίκα μὲν βλέψης μορφῆς ἀτερ εὐίερον πῦρ
vini, luxuma etiam corpus tueberis.
Certe ex finibus terræ prodeunt oanes terrestres,
nunquam demonstrantes verum signum bominnro
mortsli.
Nuturalis ratio suadet esse dæmonas sanctos,
etiam malæ materiæ germoins frugi ac bona.
Uitrices furiæ homines constringunt.
Animæ prolunditas imamortalis mperst : oculos
vero prorsus totos expande sursumo versus.
O homo mooachinamentumo naturæ confidentis-
JoANNIS osoPEI NOES.
versism habet cum undique caliginοso. Nam quid
ncutius in his versibus quispiam cernere possit
non emm solum in globos cœlestes reducere vide-
tur illinc venientem nsturam, sed si quid ex ignis
et aeris sumamoitate in imaaginariam naturam des-
cendens attraxit, antequama induerit tegumentum,
et istud, siunt, cnm validiori psrte transmittit.
Nam materiæ excrementum haud fuerit divinuma
corpus.
(16) Mὴ ἐξάης. Εαplicst lotinus philosophns,
lib. α, De anim. educt.
(17) Ἐκτείνας. Marailius sic vertit lib. Xmn, De
anim. immnortal. cap. 4: Si metems ardentems ad
opus pielatis intenderis, lable corpus seroabis
(18) Aὶ ποιναl. Pulcherrima declaratio hujus
oraculi peti potest e Synesii libro De insomsns,
pag. 109, ubi sic inquit: Aὶ παρʼ ἀξίαν καλούμμεναι
ξυμφοραῖ, μμέγα μέρος συμμβάλλονται πρὸς τὸ λῦσαι
τῆν σχέσιν ἢν ἔχομεν πρὸςτὰ τῆδε, etc. Id est, ε Ca-
lamitates iasolitæ maxime conferunt ad tollendaα
propensionem qus in res caducas ferimur.6t psulo
post, Ποιναὶ γὰρ ὑλαλαι τότε δὴ καῖ παρʼ εἶμαρμέ-
νην κινουνται κατά τῶν ἄμφηνιασάντων πρὸς τοὺς
νόμους αὐτῆς. Καὶ τοῦτο ἀρα αὶ καλούμεναι πεῖραι,
8ς Ἡρακλέα τε ἀνατλῆναί φασιν ὶεροὶ λόγοι. Hoe
est, e Pænæ sane etiam præter isti necessitatem roo·
ventur adversus feroces et legum frena excutientes
atque hæ profecto ærumnæ sunt et celebres illi
labores quos Herculem snstinuisse perhibent sacri
sermoones.
(19) Ἡγείσεω, Msrsil. lib. Xmn, Ds anssmm. immm.
csp. Iv, ut supra indicavi.
ἢ κρείττονι μερίδι συναναπέμπει.
(20) Ὁ τολμηροτάτης. Idem refert lib. av, cap.
1: O, homso naaturæ audentssimæ artifieiur.
(21) εθρησεῖς.In vet. cod. regiæ bibliothecæ scri-
bitur ἐπρήσῃς πάντα λ., et linea penult. κεραυνοῖς.
(22) Πάντοθεν. Hic est ordo versuum hujus pa-
ginæ in codice regio. Primus eεt πάντοθεν, secun-
dum ὦ πῶς ἔχει κόσμμoctertius ἡνίκα, quatus λαμ-
πόμενον, quintus κλῦθι, εextus πάντα γὰρ, septi-
mus δευτέρῳ , octavus Πατήρ οὐ φόβον, nonus
ἐαυτὸν ὁ Πατήρ cum proximo οὐδʼ 4ν, decimus ἔστι
δὲ δή τι undecimaus εἶσῖν πάντα, duodecimus μάν-
θανε τὸ, decimus tertius νοούμεναι,decimus quartus
βουλαῖς, quintns sutema in istius paginmæ ordine
σύμβολα, etc., plane omissus esά.