PG 129, col. 121
σαῖοι, παρὰ τδ μερίζειν ἑαυτοὺς τὴν τῶν πολλῶν ri:
ἑπιμιξίας.]
'U Ἰούδας, τέταρτος μὲν ἦν υἱὸς τού Ἰακὼϐ, ,ιιι
ἔλασε (7) δὲ τὴν Θάμαρ νύμφην είς τον πρῶτον μ
ἑαυτοῦ υἱὸν (8) Ἤρ] · τούτου δὲ τελευτήσαντος ἀρ
ἀοιδος, ἔζευξεν αὐτὴν τῷ δευτέρῳ (9) [Λύνάν] ⁸ m:
καὶ τούτου δὲ ὁμοίως ἀποθανόντος, ὑπέσχετο καὶ Τί
τὸν τρίτον αὐτῇ συνάψαι (10) [Σηλώμ]. Φοϐηθεὶς δὲ, di
μὴ κα οὗτος εὐθὺς ἀποθάνῃ, τὸν γάμον ὑπερετίθετο. Al
'.“' δὲ νύμφη. λίαν ἐπιθυμοῦσα σπέρμα λαϐεῖν ἀπὸ pe
1—,»; 'ACpaptanu γένους, ὡς λαμπροῦ καὶ περι· Β 1,(
σθήτου, ἐπεὶ τὶν πενθερὸν Ἰούδαν ὑπερτιθέμενον “’ ἀι
ἔγνω, χατασοφίζεται τοῦτον, καὶ περιθεμένη σχῆμα νί
πῦρνηλ ὲκάθιτε πρὸς ταῖς πύλαις τῆς πόλεως ὲγο ιιι
καλυψαμένη. ϐιασάμενος δὲ ταύτην Ἰούδας καὶ pi
ἀγνοήσας, εἰςῆῖθε πρὸς αὐτὴν, ὡς είς πόρνην, καὶ Pl
συμφθαρεὶς, ἔγκυον διδύμων τέκνων ἐποίησε. Πα- Ζ;
ραγενομένων δὲ τῶν ὠδινῶν, ἐπεὶ τὸν Φαρὲς καὶ In
τὸν Ζαρὰ τίκτειν ἔμελλεν, ἐξήνεγκε πρῶτος ὁ Ζαρὰ ex
τὴν χεῖρα’ εἶτα ἡ μαῖα Θεασαμὲνη τοῦτο , καὶ βου- q-
ληθεῐσα γνώριμον ποιῆσαι τὸν πρωτότοκον, κοκκίνῳ h:
τὴν ἐξενεχθεῖσιν ἔδηαε χεῖρα · ὼς δὲ ἐδέθη, συνζ- 1³η
στειλεν αὐτὴν τδ παιδίον· συσταλείαης δὲ, προῆλθεν ιιι
δ Φαρὲς, εἶτα ὦ Ζαρά. Ἠ μὲν οὖν ἱστορία τοιαύτη. Ν
Ἠν δὲ eum. τὶν Φαρὲς παραλαϐεῖν μόνον είς γενεα- c pi
λογῖαν, ὡς δι’ αὐτοῦ βαδίζοντος τοῦ γένους ἐπὶ τὸν fi ει·
Δαυῖδ ° νῦν δὲ καὶ τὸν Ζαρὰ τέθεικεν, ὡς τύπον τού m
Χριστιανικοῦ λαοῦ. ’0 γὰρ Φαρὲς τύπος ἦν τού e;
Ἐὅραῖ-ιοῦ. Καθάπερ γὰρ δ Ζαρὰ, πρῶτος ἐξενεγ- εγ
κὼν την χεῖρα. συνέστειλε ταύτην, εἶτα ὲξολισθή· ιη
σαντος τοῦ Φαρὲς, τότε καὶ αὐτὸς ἐξῆλθεν δλοτελῶςο h:
οὕτω auiti); ῖςύαγγελικῆς πολιτείας, μέρος μὲν ῐτ
ἐφάνη ἐν τἰἶς χρενοις τοῦ Ἀδραὰμ, εἶτα συσταλέντος, ἦλθενήνομικὴ, καὶ μετὰ ταύτην ἐξέλαμψεν
ἐντελὸδςή εύαγγελική. Ὁρᾷς, ὅτι οὐ μάτην ὁ Ζαρὰ παρείληπται.
Λοιπθιν οὖν, οὐδὲ τῆς Θάμαρ ἀκαίρως ὲμνημό- Il
vz-nev, οιδὲ τῶν ἄλλων τριῶν γυναικῶν, μετὰ τοῦτο. Τ
Ἀλλ’ ἐπεὶ (Η)ἡ μὲν Θάμαρ ἀθεμιτόγαμος ἦν, ὡς ρ(
τῷ πενθερῷ μιγεῖσα, πόρνη δὲ ἡ Ῥαὰδ, η δὲ Ῥοὺθ, n1
ἀλλόφυλος, ἡ δὲ τοῦ Οὐρίου (12), Βηρσαδεέ, μοιχαο D m
λὶς, ὡς αί κατ’ αὐτάς ίστορίαι διδάσκουσιν · ἧγαγε ν αι
τὰς τοιαύτας γυναῖκας είς μέσον, ἵνα δείξῃ, ὅτι οὐκ δι
ἑπῃςχύνττο ὁ Χριστος ἀπ’) τοιούτων προγόνων κατα· C
γόμενος, ὧν δ μὲν ἐξ άθιμιτογαμίας ἦν, ὀ δὲ ἐκ pl
πορνείας, δ δὲ ἐξ ἀλλοφύλου μητρὸς, δ δὲ, ἀπὸ μοι· n:
χαλίδος. Οιδὶν γὰρ βλάπτει τὸν ἐνάρετον ὴ τῶν προ el
γόνων αὐτοῦ παρανομία. Πᾶς γὰρ ἀπὸ τῶν οἰκείων νε
πράξεων, ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων κρίνεται και ιιι
(Si) Inclusa ιιι· margine habetA. tl
(ὕ) llazc in margine habet Δ. εἷς ‘
(7 Jacub nimiruinJla‘c narranturGenes. xuwn. υῦτ
Vateetxxtx, 55.
(Ti) ln marg. Α. (ι
σ η in inuti.- Α.
ἑπιμιξίας.]
'U Ἰούδας, τέταρτος μὲν ἦν υἱὸς τού Ἰακὼϐ, ,ιιι
ἔλασε (7) δὲ τὴν Θάμαρ νύμφην είς τον πρῶτον μ
ἑαυτοῦ υἱὸν (8) Ἤρ] · τούτου δὲ τελευτήσαντος ἀρ
ἀοιδος, ἔζευξεν αὐτὴν τῷ δευτέρῳ (9) [Λύνάν] ⁸ m:
καὶ τούτου δὲ ὁμοίως ἀποθανόντος, ὑπέσχετο καὶ Τί
τὸν τρίτον αὐτῇ συνάψαι (10) [Σηλώμ]. Φοϐηθεὶς δὲ, di
μὴ κα οὗτος εὐθὺς ἀποθάνῃ, τὸν γάμον ὑπερετίθετο. Al
'.“' δὲ νύμφη. λίαν ἐπιθυμοῦσα σπέρμα λαϐεῖν ἀπὸ pe
1—,»; 'ACpaptanu γένους, ὡς λαμπροῦ καὶ περι· Β 1,(
σθήτου, ἐπεὶ τὶν πενθερὸν Ἰούδαν ὑπερτιθέμενον “’ ἀι
ἔγνω, χατασοφίζεται τοῦτον, καὶ περιθεμένη σχῆμα νί
πῦρνηλ ὲκάθιτε πρὸς ταῖς πύλαις τῆς πόλεως ὲγο ιιι
καλυψαμένη. ϐιασάμενος δὲ ταύτην Ἰούδας καὶ pi
ἀγνοήσας, εἰςῆῖθε πρὸς αὐτὴν, ὡς είς πόρνην, καὶ Pl
συμφθαρεὶς, ἔγκυον διδύμων τέκνων ἐποίησε. Πα- Ζ;
ραγενομένων δὲ τῶν ὠδινῶν, ἐπεὶ τὸν Φαρὲς καὶ In
τὸν Ζαρὰ τίκτειν ἔμελλεν, ἐξήνεγκε πρῶτος ὁ Ζαρὰ ex
τὴν χεῖρα’ εἶτα ἡ μαῖα Θεασαμὲνη τοῦτο , καὶ βου- q-
ληθεῐσα γνώριμον ποιῆσαι τὸν πρωτότοκον, κοκκίνῳ h:
τὴν ἐξενεχθεῖσιν ἔδηαε χεῖρα · ὼς δὲ ἐδέθη, συνζ- 1³η
στειλεν αὐτὴν τδ παιδίον· συσταλείαης δὲ, προῆλθεν ιιι
δ Φαρὲς, εἶτα ὦ Ζαρά. Ἠ μὲν οὖν ἱστορία τοιαύτη. Ν
Ἠν δὲ eum. τὶν Φαρὲς παραλαϐεῖν μόνον είς γενεα- c pi
λογῖαν, ὡς δι’ αὐτοῦ βαδίζοντος τοῦ γένους ἐπὶ τὸν fi ει·
Δαυῖδ ° νῦν δὲ καὶ τὸν Ζαρὰ τέθεικεν, ὡς τύπον τού m
Χριστιανικοῦ λαοῦ. ’0 γὰρ Φαρὲς τύπος ἦν τού e;
Ἐὅραῖ-ιοῦ. Καθάπερ γὰρ δ Ζαρὰ, πρῶτος ἐξενεγ- εγ
κὼν την χεῖρα. συνέστειλε ταύτην, εἶτα ὲξολισθή· ιη
σαντος τοῦ Φαρὲς, τότε καὶ αὐτὸς ἐξῆλθεν δλοτελῶςο h:
οὕτω auiti); ῖςύαγγελικῆς πολιτείας, μέρος μὲν ῐτ
ἐφάνη ἐν τἰἶς χρενοις τοῦ Ἀδραὰμ, εἶτα συσταλέντος, ἦλθενήνομικὴ, καὶ μετὰ ταύτην ἐξέλαμψεν
ἐντελὸδςή εύαγγελική. Ὁρᾷς, ὅτι οὐ μάτην ὁ Ζαρὰ παρείληπται.
Λοιπθιν οὖν, οὐδὲ τῆς Θάμαρ ἀκαίρως ὲμνημό- Il
vz-nev, οιδὲ τῶν ἄλλων τριῶν γυναικῶν, μετὰ τοῦτο. Τ
Ἀλλ’ ἐπεὶ (Η)ἡ μὲν Θάμαρ ἀθεμιτόγαμος ἦν, ὡς ρ(
τῷ πενθερῷ μιγεῖσα, πόρνη δὲ ἡ Ῥαὰδ, η δὲ Ῥοὺθ, n1
ἀλλόφυλος, ἡ δὲ τοῦ Οὐρίου (12), Βηρσαδεέ, μοιχαο D m
λὶς, ὡς αί κατ’ αὐτάς ίστορίαι διδάσκουσιν · ἧγαγε ν αι
τὰς τοιαύτας γυναῖκας είς μέσον, ἵνα δείξῃ, ὅτι οὐκ δι
ἑπῃςχύνττο ὁ Χριστος ἀπ’) τοιούτων προγόνων κατα· C
γόμενος, ὧν δ μὲν ἐξ άθιμιτογαμίας ἦν, ὀ δὲ ἐκ pl
πορνείας, δ δὲ ἐξ ἀλλοφύλου μητρὸς, δ δὲ, ἀπὸ μοι· n:
χαλίδος. Οιδὶν γὰρ βλάπτει τὸν ἐνάρετον ὴ τῶν προ el
γόνων αὐτοῦ παρανομία. Πᾶς γὰρ ἀπὸ τῶν οἰκείων νε
πράξεων, ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων κρίνεται και ιιι
(Si) Inclusa ιιι· margine habetA. tl
(ὕ) llazc in margine habet Δ. εἷς ‘
(7 Jacub nimiruinJla‘c narranturGenes. xuwn. υῦτ
Vateetxxtx, 55.
(Ti) ln marg. Α. (ι
σ η in inuti.- Α.