PG 132, col. 410
meis fecistis, mibi feciSIis ; › cum vero peccatorum
inclementiam arguit, non fratres, sed minimos
duntaxat pauperes appellet: ι Quod uni ex minimis
his non fecistis, nec mihi fecistis. ι Ad opinionem
fortassis uniuscujusque eorum sermonem necom-
modat. Nam justi quidem in liae vita, ut in Christi
fratres, animum in pauperes converterunt: improbi
vero ut infimos plebis et aerumnosos ens aversati
sunt. Quiddam pru'terea aliud insinuat hic loqur-udi
modus. Etenim qui ex pauperibus forti ae ρηιίιτιιιι
animo paupertatis incommoda, ut exulceratas itle
Lazarus, pertulerunt, neque ob mala qua:
patiebantur, itt voces blasphemite proruperunt, lti
dexteram sortiti jure etiam fratres Christi nuncn-
pati sunt. Qui vero pra-ter corporis paupertatem
divitiis etiam in virtute positis caruerunt, Ιιί ad
sinistram abaeti a Christi etiam cognatione remo-
ventur. Omnibus igitur utrinque prtetttium pro ute-
ritis recipientibus, ad utrosque signate loquitur, et
veluti digito monstrat eum de quo est sermo, et
fratres quidem pauperes in dextra locatos vorat ,
eos vero qui sinistram tenuerant, neutiquam bae
appellatione dignatur.
ι Et ilmut hi in supplicium internum, ju»ti autem
in vitam aeternam. ι Quemadmodum justi regno
denantur ut praemio, multa vero sub regni nomine
cetnpreltenduntur; ita per ignem :rteruum omne
supplicii genus (i5) sigttifieat,ignettt, tenebras,
verntem, stridorem dentium, tartarum, gehennam.
Nam divina sententia congruenter itt delinquentes
cadens. aliis quidem prunte, aliis vermis, aliis
geltenua evadit a'terno tempore illos demtans, ut
nec unquam intereat ipsa, nec ad interitum tlttcal,
eo quod natura non sit corruptions Capax. Quis
vero extremam illaut ltorremlamque Seittmttiaut
mente persentiscat? qth portu mutii) suljiiat
oculis acerbam illam cli~juttrtinnea:, et inutilem
pmnitentiam ortam ex Cuttsrieutia peccatorum?
Qun ore seipsos nudos et apertus aspieiattt, pee-
cata veluti characteres (ii) (lllOsd-Illl habentes iu-
srulpta : et qua-cunque hie in noete, et tenebris
flagitia perpetrarunt. omnia tunc in apertum (Ξὸ)
proferantur? Quo pacto vero videntes justos ineffa-
bili splendore con5pieuos ipsi se amentia: damna-
bunt? Quis ejulatnm illum non consolabilem, et
miserabiles singulorum voces tragicis modis expro-
(25) Omnia tunc in apertum. In eod. P. duae sen-
tentise in uuam confusae fuerant‘boe modo: πάντα
τότε είς τούμφανὲς ὁρῶντες, ὲν τῇ ἀνεκλαλήτῳ λαμ-
πρότητι, quasi τὸ ὁρῶντες coluereret cum πάντα
τότε τ’ sed ex c. G. apparet esse initium alterius Sen-
tentiae, et belle opponi antecedentibnS. Sir? enim
habet Πάντα τότε εἰς τούμφανὲς ἐπιδείκνυται. Ὅπως
δὲ τοὺς δικαίους όρῶντες ὲν τῇ ἀνεκλαλήτῳ λαμπρό-
τητι. Quae uemoinon advertit opponi alti-ri, ὅπως
δὲ ἑαυτοὺς γυμν ιύς.
inclementiam arguit, non fratres, sed minimos
duntaxat pauperes appellet: ι Quod uni ex minimis
his non fecistis, nec mihi fecistis. ι Ad opinionem
fortassis uniuscujusque eorum sermonem necom-
modat. Nam justi quidem in liae vita, ut in Christi
fratres, animum in pauperes converterunt: improbi
vero ut infimos plebis et aerumnosos ens aversati
sunt. Quiddam pru'terea aliud insinuat hic loqur-udi
modus. Etenim qui ex pauperibus forti ae ρηιίιτιιιι
animo paupertatis incommoda, ut exulceratas itle
Lazarus, pertulerunt, neque ob mala qua:
patiebantur, itt voces blasphemite proruperunt, lti
dexteram sortiti jure etiam fratres Christi nuncn-
pati sunt. Qui vero pra-ter corporis paupertatem
divitiis etiam in virtute positis caruerunt, Ιιί ad
sinistram abaeti a Christi etiam cognatione remo-
ventur. Omnibus igitur utrinque prtetttium pro ute-
ritis recipientibus, ad utrosque signate loquitur, et
veluti digito monstrat eum de quo est sermo, et
fratres quidem pauperes in dextra locatos vorat ,
eos vero qui sinistram tenuerant, neutiquam bae
appellatione dignatur.
ι Et ilmut hi in supplicium internum, ju»ti autem
in vitam aeternam. ι Quemadmodum justi regno
denantur ut praemio, multa vero sub regni nomine
cetnpreltenduntur; ita per ignem :rteruum omne
supplicii genus (i5) sigttifieat,ignettt, tenebras,
verntem, stridorem dentium, tartarum, gehennam.
Nam divina sententia congruenter itt delinquentes
cadens. aliis quidem prunte, aliis vermis, aliis
geltenua evadit a'terno tempore illos demtans, ut
nec unquam intereat ipsa, nec ad interitum tlttcal,
eo quod natura non sit corruptions Capax. Quis
vero extremam illaut ltorremlamque Seittmttiaut
mente persentiscat? qth portu mutii) suljiiat
oculis acerbam illam cli~juttrtinnea:, et inutilem
pmnitentiam ortam ex Cuttsrieutia peccatorum?
Qun ore seipsos nudos et apertus aspieiattt, pee-
cata veluti characteres (ii) (lllOsd-Illl habentes iu-
srulpta : et qua-cunque hie in noete, et tenebris
flagitia perpetrarunt. omnia tunc in apertum (Ξὸ)
proferantur? Quo pacto vero videntes justos ineffa-
bili splendore con5pieuos ipsi se amentia: damna-
bunt? Quis ejulatnm illum non consolabilem, et
miserabiles singulorum voces tragicis modis expro-
(25) Omnia tunc in apertum. In eod. P. duae sen-
tentise in uuam confusae fuerant‘boe modo: πάντα
τότε είς τούμφανὲς ὁρῶντες, ὲν τῇ ἀνεκλαλήτῳ λαμ-
πρότητι, quasi τὸ ὁρῶντες coluereret cum πάντα
τότε τ’ sed ex c. G. apparet esse initium alterius Sen-
tentiae, et belle opponi antecedentibnS. Sir? enim
habet Πάντα τότε εἰς τούμφανὲς ἐπιδείκνυται. Ὅπως
δὲ τοὺς δικαίους όρῶντες ὲν τῇ ἀνεκλαλήτῳ λαμπρό-
τητι. Quae uemoinon advertit opponi alti-ri, ὅπως
δὲ ἑαυτοὺς γυμν ιύς.