PG 130, col. 1299
ra fuisset filius Dei, potentia Patri suo par exstitisset,
quemadmodum et unigenitus Filius, qui dicit : Ego
ct Pater unum sumus ί. Ει rursum : Omnia, quae
Pater habet, mea sunt ¹. Εῑ rursum : Qui vidit me,
Patrem vidit ³. Et rursum : Nisi facio opera Patris
mei, ne in me credite ⁸. Quod si potentia par exsti-
tisset,qnainvis de defectione omnino cogitasset,
haud facile dejectus esset. Dejectus autem Dei for-
mam atque habitum, et procreandi potestatem non
retinuisset. llis enim prius illum spoliari oportuit,
deinde expelli. Quare cum pars horum absurda
et ab onmi veritate aliena perspicue sit, constat
οι ea, qua: consequuntur, plane falsa esse. nec ullo Β οὗ
modo posse consistere. Nec illud negligendum est,
quod ex Moysis libro quem improbant, testimonium
illml proferunt : lu principio fecit Deira coelum et
terram. Nam quod Satanael firmamentum fecisse
dicunt, et aquas in loca ipsis parata congregasse,
ornasseqne firmamentum, ct terrain, et qua: se-
quuntur omnia, usque ad hominis formationem et
inminutionem in eum, ex Moysis libro, in quo mnu-
di procreationenienarrat, surrepta sunta Bogomilis,
nuiPaulicianorum opinionem sequentes opificium
eorum Satanaeli tribuerunt. llli enim non solum
aliarum rerum, sed etiam primi hominis,et terrae, et
omnium qua: in mundo sunt, procreationem malo
ascribunt. Quaere in titulo Adversus l’aulicianosc σι,
capita qua“: inseripta sunt : Non esse duo principia,
sed unum auctorem coeli, el terrm, et eorum 'qute in
medio sunt, ct in illis invenies varias rationes,
quibus lucc Bogomilornm opinio c0nfutsiri facile
queat. lbi rursum aperte deprehendes in capitulis
subsequentibus, qua: similiter inscripta sunt :Uuum
esse corporis et anima: auctorem. Nam fabulam de
serpente ab ipsis coofictam, ut risu potius quam
coniuratione dignam omittemus. Quem porro lega—
tum misit ad Patrem et Deum quem insidiis petie-
rit, ipse jam hosfis declaratus? Nemo enim eorum
qui simul defecerant eo munere fungi ausus esset.
lit nemo rursum angelorum Deo ministrantium
eam provinciam cepisset, ut ei hostem ipsius et
suum reconciliaret. Ad hazc quomodo bonus Deus ι) δι]
inimico consensisset postulanti, ut animam in cor-
pus a se iurmzituin demitteret, ut homo communis
iuret? Quae enim communio luci cum tenebris? aut
qui consensus Deo cum Belial ’Ἰ Jam quomodo
Szitanael corporis expers ratione corporea cum Eva
concubuit? Per visnmne? At si ‘per visum, quomo-
do ex illa filios procreavit? Aut cur Cain filius ejus
non ipsi par et similis fuit, sed Adam? Omnis enim
proles genitori natura par et similis est. Nam
quod Joannes apostolus dixit. Cain ex malo fuisse,
non co spectant haec verba, quod corpore ab illo
fuerit procreatus, sed quod ab illo malitiam didi-
ceii'. Saepe enim et discipulus vocatur filius, et ma—
‘Joan. χ, 50. ² Joan XVI, l5. ³ .lom. xw. 9.
quemadmodum et unigenitus Filius, qui dicit : Ego
ct Pater unum sumus ί. Ει rursum : Omnia, quae
Pater habet, mea sunt ¹. Εῑ rursum : Qui vidit me,
Patrem vidit ³. Et rursum : Nisi facio opera Patris
mei, ne in me credite ⁸. Quod si potentia par exsti-
tisset,qnainvis de defectione omnino cogitasset,
haud facile dejectus esset. Dejectus autem Dei for-
mam atque habitum, et procreandi potestatem non
retinuisset. llis enim prius illum spoliari oportuit,
deinde expelli. Quare cum pars horum absurda
et ab onmi veritate aliena perspicue sit, constat
οι ea, qua: consequuntur, plane falsa esse. nec ullo Β οὗ
modo posse consistere. Nec illud negligendum est,
quod ex Moysis libro quem improbant, testimonium
illml proferunt : lu principio fecit Deira coelum et
terram. Nam quod Satanael firmamentum fecisse
dicunt, et aquas in loca ipsis parata congregasse,
ornasseqne firmamentum, ct terrain, et qua: se-
quuntur omnia, usque ad hominis formationem et
inminutionem in eum, ex Moysis libro, in quo mnu-
di procreationenienarrat, surrepta sunta Bogomilis,
nuiPaulicianorum opinionem sequentes opificium
eorum Satanaeli tribuerunt. llli enim non solum
aliarum rerum, sed etiam primi hominis,et terrae, et
omnium qua: in mundo sunt, procreationem malo
ascribunt. Quaere in titulo Adversus l’aulicianosc σι,
capita qua“: inseripta sunt : Non esse duo principia,
sed unum auctorem coeli, el terrm, et eorum 'qute in
medio sunt, ct in illis invenies varias rationes,
quibus lucc Bogomilornm opinio c0nfutsiri facile
queat. lbi rursum aperte deprehendes in capitulis
subsequentibus, qua: similiter inscripta sunt :Uuum
esse corporis et anima: auctorem. Nam fabulam de
serpente ab ipsis coofictam, ut risu potius quam
coniuratione dignam omittemus. Quem porro lega—
tum misit ad Patrem et Deum quem insidiis petie-
rit, ipse jam hosfis declaratus? Nemo enim eorum
qui simul defecerant eo munere fungi ausus esset.
lit nemo rursum angelorum Deo ministrantium
eam provinciam cepisset, ut ei hostem ipsius et
suum reconciliaret. Ad hazc quomodo bonus Deus ι) δι]
inimico consensisset postulanti, ut animam in cor-
pus a se iurmzituin demitteret, ut homo communis
iuret? Quae enim communio luci cum tenebris? aut
qui consensus Deo cum Belial ’Ἰ Jam quomodo
Szitanael corporis expers ratione corporea cum Eva
concubuit? Per visnmne? At si ‘per visum, quomo-
do ex illa filios procreavit? Aut cur Cain filius ejus
non ipsi par et similis fuit, sed Adam? Omnis enim
proles genitori natura par et similis est. Nam
quod Joannes apostolus dixit. Cain ex malo fuisse,
non co spectant haec verba, quod corpore ab illo
fuerit procreatus, sed quod ab illo malitiam didi-
ceii'. Saepe enim et discipulus vocatur filius, et ma—
‘Joan. χ, 50. ² Joan XVI, l5. ³ .lom. xw. 9.