PG 137, col. 1131
ctam tonsuram tanquam non factam reputans‘,
episcopum synodice justificavit, et eo pratcipue,
quod eum monasticis oniniuo apparere haudqua-
quam coaetus sit. Si etiiiu, inquit, vidisset eum
cum monasdcis praesentem, illum non restituisset;
-ut qui, quod factum est. admisit. Cumque non-
nulli d:cebant,' admitteudas esse tonsuras in peri-
ι-ιιιο factas, ille judicabat tonsuram. vi factam non
4'3"] esse, quae poricqu facta dicitur, sed quae fit
propter morbum. Et sic quidem restitutionem post
decreta perfecit. Episc0pum autem, ttt qui negli-
gens fuisset, et sibi jus dixisset, ad tempus cele-
inaudi omcio privavit. Quin et alii multi vi ab Β
Agarenis circumcisi, et qui alia multa impia vel
fecerant rel paSsi erant, post puram et convenientem
pmnitentiam. ab Ecclesia recepti sunt, et pomis
impositis medelam acceperunt. Porro et Comnenam
dominam Theodoram, quae dicta est Laparda: il-
lius domini Andronici conjux, vi illius tyranni
Andronici tunsam, Constantinopolitana synodus
non sirit mutare habitum, nec cum Crate Hunga-
riz‘e, qui hoc vehementissime petebat, conjungi;
eo quod post. ejus viri mortem processisset ton-
sura, etiamsi vi facta esset, et in cmoobiaco mo-
nasterio vitam egisset. Cum tamen alias nobiles
feminas sic tonsas aequum censuit haec synodus ad
pristinum habitum reverti, vel quod eorum mariti
superessent, ve! quod tonsuram omnino non ad-
misissent post mortem tyranni.
σύνοδος μετὰ θάνατον τοῦ τυράννου μετασχηματισθῆναι, ἢ ὡς ἐτι περιόντων τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν, ἧ
διὰ τὸ μὴ καταδέξασθαι ὅλως τὴν ἀπόκαρσιν μετὰ θάνατον τοῦ τυράννου.
ZONAR. Lex martyrii est, magni Theologi Gre—
εοιίί testimonio, ut neque nos sponte certamini
ntferamus, et iis qui nobis infesti sunt, et imbe-
cillioribus parcentes, etc. Proinde nonnulli, suae
s‘bi infirmitatis conscii, dujn tyrannorum furor in
Christianos baccliaretur, fuga sibi et latebris pro-
spiciebant, evangelicum in ea re prteceptum se-
i-‘uti , dicente Domino; Cum vos cx hac urbe perse-
quentur, fugite in aliam. Quicunque igitur in fuga
C'Hilpl'CllCnSi, vela familiaribus proditi (nam id
quoque Christus indicavit: Tradat, ait, pater filium
rt [mter fratrem"), quique facultatibus spoliati,
οδ nanti. x, ει.
(7|) Ἑδικαίωσε συνοδικῶς. llaec Bals‘amonis
verba, usquead μετὰ σημειώματαὶηειυεὶνθ, codici
nostro Bodleiano debemus :neque enim in Pari-
sieusi editione,neque,in ms. Amerbachiano ha-
bentur.
(72) Τὴν μέντοι Κομνηνήν. Haec usque ad
tinem hujus interpretationis exstant in supple-
;mruto ad Parisiensem Balsatnonis editionem; unde
etiam huc translata sunt: sed in codice nostro
Bodleiano paulo aliter leguntur, praesertim in ini.
tio, hoc videi. modo : Τὴν μέντοι Κομνηνὴν κυρὸν
episcopum synodice justificavit, et eo pratcipue,
quod eum monasticis oniniuo apparere haudqua-
quam coaetus sit. Si etiiiu, inquit, vidisset eum
cum monasdcis praesentem, illum non restituisset;
-ut qui, quod factum est. admisit. Cumque non-
nulli d:cebant,' admitteudas esse tonsuras in peri-
ι-ιιιο factas, ille judicabat tonsuram. vi factam non
4'3"] esse, quae poricqu facta dicitur, sed quae fit
propter morbum. Et sic quidem restitutionem post
decreta perfecit. Episc0pum autem, ttt qui negli-
gens fuisset, et sibi jus dixisset, ad tempus cele-
inaudi omcio privavit. Quin et alii multi vi ab Β
Agarenis circumcisi, et qui alia multa impia vel
fecerant rel paSsi erant, post puram et convenientem
pmnitentiam. ab Ecclesia recepti sunt, et pomis
impositis medelam acceperunt. Porro et Comnenam
dominam Theodoram, quae dicta est Laparda: il-
lius domini Andronici conjux, vi illius tyranni
Andronici tunsam, Constantinopolitana synodus
non sirit mutare habitum, nec cum Crate Hunga-
riz‘e, qui hoc vehementissime petebat, conjungi;
eo quod post. ejus viri mortem processisset ton-
sura, etiamsi vi facta esset, et in cmoobiaco mo-
nasterio vitam egisset. Cum tamen alias nobiles
feminas sic tonsas aequum censuit haec synodus ad
pristinum habitum reverti, vel quod eorum mariti
superessent, ve! quod tonsuram omnino non ad-
misissent post mortem tyranni.
σύνοδος μετὰ θάνατον τοῦ τυράννου μετασχηματισθῆναι, ἢ ὡς ἐτι περιόντων τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν, ἧ
διὰ τὸ μὴ καταδέξασθαι ὅλως τὴν ἀπόκαρσιν μετὰ θάνατον τοῦ τυράννου.
ZONAR. Lex martyrii est, magni Theologi Gre—
εοιίί testimonio, ut neque nos sponte certamini
ntferamus, et iis qui nobis infesti sunt, et imbe-
cillioribus parcentes, etc. Proinde nonnulli, suae
s‘bi infirmitatis conscii, dujn tyrannorum furor in
Christianos baccliaretur, fuga sibi et latebris pro-
spiciebant, evangelicum in ea re prteceptum se-
i-‘uti , dicente Domino; Cum vos cx hac urbe perse-
quentur, fugite in aliam. Quicunque igitur in fuga
C'Hilpl'CllCnSi, vela familiaribus proditi (nam id
quoque Christus indicavit: Tradat, ait, pater filium
rt [mter fratrem"), quique facultatibus spoliati,
οδ nanti. x, ει.
(7|) Ἑδικαίωσε συνοδικῶς. llaec Bals‘amonis
verba, usquead μετὰ σημειώματαὶηειυεὶνθ, codici
nostro Bodleiano debemus :neque enim in Pari-
sieusi editione,neque,in ms. Amerbachiano ha-
bentur.
(72) Τὴν μέντοι Κομνηνήν. Haec usque ad
tinem hujus interpretationis exstant in supple-
;mruto ad Parisiensem Balsatnonis editionem; unde
etiam huc translata sunt: sed in codice nostro
Bodleiano paulo aliter leguntur, praesertim in ini.
tio, hoc videi. modo : Τὴν μέντοι Κομνηνὴν κυρὸν