PG 139, col. 180
γ’. ΛΑΤ. Τί οῦν; ἐπειδὴ ἀγέννητον, ὅτι μὴ ἔκ
ινος, 6 Πατὴρ καὶ τοῦτο ’ἰδιον αὐτοῦ, διὰ τοῦτο
ὅδὲ ἐξ αὐτοῦ τι ἔσται ;
ΓΡ. Καὶ μὴν καὶ ἆγὲννητος 6 Πατὴρ καὶ οὐκ ἔκ
ινος’ ἀλλ’ ἐξ αὐτοῦ προελήλυθεν 6 Υἱὸς καὶ τὸ
Πνεῦμα.
ΛΑΤ. Τί δέ ; ἐπεὶ καὶ πρόοδός τίς ἐστιν ἀπ’ αὖ-
οῦ, ἄρα μονότροπος αὕτη καὶ ἀδιάφορος ;
ΓΡ, Οὐκ ἔστιν (10)·καὶ γὰρ 6 τρόπος τῆς προόδου
διάφορος καὶ διαφόρων προσώπων ἑκφαντικός.
’Δλλος γὰρ ἐστιν 6 τρόπος τῆς προόδου, καθ’ 6'v 6
Υἱὸς ἐξ αὐτοῦ, γέννησις προσαγορευόμενος, καὶ
ἄλλος 6 τρόπος, καθ’ ’ὀν τὸ Πνεῦμα ἐξ αὐτοῦ προ-
ἔρχεσθαι λέγεται· καλεῖται δὲ καὶ οὗτος ἐπεπόρευ-
σις. ’Λμφότεροι δὲ κατ’ οὐσίαν, οὐχ ὅτι διαφορὰν
οὐσίας παρέχουσιν, ἄπαγε, ἀλλ’ ὅτι ἐκ τῆς obsim:
τοῦ Πατρὸς καὶ 6 Υἱὸς, ἀλλὰ γεννητῶς, καὶ τὸ
Πνεῦμα, ἀλλ’ ἐκπορευτῶς, καὶ οὐκ ἔξωθεν ἐκ τοῦ
μὴ οντος καθάπερ τὰ κτίσματα. Καὶ τὸν μὲν Υἱὸν
γεννᾷν 6 Πατήρ λέγεται, τὸ δὲ Πνεῦμα προϐάλλε-
σθαι ἤ πιοῖεσθαι ἢ οὐκ οἶδ’ ’ὁπως ἐρῶ προσφυέ’στε-
ρον. Ἐκάτερος δὲ τρόπος ἰδίου μὲν τετῦγηκεν ὀνό-
c ματος, 6' τὸ, [ἕνεῦμα τὸ ἅγιον ἱέθετο. ἡμῖν δὲ ἃγνω-
στός τε καὶ ἅκατάληπτος· καὶ ὃτι 6 μὲν ἕτερος, 6
δὲ ἕτερος, ἐκτῶν περῖ ἑκατέρου διαφόρως λεγομε-
νων γινώσκομεν. Τίς δὶ καὶ ὁποῖος ἑκάτερος, καὶ τίς
ἡ διαφορὰ, τῇ Τριάδι μόνῃ γινώσκεταισ οὐδὲν γὰρ
πλέον ἡμῖν περὶ τούτων ἐκ τῶν θείων λογίων ἐκπέρ
φασται. Ἤ οὐχ οὕτως φῂς ’καὶ αὐτός ;
AAT. Φημί, σύμφρων γὰρ ἰπὶ τούτοις εἶμί σοι
καὶ ὁμόδοξος. Ἤδη δὶ εἶσϐάλλωμεν ἰπὶ τὸ ἀμφι-
ϐαλλόμενον καὶ ζητούμενον, καὶ περὶ ὀ μὲσον ἡμῶν
ἡ διαφορὰ, καὶ δι’ ὃ τάχα καὶ διιστάμεθα. Ὀὐκοῦν
ζητείσθω, πότερον χρεὼν λέγειν τὸ Ονεῦμα ἐκ τοῦ
Πατρὸς ἐκπορεύεσθαι μόνου,ἢ καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ.
ΓΡ. Ὃ δηλαδὴ καὶ αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ
τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν ἑξεκάλυψε καὶ οἱ ἂγιοι
Πατὲρες καὶ vi: Ἐκκλησὶας διδάσκαλοι διὰ τοῦ
ἁγίου Πνενῦματος μυηθέντες τὰ τῆς εὐαγγελικῆς
καὶ ἀποστολικῆς (πίστεως δόγματα), (il) ἐν ταις
ἑαυτῶν θεοπνεύστοις διδασκαλίαις παραδεδώκασι*
καὶ οὐδὲν (12) τῷ ὀρθῷ λόγῳ καὶ εὐσεϐεῖ κατ’ οὐδὲν
ήναντίωται,οὕτε μὴν ἔχει τι παρεπόμενον ἄτοπον.
ΛΔΤ. Ἀλλ’ έν γέ τι φράσον. ’ἶνα γνῶ καὶ αὐτός.
ριειιίίει, erant.
(12) Vat. οὐδὲ.
ινος, 6 Πατὴρ καὶ τοῦτο ’ἰδιον αὐτοῦ, διὰ τοῦτο
ὅδὲ ἐξ αὐτοῦ τι ἔσται ;
ΓΡ. Καὶ μὴν καὶ ἆγὲννητος 6 Πατὴρ καὶ οὐκ ἔκ
ινος’ ἀλλ’ ἐξ αὐτοῦ προελήλυθεν 6 Υἱὸς καὶ τὸ
Πνεῦμα.
ΛΑΤ. Τί δέ ; ἐπεὶ καὶ πρόοδός τίς ἐστιν ἀπ’ αὖ-
οῦ, ἄρα μονότροπος αὕτη καὶ ἀδιάφορος ;
ΓΡ, Οὐκ ἔστιν (10)·καὶ γὰρ 6 τρόπος τῆς προόδου
διάφορος καὶ διαφόρων προσώπων ἑκφαντικός.
’Δλλος γὰρ ἐστιν 6 τρόπος τῆς προόδου, καθ’ 6'v 6
Υἱὸς ἐξ αὐτοῦ, γέννησις προσαγορευόμενος, καὶ
ἄλλος 6 τρόπος, καθ’ ’ὀν τὸ Πνεῦμα ἐξ αὐτοῦ προ-
ἔρχεσθαι λέγεται· καλεῖται δὲ καὶ οὗτος ἐπεπόρευ-
σις. ’Λμφότεροι δὲ κατ’ οὐσίαν, οὐχ ὅτι διαφορὰν
οὐσίας παρέχουσιν, ἄπαγε, ἀλλ’ ὅτι ἐκ τῆς obsim:
τοῦ Πατρὸς καὶ 6 Υἱὸς, ἀλλὰ γεννητῶς, καὶ τὸ
Πνεῦμα, ἀλλ’ ἐκπορευτῶς, καὶ οὐκ ἔξωθεν ἐκ τοῦ
μὴ οντος καθάπερ τὰ κτίσματα. Καὶ τὸν μὲν Υἱὸν
γεννᾷν 6 Πατήρ λέγεται, τὸ δὲ Πνεῦμα προϐάλλε-
σθαι ἤ πιοῖεσθαι ἢ οὐκ οἶδ’ ’ὁπως ἐρῶ προσφυέ’στε-
ρον. Ἐκάτερος δὲ τρόπος ἰδίου μὲν τετῦγηκεν ὀνό-
c ματος, 6' τὸ, [ἕνεῦμα τὸ ἅγιον ἱέθετο. ἡμῖν δὲ ἃγνω-
στός τε καὶ ἅκατάληπτος· καὶ ὃτι 6 μὲν ἕτερος, 6
δὲ ἕτερος, ἐκτῶν περῖ ἑκατέρου διαφόρως λεγομε-
νων γινώσκομεν. Τίς δὶ καὶ ὁποῖος ἑκάτερος, καὶ τίς
ἡ διαφορὰ, τῇ Τριάδι μόνῃ γινώσκεταισ οὐδὲν γὰρ
πλέον ἡμῖν περὶ τούτων ἐκ τῶν θείων λογίων ἐκπέρ
φασται. Ἤ οὐχ οὕτως φῂς ’καὶ αὐτός ;
AAT. Φημί, σύμφρων γὰρ ἰπὶ τούτοις εἶμί σοι
καὶ ὁμόδοξος. Ἤδη δὶ εἶσϐάλλωμεν ἰπὶ τὸ ἀμφι-
ϐαλλόμενον καὶ ζητούμενον, καὶ περὶ ὀ μὲσον ἡμῶν
ἡ διαφορὰ, καὶ δι’ ὃ τάχα καὶ διιστάμεθα. Ὀὐκοῦν
ζητείσθω, πότερον χρεὼν λέγειν τὸ Ονεῦμα ἐκ τοῦ
Πατρὸς ἐκπορεύεσθαι μόνου,ἢ καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ.
ΓΡ. Ὃ δηλαδὴ καὶ αὐτὸ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ
τῶν θεοπνεύστων Γραφῶν ἑξεκάλυψε καὶ οἱ ἂγιοι
Πατὲρες καὶ vi: Ἐκκλησὶας διδάσκαλοι διὰ τοῦ
ἁγίου Πνενῦματος μυηθέντες τὰ τῆς εὐαγγελικῆς
καὶ ἀποστολικῆς (πίστεως δόγματα), (il) ἐν ταις
ἑαυτῶν θεοπνεύστοις διδασκαλίαις παραδεδώκασι*
καὶ οὐδὲν (12) τῷ ὀρθῷ λόγῳ καὶ εὐσεϐεῖ κατ’ οὐδὲν
ήναντίωται,οὕτε μὴν ἔχει τι παρεπόμενον ἄτοπον.
ΛΔΤ. Ἀλλ’ έν γέ τι φράσον. ’ἶνα γνῶ καὶ αὐτός.
ριειιίίει, erant.
(12) Vat. οὐδὲ.