PG 122, col. 833
απαλείφεσθαι· τούτων γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐνόντων,
ὥσπερ τινὸς ἐν οἷ’κίσκῳ σημαίας βασιλικῆς, τὸ δαι-
μόνιον φῦλον δέδιε καὶ ἀφίσταται. ”Ιν’ οὖν δύνηται
τὰ δαιμόνια ταῖς σφῶν ψυχαῖς ἐνδιατρίϐειν ἐπὶ σχο-
λῆς, τὰ θεῖα σύμϐολα διώκουσι τοῖς βδελύγμασι
τούτοις οἱ νήπιοι, ἀνθ’ οἵων οἶα διαμειϐόμενοι (40).
ς 9 ε ς κ ς .. ,ο ε, . ,
Και ου μόνοι τουτι το οεινον ἀγαπῶσιν εχέιθ αλλ
’ἱνα πρὸς τὸν αὐτὸν αὐτοῖς καὶ ἑτέρους ὑποσπῶσι
βόθρον (41), ἀποπειρῶνται καὶτῶν εὐσεϐῶν τὰ κα-
θάρματα (42), καὶ τούτοις τοῖς θαυμαστοῖς ἐδέσμασι
λανθάνοντες ἑστιῶσι . Τάνταλοί τινες παρατιθέντες
πανδαισίαν Πελόπιιον.
CAPUT VI.
φαεν-δια de bonarum litterarum bonorumquehmorurn studio, haeretigorum Antichristi praecursorum strophis
et seditionibus ubique gentium profligato.
ΤΙΜΟΘ. Βαϐαῖ, ὦ Θρᾷξῐ τοῦτο ἐκεῖνο ’ὀ πάλαι
μοι πάππος ὁ πρὸς πατρὸς προςηγόρευσεν. ’Δσχάλο
λων γὰρ ἐγώ ποτε τά τε ἄλλα τῶν ἀγαθῶν καὶ δὴ
καὶ τὰ μαθήματα ὑπορῥεῖν, ἠρόμην ἐκεῖνον εἷ’ τις
ἔσται αὖθις ἐπίδοσις. Ὀ δὶ, κάρτα γέρων ὣν καὶ
πολλά τῶν ἐσομένων ξυνιδεῖν ἀγχίνους, ἠρέμα κατα-
ψήσας μου τὴν κόμην, καὶ βαθὺ στενάξας, Ὠ τὲ-
κνον, ἔφη, φίλον, ὦ παῖ, λόγους τὸ ἀπὸ τοῦδε ἤ τινα
ἄλλην ἀρετὴν ἐπιδώσειν οἷέι; Καιρὸς ἐφέστηκε νῦν
ὅτε βιώσουσιν οἱ ἅνθρωποι χεῖρον καὶ αὐτῶν τῶν
θηρίων (43). Τὸ γάρ τοι κράτος τοῦ κοσμοκράτορος
ixmil; ἐπὶ θύραις ἤκειο καὶ δεῖ τῆς αὐτοῦ παρου-
σίας πρόδρομα κακά προηγήσασθαι, δόματά τε
ἀλλόκοτα καὶ ἀθὲσμους πράξεις, οὐδὲν τῶν ἐν Διο-
νύσου τελεταις ἀμείνους· καὶ ἅπερ Ἕλλησι τετρα-
γῴδηται, Κρόνος ἢ Θυὲςτης ἣ Τάνταλος τὰ ἔκγονα
καταθύοντες, Οἰδίπους τε μητρὶ συμφυρόμενος καὶ
Κινύρας τῇ θυγατρὶ, ταῦτα δὴ τὰ πάνδεινα καὶ
περὶ πολιτείαν ἰπεισφρῆσει τὴν ἡμεεὲραν. Ἀλλ’
δρα καὶ φυλάττου, τέκνον. ’Ἰσθε γαρ, καὶ πάνυ γε
’ἱσθι ὡς οὐ μόνον τῆς ἀπαιδεύτου καὶ ἀμούσου μοί·-
ρας, ἀλλᾶ πολλοὶ καὶ τῆς πεπαιδευμένης, εἷς ταῦτα
συναπαχθήσονται. Ταῦτα ὁ μὶν, ὡς ἔοικεν, ἐπεθεί-
ασεν· ἰγὼ δὲ, ἔκτοτε καὶ εἱς δεῦρο τῶν ἐκείνου
μεμνημένος λόγων, σοῦ ταῦτα λέγοντος νῦν θαυμά-
ζων διατελῶ.
imperita populi face, verum etiam ex doctorum grege precipites ea in mala ferantur. Haec ille, ut
GAULMINI NOT/E.
(39) Θεῖα σύμϐολα f_qu:s in anima, constituunt
magi ex Zoroastre ‘(Oi'ag Mog. p. βαρεῖαῗᾶᾷῷ D (μιὶίίξιιίᾷἰί⁸ prepares oux aufras.
6ολᾶ ψυχαῖςΔ πατρικὸς νόος ἐνέσπειριῇ, illa deleri
amantissima, “5'3" ,Ῐξέῗθῗδν-ᾎῘΡΓΡΡΥι. "se?
ἀποχ. (ι, 31). Οἰταιόωί in anima ponebant 'divin'i-
tatis' et originis suis μνημόσυνον, quia esset Θεότη-
τος ἀπορρὦξ, ut loquiturJNazianzenus;‘Platonici,
quod docerent eum Pythagoricis, ticidvepwrriva;
φυχάς γίνεσθαι ἐκ τοῦ αὖτ’οῤ κρατῆρος τοῖς τε ἐγκο-
ἀμῖὸις ’θεοῖς καὶ τοῖς δαίμοσιν καὶ τοῖς ἀγαὺοῖς
ἥρωσιν] Hierpcl. ad Pythag.
(40l‘Av0’ οἷ’ων οἶα διαμ. Adagium est de quo
alibi plenius.
ὥσπερ τινὸς ἐν οἷ’κίσκῳ σημαίας βασιλικῆς, τὸ δαι-
μόνιον φῦλον δέδιε καὶ ἀφίσταται. ”Ιν’ οὖν δύνηται
τὰ δαιμόνια ταῖς σφῶν ψυχαῖς ἐνδιατρίϐειν ἐπὶ σχο-
λῆς, τὰ θεῖα σύμϐολα διώκουσι τοῖς βδελύγμασι
τούτοις οἱ νήπιοι, ἀνθ’ οἵων οἶα διαμειϐόμενοι (40).
ς 9 ε ς κ ς .. ,ο ε, . ,
Και ου μόνοι τουτι το οεινον ἀγαπῶσιν εχέιθ αλλ
’ἱνα πρὸς τὸν αὐτὸν αὐτοῖς καὶ ἑτέρους ὑποσπῶσι
βόθρον (41), ἀποπειρῶνται καὶτῶν εὐσεϐῶν τὰ κα-
θάρματα (42), καὶ τούτοις τοῖς θαυμαστοῖς ἐδέσμασι
λανθάνοντες ἑστιῶσι . Τάνταλοί τινες παρατιθέντες
πανδαισίαν Πελόπιιον.
CAPUT VI.
φαεν-δια de bonarum litterarum bonorumquehmorurn studio, haeretigorum Antichristi praecursorum strophis
et seditionibus ubique gentium profligato.
ΤΙΜΟΘ. Βαϐαῖ, ὦ Θρᾷξῐ τοῦτο ἐκεῖνο ’ὀ πάλαι
μοι πάππος ὁ πρὸς πατρὸς προςηγόρευσεν. ’Δσχάλο
λων γὰρ ἐγώ ποτε τά τε ἄλλα τῶν ἀγαθῶν καὶ δὴ
καὶ τὰ μαθήματα ὑπορῥεῖν, ἠρόμην ἐκεῖνον εἷ’ τις
ἔσται αὖθις ἐπίδοσις. Ὀ δὶ, κάρτα γέρων ὣν καὶ
πολλά τῶν ἐσομένων ξυνιδεῖν ἀγχίνους, ἠρέμα κατα-
ψήσας μου τὴν κόμην, καὶ βαθὺ στενάξας, Ὠ τὲ-
κνον, ἔφη, φίλον, ὦ παῖ, λόγους τὸ ἀπὸ τοῦδε ἤ τινα
ἄλλην ἀρετὴν ἐπιδώσειν οἷέι; Καιρὸς ἐφέστηκε νῦν
ὅτε βιώσουσιν οἱ ἅνθρωποι χεῖρον καὶ αὐτῶν τῶν
θηρίων (43). Τὸ γάρ τοι κράτος τοῦ κοσμοκράτορος
ixmil; ἐπὶ θύραις ἤκειο καὶ δεῖ τῆς αὐτοῦ παρου-
σίας πρόδρομα κακά προηγήσασθαι, δόματά τε
ἀλλόκοτα καὶ ἀθὲσμους πράξεις, οὐδὲν τῶν ἐν Διο-
νύσου τελεταις ἀμείνους· καὶ ἅπερ Ἕλλησι τετρα-
γῴδηται, Κρόνος ἢ Θυὲςτης ἣ Τάνταλος τὰ ἔκγονα
καταθύοντες, Οἰδίπους τε μητρὶ συμφυρόμενος καὶ
Κινύρας τῇ θυγατρὶ, ταῦτα δὴ τὰ πάνδεινα καὶ
περὶ πολιτείαν ἰπεισφρῆσει τὴν ἡμεεὲραν. Ἀλλ’
δρα καὶ φυλάττου, τέκνον. ’Ἰσθε γαρ, καὶ πάνυ γε
’ἱσθι ὡς οὐ μόνον τῆς ἀπαιδεύτου καὶ ἀμούσου μοί·-
ρας, ἀλλᾶ πολλοὶ καὶ τῆς πεπαιδευμένης, εἷς ταῦτα
συναπαχθήσονται. Ταῦτα ὁ μὶν, ὡς ἔοικεν, ἐπεθεί-
ασεν· ἰγὼ δὲ, ἔκτοτε καὶ εἱς δεῦρο τῶν ἐκείνου
μεμνημένος λόγων, σοῦ ταῦτα λέγοντος νῦν θαυμά-
ζων διατελῶ.
imperita populi face, verum etiam ex doctorum grege precipites ea in mala ferantur. Haec ille, ut
GAULMINI NOT/E.
(39) Θεῖα σύμϐολα f_qu:s in anima, constituunt
magi ex Zoroastre ‘(Oi'ag Mog. p. βαρεῖαῗᾶᾷῷ D (μιὶίίξιιίᾷἰί⁸ prepares oux aufras.
6ολᾶ ψυχαῖςΔ πατρικὸς νόος ἐνέσπειριῇ, illa deleri
amantissima, “5'3" ,Ῐξέῗθῗδν-ᾎῘΡΓΡΡΥι. "se?
ἀποχ. (ι, 31). Οἰταιόωί in anima ponebant 'divin'i-
tatis' et originis suis μνημόσυνον, quia esset Θεότη-
τος ἀπορρὦξ, ut loquiturJNazianzenus;‘Platonici,
quod docerent eum Pythagoricis, ticidvepwrriva;
φυχάς γίνεσθαι ἐκ τοῦ αὖτ’οῤ κρατῆρος τοῖς τε ἐγκο-
ἀμῖὸις ’θεοῖς καὶ τοῖς δαίμοσιν καὶ τοῖς ἀγαὺοῖς
ἥρωσιν] Hierpcl. ad Pythag.
(40l‘Av0’ οἷ’ων οἶα διαμ. Adagium est de quo
alibi plenius.