PG 122, col. 1325
δυνήσῃ παρ’ ἐμοὶ μαθεῖν, αὐτὸς γὰρ ἐλεύσεται πρὸς
σὲ δι’ ἐμοῦ κελεύσματος, καὶ εἷ’ποι σοι φανερῶς.
Ἐγὼ πρὸς αὐτὸν λέγω · Αὲγε μοι ὑπὸ ποίου ἀγγέ-
λου καταργῇ συ. Ὀ δὲ ἔφη ’ Ὑπὸ ἁγίου καὶ τιμίου
ὀνόματος τοῦ παντοκράτορος Θεοῦ τῷ καλουμένῳ
(sic) παρ’ Ἑϐραίοις που (υ ‘1) σηκῷ, οὗ ἡ ψῆφος
χμδ, παρᾶ δ’ ’Ἑλλησι Ἐμμανουήλ, καὶ ὲαν τις τῶν
Ῥωμαίων ὁρκίσῃ με τὸ μέγα ὄνομα τῆς δυιάμεως
Ἐλεήθ, ἀφανής γίνομαι. Ἐγὼ Σολομῶν ταῦτα ἀκοῦ-
σας ἐξεπλάγην, καί ἐκέλευσα αὐτὸν πρίζειν μάρ-
μαρα Θηϐάϊα. Ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαι αὐτὸν πρίζειν τὰ
μάρμαρα, οἱ ἕτεροι δαίμονες ἀνεκραῦγασαν (ρω-
. ,ς α η ,.. α ι κ η κ, ,
βασιλέα αὐ-
νήν μεγάλην, ἀλαλάζοντες διὰ τὸν
τῶν Βεελζεϐοὗλ· ἐγὼ δὲ Σολομῶν
ἐπηρώτησα
αὐτὸν λὲγων · Εἴ θέλεις λαϐεῖν ἄνεσιν, διἰςγησαί
μοι περὶ τῶν ἐπουρανίων . Λέγεε δὲ Βεελζεϐούλ·
”Ακουσον, βασιλεῦ, ἐὰν θυμιάσῃς στακτὴν (sic) καὶ
λίϐανον, καί βολϐοὺς θαλασσίους, νάρδον τε καὶ
κρόκον,καὶ λύχνους ἅψῃς ἔπτὰ ὲν σεισμῷ, οἰκίαν
ἐρείσεις · ἐὰν δὲ καθαρὸς ὣν, ἂῴῃς ὄρθρου ἐν ἡλίῳ
ἡμμένοι), (ἡμετὲρου, ἡμετέρῳ ⁸2) καὶ ὄψει τότε δρά-
κοντας τοὺς οὐρανίους πῶς εἷλοῦνται (sic) καὶ σῦ-
ρουσι τὸ ἅρμα τοῦ ἡλίου. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν ταῦτα
ἀκούσας ἐπετίμησα αὐτὸν, καὶ εἶπον · Σιώπα μοι
ἓως τοῦτον, καὶ πρίζε τὶ μάρμαρα ὡς προσέταξαὶ
σοι. Καὶ εὐλογήσας τὸν Θεὸν ἐγὼ Σολομῶν, ἐκέ-
λευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαίμονα · καὶ ἦλθε πρὸ
προσώπου μοῦ (sic), ὃς ἦν ἐπιφέρων τὸ πρόσωπον
ἐν τῷ ἀέρι ἅνω ὑψηλὸν, καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ πνεῦ-
ματος είλοῦμενον ὡσεὶ κοχλίας · καὶ ὀλίγους διέρ-
ῥηξεν στρατιώτας· ἤγειρε δὲ καὶ φοϐερὸν κονιορτὸν
ἰπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνέφερεν ἄνω ’ καὶ πάλιν ἔρριπτεν ἐπὶ τὸ ἡμᾶς Οαμϐἤσαι ⁸ καὶ εἶπεν τίνα ἔχω ἐρωτῆσαι ὡς
ἐπὶ πολὺ, καὶ ἀναστάντα με πτύσαι χαμαὶ κατ’ ἐκείνου τοῦ τόπου (3) καὶ ὲσιρράγισα τῷ δακτυλιδίῳ τοῦ Θεοῦ ’
καὶ οὕτως ἔστην ἡ αὔρα.
Τότε ἠρώτησα. αὐτὸν λέγων · Σὺ τίς εἷς Ἀρα
(αὕρα ⁸1) (4) οὕτω πάλιν κονιορτὸν τινάξας ἀπεκρίθη
μοι · Τί σὺ οὲλεις, βασ. Σ. ἈπεκρίΘην αὐτῷ· Εἷπὲ μοι
τί λὲγεις, κάγώ σε ἐρωτᾷν θὲλω. Οὕτως δὲ εὖχαριστῶ
τῷ Θεῷ τῷ σοφίσαντί με πρὸς τὰς βουλὰς αὐτῶν
ἀποκρίνεσθαι. Ἔφη δὲ μοι ⁸ Ἐγώ εἰμι τὸ πνεῦμα τῆς
τὲιρραυ (sic) · Εἶπον δὲ αὖτῷ ; Τίς ἡ πρᾶξίς σου ⁸ Ἦ
δὲ’ἔφη · Ἀνθρώπους σκοτίζω, καὶ ἀγροὺς ἐμπυρίζω
xui οἴειους καταργῖρ ⁸ ἐπὶ πλεῖστον δὲ ἔχω τὴν πρᾶ-
ξιν ἰν θὲρει · ὅταν δὲ καιρὸν οῧρω, ὑποδύομαι εἷς
γωνίας τειχῶν, νυκτὸς καὶ ἡμέρας · ἤδη γὰρ γόνος
είμὶ τοῦ Μεγάλου. Εἶπον οὖν αὖτῷ · IIoin ἄστρῳ
κεῖσαι ; Ὀ δὲ ἔφη ° (5) Ἐν αὐτῷ τῷ ἀκρὸνῳ (sic) τοῦ
κέρατος τῆς σελήνης, τῷ ἐν τιῖ›νν3τιρ εὑρισκομένῳ,
ἐκεῖ μοί ἐστι τὸ ἄστρον ⁸ διότι τὰ σφάλματα τοῦ
ἡμιτριταίου προσετάχθην ἆνιμᾶσθαι (sic) ' διὰ τοῦτο
ίόὅντες πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων εὔχονται εἰς τὸν ἡμι-
(3) In marg. infimo est correctio ‘h. ικαὶ ἀναστὰς
ἔπτυσα χαμαίκατ⁹ ἐκείνου τόπου καὶ ὲ.
(In) scriptio est : ἄρα
σὲ δι’ ἐμοῦ κελεύσματος, καὶ εἷ’ποι σοι φανερῶς.
Ἐγὼ πρὸς αὐτὸν λέγω · Αὲγε μοι ὑπὸ ποίου ἀγγέ-
λου καταργῇ συ. Ὀ δὲ ἔφη ’ Ὑπὸ ἁγίου καὶ τιμίου
ὀνόματος τοῦ παντοκράτορος Θεοῦ τῷ καλουμένῳ
(sic) παρ’ Ἑϐραίοις που (υ ‘1) σηκῷ, οὗ ἡ ψῆφος
χμδ, παρᾶ δ’ ’Ἑλλησι Ἐμμανουήλ, καὶ ὲαν τις τῶν
Ῥωμαίων ὁρκίσῃ με τὸ μέγα ὄνομα τῆς δυιάμεως
Ἐλεήθ, ἀφανής γίνομαι. Ἐγὼ Σολομῶν ταῦτα ἀκοῦ-
σας ἐξεπλάγην, καί ἐκέλευσα αὐτὸν πρίζειν μάρ-
μαρα Θηϐάϊα. Ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαι αὐτὸν πρίζειν τὰ
μάρμαρα, οἱ ἕτεροι δαίμονες ἀνεκραῦγασαν (ρω-
. ,ς α η ,.. α ι κ η κ, ,
βασιλέα αὐ-
νήν μεγάλην, ἀλαλάζοντες διὰ τὸν
τῶν Βεελζεϐοὗλ· ἐγὼ δὲ Σολομῶν
ἐπηρώτησα
αὐτὸν λὲγων · Εἴ θέλεις λαϐεῖν ἄνεσιν, διἰςγησαί
μοι περὶ τῶν ἐπουρανίων . Λέγεε δὲ Βεελζεϐούλ·
”Ακουσον, βασιλεῦ, ἐὰν θυμιάσῃς στακτὴν (sic) καὶ
λίϐανον, καί βολϐοὺς θαλασσίους, νάρδον τε καὶ
κρόκον,καὶ λύχνους ἅψῃς ἔπτὰ ὲν σεισμῷ, οἰκίαν
ἐρείσεις · ἐὰν δὲ καθαρὸς ὣν, ἂῴῃς ὄρθρου ἐν ἡλίῳ
ἡμμένοι), (ἡμετὲρου, ἡμετέρῳ ⁸2) καὶ ὄψει τότε δρά-
κοντας τοὺς οὐρανίους πῶς εἷλοῦνται (sic) καὶ σῦ-
ρουσι τὸ ἅρμα τοῦ ἡλίου. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν ταῦτα
ἀκούσας ἐπετίμησα αὐτὸν, καὶ εἶπον · Σιώπα μοι
ἓως τοῦτον, καὶ πρίζε τὶ μάρμαρα ὡς προσέταξαὶ
σοι. Καὶ εὐλογήσας τὸν Θεὸν ἐγὼ Σολομῶν, ἐκέ-
λευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαίμονα · καὶ ἦλθε πρὸ
προσώπου μοῦ (sic), ὃς ἦν ἐπιφέρων τὸ πρόσωπον
ἐν τῷ ἀέρι ἅνω ὑψηλὸν, καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ πνεῦ-
ματος είλοῦμενον ὡσεὶ κοχλίας · καὶ ὀλίγους διέρ-
ῥηξεν στρατιώτας· ἤγειρε δὲ καὶ φοϐερὸν κονιορτὸν
ἰπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνέφερεν ἄνω ’ καὶ πάλιν ἔρριπτεν ἐπὶ τὸ ἡμᾶς Οαμϐἤσαι ⁸ καὶ εἶπεν τίνα ἔχω ἐρωτῆσαι ὡς
ἐπὶ πολὺ, καὶ ἀναστάντα με πτύσαι χαμαὶ κατ’ ἐκείνου τοῦ τόπου (3) καὶ ὲσιρράγισα τῷ δακτυλιδίῳ τοῦ Θεοῦ ’
καὶ οὕτως ἔστην ἡ αὔρα.
Τότε ἠρώτησα. αὐτὸν λέγων · Σὺ τίς εἷς Ἀρα
(αὕρα ⁸1) (4) οὕτω πάλιν κονιορτὸν τινάξας ἀπεκρίθη
μοι · Τί σὺ οὲλεις, βασ. Σ. ἈπεκρίΘην αὐτῷ· Εἷπὲ μοι
τί λὲγεις, κάγώ σε ἐρωτᾷν θὲλω. Οὕτως δὲ εὖχαριστῶ
τῷ Θεῷ τῷ σοφίσαντί με πρὸς τὰς βουλὰς αὐτῶν
ἀποκρίνεσθαι. Ἔφη δὲ μοι ⁸ Ἐγώ εἰμι τὸ πνεῦμα τῆς
τὲιρραυ (sic) · Εἶπον δὲ αὖτῷ ; Τίς ἡ πρᾶξίς σου ⁸ Ἦ
δὲ’ἔφη · Ἀνθρώπους σκοτίζω, καὶ ἀγροὺς ἐμπυρίζω
xui οἴειους καταργῖρ ⁸ ἐπὶ πλεῖστον δὲ ἔχω τὴν πρᾶ-
ξιν ἰν θὲρει · ὅταν δὲ καιρὸν οῧρω, ὑποδύομαι εἷς
γωνίας τειχῶν, νυκτὸς καὶ ἡμέρας · ἤδη γὰρ γόνος
είμὶ τοῦ Μεγάλου. Εἶπον οὖν αὖτῷ · IIoin ἄστρῳ
κεῖσαι ; Ὀ δὲ ἔφη ° (5) Ἐν αὐτῷ τῷ ἀκρὸνῳ (sic) τοῦ
κέρατος τῆς σελήνης, τῷ ἐν τιῖ›νν3τιρ εὑρισκομένῳ,
ἐκεῖ μοί ἐστι τὸ ἄστρον ⁸ διότι τὰ σφάλματα τοῦ
ἡμιτριταίου προσετάχθην ἆνιμᾶσθαι (sic) ' διὰ τοῦτο
ίόὅντες πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων εὔχονται εἰς τὸν ἡμι-
(3) In marg. infimo est correctio ‘h. ικαὶ ἀναστὰς
ἔπτυσα χαμαίκατ⁹ ἐκείνου τόπου καὶ ὲ.
(In) scriptio est : ἄρα