PG 122, col. 1320
μορφὰς μεταϐάλλομαι, ὁπόταν οἱ ἄνθρωποι ἔρχων-
ται δι’ έπιθυμίας γυναικῶν · ὶγὼ μεταμορφοῦμαι εἰς
θῆλυ εὔκοσμον, καὶ ἁπτομένου μου, οἱ ἅνθρωποι
καθ’ ὕπνον ἑμπαίζω αὺτοῖς · ποτὶ δὲ πάλιν ὑπόπτε-
ρος γίνομαι ὑπὸ τοὺς οὐρανίους τόπους. Φαίνομαι
καὶ ὡς λέων, καὶ κελεύομαι ὑπὸ πάντων τῶν 6a:-
μόνων · ἀπόγονος εἰμὶ ἀρχαγγέλου Οὖριήλ, τῆς δυ-
νάμεως τοῦ Θεοῦ. Ἐγὼ Σολομῶν ἀκούσας τὸ ὄνομα
τοῦ ἀρχαγγέλου εὐξάμενος ἐδόξασα τὸν Θεὸν, καί
Κύριον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς · καὶ σφραγισας
αὐτὸν ἔταξα εἷς τὴν ἐργασίαν τῆς λιθοτομίας,τοῦ
τέμνειν τοὺς λίθους έν τῷ ναῷ, ἀχθέντας διὰ θαλάσ-
σης ’Δραόίας τοὺς κειμένους παρά τὸν αἶ’γιαλόν·
Φοὸούμινος δὶ τὸν σίδηρον προς (1) καὶ λέγει μοι,
Δέομαί σου, βασιλεῦ Σολομῶν, ἔασόν με ἄνετον
εῖναι, κάγώ σοι ἆναγάγω πάντα τὰ δαιμόνια. Μὴ
Ὁ δὶ Ὀρνίας, λαϐὼν τὸ δακτυλίδιον, ἀπῆλθε πρὸς
τὸν Βεελζεϐοὺλ τὸν ἔχοντα τήν βασιλείαν ἐπὶ τῶν
δαιμονίων, Ἔφη αὐτῷ ⁸ Δεῦρο καλεῖ σε Σολομῶν ° '0
δὲ Βεελζεϐοὺλ ἀκούσας ἔφη αὖτῷ · Λέγε μοι τίς
ἐστιν ουτος 6 Σολομῶν, ’ὸν σὺ φής μοι · 6 δὶ Ὀρνίας
Ξρῥιψεν τὸ δακτυλίδιον εἷς τὸ στῆθος τοῦ Βεελζεὸοὺλ
λέγων · Καλεῖ σε Σολομῶν 6 βασιλεύς. Ἀνέκραξε δὶ
“ 6 Βιελζεϐοὺλ φωνῇ μεγάλῃ · καὶ ἕρῥιψε φλόγα πυρὸς
καιομένην μεγάλην, καὶ ἀναστὰς ἠκολούθει τῷ
Ὀρνία · καὶ ἦλθε πρὸς Σ. Ὀς δὲ εἶδεν τὸν ἄρχοντα
τῶν δαιμονίων, ἐδόξασα Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρα-
νοῦ καὶ γῆς ποιητὴν, καὶ εἷπον · Εὑλογητὸς εἰ, K6-
ριε 6 Θεὸς 6 παντοκράτωρ, 6 δοὺς τῷ παιδὶ σου Σο-
λομῶντι τήν τῶν σοφῶν πάρεδρον σοφίαν,καὶ ὁποι
τάξας εἷς έμὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ διαϐόλου ' Καὶ
ἐπηρώτησα αὐτὸν, καὶ εἷπον · Λέγε τίς εἴ ' Ὀ δαί-
μων ἔφη · Ἐγώ εἶμι Βεελζεϐοὺλ, 6 τῶν δαιμονίων
ἔξαρχος · ἅπαντες δὲ οἱ δαίμονες ἕγγυθέν μου
προεδρεύουσι · καὶ έμφανίζω ἑκάστου δαίμονος τὴν
φαντασίαν. Αὐτὸς δέ μοι έπηγγεέλατο πάντα τὰ
ἀκάθαρτα πνεύματα ἀγαγεῖν πρός με δέσμια ο καὶ
ἐγὼ πάλιν ἐδόξασα τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς
γῆς, καὶ εὐχαριστῶ αὖτῷ πάντοτε.
Ἔπυθόμην παρὰ τοῦ δαίμονος εἶ ἐστὶν ἰν αὐτοῖς
θήλειαι* τοῦ δέ μοι φήσαντος εἶναι, κάγὼ εἷπον
ἤθελον εἶδέν-ιι ' xui ἀπελθὼν Βεελζεϐοὒλ ταχὺ,
ἤνεγκε πρός με τὴν Ὀνοσκελίδα, μορφὴν ἔχουσαν
περικαλῆ, καὶ δεσμὰ γυναικὸς ιῦχρώτου, καὶ κε-
ρατίζουσα τήν κεφαλήν. Ἐλθούσης δι αὐτῆς ἔφην
ρ εὶπὸς ταῦτα.
ται δι’ έπιθυμίας γυναικῶν · ὶγὼ μεταμορφοῦμαι εἰς
θῆλυ εὔκοσμον, καὶ ἁπτομένου μου, οἱ ἅνθρωποι
καθ’ ὕπνον ἑμπαίζω αὺτοῖς · ποτὶ δὲ πάλιν ὑπόπτε-
ρος γίνομαι ὑπὸ τοὺς οὐρανίους τόπους. Φαίνομαι
καὶ ὡς λέων, καὶ κελεύομαι ὑπὸ πάντων τῶν 6a:-
μόνων · ἀπόγονος εἰμὶ ἀρχαγγέλου Οὖριήλ, τῆς δυ-
νάμεως τοῦ Θεοῦ. Ἐγὼ Σολομῶν ἀκούσας τὸ ὄνομα
τοῦ ἀρχαγγέλου εὐξάμενος ἐδόξασα τὸν Θεὸν, καί
Κύριον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς · καὶ σφραγισας
αὐτὸν ἔταξα εἷς τὴν ἐργασίαν τῆς λιθοτομίας,τοῦ
τέμνειν τοὺς λίθους έν τῷ ναῷ, ἀχθέντας διὰ θαλάσ-
σης ’Δραόίας τοὺς κειμένους παρά τὸν αἶ’γιαλόν·
Φοὸούμινος δὶ τὸν σίδηρον προς (1) καὶ λέγει μοι,
Δέομαί σου, βασιλεῦ Σολομῶν, ἔασόν με ἄνετον
εῖναι, κάγώ σοι ἆναγάγω πάντα τὰ δαιμόνια. Μὴ
Ὁ δὶ Ὀρνίας, λαϐὼν τὸ δακτυλίδιον, ἀπῆλθε πρὸς
τὸν Βεελζεϐοὺλ τὸν ἔχοντα τήν βασιλείαν ἐπὶ τῶν
δαιμονίων, Ἔφη αὐτῷ ⁸ Δεῦρο καλεῖ σε Σολομῶν ° '0
δὲ Βεελζεϐοὺλ ἀκούσας ἔφη αὖτῷ · Λέγε μοι τίς
ἐστιν ουτος 6 Σολομῶν, ’ὸν σὺ φής μοι · 6 δὶ Ὀρνίας
Ξρῥιψεν τὸ δακτυλίδιον εἷς τὸ στῆθος τοῦ Βεελζεὸοὺλ
λέγων · Καλεῖ σε Σολομῶν 6 βασιλεύς. Ἀνέκραξε δὶ
“ 6 Βιελζεϐοὺλ φωνῇ μεγάλῃ · καὶ ἕρῥιψε φλόγα πυρὸς
καιομένην μεγάλην, καὶ ἀναστὰς ἠκολούθει τῷ
Ὀρνία · καὶ ἦλθε πρὸς Σ. Ὀς δὲ εἶδεν τὸν ἄρχοντα
τῶν δαιμονίων, ἐδόξασα Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρα-
νοῦ καὶ γῆς ποιητὴν, καὶ εἷπον · Εὑλογητὸς εἰ, K6-
ριε 6 Θεὸς 6 παντοκράτωρ, 6 δοὺς τῷ παιδὶ σου Σο-
λομῶντι τήν τῶν σοφῶν πάρεδρον σοφίαν,καὶ ὁποι
τάξας εἷς έμὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ διαϐόλου ' Καὶ
ἐπηρώτησα αὐτὸν, καὶ εἷπον · Λέγε τίς εἴ ' Ὀ δαί-
μων ἔφη · Ἐγώ εἶμι Βεελζεϐοὺλ, 6 τῶν δαιμονίων
ἔξαρχος · ἅπαντες δὲ οἱ δαίμονες ἕγγυθέν μου
προεδρεύουσι · καὶ έμφανίζω ἑκάστου δαίμονος τὴν
φαντασίαν. Αὐτὸς δέ μοι έπηγγεέλατο πάντα τὰ
ἀκάθαρτα πνεύματα ἀγαγεῖν πρός με δέσμια ο καὶ
ἐγὼ πάλιν ἐδόξασα τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς
γῆς, καὶ εὐχαριστῶ αὖτῷ πάντοτε.
Ἔπυθόμην παρὰ τοῦ δαίμονος εἶ ἐστὶν ἰν αὐτοῖς
θήλειαι* τοῦ δέ μοι φήσαντος εἶναι, κάγὼ εἷπον
ἤθελον εἶδέν-ιι ' xui ἀπελθὼν Βεελζεϐοὒλ ταχὺ,
ἤνεγκε πρός με τὴν Ὀνοσκελίδα, μορφὴν ἔχουσαν
περικαλῆ, καὶ δεσμὰ γυναικὸς ιῦχρώτου, καὶ κε-
ρατίζουσα τήν κεφαλήν. Ἐλθούσης δι αὐτῆς ἔφην
ρ εὶπὸς ταῦτα.