PG 13, col. 860
ὁμοιώσεων, τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ὁμοιουμένην
τινὶ ὁμοιοῦσθαι ού ste-nam τὰ προσόντα τῷ είςδ
ή ὁμοίωσις, ἀλλὰ διά τινα ὧν χρῄζει ό παραληφθεὶς
λόγος. Καὶ ἐνταῦθα τοίνυν ι ὁμοία ἐστὶν ὴ βασιλεία
τῶν οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τὴν θάλασσαν· ι
οὐχ ὠς οἴονταί τινες (77) περιστάντες τῷ λόγῳ φύ-
σεις εἶναι ὑποκειμένας διαφόρους τῶν ὑπὸ τὴν σα-
l
γήνην ἐληλυθότων πονηρῶν καὶ δικαίων · ὥστε νομί-
ζειν εἶναι διὰ τόν ι Ἐκ παντὸς γένους συναγα-
γούσῃ (78), ι δικαίων πολλὰς καὶ διαφόρους φύσεις,
ὁμοίως δὲ καὶ πονηρῶν· τῇ γάρ τοιαύτῃ ἐκδοχή
ἐναντιοῦνται πᾶσαι αἱ τὸ αὐτεξούσιον ἐμφαίνουσαι
Γραφαὶ, καὶ αἰτιώμεναι μὲν τοὺς ἁμαρτάνοντας,
ἀποδεχόμεναι δὲ τοὺς κατορθοῦντας · οὑκ ἂν δικαίως
μέμψεως τοῖς ἀπὸ τῶν γενῶν φύσειθτοιούτων τυγχαε
νόντων ἀκολουθούσης , ἢ ἐπαίνου τοῖς ἀπὸ τῶν
ἀπειοτέρων. Ἰχθύων γὰρ φαύλων καὶ⁵ καλῶν ήαί- ¹η
τία, οὐ περὶ τὰς ψυχὰς τῶν ἰχθύων ἐστὶν, ἀλλά περὶ
ἐκεῖνο, ὅπερ ἐπιστάμενος ὁ Λόγος εἶπεν ι Ἐξαγι-
γέτω τὰ ὕδατα ἑρπετά ψυχῶν ζωσῶν, ι ὅτε καὶ
ι ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα, καὶ πᾶσαν
ψυχὴν ζώων ἑρπετῶν, ἃ ἐξήγαγε τὰ ὕδατα κατὰ·
γένη αὐτῶν. › Οὐκοῦν ἐκεῖ μὲν πᾶσαν ψυχὴν ζώων
ιρπετῶν ἐξήγαγε τά ὕδατα κατά γένη αὐτῶν, οὐκ
οὕσης τῆς αἰτίας περὶ αὐτήν ἐνταῦθα δὲ ἡμεῖς
ἐσμεν οἱ αἴτιοι τοῦ εἶναι καλά καὶ ἀξια τῶν λεγο-
μένων ἁγγῶν γένη , ἢ σαπρὰ καὶ ἄξια τοῦ ἔξω βληο
θῆναι’ ού γάρ φύσις ὲν ήμϊν αίτία τῆς’πονηρίας.
ἀλλά προαίρεσις ἑκούσιος οὖσα κακοποιητική. οὕτως
δὲ οὐδὲ φύσις αίτία δικαιοσύνης, ὡς ἀνεπίδεκτος
ἀδικίας, ἀλλά λόγος δν παρεδεξάμεθα, ὁ κατασκευά-
ζων δικαίους υ καὶγὰρ τὰ μὲν τῶν ἐνύδρων γένη οὐκ
ἔστιν ἰδεῖν μεταϐάλλοντα ἀπὸ φαύλων ὼς ὲν ἰχθύσι
ἐπὶ τὰ ἀστεῖα , ἢ ἀπὸ τῶν βελτιόνων ἐπὶ τὰ χείρονα·
τοὺς δὲ ὲν ἀνθρώποις δικαίους ἢ πονηροὺς ἀεὶ ἔστι
θεωρεῖν ἢ ἐπὶ τὴν ἀρετὴν ὲκ κακίας φθάνοντας. ἡ
ἀπὸ τῆς ἐπ’ ἀρετὴν προκοπῆς ἀναλυομένους ἐπὶ τὴν
τῆς κακίας χύσιν. Διὸ καὶ ὲν τῷ Ἱεζεκιῆλ (79) περὶ
μὲν τοῦ ἀπὸ ἀνομίας ἐπιστρέφοντος ἐπὶ τὴν τήρησιν
τῶν θείων ἐντολῶν τοιαῦτα γέγραπται· ι Καὶγό
ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψῃ ὲκ πασῶν ἀνομιῶν αὑτοῦ ὦν
εποίησε, ι καὶ τὰ ἑξῆς ἕως τοῦ · ι Ὠς τὸ ἀποστρέψαι
αύτὺνὲκ τῆς ὁδοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ ζῇν αὐτόν· ι περὶ
δὲ τοῦ ἀναλυομένου ἀπὸ τῆς ἐπ’ ἀρετὴν προκοπῆς
ἐπὶ τήν τῆς κακίας χύσιν, τοιαῦτα· ι Ἐν δὲ τῷ
ἀποστρέψαι δίκαιον ὲκ τῆς (80) δικαιοσύνης αὐτοῦ, καὶ
ποιῆσαι ἀδικίαν, ι καὶτὰ ἑξῆς ἕως τοῦ· ι Καὶ ὲν ταῖς
ἁμαρτίαις αὑτοῦ , αἶς ἥμαρτεν , ὲν αὐταῖς ἀποθανεῖ-
Matth. xm, 48. ⁸ο Ezech. xvm, 21. " ibid. ει.
que ad haec proraiam υ ιν δὲ τῷ , desiderabantur in
codice Holmiensi, ut monuit Huetius, nec ,ιιι
Erasmi interpretatione comparent: ea perlibrario:
rium incuriam exciderunt; qua: e codd. Regio et
Vaticano supplentur.
(80) Codd. Regius et Vaticanus, ἀπὺ τῆς·
τινὶ ὁμοιοῦσθαι ού ste-nam τὰ προσόντα τῷ είςδ
ή ὁμοίωσις, ἀλλὰ διά τινα ὧν χρῄζει ό παραληφθεὶς
λόγος. Καὶ ἐνταῦθα τοίνυν ι ὁμοία ἐστὶν ὴ βασιλεία
τῶν οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τὴν θάλασσαν· ι
οὐχ ὠς οἴονταί τινες (77) περιστάντες τῷ λόγῳ φύ-
σεις εἶναι ὑποκειμένας διαφόρους τῶν ὑπὸ τὴν σα-
l
γήνην ἐληλυθότων πονηρῶν καὶ δικαίων · ὥστε νομί-
ζειν εἶναι διὰ τόν ι Ἐκ παντὸς γένους συναγα-
γούσῃ (78), ι δικαίων πολλὰς καὶ διαφόρους φύσεις,
ὁμοίως δὲ καὶ πονηρῶν· τῇ γάρ τοιαύτῃ ἐκδοχή
ἐναντιοῦνται πᾶσαι αἱ τὸ αὐτεξούσιον ἐμφαίνουσαι
Γραφαὶ, καὶ αἰτιώμεναι μὲν τοὺς ἁμαρτάνοντας,
ἀποδεχόμεναι δὲ τοὺς κατορθοῦντας · οὑκ ἂν δικαίως
μέμψεως τοῖς ἀπὸ τῶν γενῶν φύσειθτοιούτων τυγχαε
νόντων ἀκολουθούσης , ἢ ἐπαίνου τοῖς ἀπὸ τῶν
ἀπειοτέρων. Ἰχθύων γὰρ φαύλων καὶ⁵ καλῶν ήαί- ¹η
τία, οὐ περὶ τὰς ψυχὰς τῶν ἰχθύων ἐστὶν, ἀλλά περὶ
ἐκεῖνο, ὅπερ ἐπιστάμενος ὁ Λόγος εἶπεν ι Ἐξαγι-
γέτω τὰ ὕδατα ἑρπετά ψυχῶν ζωσῶν, ι ὅτε καὶ
ι ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα, καὶ πᾶσαν
ψυχὴν ζώων ἑρπετῶν, ἃ ἐξήγαγε τὰ ὕδατα κατὰ·
γένη αὐτῶν. › Οὐκοῦν ἐκεῖ μὲν πᾶσαν ψυχὴν ζώων
ιρπετῶν ἐξήγαγε τά ὕδατα κατά γένη αὐτῶν, οὐκ
οὕσης τῆς αἰτίας περὶ αὐτήν ἐνταῦθα δὲ ἡμεῖς
ἐσμεν οἱ αἴτιοι τοῦ εἶναι καλά καὶ ἀξια τῶν λεγο-
μένων ἁγγῶν γένη , ἢ σαπρὰ καὶ ἄξια τοῦ ἔξω βληο
θῆναι’ ού γάρ φύσις ὲν ήμϊν αίτία τῆς’πονηρίας.
ἀλλά προαίρεσις ἑκούσιος οὖσα κακοποιητική. οὕτως
δὲ οὐδὲ φύσις αίτία δικαιοσύνης, ὡς ἀνεπίδεκτος
ἀδικίας, ἀλλά λόγος δν παρεδεξάμεθα, ὁ κατασκευά-
ζων δικαίους υ καὶγὰρ τὰ μὲν τῶν ἐνύδρων γένη οὐκ
ἔστιν ἰδεῖν μεταϐάλλοντα ἀπὸ φαύλων ὼς ὲν ἰχθύσι
ἐπὶ τὰ ἀστεῖα , ἢ ἀπὸ τῶν βελτιόνων ἐπὶ τὰ χείρονα·
τοὺς δὲ ὲν ἀνθρώποις δικαίους ἢ πονηροὺς ἀεὶ ἔστι
θεωρεῖν ἢ ἐπὶ τὴν ἀρετὴν ὲκ κακίας φθάνοντας. ἡ
ἀπὸ τῆς ἐπ’ ἀρετὴν προκοπῆς ἀναλυομένους ἐπὶ τὴν
τῆς κακίας χύσιν. Διὸ καὶ ὲν τῷ Ἱεζεκιῆλ (79) περὶ
μὲν τοῦ ἀπὸ ἀνομίας ἐπιστρέφοντος ἐπὶ τὴν τήρησιν
τῶν θείων ἐντολῶν τοιαῦτα γέγραπται· ι Καὶγό
ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψῃ ὲκ πασῶν ἀνομιῶν αὑτοῦ ὦν
εποίησε, ι καὶ τὰ ἑξῆς ἕως τοῦ · ι Ὠς τὸ ἀποστρέψαι
αύτὺνὲκ τῆς ὁδοῦ τῆς πονηρᾶς, καὶ ζῇν αὐτόν· ι περὶ
δὲ τοῦ ἀναλυομένου ἀπὸ τῆς ἐπ’ ἀρετὴν προκοπῆς
ἐπὶ τήν τῆς κακίας χύσιν, τοιαῦτα· ι Ἐν δὲ τῷ
ἀποστρέψαι δίκαιον ὲκ τῆς (80) δικαιοσύνης αὐτοῦ, καὶ
ποιῆσαι ἀδικίαν, ι καὶτὰ ἑξῆς ἕως τοῦ· ι Καὶ ὲν ταῖς
ἁμαρτίαις αὑτοῦ , αἶς ἥμαρτεν , ὲν αὐταῖς ἀποθανεῖ-
Matth. xm, 48. ⁸ο Ezech. xvm, 21. " ibid. ει.
que ad haec proraiam υ ιν δὲ τῷ , desiderabantur in
codice Holmiensi, ut monuit Huetius, nec ,ιιι
Erasmi interpretatione comparent: ea perlibrario:
rium incuriam exciderunt; qua: e codd. Regio et
Vaticano supplentur.
(80) Codd. Regius et Vaticanus, ἀπὺ τῆς·