PG 129, col. 112
ξδ’. ⁴Περὶ Δείπνου μυστικοῦ. (XXVI, 26.) Μρ. pg“.
Λου. σοι’.
ξέ. Περὶ τῆς παραδόσεως τοῦ Ἰησοῦ. (XXVI, I6.)
Μρ . μς’.
ξςῖ Περὶ τῆς ἀρνήσεως τοῦ Πέτρου. (XXVI, 69.)
Μρ. μζ. Λου. οη’.
ξεῖ. Περὶ τῆς Ἰούδα μεταμελείας. (XXVII, 5.)
Eq'. Περὶ τῆς altricem; τοῦ σώματος τοῦ Ιησοῖο.
(XXVII, 57.) lim. μη¹· Λου. πβ’. ‘Ito. ιη’.
οξ. De ea qua: unxit Dominum unguento
Β 65. Interrogatio de praeparatione Pasclta'.
64. De Carna mystica.
65. De traditione Jesn.
66. De negatione Petri.
67. De Jndw paenitentia.
68. De pe:itionc corporis Domini.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΜΔΤΘΑΙΟΝ ΕΥΛΓΙἚ-
ΛΙΟΥ, ὑπὸ Εὐθυμίου φιλοπόνως ἐρανισθεῒσα,
μάλιστα μὲν ἀπὸ τῆς ἐξηγήσεως τοῦ ἐν
ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστό·
μου, ἔτι δὲ καὶ ἀπὸ διαφόρων ἄλλων Ματέρων,
it. ο συνεισενεγκόντας τινὰ καὶ τοῦ ταύτην ἐρα-
νισαμένου. Ἀμήν (1).
Πρῶτον μὲν ἀγαθὸν ἦν, μὴ δεῖσθαι ἡμᾶς τῆς
ἀπὸ τῶν γραμμάτων βοηθείας, ἀλλ’ οὕτω παρέχει
σθαι βίον καθαρδν, ὥστε τὰς ἡμετέρας καρδίας
ἀντὶ βιϐλίων γίνεσθαι, καὶ καθάπερ ταῦτα διὰ
μέ).ανος,οὗτω ταύτας διὰ Πνεύματος ἐγγεγράφθαι.
Ἐπεὶ δὲ ταύτην διεκρουσάμεθα τὴν χάριν, φέρε,
κᾶν τὸν δεύτερον ἀσπασώμεθα πλοῦν, καὶ τοῖς
γράμμασιν εις δέον χρησώμεθα. Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ὲν
τῇ Παλαιᾷ, τῷ Νῶε καὶ τῷ ’Δὸραὰμ καὶ τοῖς ὲγγό·
νοις τοῖς ἐκείνου, καὶ τῷ Ἰὼϐ, καὶ τῷ Μωῦσῇ,οἰι διὰ
γραμμάτων ό Θεὸς, ἀλλὰ δι’ ἑαυτοῦ διελέγετο, καθαρὰν
εὑρίσκων αὐτῶν τὴν διάνοιαν. Ἐπεὶ δὲ εἰς αὑτὸν
τὸν τῆς κακίας ἐνέπεσε πυθμένα πᾶς ὁ τῶν Ἐϐραί-
rm. Βων δῆμος, τότε λοιπὸν πλάκες, καὶ γράμματα,
καὶ ἡ διὰ τούτων ὑπόμνησις. Ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ
τῶν ἐν τῇ Καικιῇ τοῦτο συμϐὰν ἴδοι τις ἄν. Οὐδὲ
γὰρ τοῖς ἀποστόλοις ἔδωκέ τι γραπτὸν ὁ fled; · ἀλλ’
ἀντὶ γραμμάτων τὴν τοῦ Πνεύματος αὐτοῖς ἐπηγ-
γείλατο δώσειν χάριν. Ἐκεῖνος γὰρ ὑμᾶς ἀναμνή-
σει, φησὶ, πάντα. Καὶ ἵνα μάθῃς, ὅτι τοῦτο πολὺ (2)
ἄμεινον ἧν, ἄκουσον, διὰ τοῦ προφήτου τι φησι ·
Διαθήσομιιι ὑμῖν διαθήκην καινὴν, διδοὺς νό-
μους μου εἰς διάνοιαν αὐτῶν καὶ ἐπὶ καρδίας
Varia) lectiones et noue.
ilio modo huhet Chrystom. tom. VII ρ. 2, edit.
Molitt-l'alcortii.
Λου. σοι’.
ξέ. Περὶ τῆς παραδόσεως τοῦ Ἰησοῦ. (XXVI, I6.)
Μρ . μς’.
ξςῖ Περὶ τῆς ἀρνήσεως τοῦ Πέτρου. (XXVI, 69.)
Μρ. μζ. Λου. οη’.
ξεῖ. Περὶ τῆς Ἰούδα μεταμελείας. (XXVII, 5.)
Eq'. Περὶ τῆς altricem; τοῦ σώματος τοῦ Ιησοῖο.
(XXVII, 57.) lim. μη¹· Λου. πβ’. ‘Ito. ιη’.
οξ. De ea qua: unxit Dominum unguento
Β 65. Interrogatio de praeparatione Pasclta'.
64. De Carna mystica.
65. De traditione Jesn.
66. De negatione Petri.
67. De Jndw paenitentia.
68. De pe:itionc corporis Domini.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΜΔΤΘΑΙΟΝ ΕΥΛΓΙἚ-
ΛΙΟΥ, ὑπὸ Εὐθυμίου φιλοπόνως ἐρανισθεῒσα,
μάλιστα μὲν ἀπὸ τῆς ἐξηγήσεως τοῦ ἐν
ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστό·
μου, ἔτι δὲ καὶ ἀπὸ διαφόρων ἄλλων Ματέρων,
it. ο συνεισενεγκόντας τινὰ καὶ τοῦ ταύτην ἐρα-
νισαμένου. Ἀμήν (1).
Πρῶτον μὲν ἀγαθὸν ἦν, μὴ δεῖσθαι ἡμᾶς τῆς
ἀπὸ τῶν γραμμάτων βοηθείας, ἀλλ’ οὕτω παρέχει
σθαι βίον καθαρδν, ὥστε τὰς ἡμετέρας καρδίας
ἀντὶ βιϐλίων γίνεσθαι, καὶ καθάπερ ταῦτα διὰ
μέ).ανος,οὗτω ταύτας διὰ Πνεύματος ἐγγεγράφθαι.
Ἐπεὶ δὲ ταύτην διεκρουσάμεθα τὴν χάριν, φέρε,
κᾶν τὸν δεύτερον ἀσπασώμεθα πλοῦν, καὶ τοῖς
γράμμασιν εις δέον χρησώμεθα. Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ὲν
τῇ Παλαιᾷ, τῷ Νῶε καὶ τῷ ’Δὸραὰμ καὶ τοῖς ὲγγό·
νοις τοῖς ἐκείνου, καὶ τῷ Ἰὼϐ, καὶ τῷ Μωῦσῇ,οἰι διὰ
γραμμάτων ό Θεὸς, ἀλλὰ δι’ ἑαυτοῦ διελέγετο, καθαρὰν
εὑρίσκων αὐτῶν τὴν διάνοιαν. Ἐπεὶ δὲ εἰς αὑτὸν
τὸν τῆς κακίας ἐνέπεσε πυθμένα πᾶς ὁ τῶν Ἐϐραί-
rm. Βων δῆμος, τότε λοιπὸν πλάκες, καὶ γράμματα,
καὶ ἡ διὰ τούτων ὑπόμνησις. Ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ
τῶν ἐν τῇ Καικιῇ τοῦτο συμϐὰν ἴδοι τις ἄν. Οὐδὲ
γὰρ τοῖς ἀποστόλοις ἔδωκέ τι γραπτὸν ὁ fled; · ἀλλ’
ἀντὶ γραμμάτων τὴν τοῦ Πνεύματος αὐτοῖς ἐπηγ-
γείλατο δώσειν χάριν. Ἐκεῖνος γὰρ ὑμᾶς ἀναμνή-
σει, φησὶ, πάντα. Καὶ ἵνα μάθῃς, ὅτι τοῦτο πολὺ (2)
ἄμεινον ἧν, ἄκουσον, διὰ τοῦ προφήτου τι φησι ·
Διαθήσομιιι ὑμῖν διαθήκην καινὴν, διδοὺς νό-
μους μου εἰς διάνοιαν αὐτῶν καὶ ἐπὶ καρδίας
Varia) lectiones et noue.
ilio modo huhet Chrystom. tom. VII ρ. 2, edit.
Molitt-l'alcortii.