PG 122, col. 841
ἔνεστι τοιαυτί· περίττωσις δέ τις ἐξ αὐτῶν ἐστι.
Καὶ λέγοντι πείθου μοι. Ἀτᾶρ,ἧν δ’ ἑγὼριίνδυ-
νος αὐτοῖς καὶ τρέφεσθαι καθ’ ἡμᾶς. Τρέφονται, ὁ
Μάρκος εἶπεν, οἱ μὶν δι’ εἷ’σπνοῆς, ὡς τὸ ἐν ἀρτη-
ρίαις καὶ ἐν νεύροις πνεῦμα, οἱ δὲ δι’ ὑγρότητος
ἀλλ’ ού στόματι (56) καθ’ ἡμᾶς, ἀλλ’ ὥσπερ σπόγ-
γοι καὶ ὀστρακόδερμα, σπῶντες μὲν τῆς περικειμέ-
νης ὑγρότητος ἔξωθεν, αὖθις δὲ λαϐοῦσαν σύστασιν
σηρματιχὴν ἀποκρίνοντες. Τοῦτο δὲ πάσχουσιν οὐ
πάντες, ἀλλᾶ μόνα τὰ πρόσυλα τῶν δαιμόνων γένη,
τό τε μισοφαὶς καὶ τὸ ὑδραῖον, καὶ ὅσον ἐστὶν ὑπο·
χθόνιον .
genere, quis materiae afl‘eeta et obnoxia sunt, lucifugam, inquam, et aqueum, et quodcunque subterra-
neum est.
CAP T X.
Aerem, terram, aquas, universum denique gremium demonibus scatere plenumque esse.
CAPUT X.
Πολλᾶ δ’ ἐστὶν, ὦ Μάρκε, δαιμόνων γένη ; ἂνηρό- Β
μην αὖθις. Πολλὰ, ἧ δ’ ὃς, καὶ παντοδαπᾶ τὰς ἰδέας
τι καὶ τὰ σώματα, ὡς εἶναι πλήρη μὲν τὸν ἆὲρα (57)
τόν τε ὕπερθεν ἡμῶν καὶ τὸν περὶ ἡμᾶς, πλήρη δὲ
γαῖαν καὶ θάλατταν καὶ τοὺς μυχαιτάτους καὶ βυ-
θίους τόπους. Ἀλλ’, εἷ’ τι μή ἐπαχθὶς, ἀπαρι-
θμητέον ἕκαστα, ἔφην. Ἐπαχθὶς, ἧ δ’ ’ὀς ἅτττα ἀπ-
ωμοσάμην, ταῦτα διὰ μνήμης ἄγειν. Πλὴν οὐ παραι-
τητέον, σοῦ κελεύοντος. Οὕτω δῆτα εἰπὼν, πολλὰ δαι-
μόνων ἀπηρίθμησε γένη, προστιθεὶς ὀνόματά τι αὐτῶν
xui ῗδὲας, καὶ τόπους οἷς διατρίϐουσι.
num genere. percensuit, subjunctis etiam eorum
solent.
ΤΙΜΟΘ. Τί οὖν, ὦ Θρᾷξ, καὶ σὲ πρὸς ἡμᾶς ταῦτα
ἐπελθεῖν κωλύει ;
ΘΡᾼΞ. Τὰ μὲν κατὰ μέρος, ὦ βελτιστε, τῶν τη-
· ³ ι I ἰ ιτίνηηένι ττι
νικάδε Λεχθέντων οὔτε τότε μοι κατὰ λόγον ἐσπούδα- C
στο, καὶ οὐδὶ νῦν ἰπὶ μνήμης ἄγω. Καὶ τί γὰρ ἔμελ-
λον ἀποίσεσθαι κέρδος , ὀνόματά τε αὐτῶνκαὶ
αὐλίζεται γένος ἕκαστον, καὶ οἷον ἰνδάλλεται, καὶ τίσι
διαλλάττουσιν ἀλλήλων διαφοραῖς, ἐκφροντίσας ἔχεινς
Διὸ καὶ ὡς ’ἕωλα ταῦτα παρῆκα διαρῥυήσασθαι ’ ἐκ
πολλῶν δ’ ὀλίγ’ ἄττα κατᾶ νοῦν συνέχω, καὶ τούτων
ὂ ἂν ζητήσῃς ἐρωτῶν ἀκούσῃ.
memoria effluere passus sum, at ex multis pauca quaedam recordor, quorum quidquid a me sciscitaba-
ris, id audies.
GAULMINI NOT/E.
Quales ficti_vet_erum ἄστομοι. Quod prlece-
dit δι’ᾳξξγρότητιξς, de Pythagora 'Diogen. (ap'. Por-
οἱ]ξῆ Vita Pythag. p.713) Tn ἀπίστοῖς {acip-60'5an
etsi ἄστομος non esset), ait Mnesarchum :ém'tuxei’v
ποτε παι.ὂί νηπίῳ ιξπὸ λεύκῃΔ μεγάλῃ καὶ. εὐφυεῖ ἕξει- Ι) ἓν αὖτοῖς magis:
μένω · ἐπιστάντα δὲ. θεάσασθαὶ ῧπτίον εἷς τ’ὸν οὔροι-
νὸνοᾶποϐλέποντα πρὸς ἥλιον ἀσκαρδᾳμῳιτεῖ, καὶτῷ
στόματι ,ἐνόντα κάλαμον σμικρὸν :xai. λεπτδν mosi.-
mp'at’fltdv υ Δβιίιιηωὶσοιντα δὲ, ιιἱαὶ δρόσῳ ἐκ τῆς λεύ-
ξηξ κατᾳπαζούσῃ θεασάμενον -τρὲφόμενον, ⁷ἀναλα-
ϐεῖν, θείαν tusi. νομίζοντα τῆν’πᾏιιδίου εἶναι γὲ-
νισιν.
(57)_pbaidmi primi docuerunt. Laert. ι, 7: Ἀλλὰ
διαὶ. εξδώλων ,πλήρη εἶναι τὸνΔᾶἑρα κατὰ-ᾆπόρεἷοιαν
ὸπὸ ἀναθυμιάσεως ⁷ εἰσ-κρινομένην ταῖς ὄψεσι’ τῶν
Pierson. Gn. CXXII.
Καὶ λέγοντι πείθου μοι. Ἀτᾶρ,ἧν δ’ ἑγὼριίνδυ-
νος αὐτοῖς καὶ τρέφεσθαι καθ’ ἡμᾶς. Τρέφονται, ὁ
Μάρκος εἶπεν, οἱ μὶν δι’ εἷ’σπνοῆς, ὡς τὸ ἐν ἀρτη-
ρίαις καὶ ἐν νεύροις πνεῦμα, οἱ δὲ δι’ ὑγρότητος
ἀλλ’ ού στόματι (56) καθ’ ἡμᾶς, ἀλλ’ ὥσπερ σπόγ-
γοι καὶ ὀστρακόδερμα, σπῶντες μὲν τῆς περικειμέ-
νης ὑγρότητος ἔξωθεν, αὖθις δὲ λαϐοῦσαν σύστασιν
σηρματιχὴν ἀποκρίνοντες. Τοῦτο δὲ πάσχουσιν οὐ
πάντες, ἀλλᾶ μόνα τὰ πρόσυλα τῶν δαιμόνων γένη,
τό τε μισοφαὶς καὶ τὸ ὑδραῖον, καὶ ὅσον ἐστὶν ὑπο·
χθόνιον .
genere, quis materiae afl‘eeta et obnoxia sunt, lucifugam, inquam, et aqueum, et quodcunque subterra-
neum est.
CAP T X.
Aerem, terram, aquas, universum denique gremium demonibus scatere plenumque esse.
CAPUT X.
Πολλᾶ δ’ ἐστὶν, ὦ Μάρκε, δαιμόνων γένη ; ἂνηρό- Β
μην αὖθις. Πολλὰ, ἧ δ’ ὃς, καὶ παντοδαπᾶ τὰς ἰδέας
τι καὶ τὰ σώματα, ὡς εἶναι πλήρη μὲν τὸν ἆὲρα (57)
τόν τε ὕπερθεν ἡμῶν καὶ τὸν περὶ ἡμᾶς, πλήρη δὲ
γαῖαν καὶ θάλατταν καὶ τοὺς μυχαιτάτους καὶ βυ-
θίους τόπους. Ἀλλ’, εἷ’ τι μή ἐπαχθὶς, ἀπαρι-
θμητέον ἕκαστα, ἔφην. Ἐπαχθὶς, ἧ δ’ ’ὀς ἅτττα ἀπ-
ωμοσάμην, ταῦτα διὰ μνήμης ἄγειν. Πλὴν οὐ παραι-
τητέον, σοῦ κελεύοντος. Οὕτω δῆτα εἰπὼν, πολλὰ δαι-
μόνων ἀπηρίθμησε γένη, προστιθεὶς ὀνόματά τι αὐτῶν
xui ῗδὲας, καὶ τόπους οἷς διατρίϐουσι.
num genere. percensuit, subjunctis etiam eorum
solent.
ΤΙΜΟΘ. Τί οὖν, ὦ Θρᾷξ, καὶ σὲ πρὸς ἡμᾶς ταῦτα
ἐπελθεῖν κωλύει ;
ΘΡᾼΞ. Τὰ μὲν κατὰ μέρος, ὦ βελτιστε, τῶν τη-
· ³ ι I ἰ ιτίνηηένι ττι
νικάδε Λεχθέντων οὔτε τότε μοι κατὰ λόγον ἐσπούδα- C
στο, καὶ οὐδὶ νῦν ἰπὶ μνήμης ἄγω. Καὶ τί γὰρ ἔμελ-
λον ἀποίσεσθαι κέρδος , ὀνόματά τε αὐτῶνκαὶ
αὐλίζεται γένος ἕκαστον, καὶ οἷον ἰνδάλλεται, καὶ τίσι
διαλλάττουσιν ἀλλήλων διαφοραῖς, ἐκφροντίσας ἔχεινς
Διὸ καὶ ὡς ’ἕωλα ταῦτα παρῆκα διαρῥυήσασθαι ’ ἐκ
πολλῶν δ’ ὀλίγ’ ἄττα κατᾶ νοῦν συνέχω, καὶ τούτων
ὂ ἂν ζητήσῃς ἐρωτῶν ἀκούσῃ.
memoria effluere passus sum, at ex multis pauca quaedam recordor, quorum quidquid a me sciscitaba-
ris, id audies.
GAULMINI NOT/E.
Quales ficti_vet_erum ἄστομοι. Quod prlece-
dit δι’ᾳξξγρότητιξς, de Pythagora 'Diogen. (ap'. Por-
οἱ]ξῆ Vita Pythag. p.713) Tn ἀπίστοῖς {acip-60'5an
etsi ἄστομος non esset), ait Mnesarchum :ém'tuxei’v
ποτε παι.ὂί νηπίῳ ιξπὸ λεύκῃΔ μεγάλῃ καὶ. εὐφυεῖ ἕξει- Ι) ἓν αὖτοῖς magis:
μένω · ἐπιστάντα δὲ. θεάσασθαὶ ῧπτίον εἷς τ’ὸν οὔροι-
νὸνοᾶποϐλέποντα πρὸς ἥλιον ἀσκαρδᾳμῳιτεῖ, καὶτῷ
στόματι ,ἐνόντα κάλαμον σμικρὸν :xai. λεπτδν mosi.-
mp'at’fltdv υ Δβιίιιηωὶσοιντα δὲ, ιιἱαὶ δρόσῳ ἐκ τῆς λεύ-
ξηξ κατᾳπαζούσῃ θεασάμενον -τρὲφόμενον, ⁷ἀναλα-
ϐεῖν, θείαν tusi. νομίζοντα τῆν’πᾏιιδίου εἶναι γὲ-
νισιν.
(57)_pbaidmi primi docuerunt. Laert. ι, 7: Ἀλλὰ
διαὶ. εξδώλων ,πλήρη εἶναι τὸνΔᾶἑρα κατὰ-ᾆπόρεἷοιαν
ὸπὸ ἀναθυμιάσεως ⁷ εἰσ-κρινομένην ταῖς ὄψεσι’ τῶν
Pierson. Gn. CXXII.