PG 122, col. 824
γὰρ αὐτοῖς αἱ πλείους ἀρχαὶ, καθάπερ ἐκ πηγῆς
τινος δυσώδους, ἐρρύησαν. Ἀλλὰ τῷ μὲν ἐπαράτῳ
Μάνεντι δύο ὑπετὲθησαν τῶν ὄντων ἀρχαὶ, Θεῷ
θεὸν, δημιουργῷ τῶν ἀγαθῶν αὐτουργὸν κακίας,
τῷ ἀγαθῷ ἄρχοντι τῶν οὐρανίων τὸν τῆς κακίας
ἄρχοντα τῶν ἐπιγείων, πλημμελῶς ἀντιτάττοντν
Εὐχίταις δὲ τούτοις τοῖς κακοδαίμοσι καὶ ἑτέρα τις
ἀρχὴ προσελήφθη τρίτη· Πατὴρ γὰρ αὐτοῖς (9) υἱοί
τε δύο, πρεσϐύτερος καὶ νεώτερος, αἱ ἀρχαί· ὧν τῷ
μὲν πατρὶ τὰ ὑπερκόσμια μόνα, τῷ δὲ νεωτέρῳ τῶν
υἱῶν τὰ οὐράνια (10), Θατὲρῳ δὲ τῷ πρεσϐυτέρῳ τῶν
ἐγκοσμίων τό κράτος (11), ἀποτετάχασιν, ’ὀ κατᾶ μη-
δὲν ἐστι τῆς Ἑλληνικῆς μυθολογίας ἀπολειπόμενον,
D κατὰ τὸ,
Τριχθά δὲ πάντα δέδασται (12).
Ταύτην δὲ τήν σαθρὰν ὑποϐάθραν ὑποθέντες οἱ
σαθροὶτὰς φρένας, τὸ μὶν μέχρι ταύτης εἰσὶν ἀλ-
GAULMINI NOTAE.
Evang. 1; de quo; ingeniosissime ὁ μακαρίτης· Sca:
liger': Τοῦ-ξονι. γὰρ ’θεὸν ἐνόμξιζῖν ’μόνου οὐρανοῦ
ΙἹ θ’ κ-. ~H_1 Α- κ - ι
κύριον, Βεελσάμῄν’ καλοῦντεςίὸήέστίπαρὰ Φοίνιξι
κύριος οὐρανοῦ, Din-3 SynL dominus emtorum ς
epithetum quod saepissime Deo Judaei tribuunt, ut
Esr. ‘c. v1: N‘DW flLmL). Unde et forte cceli nu-
men adorare dicti : Nil praeter nubes et caeli numen
adorant (Juven. xxv, 97). Non pertendimus tamen
neque Arabibus aliquid illius Α fermenti inhaesisse,
quia frequentissima illis h‘aaojurandi formula per
cmili Deu'mjel Dominumfimterum illas_nugas ba-
bebant in libro quem Gigantasum vocabant. Γιγα-
τιιον Photio (Bibl. cod. 85) 7; forte et ex_ evange-
liis suis quae κατὰ Θωμᾷν καὶ Φίλιπποθ habuerunt:
Leont. Defisectis (p. 432)ῗ
(1.1) Τῶν ἐγκοσμίων 3'2. ,xpi'u'): Satanae
bantrquem ἄρχοντα τῶν ἐπιγεξων, κόσμου ’κρατορα
et xoqpozpdtopi‘vocabant impie prorsus illi, sed
sancti Patres pie. QEcumenJin Epist._l _Jo§n_t_iis
(0.11, 15) : Τούτου δὲ τοῦ κόσμου’πατὴρ-ιδ διάϐο-
λος, ’τῆἒςίκοσμιξιῆς φημι ἡδυπαθείας καὶ συγχύ-
σεως. Αιὶἱρυο sine numero. Damascenus par_iter
et_Athanasius κοσμοκράτορας τοῦ σκότους ’τούτου
δαίμονας vocant, dirers'a prorsusga Manichaeis ra-
tione, sed magi 'diversissimagpud quos sep-tem κο-
σμοκράτορες δᾶίμονες sunt. Liber nu'gicanoricrepus
nt finitis- Τρςίιηηεηιηηι Salomonis ms.: Καὶ κὲ-
et fictus, Testamentum Salomonis 'ms._: 1ζαίᾼέκὲ
λευσα παρεῖναί μοι* ἕτερον δαίμονα, sterteia-{Atio-
σαν πνεύματα συνδεδεμένα, εῧμορφα. τῷ εἴδει.
[ἱςὶγὼ Σαλομὼν ταῦτα’ ἐραύμασαζυξαὶ ιέπηρώτξσα
λύγων · Καῖ ὑμεῖς τξνεςᾲ fieri: ;_ οἳ ᾐδὲ. ὁμοθυμαξὸν
ἐφήσαν μιᾷ φωνῇ καὶ εἷπον (Ἡμεῖς ἐσμεν τὰ 7.?-
γόμενα εἶτοὶχεῗα, oi onoponpdropeci'coB σκότους τού-
του, Ἀπάτήξ "Epic, Κλώο’ων,’Ζάλη, Πλάνη Δύναο
μις, etc. γ η . ε
(12) Ex Iliad._0, 187 :
Τρέῖξ γάρ τ’ ἐκ ’Κρόνου ἐσμὲν ἀδελφεοὶ, ρές. τέκε
’ ’ ’ ’ ’ ’ Ῥείτ
Ζεὺς καὶ ἐγὼ, τρίτατος δ’ Αΐόης ἐνὲροξσιν ’ἇν-
fle-mmo '
iaamv ⁸
Τριχθᾶ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ’ ἔιέῖιῖέἷξζςτι.
ι
μη
Loquacissimus interpres Eustathius τὸ fingam-xi)!
τοῦἸκὸσμου, τὸ συνέχοιν αἶ’τιον τήν θάλασσαν, τὸν ὑιϊὸ
γῆν ἀέρα, somniat.
τινος δυσώδους, ἐρρύησαν. Ἀλλὰ τῷ μὲν ἐπαράτῳ
Μάνεντι δύο ὑπετὲθησαν τῶν ὄντων ἀρχαὶ, Θεῷ
θεὸν, δημιουργῷ τῶν ἀγαθῶν αὐτουργὸν κακίας,
τῷ ἀγαθῷ ἄρχοντι τῶν οὐρανίων τὸν τῆς κακίας
ἄρχοντα τῶν ἐπιγείων, πλημμελῶς ἀντιτάττοντν
Εὐχίταις δὲ τούτοις τοῖς κακοδαίμοσι καὶ ἑτέρα τις
ἀρχὴ προσελήφθη τρίτη· Πατὴρ γὰρ αὐτοῖς (9) υἱοί
τε δύο, πρεσϐύτερος καὶ νεώτερος, αἱ ἀρχαί· ὧν τῷ
μὲν πατρὶ τὰ ὑπερκόσμια μόνα, τῷ δὲ νεωτέρῳ τῶν
υἱῶν τὰ οὐράνια (10), Θατὲρῳ δὲ τῷ πρεσϐυτέρῳ τῶν
ἐγκοσμίων τό κράτος (11), ἀποτετάχασιν, ’ὀ κατᾶ μη-
δὲν ἐστι τῆς Ἑλληνικῆς μυθολογίας ἀπολειπόμενον,
D κατὰ τὸ,
Τριχθά δὲ πάντα δέδασται (12).
Ταύτην δὲ τήν σαθρὰν ὑποϐάθραν ὑποθέντες οἱ
σαθροὶτὰς φρένας, τὸ μὶν μέχρι ταύτης εἰσὶν ἀλ-
GAULMINI NOTAE.
Evang. 1; de quo; ingeniosissime ὁ μακαρίτης· Sca:
liger': Τοῦ-ξονι. γὰρ ’θεὸν ἐνόμξιζῖν ’μόνου οὐρανοῦ
ΙἹ θ’ κ-. ~H_1 Α- κ - ι
κύριον, Βεελσάμῄν’ καλοῦντεςίὸήέστίπαρὰ Φοίνιξι
κύριος οὐρανοῦ, Din-3 SynL dominus emtorum ς
epithetum quod saepissime Deo Judaei tribuunt, ut
Esr. ‘c. v1: N‘DW flLmL). Unde et forte cceli nu-
men adorare dicti : Nil praeter nubes et caeli numen
adorant (Juven. xxv, 97). Non pertendimus tamen
neque Arabibus aliquid illius Α fermenti inhaesisse,
quia frequentissima illis h‘aaojurandi formula per
cmili Deu'mjel Dominumfimterum illas_nugas ba-
bebant in libro quem Gigantasum vocabant. Γιγα-
τιιον Photio (Bibl. cod. 85) 7; forte et ex_ evange-
liis suis quae κατὰ Θωμᾷν καὶ Φίλιπποθ habuerunt:
Leont. Defisectis (p. 432)ῗ
(1.1) Τῶν ἐγκοσμίων 3'2. ,xpi'u'): Satanae
bantrquem ἄρχοντα τῶν ἐπιγεξων, κόσμου ’κρατορα
et xoqpozpdtopi‘vocabant impie prorsus illi, sed
sancti Patres pie. QEcumenJin Epist._l _Jo§n_t_iis
(0.11, 15) : Τούτου δὲ τοῦ κόσμου’πατὴρ-ιδ διάϐο-
λος, ’τῆἒςίκοσμιξιῆς φημι ἡδυπαθείας καὶ συγχύ-
σεως. Αιὶἱρυο sine numero. Damascenus par_iter
et_Athanasius κοσμοκράτορας τοῦ σκότους ’τούτου
δαίμονας vocant, dirers'a prorsusga Manichaeis ra-
tione, sed magi 'diversissimagpud quos sep-tem κο-
σμοκράτορες δᾶίμονες sunt. Liber nu'gicanoricrepus
nt finitis- Τρςίιηηεηιηηι Salomonis ms.: Καὶ κὲ-
et fictus, Testamentum Salomonis 'ms._: 1ζαίᾼέκὲ
λευσα παρεῖναί μοι* ἕτερον δαίμονα, sterteia-{Atio-
σαν πνεύματα συνδεδεμένα, εῧμορφα. τῷ εἴδει.
[ἱςὶγὼ Σαλομὼν ταῦτα’ ἐραύμασαζυξαὶ ιέπηρώτξσα
λύγων · Καῖ ὑμεῖς τξνεςᾲ fieri: ;_ οἳ ᾐδὲ. ὁμοθυμαξὸν
ἐφήσαν μιᾷ φωνῇ καὶ εἷπον (Ἡμεῖς ἐσμεν τὰ 7.?-
γόμενα εἶτοὶχεῗα, oi onoponpdropeci'coB σκότους τού-
του, Ἀπάτήξ "Epic, Κλώο’ων,’Ζάλη, Πλάνη Δύναο
μις, etc. γ η . ε
(12) Ex Iliad._0, 187 :
Τρέῖξ γάρ τ’ ἐκ ’Κρόνου ἐσμὲν ἀδελφεοὶ, ρές. τέκε
’ ’ ’ ’ ’ ’ Ῥείτ
Ζεὺς καὶ ἐγὼ, τρίτατος δ’ Αΐόης ἐνὲροξσιν ’ἇν-
fle-mmo '
iaamv ⁸
Τριχθᾶ δὲ πάντα δέδασται, ἕκαστος δ’ ἔιέῖιῖέἷξζςτι.
ι
μη
Loquacissimus interpres Eustathius τὸ fingam-xi)!
τοῦἸκὸσμου, τὸ συνέχοιν αἶ’τιον τήν θάλασσαν, τὸν ὑιϊὸ
γῆν ἀέρα, somniat.