PG 139, col. 1129
horrebat, ut qui Dei Filius esset, hominis quoque Α unitatem supernaturalis ejus impartibilitatis, ra-
vitam, sed bonam etiam vitam adventu suo lar--
giretur, salvis ambabus naturis: divina, inquam,
quae eadem prima est, et hominis captum tran-
scendit; necnon humana, quam propter nos ad
tempus speciali quadam preprietate assumpsit.
Praesertim quia hominis culpa factum fuerat, ut
homo salute excluderetur, cui consequendte nihil
Mosaica lex, nihil propheticae praedictiones pro-
desse potuerant, nihil denique angelorum quis-
piam nobis hac in re proferre posse videretur:
tametsi hoc Deo supra modum arrisisset, quod
rebus hominum deploratis praesens remedium et
ac recuperandam salutem efficacissimum afferret. Β Divinitatis appellatione denominamus: cum ta-
n__: ΑΠΞᾉᾼ 114,9 ν . εκ Δι με. _2____1-__ LA...“ ..-Α ..__,, - ι - - -
Qui enim fieri potuisset, ut simplex homo, nec
ullius divinitatis particeps, unam eamdemque in
fidem gentes congregaret, illisque caeremoniis
linem imponeret, quibus lex obnoxios nos effi-
ciebat? vel etiam eadem potestate uti potuisset,
qua Christus utitur,his verbis :Lex quidem ait, Non
masc/laberis : ego autem,Nemulz'erem quidem aspicies,
act-concupiscendam eam ίο, et quae sequuntur, eo
quidem sensu accipienda, ut ad legis perfectionem,
non autem ad destructionem dicta et tradita in-
telligantur. Sed ne malorum quidem spirituum
vires infirmare potuisset angelus, pmsertim cum
Scriptura nos moneat, Michaelem archangelum
cum diabolo quidem super Mosis corpore con-
tendisse, eo tamen audacite nequaquam evasisse,
utillum'tanquarn hlasphemum condemnaret, sed (ἶ ξξνξδίτκν (5);
his duntaxat verbis usum esse; Increpet te Do-
minus. Quin et angeli in angelos insurgunt, quem-
admodum vir ille desideriorum et prophetarum
perspicacissimus Daniel suis scriptis explicat.
Quocirca prout oportebat, ita etiam creata sunt
omnia, creata vero et facta sunt ita ut et mundo
salutifera, nec Deo indigna essent. Atque haec
hactenus, etiamsi citra omnem orationis ornatum
dicta sint. Jam quaedam scriptis mandanda super-
sunt, ex quibus sanctissimi Patres et theologi nos
docuerunt, quidnam de supersubstantiali Trinitate
sentiendum sit.
CAP. VI.
B-.Dteny.siiAree.vsgétea fitP-.2:93..3‘.?3i‘“.fffi€i‘€’t€‘“
theolojia, de Patre, et F-ilzo' et Spiritu sancto (4).
Patrem quidem fontem divinitatis esse, Filium
autem et Spiritum Deigenze divinitatis germina,
ut ita dicam, divinitus pullulantia et quasi flores,
supersubstanlialiaque lumina, sacris ex oraculis
accepimus; at quonam id tandem pacto fiat, nec
oratione quisquam, nec intellectu consequi potest.
Item, proinde in omni fere theologica disputatione
summae Divinitatis sacras laudes intuemur,partim
quidem, quia unitas sit propter simplicitatem et
¹⁰ Matth. v 28, 29.
(4) Vide Ραινοιορίκ Graece tom. III, col. 674.
Parrum. Gn. CXXXIX.
vitam, sed bonam etiam vitam adventu suo lar--
giretur, salvis ambabus naturis: divina, inquam,
quae eadem prima est, et hominis captum tran-
scendit; necnon humana, quam propter nos ad
tempus speciali quadam preprietate assumpsit.
Praesertim quia hominis culpa factum fuerat, ut
homo salute excluderetur, cui consequendte nihil
Mosaica lex, nihil propheticae praedictiones pro-
desse potuerant, nihil denique angelorum quis-
piam nobis hac in re proferre posse videretur:
tametsi hoc Deo supra modum arrisisset, quod
rebus hominum deploratis praesens remedium et
ac recuperandam salutem efficacissimum afferret. Β Divinitatis appellatione denominamus: cum ta-
n__: ΑΠΞᾉᾼ 114,9 ν . εκ Δι με. _2____1-__ LA...“ ..-Α ..__,, - ι - - -
Qui enim fieri potuisset, ut simplex homo, nec
ullius divinitatis particeps, unam eamdemque in
fidem gentes congregaret, illisque caeremoniis
linem imponeret, quibus lex obnoxios nos effi-
ciebat? vel etiam eadem potestate uti potuisset,
qua Christus utitur,his verbis :Lex quidem ait, Non
masc/laberis : ego autem,Nemulz'erem quidem aspicies,
act-concupiscendam eam ίο, et quae sequuntur, eo
quidem sensu accipienda, ut ad legis perfectionem,
non autem ad destructionem dicta et tradita in-
telligantur. Sed ne malorum quidem spirituum
vires infirmare potuisset angelus, pmsertim cum
Scriptura nos moneat, Michaelem archangelum
cum diabolo quidem super Mosis corpore con-
tendisse, eo tamen audacite nequaquam evasisse,
utillum'tanquarn hlasphemum condemnaret, sed (ἶ ξξνξδίτκν (5);
his duntaxat verbis usum esse; Increpet te Do-
minus. Quin et angeli in angelos insurgunt, quem-
admodum vir ille desideriorum et prophetarum
perspicacissimus Daniel suis scriptis explicat.
Quocirca prout oportebat, ita etiam creata sunt
omnia, creata vero et facta sunt ita ut et mundo
salutifera, nec Deo indigna essent. Atque haec
hactenus, etiamsi citra omnem orationis ornatum
dicta sint. Jam quaedam scriptis mandanda super-
sunt, ex quibus sanctissimi Patres et theologi nos
docuerunt, quidnam de supersubstantiali Trinitate
sentiendum sit.
CAP. VI.
B-.Dteny.siiAree.vsgétea fitP-.2:93..3‘.?3i‘“.fffi€i‘€’t€‘“
theolojia, de Patre, et F-ilzo' et Spiritu sancto (4).
Patrem quidem fontem divinitatis esse, Filium
autem et Spiritum Deigenze divinitatis germina,
ut ita dicam, divinitus pullulantia et quasi flores,
supersubstanlialiaque lumina, sacris ex oraculis
accepimus; at quonam id tandem pacto fiat, nec
oratione quisquam, nec intellectu consequi potest.
Item, proinde in omni fere theologica disputatione
summae Divinitatis sacras laudes intuemur,partim
quidem, quia unitas sit propter simplicitatem et
¹⁰ Matth. v 28, 29.
(4) Vide Ραινοιορίκ Graece tom. III, col. 674.
Parrum. Gn. CXXXIX.