PG 129, col. 120
γοῦν ἀπδ τοῦ γνωριμωτέρου μᾶλλον ἀρξάμενος,
ἐπὶ τὸν παλαιξτερτιν ἀνῆλθεν.
Ἀ).λά Ματοαῖος μὲν πρὸς τοὺς ἐκ περιτομῆς γρα-
ιξων, οὐκ ἀνωτέρω τοῦ Ἀϐραὰμ ἀνήγαγε τὴν γενεα-
λογίαν , ἀλλ’ ἀπ), τούτου ἀρξάμενος, κατῆλθεν
ἄχρις αὑτοῦ τοῦ Χριστοῦ, δεικνύων μόνον, ὅτι ὲκ
σπέρματος Ἀϐραὰμ καὶ Δαυῒδ ἐϐλάστησε, κατὰ τὰς
πρὸς ἐκείνους ἐπαγγελίας. Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀνέ-
παυε τοὺς ἐξ Ἰουδαίων πεπιστευκότας. ὼς τὸ μα-
θεῖν, ὅτι ἐκ σπέρματος ’Λϐρααμ καὶ Δαυῖό ἦνὸ
Χριστὸς, ὡς ἐκεῖθεν αὑτὸν ἀεὶ προσδοκῶντας. ὐ
δὲ Λουκᾶς, ἆτε, διὰ μέσου τοῦ (ῖθεοᾳίλου, κοινῇ πᾶσι
πιστοῖς διαλεγόμενος, ὁλοτελῆ ποιεῖται τὴν γενεα-
λογίαν, κάτωθεν ἀπὸ τοῦ Χριττιιῦ pilam ἀρξαμε-
νος, καὶ ἀναϐὰς ἄχρι τοῦ ’Λὸαμ, ἵνα δείξῃ, πόσαις
τε γενεαῖς ἀφειστήκει τοῦ τταῗιαιοῦ ὁ νέος Ἀδὰμ,
καὶ πόσων γενεῶν ἐϐασίλευσενήάίιαρτία. Ἠ δια·
φορὰ τοίνυν τῶν ἀποδεδειγμένων πραγμάτων, δια-
φορὰν ἐποίησε καὶ τῶν ἀποδείξεων. 'U μὲνγὰρ
Ματθαῖω ἀναγκαίως τοῦ Ἀϐραὰμ ἐπιμνησθεὶς,
εἰκότως ἀπὸ τούτου κάτεισιν ἐπὶ τὸν γενεαλογούμε-
νον Χριστόν ' 6 δὲ Λουκᾶς, μὴ ἐλθὼν εἰς χρείαν τῆς
τοιαύτης μνήμης τὸ τοῦ Ἀϐραὰμ, ἀναγκαίως ἀπὸ
τοῦ Χριστοῦ ἀρξάμενος, ἀνεπόδισε (5). ἓᾶντβεε δὲ
li- (ζ τοῖς Ἑϐραίοις, καὶ τ’) κατὰ dilatari-.39)” γενεαλο-
γ;ῖν.
Αΰμαὴμ -— ἀδελφοὺς αὐτοῦ. Ἐοος ἦν, δι’
ἀρρένων ποιεῖσθαι τὰς γενεαλογίας. Ὀ ἀνὴρ γὰρ
σπείρει, καὶ οὗτός ἐστιν ἁρχὴ μὲν καὶ ῥίζα τοῦ
τέκνου, κεφαλὴ δὲ τῆς γυναικός ι ἡ δὲ γυνὴ, ἐκτρέ-
φουσα, καὶ θάλπουσα, καὶ συναύξουσα το σπέρμα,
βοηθὸς δέδοται τῷ ἀνδρί. Τὸν Ἰούδαν δὲ πτ.ρέ).αϐεν
ἀπὸ τῶν ἄλλων υἱῶν τοῦ Ἰακὼϐ, καίτοι μὴ πρωτό-
τοκον ὄντα, ὅτι ἐκ τῆς φυλῆς αὐτοῦ κατήγετο ό
Χριστός. Ἐπεὶ δὲ ,ἐν ταῖς γενεαλογίαις, εἷς ἀφ’
ἑκάστου διάδοχος ἀεὶ τίθεται, παρατηρητέον, ἔνθα
παραλαμϐανονται fusio-ag, ὃτι οὑ μάτην ἡ τιῖον
πλειόνων προσθήκη γέγονεν, ἀλλ’ αἰτία τίς ἐστιν
αὐτῆς. Αὐτίκα γὶιρ τῶν ἀδελφῶν ἐμνημόνευσε τοῦ
Ἰούδα, διῦτι ἓν ἔθνος ἐστὶ τὸ Ἰσραηλιτικδν, εἰς
δώδεκα ῥίζας ἀναφερόμενον, αἵτινές εἰσιν οἱ δώδεκα
υἱοὶ τοῦ Ἰακώϐ. Καὶ δοκοῦσι (Δ) καὶ αὐτοὶ πρόγονοι
χρηματίζειν τοῦ Χριστοῧ, ὠς τοῦ Ἰσραηλιτικοῧ
γένους ὄντες φύλαρχοι, ἐξ οὗ 6 Χριστὸς ἐϐλα-
στησεν.
vocis. Accepit pro ἐξετάζειν. Vide llarporrat.p.
M. De re eadem eodem sensu ἀναποδίζων dixit
Gregor. Nam. 236 ; quem locum Euthymiu‘s videtur
respvcxisse. Nam ’ρι’ ihi legitur, νέος καὶ παλαιῑς
Ἄδαν..
(ἱὶκοίιετηιιίςι Α.
ἐπὶ τὸν παλαιξτερτιν ἀνῆλθεν.
Ἀ).λά Ματοαῖος μὲν πρὸς τοὺς ἐκ περιτομῆς γρα-
ιξων, οὐκ ἀνωτέρω τοῦ Ἀϐραὰμ ἀνήγαγε τὴν γενεα-
λογίαν , ἀλλ’ ἀπ), τούτου ἀρξάμενος, κατῆλθεν
ἄχρις αὑτοῦ τοῦ Χριστοῦ, δεικνύων μόνον, ὅτι ὲκ
σπέρματος Ἀϐραὰμ καὶ Δαυῒδ ἐϐλάστησε, κατὰ τὰς
πρὸς ἐκείνους ἐπαγγελίας. Οὐδὲν γὰρ οὕτως ἀνέ-
παυε τοὺς ἐξ Ἰουδαίων πεπιστευκότας. ὼς τὸ μα-
θεῖν, ὅτι ἐκ σπέρματος ’Λϐρααμ καὶ Δαυῖό ἦνὸ
Χριστὸς, ὡς ἐκεῖθεν αὑτὸν ἀεὶ προσδοκῶντας. ὐ
δὲ Λουκᾶς, ἆτε, διὰ μέσου τοῦ (ῖθεοᾳίλου, κοινῇ πᾶσι
πιστοῖς διαλεγόμενος, ὁλοτελῆ ποιεῖται τὴν γενεα-
λογίαν, κάτωθεν ἀπὸ τοῦ Χριττιιῦ pilam ἀρξαμε-
νος, καὶ ἀναϐὰς ἄχρι τοῦ ’Λὸαμ, ἵνα δείξῃ, πόσαις
τε γενεαῖς ἀφειστήκει τοῦ τταῗιαιοῦ ὁ νέος Ἀδὰμ,
καὶ πόσων γενεῶν ἐϐασίλευσενήάίιαρτία. Ἠ δια·
φορὰ τοίνυν τῶν ἀποδεδειγμένων πραγμάτων, δια-
φορὰν ἐποίησε καὶ τῶν ἀποδείξεων. 'U μὲνγὰρ
Ματθαῖω ἀναγκαίως τοῦ Ἀϐραὰμ ἐπιμνησθεὶς,
εἰκότως ἀπὸ τούτου κάτεισιν ἐπὶ τὸν γενεαλογούμε-
νον Χριστόν ' 6 δὲ Λουκᾶς, μὴ ἐλθὼν εἰς χρείαν τῆς
τοιαύτης μνήμης τὸ τοῦ Ἀϐραὰμ, ἀναγκαίως ἀπὸ
τοῦ Χριστοῦ ἀρξάμενος, ἀνεπόδισε (5). ἓᾶντβεε δὲ
li- (ζ τοῖς Ἑϐραίοις, καὶ τ’) κατὰ dilatari-.39)” γενεαλο-
γ;ῖν.
Αΰμαὴμ -— ἀδελφοὺς αὐτοῦ. Ἐοος ἦν, δι’
ἀρρένων ποιεῖσθαι τὰς γενεαλογίας. Ὀ ἀνὴρ γὰρ
σπείρει, καὶ οὗτός ἐστιν ἁρχὴ μὲν καὶ ῥίζα τοῦ
τέκνου, κεφαλὴ δὲ τῆς γυναικός ι ἡ δὲ γυνὴ, ἐκτρέ-
φουσα, καὶ θάλπουσα, καὶ συναύξουσα το σπέρμα,
βοηθὸς δέδοται τῷ ἀνδρί. Τὸν Ἰούδαν δὲ πτ.ρέ).αϐεν
ἀπὸ τῶν ἄλλων υἱῶν τοῦ Ἰακὼϐ, καίτοι μὴ πρωτό-
τοκον ὄντα, ὅτι ἐκ τῆς φυλῆς αὐτοῦ κατήγετο ό
Χριστός. Ἐπεὶ δὲ ,ἐν ταῖς γενεαλογίαις, εἷς ἀφ’
ἑκάστου διάδοχος ἀεὶ τίθεται, παρατηρητέον, ἔνθα
παραλαμϐανονται fusio-ag, ὃτι οὑ μάτην ἡ τιῖον
πλειόνων προσθήκη γέγονεν, ἀλλ’ αἰτία τίς ἐστιν
αὐτῆς. Αὐτίκα γὶιρ τῶν ἀδελφῶν ἐμνημόνευσε τοῦ
Ἰούδα, διῦτι ἓν ἔθνος ἐστὶ τὸ Ἰσραηλιτικδν, εἰς
δώδεκα ῥίζας ἀναφερόμενον, αἵτινές εἰσιν οἱ δώδεκα
υἱοὶ τοῦ Ἰακώϐ. Καὶ δοκοῦσι (Δ) καὶ αὐτοὶ πρόγονοι
χρηματίζειν τοῦ Χριστοῧ, ὠς τοῦ Ἰσραηλιτικοῧ
γένους ὄντες φύλαρχοι, ἐξ οὗ 6 Χριστὸς ἐϐλα-
στησεν.
vocis. Accepit pro ἐξετάζειν. Vide llarporrat.p.
M. De re eadem eodem sensu ἀναποδίζων dixit
Gregor. Nam. 236 ; quem locum Euthymiu‘s videtur
respvcxisse. Nam ’ρι’ ihi legitur, νέος καὶ παλαιῑς
Ἄδαν..
(ἱὶκοίιετηιιίςι Α.