PG 130, col. 1190
servavit cum esset baptismum suscrpturus. Et hoc
plane falsum est: quid rnim unius imperatoris jeju-
nium pertinet ad universam Ecclesiam ’ί Prmtcrea
si ita res cst, cur hujus jejuuii nec ullum contil um,
nec sanctorum Patrum quispiam mentionem fecit?
Cum igitur ita se gerant, et mt-do huc, modo ill..e
sese convertant, nec consistere valeant, facere n ιιι
possumus, quin suspicemur jejunium istud exse-
crandum esse et Christianis auribus indignun . l"go
autem sic de illo accepi, fuisse Sergium quemdam,
Διειτεηίοω hmresis doctorem, qui cum haberet ca-
nem, cui nomen hoc Artziburtzi imposuisset, eum
a daemone rectum itineris sui ducem et tanquam
consiliatium habebat, quoties ad oppidum, aut pa-
gum, aut urbem aliquam erat profecturus. in qui-
bus doctrina: suae pestifera: discipuli habitabant, et
rutn ἰΙΙιιιιι canem aSpicerent, post diem unum ali-
qmt passuum millibus obviam magistro procedi-baut.
Verum cum aliquando ad illud munus cauis mitte-
retur, a lupis devoratus est; postridie autem cum
ad eos Sergius proficisceretur, ad quos canem misc-
rat, et nemo de more veniret obviam, indignatus
est, cumque ad illos pervenisset, illlelchiSSt‘lqu",
canem pratcursorem suum ad eos non accessiss ,
misit, qui illum quatrerent, sed cmn ex ossibus
inventis agnovisset, cum a lupfs fuisse dilaniatum,
το (ἶ indixit omnibus Armeniis jejunium pro ranis Obitu,
jussitque, ut prmfinito dierum spatio singulis annis
in luctu et squalore versarentur. Et jejunium illud
Artziburtzi appellaverunt.
TITULUS XXIV.
Adversus Paulicianos, ex scriptis Pliotii patriarcluu
Constantiuopolitani.
Samosata est oppidum Syrim, inqua quondam
viguit error Manichrcornm. lnboc oppido mulier
quaedam fuit nomine Callinice. llzec cum talum
Manicltmorum lutum hausisset, duos peperit tilios
Paulum et Joannem, qui matrem imitati merum
λ D istius aposmsia! venenum biberunt. llos reliqui νε·-
ritatis desertores conspicati impietate eximios. at-
que praestantes, ac strenuos, con-Vtituerunt eos pra--
cones et duces. Isti cum alia absurda et exsecranda
ac perniciosa dogmata, tum Paulicianorum heresim,
quae Manicha-orum insanize pars est, et quibusdam
etiam accessionibus cumulatior, excogitarunt. Ex
duobus autem istis nominibus Paulo et Joanne Pau-
licianormn vocabulum banbare sane compositum est,
ut cum Pauli-Joannes appellari debeant, Paul;eiani
nominentur. Sed temporis progressu aliam sibi apo-
SIasize socimn et magistrum adhibuerunt, qui cum
vocaretur Constantinus, voluit Sylvanus appel‘ari.
Et hunc quidem apostasia: sa'ellites Calliuit-a: til IS
longe anteponunt. Quippe qui ut aswttssimus ad ea,
plane falsum est: quid rnim unius imperatoris jeju-
nium pertinet ad universam Ecclesiam ’ί Prmtcrea
si ita res cst, cur hujus jejuuii nec ullum contil um,
nec sanctorum Patrum quispiam mentionem fecit?
Cum igitur ita se gerant, et mt-do huc, modo ill..e
sese convertant, nec consistere valeant, facere n ιιι
possumus, quin suspicemur jejunium istud exse-
crandum esse et Christianis auribus indignun . l"go
autem sic de illo accepi, fuisse Sergium quemdam,
Διειτεηίοω hmresis doctorem, qui cum haberet ca-
nem, cui nomen hoc Artziburtzi imposuisset, eum
a daemone rectum itineris sui ducem et tanquam
consiliatium habebat, quoties ad oppidum, aut pa-
gum, aut urbem aliquam erat profecturus. in qui-
bus doctrina: suae pestifera: discipuli habitabant, et
rutn ἰΙΙιιιιι canem aSpicerent, post diem unum ali-
qmt passuum millibus obviam magistro procedi-baut.
Verum cum aliquando ad illud munus cauis mitte-
retur, a lupis devoratus est; postridie autem cum
ad eos Sergius proficisceretur, ad quos canem misc-
rat, et nemo de more veniret obviam, indignatus
est, cumque ad illos pervenisset, illlelchiSSt‘lqu",
canem pratcursorem suum ad eos non accessiss ,
misit, qui illum quatrerent, sed cmn ex ossibus
inventis agnovisset, cum a lupfs fuisse dilaniatum,
το (ἶ indixit omnibus Armeniis jejunium pro ranis Obitu,
jussitque, ut prmfinito dierum spatio singulis annis
in luctu et squalore versarentur. Et jejunium illud
Artziburtzi appellaverunt.
TITULUS XXIV.
Adversus Paulicianos, ex scriptis Pliotii patriarcluu
Constantiuopolitani.
Samosata est oppidum Syrim, inqua quondam
viguit error Manichrcornm. lnboc oppido mulier
quaedam fuit nomine Callinice. llzec cum talum
Manicltmorum lutum hausisset, duos peperit tilios
Paulum et Joannem, qui matrem imitati merum
λ D istius aposmsia! venenum biberunt. llos reliqui νε·-
ritatis desertores conspicati impietate eximios. at-
que praestantes, ac strenuos, con-Vtituerunt eos pra--
cones et duces. Isti cum alia absurda et exsecranda
ac perniciosa dogmata, tum Paulicianorum heresim,
quae Manicha-orum insanize pars est, et quibusdam
etiam accessionibus cumulatior, excogitarunt. Ex
duobus autem istis nominibus Paulo et Joanne Pau-
licianormn vocabulum banbare sane compositum est,
ut cum Pauli-Joannes appellari debeant, Paul;eiani
nominentur. Sed temporis progressu aliam sibi apo-
SIasize socimn et magistrum adhibuerunt, qui cum
vocaretur Constantinus, voluit Sylvanus appel‘ari.
Et hunc quidem apostasia: sa'ellites Calliuit-a: til IS
longe anteponunt. Quippe qui ut aswttssimus ad ea,