PG 122, col. 842
inesse, vasave spermatica et vitalia. Vasa quidem
eis, inquit ille, bujusmodi nulla insunt, superflui
autem seu excrementi nescio quid emittunt; hoc
mibi asserenti credito. At vero, inquam, eos more
quoque nostro ali oportet. Marcus ad haec : Alun-
tur, inquit, alii quidem inspiratione, ut spiritus
arteriis nervisque contentus ; alii bumiditate, non
tamen ore, ut solemus, excepta, sed spongiarum
testaceorumque piscium more adjacentem quidem
humorem extrinsecus attrahentes, posteaque con-
cretionem spermatieam excernentes. Hoc autem
non omnia patiuntur, at ea solum daemoniorum
Multane vero sunt, ο Marce, subjeci continuo,
daemoniorum genera? Multa, inquit ille, et formis
corporibusque omnimoda : ita ut iis plenus sit aer,
et qui supra nos est, et qui nobis circumfunditur;
plena etiam terra, plenum mare, plena denique
ima subterraneorum penetralium loca. At vero, ni
molestum tibi sit, singula sunt enumeranda, in-
quam. Molestum, inquit ille, fuerit, si quae semel
ejeci, ea in memoriam revocem. Caeterum hoc
quidquid est oneris, te prmsertimjubente, minime
detrectandam est. His itaque dictis multa daemo-
nominibus, formis et locis, in quibus versari
TlMOTH. Quid autem obstat, o Thrax, quomi-
nus et tu nobis illa edisseras?
ἸἯΒΑΧ. Singula, vir optime, quae tunc ab illo
dicta sunt, neque sigillatim, verbumve de verbo
ediscere studui, neque nunc in mentem mihi ve-
niunt. Quid enim lucri reportaturus inde fuissem,
si mente captus nomina eorum infigere memoriae
voluissem, quove loco unumquodque genus eorum
versetur, quibusnam in rebus inter eos conve-
niant, quibus denique discriminibus inter se dif-
ferant. Proindo vana haec territamenta libens mihi
aeseptem; gb‘ristriani‘ post Χίξὶπιιεξιτεοιε,ἐ Albanas; in
Π. Antonii Vita,§ 21 ξ Πολὺς μὲν οὖν αὐτῶν (δαιτ
μόνων) ἔστιν ὁ ὄχλοςΔ ἐν τῷ καθ’ ἢμᾶὶἆέριέ καὶ
ακρὰν οὐκ ἔστιν Ἐφ’ ἡμῶν . . πολλῆ δέ τὶς’ὲστιν
(58) Βυθίουςί Nemo non videi. Omnia elementa
occupant. Platonici rationem redderent. Neuulla
parsmundi ψυγῆς θνητοῦ φύσεως κρείττονος ἔμοι-
ι. \ - \ ‘II Π( δῖ ηηε ΙΔ Ἰ Α-
ξος sit, γεννητοὶ⁸ osoi_'i‘ilor_um. Εἱσῖ δὶ ¹διαὶ όιλλοι
δαίμονεςλοῧξ καὶ καλοίη ἄν τις γεννητοὺς Oenus,
mf)" ἕκαστον τῶν στοιχείων, ,οἲ-ημῖν δρέατεζῖνηρῖ δῖ
ἀόρατοι, ἔν τε αῗΟὲρι. inii πυρὶ, άξρι τε καὶ ὄδατι⁸ἔ
ὡςι μηδὲν κόσμου μέρος ᾅμοιρον εἶναι, μηδὲ
ζώου πρείττονος θνητοῦ φύσεως. Alcin. cap. 5.
ΞΤ
eis, inquit ille, bujusmodi nulla insunt, superflui
autem seu excrementi nescio quid emittunt; hoc
mibi asserenti credito. At vero, inquam, eos more
quoque nostro ali oportet. Marcus ad haec : Alun-
tur, inquit, alii quidem inspiratione, ut spiritus
arteriis nervisque contentus ; alii bumiditate, non
tamen ore, ut solemus, excepta, sed spongiarum
testaceorumque piscium more adjacentem quidem
humorem extrinsecus attrahentes, posteaque con-
cretionem spermatieam excernentes. Hoc autem
non omnia patiuntur, at ea solum daemoniorum
Multane vero sunt, ο Marce, subjeci continuo,
daemoniorum genera? Multa, inquit ille, et formis
corporibusque omnimoda : ita ut iis plenus sit aer,
et qui supra nos est, et qui nobis circumfunditur;
plena etiam terra, plenum mare, plena denique
ima subterraneorum penetralium loca. At vero, ni
molestum tibi sit, singula sunt enumeranda, in-
quam. Molestum, inquit ille, fuerit, si quae semel
ejeci, ea in memoriam revocem. Caeterum hoc
quidquid est oneris, te prmsertimjubente, minime
detrectandam est. His itaque dictis multa daemo-
nominibus, formis et locis, in quibus versari
TlMOTH. Quid autem obstat, o Thrax, quomi-
nus et tu nobis illa edisseras?
ἸἯΒΑΧ. Singula, vir optime, quae tunc ab illo
dicta sunt, neque sigillatim, verbumve de verbo
ediscere studui, neque nunc in mentem mihi ve-
niunt. Quid enim lucri reportaturus inde fuissem,
si mente captus nomina eorum infigere memoriae
voluissem, quove loco unumquodque genus eorum
versetur, quibusnam in rebus inter eos conve-
niant, quibus denique discriminibus inter se dif-
ferant. Proindo vana haec territamenta libens mihi
aeseptem; gb‘ristriani‘ post Χίξὶπιιεξιτεοιε,ἐ Albanas; in
Π. Antonii Vita,§ 21 ξ Πολὺς μὲν οὖν αὐτῶν (δαιτ
μόνων) ἔστιν ὁ ὄχλοςΔ ἐν τῷ καθ’ ἢμᾶὶἆέριέ καὶ
ακρὰν οὐκ ἔστιν Ἐφ’ ἡμῶν . . πολλῆ δέ τὶς’ὲστιν
(58) Βυθίουςί Nemo non videi. Omnia elementa
occupant. Platonici rationem redderent. Neuulla
parsmundi ψυγῆς θνητοῦ φύσεως κρείττονος ἔμοι-
ι. \ - \ ‘II Π( δῖ ηηε ΙΔ Ἰ Α-
ξος sit, γεννητοὶ⁸ osoi_'i‘ilor_um. Εἱσῖ δὶ ¹διαὶ όιλλοι
δαίμονεςλοῧξ καὶ καλοίη ἄν τις γεννητοὺς Oenus,
mf)" ἕκαστον τῶν στοιχείων, ,οἲ-ημῖν δρέατεζῖνηρῖ δῖ
ἀόρατοι, ἔν τε αῗΟὲρι. inii πυρὶ, άξρι τε καὶ ὄδατι⁸ἔ
ὡςι μηδὲν κόσμου μέρος ᾅμοιρον εἶναι, μηδὲ
ζώου πρείττονος θνητοῦ φύσεως. Alcin. cap. 5.
ΞΤ