PG 126, col. 1195
τινα παραθέμενος τοῦ τε Θεοῦ τὴν φιλανθρωπίαν καὶ τὴν χάριν τεκμηριώσομαι, μεθ’ ἡμῶν ὄντος
ἐσομένου πάσας τὰς ἡμέρας ἓως τῆς συντελείας, ὼς η ὑπόσχεσις, καὶ δείξω πᾶσιν ἀνθρώποις, ὡς οὐχ
τ’, φύσις ἡμῖν ἠλλοίωται, ἀλλὰ διέστραπται ὴ προαίρεσις.
|I. Quinam igitur sint isti Patres, fortassequam-
tis : Μιειῑιοιίἰυς, qui Panonum eparchiam ornavit, sr-
t-liicpiscopus Moravin: creatus, et Cyrillus , multus
quidem in exteriori philosophia. sed major in in-
teriori , rerum creatarum scrutatus naturain, magis
vero unius Entis, a quo cuneta ex invisilibus esse
induerunt. lli namque per vitae innocentiam, Deum
in semetipsis rcponentes, ct timoris pleni spiritum Β
salutarem in corde generare studentes, satis qui-
dem pollebant doctrina, qua: graeca lingua tradi-
tur; vet multos trnsitltujusmodi sapientize catena.
Cum vero Slorenorum sive Bulgarorum gens libro-
τινα graece conscriptorum intelligentiam non lia-
ocrct, istm! pro gravi damno reputabant sancti,
iacentque Scriptor-arum caliginosa! Bulgarorum
ςςιεὴυιη non accendi immensi maeroris iaciebant
materiam. Turbabantur, aegre ferebant, oneri vitam
nubebant. Quid igitur faciunt? Ad Paraclitum
respiciunt, cujus primum donum lingua, et ser-
tucttis auxilium; et ab illo petunt gratiam inve-
ttietttli litteras asperitati lingua: Bulgarorum analo-
gas; ut valeant divinas Scripturas in linguam
’ liuius gentis transferre. 'lnsuper jejunio diuturno et ρ
orationi constanti, corporis mortificatioui, mentisque
liumiliatioui ac contritioni cum se dedissent, quod
cupiunt consequuntur. ι Prope enim Dominus, itt-
quit Scriptura, omnibus qui invocant eum in
seritate ¹; ι et tibi adhuc loquenti dicet : Ecce ad-
sum, l’ropugnans enim Dens ego sum et non a
longe'. Recipiunt igitur et isti Spiritus gratiam,
tauquam auroram benignam, oriturque justis lux
cognitionis, simulque ipsorum lmtitia priorem
mmstitiatn depellit. Nacti igitur hanc desideratam
gratiam, excogitant slorenicas litteras et divinitus
inspiratus Scripturas egrteca lingua in bulgaricam
vertunt, diligenterque student acutioribus discipu-
lis sacras doctrinas tradere. Non pauci enim ex
rerum doctrina fonte biberunt, quorum precipuil
eliorique coryplta'i, Gorasdus et Clemens, etNahum,
et Angelarius et Sabbas.
σκαλικῆς αὐτῶν πηγῆς ιπινον, ὧν ιγκριτοί τε καὶ τοῦ χοροῦ κορυφαῖοι Γοράσδος τε καὶ Κλήμης καὶ
λαοὺμ καὶ Ἀγγελάριος καὶ Σάϐϐας.
III. Cum autem scirent Paulum cum apostolis
κ Εγιιηεειιυιιι communicasse, currunt et ipsi ad Romae
apostolum, beato Papa: opus interpretationis Scri-
pturarum ostensuri : sors favit illis nec incassum
cucurrerunt: nam qui tunc in apostolica sede
fulgebat Adrianus, audito eorum adventu, ειςιιιιιιο
ι’ἰι gaudio magno. Ε longinquo enim tonitru tanta
sanctorum perculsus, iulgur gratiae in eis'lueentis
videre cupiebat, non aliter allectus erga divinos
homines ac Moyses erga Deutn, cuius faciem sibi
'E’srtl. cattv, 18. ‘ .It-r. um, 23.
ἐσομένου πάσας τὰς ἡμέρας ἓως τῆς συντελείας, ὼς η ὑπόσχεσις, καὶ δείξω πᾶσιν ἀνθρώποις, ὡς οὐχ
τ’, φύσις ἡμῖν ἠλλοίωται, ἀλλὰ διέστραπται ὴ προαίρεσις.
|I. Quinam igitur sint isti Patres, fortassequam-
tis : Μιειῑιοιίἰυς, qui Panonum eparchiam ornavit, sr-
t-liicpiscopus Moravin: creatus, et Cyrillus , multus
quidem in exteriori philosophia. sed major in in-
teriori , rerum creatarum scrutatus naturain, magis
vero unius Entis, a quo cuneta ex invisilibus esse
induerunt. lli namque per vitae innocentiam, Deum
in semetipsis rcponentes, ct timoris pleni spiritum Β
salutarem in corde generare studentes, satis qui-
dem pollebant doctrina, qua: graeca lingua tradi-
tur; vet multos trnsitltujusmodi sapientize catena.
Cum vero Slorenorum sive Bulgarorum gens libro-
τινα graece conscriptorum intelligentiam non lia-
ocrct, istm! pro gravi damno reputabant sancti,
iacentque Scriptor-arum caliginosa! Bulgarorum
ςςιεὴυιη non accendi immensi maeroris iaciebant
materiam. Turbabantur, aegre ferebant, oneri vitam
nubebant. Quid igitur faciunt? Ad Paraclitum
respiciunt, cujus primum donum lingua, et ser-
tucttis auxilium; et ab illo petunt gratiam inve-
ttietttli litteras asperitati lingua: Bulgarorum analo-
gas; ut valeant divinas Scripturas in linguam
’ liuius gentis transferre. 'lnsuper jejunio diuturno et ρ
orationi constanti, corporis mortificatioui, mentisque
liumiliatioui ac contritioni cum se dedissent, quod
cupiunt consequuntur. ι Prope enim Dominus, itt-
quit Scriptura, omnibus qui invocant eum in
seritate ¹; ι et tibi adhuc loquenti dicet : Ecce ad-
sum, l’ropugnans enim Dens ego sum et non a
longe'. Recipiunt igitur et isti Spiritus gratiam,
tauquam auroram benignam, oriturque justis lux
cognitionis, simulque ipsorum lmtitia priorem
mmstitiatn depellit. Nacti igitur hanc desideratam
gratiam, excogitant slorenicas litteras et divinitus
inspiratus Scripturas egrteca lingua in bulgaricam
vertunt, diligenterque student acutioribus discipu-
lis sacras doctrinas tradere. Non pauci enim ex
rerum doctrina fonte biberunt, quorum precipuil
eliorique coryplta'i, Gorasdus et Clemens, etNahum,
et Angelarius et Sabbas.
σκαλικῆς αὐτῶν πηγῆς ιπινον, ὧν ιγκριτοί τε καὶ τοῦ χοροῦ κορυφαῖοι Γοράσδος τε καὶ Κλήμης καὶ
λαοὺμ καὶ Ἀγγελάριος καὶ Σάϐϐας.
III. Cum autem scirent Paulum cum apostolis
κ Εγιιηεειιυιιι communicasse, currunt et ipsi ad Romae
apostolum, beato Papa: opus interpretationis Scri-
pturarum ostensuri : sors favit illis nec incassum
cucurrerunt: nam qui tunc in apostolica sede
fulgebat Adrianus, audito eorum adventu, ειςιιιιιιο
ι’ἰι gaudio magno. Ε longinquo enim tonitru tanta
sanctorum perculsus, iulgur gratiae in eis'lueentis
videre cupiebat, non aliter allectus erga divinos
homines ac Moyses erga Deutn, cuius faciem sibi
'E’srtl. cattv, 18. ‘ .It-r. um, 23.