PG 125, col. 346
rem. ob vacillantes fideles Hebraeos.
Vens. 7. Fide Noe, resnortso accepto, de iis qua:
nondum videbantur, metuens aptavit arcum in salu-
tem damur sum. Noe, inquit, a Deo responsum ac-
cepit, hoc est, edoctus est de rebus obscuris, ct
non fuit incredulus. Sed etsi aer serenus erat, et
omnes voluptatibus ac deliciis indulgercnt, neque
quidquam periculi exspectarent, neque enim ullum
tale cernebatur, attamen ille credens Deo. metuit
diluvium. coustruxitque arcam, qua conservavit
omnes qui ex sua domo erant. Observa aulem,
quod oraculum edit Deus, et oraculum edit Spiri-
tus sanctus; perinde ac scriptum est de Simeone τ
Responsum acceperat α Spiritu sancto “. 081ιεὶβί-
tur est ipse Spiritus.
Per quam damnat-it mundum. iloc est. common-
stravit eos supplicio dignos. ulpole qui arcam tanto
temporis spatio fabricatam videntes, neque sic la-
men ad consentiendum adducebantur, aut diluvium
futurum credebant.
Ac justitice, quae est per fidem, heres est institu-
tus. Hoc est. lucralus est, ιιι justus videretur apud
Deum : quod justitizeuomen, inquit, fides ei lar-
gita est.
Vens. 8. Fide vocatus Abraham, obedivit in locum
exire quem accepturus erat in hwreditalem. Quia ad
hunc et ad reliquos patriarchas deligerentoculos
Hebraei fideles, tanquam qui innumera bona a Deo
accepissent, ostensurus est quod nullus unquam
quidquam mercedis retulerit. Ait ergo: Fide Abra-
ham obsecutus est, jussus relinquere patriam. Quem
autem ilic conspexerat, ut imitaretur? Paterei idolola-
tra erat, prophetas non audiverat. Proinde fidei erat,
obedire Deo ceu vera loquenti de iis quae pollice-
batur, ac relinquere ea quae in manibus erant.
Et exiit nesciens quo iret. Atqui etiamsi scivissct,
quisnam cogebat eum, ut iis omissis qu;e in
promptu erant, ea persequeretur quae non essent
in promptu? At vero ille, quaenam omnino erat
illa terra ad quam vocatur, nescivit.
Vens. 9. Fide demoratus est in terra promissio-
ε, tanquam in aliena. Terram, inquit, illam quam
promiserat Deus sese daturum illi et semini ejus,
incoluit tanquam alienam. Quomodo alienam?
Nam 73η et Sari-lite sepulcrum e'nit, neque tu-
mcn dubitavit, neque dixit. : Mentitus est Deus;
sed credidit quod haud dubie datm-us esset hanc
is qui promiserat.
in casulis habitando. Adeo tanquam in aliena
terra illic habitabat, ut ne propriam quidem do-
mum haberet. sed in tentoriis habitaret, quod νος
regrinorum est alias ad alios lines transeuntium,
propterea quod nihil proprii possident.
Varia: lectiones.
Vens. 7. Fide Noe, resnortso accepto, de iis qua:
nondum videbantur, metuens aptavit arcum in salu-
tem damur sum. Noe, inquit, a Deo responsum ac-
cepit, hoc est, edoctus est de rebus obscuris, ct
non fuit incredulus. Sed etsi aer serenus erat, et
omnes voluptatibus ac deliciis indulgercnt, neque
quidquam periculi exspectarent, neque enim ullum
tale cernebatur, attamen ille credens Deo. metuit
diluvium. coustruxitque arcam, qua conservavit
omnes qui ex sua domo erant. Observa aulem,
quod oraculum edit Deus, et oraculum edit Spiri-
tus sanctus; perinde ac scriptum est de Simeone τ
Responsum acceperat α Spiritu sancto “. 081ιεὶβί-
tur est ipse Spiritus.
Per quam damnat-it mundum. iloc est. common-
stravit eos supplicio dignos. ulpole qui arcam tanto
temporis spatio fabricatam videntes, neque sic la-
men ad consentiendum adducebantur, aut diluvium
futurum credebant.
Ac justitice, quae est per fidem, heres est institu-
tus. Hoc est. lucralus est, ιιι justus videretur apud
Deum : quod justitizeuomen, inquit, fides ei lar-
gita est.
Vens. 8. Fide vocatus Abraham, obedivit in locum
exire quem accepturus erat in hwreditalem. Quia ad
hunc et ad reliquos patriarchas deligerentoculos
Hebraei fideles, tanquam qui innumera bona a Deo
accepissent, ostensurus est quod nullus unquam
quidquam mercedis retulerit. Ait ergo: Fide Abra-
ham obsecutus est, jussus relinquere patriam. Quem
autem ilic conspexerat, ut imitaretur? Paterei idolola-
tra erat, prophetas non audiverat. Proinde fidei erat,
obedire Deo ceu vera loquenti de iis quae pollice-
batur, ac relinquere ea quae in manibus erant.
Et exiit nesciens quo iret. Atqui etiamsi scivissct,
quisnam cogebat eum, ut iis omissis qu;e in
promptu erant, ea persequeretur quae non essent
in promptu? At vero ille, quaenam omnino erat
illa terra ad quam vocatur, nescivit.
Vens. 9. Fide demoratus est in terra promissio-
ε, tanquam in aliena. Terram, inquit, illam quam
promiserat Deus sese daturum illi et semini ejus,
incoluit tanquam alienam. Quomodo alienam?
Nam 73η et Sari-lite sepulcrum e'nit, neque tu-
mcn dubitavit, neque dixit. : Mentitus est Deus;
sed credidit quod haud dubie datm-us esset hanc
is qui promiserat.
in casulis habitando. Adeo tanquam in aliena
terra illic habitabat, ut ne propriam quidem do-
mum haberet. sed in tentoriis habitaret, quod νος
regrinorum est alias ad alios lines transeuntium,
propterea quod nihil proprii possident.
Varia: lectiones.