PG 137, col. 1132
μεταστάντος πρὸς Κύριον, ὁ μετ’ ἐκεῖνον ἁγιώτατα
πατριάρχης κυρὸς Μιχαὴλ, τὴν ,μὲν κατά βίαν γενο-
μένην ἀπόκαρσιν ὡς μηδὲ γενομένην λογιζόμενος,
ἐδικαίωσε συνοδικῶς (71) τὸν ἐπίσκοπον, καὶ μᾶλλον
ὼς μηδέ ἀναγκαζόμενον ὅλως μετᾶ τῶν μοναχικῶν
ἐμφανισθῆναι. Εἰ γὰρ, φησὶν, {misre τοῦτο μετά τίὲν
μοναχικῶν παριστάμενον, οὐκ ἂν αὑτὸν ἀποκατέ-
στησαν, ὡς καταδεξάμενον τὸ γεγονός· ὅτε καί τινων
εἰπόντων, δεκτὰς εἷναι τὰς περιστατικὰς ἀποκαρ-
σεις, acra; διέγνω τὴν κατὰ βίαν ἁπόκαρσιν μὴ
εἶναι περιστατικῆν, ἀλλὰ τὴν διὰ νόσον. Καὶ τὴν
μέν ἀποκατάστασιν οὕτως ἐποιήσατο μετὰ σημειιὲι-
ματα· τὸν δὲ ἐπίσκοπον, ὡς ὀλιγωρήσαντα, ni
ἑαυτὸν δικαιώσαντα, καιρικῆς ὰλειτουργησίας ἐπι-
τιμίῳ ύπέ6α>.ε. Καὶ ἄλλοι δέ πολλοὶ κατὰ βίαν
περιτμηθέντες παρὰ Ἀγαρηνῶν, καὶ ἄλλα ea»:
πεποιηκότες ἢ καὶ παθόντες ἀσεϐῆ, μετὰ ἐξομολό-
γησινκαθαρὰν καὶ προσήκουσαν μετάνοιαν παρὰ
τῇ Ἐκκλησία ἐδέχθησαν, καὶ δι’ ἐπιτιμίων ἐθερα-
πεύθησαν. Τὴν μέντοι Κομνηνὴν (72) κυρὰν Θεοδὼ-
ραν τῆν χρηματίσασαν σύμϐιον τοῦ Λαπαρδᾶ ἐκεί-
νου κυροῦ Ἀνδρονίκου, ἀποκαρεὶσαν κατὰ βίαν
τοῦ τυράννου, ἡ ἐν Κωνσταντινουπόλει σύνοδος οὐ
παρεχώρησε μετασχηματισθῆναι , καὶ συζυτῆ-
ναι τῷ ΚράτῃὉύγγρίας, ἐκθύμως τοῦτο ζητή-
σαντι, διὰ τὸ μετὰ θάνατον τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς στοι-
χῆσαι τῇ ἀποκάρσει, κᾶν κατὰ βίαν ἐγένετο, καὶ ἐν
κοινοὸιακῇ διάγειν μονῇ. Ἐτέρας δὲ γυναῖκας
εὐγενεῖς οὕτως ἀποκαρείσας ἐδικαίωσενὴ αὑτὴ
ZQNAP. Νόμος μαρτυρίου, φησὶν δ μέγας ἐν
θεολογίᾳ Γ ρηγόριος, μήτε ἐθέλοντας εις τὸν ἀγῶνα
χωρεῖν φειδοῖ τῶν διωκόντων καὶ τῶν ἀσθενεστέρων,
καὶ τὰ ἑξῆς. Διὰ γοῦν τοῦτον τὸν λόγον τινὲς humi;
συνειδότες ἀσθένειαν, ἐν τοῖς διωγμοῖς ἔφευγον καὶ
ἐκρύπτοντο, κάνταῦθα εὐαγγελικῆν πληροῦντες δια·
ταγὴν, τοῦ Κυρίου εἰπόντος ·’ Ὅταν διώκωσιν
ὑμᾶς ἐκ τῆξ πόλεως ταύτης, φεύγετε είς τὴν
ἑτέραν. Τοὺς οὖν φεύγοντας καὶ συλληφθέντας,ἢ
ὑπὸ οἰκείων παραδοθέντας (καὶ τοῦτο δέ τοῦ Κυρίου
ἀπόφασις φήσαντος Παραδιὶπουσι δὲ γονεῖς τέ-
κνα, καὶ ἀδελφὸν ἀδελφὸς), καὶ τοὺς ἀφαιρεθέν-
Guill. Beveregii noue.
Θεοὸὡραν, τὴν τού Λαπαρδοῦ χρη ματίαασαν σύζυγον,
ἀποκαρεῖςαν παρὰ τοῦ, βασιλέῶςκυροῦ Ἀνδρονίκου.
ἡέν Κωνσταντινουπύλει σύνοδος ὀύ παρεχώρησε
μετασχηματισθῆναι, etc. Porro et Comnenam da-
nais: ἰιέδῑιδίιέιίίίς 2ὲῖὶῇέῆ _1;.p;;as"“am.i.,
ab imperatore domino Andronico tonsam,synodtu
Constantinopolitano habitum mutare non permisi!-
De Laparda, cujus ltic fit mentio, NicetasVCbotiia-
tes etiam merninit in Andronico Comneno, Ι. ι.
ΙΙωο autem in codice Amerbacbiano desiderantur:
neque Balsamonis esse aflirmare ausim.
πατριάρχης κυρὸς Μιχαὴλ, τὴν ,μὲν κατά βίαν γενο-
μένην ἀπόκαρσιν ὡς μηδὲ γενομένην λογιζόμενος,
ἐδικαίωσε συνοδικῶς (71) τὸν ἐπίσκοπον, καὶ μᾶλλον
ὼς μηδέ ἀναγκαζόμενον ὅλως μετᾶ τῶν μοναχικῶν
ἐμφανισθῆναι. Εἰ γὰρ, φησὶν, {misre τοῦτο μετά τίὲν
μοναχικῶν παριστάμενον, οὐκ ἂν αὑτὸν ἀποκατέ-
στησαν, ὡς καταδεξάμενον τὸ γεγονός· ὅτε καί τινων
εἰπόντων, δεκτὰς εἷναι τὰς περιστατικὰς ἀποκαρ-
σεις, acra; διέγνω τὴν κατὰ βίαν ἁπόκαρσιν μὴ
εἶναι περιστατικῆν, ἀλλὰ τὴν διὰ νόσον. Καὶ τὴν
μέν ἀποκατάστασιν οὕτως ἐποιήσατο μετὰ σημειιὲι-
ματα· τὸν δὲ ἐπίσκοπον, ὡς ὀλιγωρήσαντα, ni
ἑαυτὸν δικαιώσαντα, καιρικῆς ὰλειτουργησίας ἐπι-
τιμίῳ ύπέ6α>.ε. Καὶ ἄλλοι δέ πολλοὶ κατὰ βίαν
περιτμηθέντες παρὰ Ἀγαρηνῶν, καὶ ἄλλα ea»:
πεποιηκότες ἢ καὶ παθόντες ἀσεϐῆ, μετὰ ἐξομολό-
γησινκαθαρὰν καὶ προσήκουσαν μετάνοιαν παρὰ
τῇ Ἐκκλησία ἐδέχθησαν, καὶ δι’ ἐπιτιμίων ἐθερα-
πεύθησαν. Τὴν μέντοι Κομνηνὴν (72) κυρὰν Θεοδὼ-
ραν τῆν χρηματίσασαν σύμϐιον τοῦ Λαπαρδᾶ ἐκεί-
νου κυροῦ Ἀνδρονίκου, ἀποκαρεὶσαν κατὰ βίαν
τοῦ τυράννου, ἡ ἐν Κωνσταντινουπόλει σύνοδος οὐ
παρεχώρησε μετασχηματισθῆναι , καὶ συζυτῆ-
ναι τῷ ΚράτῃὉύγγρίας, ἐκθύμως τοῦτο ζητή-
σαντι, διὰ τὸ μετὰ θάνατον τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς στοι-
χῆσαι τῇ ἀποκάρσει, κᾶν κατὰ βίαν ἐγένετο, καὶ ἐν
κοινοὸιακῇ διάγειν μονῇ. Ἐτέρας δὲ γυναῖκας
εὐγενεῖς οὕτως ἀποκαρείσας ἐδικαίωσενὴ αὑτὴ
ZQNAP. Νόμος μαρτυρίου, φησὶν δ μέγας ἐν
θεολογίᾳ Γ ρηγόριος, μήτε ἐθέλοντας εις τὸν ἀγῶνα
χωρεῖν φειδοῖ τῶν διωκόντων καὶ τῶν ἀσθενεστέρων,
καὶ τὰ ἑξῆς. Διὰ γοῦν τοῦτον τὸν λόγον τινὲς humi;
συνειδότες ἀσθένειαν, ἐν τοῖς διωγμοῖς ἔφευγον καὶ
ἐκρύπτοντο, κάνταῦθα εὐαγγελικῆν πληροῦντες δια·
ταγὴν, τοῦ Κυρίου εἰπόντος ·’ Ὅταν διώκωσιν
ὑμᾶς ἐκ τῆξ πόλεως ταύτης, φεύγετε είς τὴν
ἑτέραν. Τοὺς οὖν φεύγοντας καὶ συλληφθέντας,ἢ
ὑπὸ οἰκείων παραδοθέντας (καὶ τοῦτο δέ τοῦ Κυρίου
ἀπόφασις φήσαντος Παραδιὶπουσι δὲ γονεῖς τέ-
κνα, καὶ ἀδελφὸν ἀδελφὸς), καὶ τοὺς ἀφαιρεθέν-
Guill. Beveregii noue.
Θεοὸὡραν, τὴν τού Λαπαρδοῦ χρη ματίαασαν σύζυγον,
ἀποκαρεῖςαν παρὰ τοῦ, βασιλέῶςκυροῦ Ἀνδρονίκου.
ἡέν Κωνσταντινουπύλει σύνοδος ὀύ παρεχώρησε
μετασχηματισθῆναι, etc. Porro et Comnenam da-
nais: ἰιέδῑιδίιέιίίίς 2ὲῖὶῇέῆ _1;.p;;as"“am.i.,
ab imperatore domino Andronico tonsam,synodtu
Constantinopolitano habitum mutare non permisi!-
De Laparda, cujus ltic fit mentio, NicetasVCbotiia-
tes etiam merninit in Andronico Comneno, Ι. ι.
ΙΙωο autem in codice Amerbacbiano desiderantur:
neque Balsamonis esse aflirmare ausim.