PG 139, col. 1127
cepta notio, Filii quoque et Spiritus essentiam Α potest, qua res expetendas, et suos effectus causa
commonstrat et confirmat. Nam Filii Pater est praecedit, qui tamen diversas naturae, posteriores-
mat. Spiritus itidem alterius cuiuspiam spiritus norum ell‘ectuum causa sit, ejusdem substantias,
est, ejus nimirum cujus et dicitur. Iis itaque de sola proprietate dempta, particeps. Primus enim
causis Trisbypostata, hoc est, tribus constans per-
sonis Divinitas animo ex symbolis primum ab tur.
illis concepta est, qui rerum divinarum praescientia
claruerunt : palam vero et perspicue tum demum,
cum ex Trinitatis personis una nobiscum in carne
versata est.
CAP. II.
Cur Trinitatis mysterium ministerio Verbi posuit
quam hominis cuiuspiam innotuerit.
Cazterurn Verbo muneris id conveniebat, ut Tri—
nitatis mysterium mundo patefaceret, ut homi-
nes a Deo ea quae Dei sunt edocti, haud dubiam
dc iis Opinionem conciperent. Nam si a mortalium
aliquo traditum fuisset, nunquam id ponderis
apud rerum divinarum studiosos habuisset, ut
facile suscipiendum videretur : quemadmodum
verbi gratia, Mosaicis scriptis usuvenisse syco-
phanta: affirmare ausi sunt (3), quorum alia qui-
dem τι Deo legislutore, alia vero a Mose populique
senioribus promulgata dixerunt. Atque hujus po-
sterioris opinionis ergo, ne legis quidem divinas
cultum hujusmodi scriptis exbibuerunt. Nam si
posteaquam ipse Christus theologiam illam pro-
fessus est, quae et in unitate Divinitatis, et in
trinitate personarum elucescit, nonnulli, velut
θάξλιξθιξίηθ animiam “Tum mf’nete’ θξίῖτίί “in? ϐ sancto tertium locu'm attribuit, cuiuisi—(3
qui Dei maiestatem nullo modo reveriti, a fide
diverticula subintroducerent, a quibus, quaso,
verbis sibi temperassent homines. si abstrusarum
rerum, necdum a quoquam tractatarum doctores
fuissent Ἰ
CAP. Ill.
Incol-natio Christi certissimum divinae erga nos pro-
videntiae argumentum.
Dei porro majestatis excellentissimum Opus,
ejusdemque providentia erga nos argumentum terra videretur, et nobiscum- coalesceret. Qui
efficacissimum inde innotuit, quod Filius carnem
assumpserit, et usque ad mortem crucis sese exi-
naniverit. Cum enim ille Dei imago immutabilis
et naturalis esset, nosque imagiqis illius divinas,
ad quam eli‘ormati fueramus characterem corru-
pissemus,idem ille qui ut in rerum natura essemus,
effecerat, creatura: suis restaurationem in se rece-
pit, atque adeo ὲνυπόστατον illud, hoc est, per se
subsistens Dei Verbum, Patre propriam gloriam
non exuente, incarnatum in terris apparuit, et eos
quia ratione deflexerant, ad brutamque vitam
diverterant, denuo ad rationis et intellectus digni-
tatern revocavit, Pater autem ordine Filium, Fi-
liusque Spiritum precedere eadem ratione dici
Institi. uvm, 49. 'Josn. xiv, 26.
⁹ Joan. xv, 26.
(3) Ptolemaeus in primis infr. lib. 1v, e. ti.
commonstrat et confirmat. Nam Filii Pater est praecedit, qui tamen diversas naturae, posteriores-
mat. Spiritus itidem alterius cuiuspiam spiritus norum ell‘ectuum causa sit, ejusdem substantias,
est, ejus nimirum cujus et dicitur. Iis itaque de sola proprietate dempta, particeps. Primus enim
causis Trisbypostata, hoc est, tribus constans per-
sonis Divinitas animo ex symbolis primum ab tur.
illis concepta est, qui rerum divinarum praescientia
claruerunt : palam vero et perspicue tum demum,
cum ex Trinitatis personis una nobiscum in carne
versata est.
CAP. II.
Cur Trinitatis mysterium ministerio Verbi posuit
quam hominis cuiuspiam innotuerit.
Cazterurn Verbo muneris id conveniebat, ut Tri—
nitatis mysterium mundo patefaceret, ut homi-
nes a Deo ea quae Dei sunt edocti, haud dubiam
dc iis Opinionem conciperent. Nam si a mortalium
aliquo traditum fuisset, nunquam id ponderis
apud rerum divinarum studiosos habuisset, ut
facile suscipiendum videretur : quemadmodum
verbi gratia, Mosaicis scriptis usuvenisse syco-
phanta: affirmare ausi sunt (3), quorum alia qui-
dem τι Deo legislutore, alia vero a Mose populique
senioribus promulgata dixerunt. Atque hujus po-
sterioris opinionis ergo, ne legis quidem divinas
cultum hujusmodi scriptis exbibuerunt. Nam si
posteaquam ipse Christus theologiam illam pro-
fessus est, quae et in unitate Divinitatis, et in
trinitate personarum elucescit, nonnulli, velut
θάξλιξθιξίηθ animiam “Tum mf’nete’ θξίῖτίί “in? ϐ sancto tertium locu'm attribuit, cuiuisi—(3
qui Dei maiestatem nullo modo reveriti, a fide
diverticula subintroducerent, a quibus, quaso,
verbis sibi temperassent homines. si abstrusarum
rerum, necdum a quoquam tractatarum doctores
fuissent Ἰ
CAP. Ill.
Incol-natio Christi certissimum divinae erga nos pro-
videntiae argumentum.
Dei porro majestatis excellentissimum Opus,
ejusdemque providentia erga nos argumentum terra videretur, et nobiscum- coalesceret. Qui
efficacissimum inde innotuit, quod Filius carnem
assumpserit, et usque ad mortem crucis sese exi-
naniverit. Cum enim ille Dei imago immutabilis
et naturalis esset, nosque imagiqis illius divinas,
ad quam eli‘ormati fueramus characterem corru-
pissemus,idem ille qui ut in rerum natura essemus,
effecerat, creatura: suis restaurationem in se rece-
pit, atque adeo ὲνυπόστατον illud, hoc est, per se
subsistens Dei Verbum, Patre propriam gloriam
non exuente, incarnatum in terris apparuit, et eos
quia ratione deflexerant, ad brutamque vitam
diverterant, denuo ad rationis et intellectus digni-
tatern revocavit, Pater autem ordine Filium, Fi-
liusque Spiritum precedere eadem ratione dici
Institi. uvm, 49. 'Josn. xiv, 26.
⁹ Joan. xv, 26.
(3) Ptolemaeus in primis infr. lib. 1v, e. ti.