PG 14, col. 132
δέ βραχύ τι παρ’ ἀγγέλους ἠλαττωμένον βλέπομεν
Ἰησοῦν διὰ. τὺ πάθημα τοῦ θανάτου δόξῃ καὶ τιμῇ
ἐστεφανωμένον. ι Ἢ τάχα ἔστι καὶ τοῦτο εἰπεῖν (25),
ὃτι ἐδεῖτο ἠ κτίσις ὑπὲρ τοῦ ἐλευθερωθῐψαι ἀπὺ τῆς
δουλείας τῆς φθορᾶς, ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπιον γένος μα-
καρίας καὶ Θείας δυνάμεως ἐνανθρωπούσης, ἥτις
διορθώσεται καὶ τά ἐπὶ τῆς γῆς · καὶ ὡσπερεὶ ἐπ-
έϐαλλέ πως τῷ ἁγίῳ Πνεῦματι ἡ πρᾶξις αῦτη, ἥντινα
ὑπομένειν οὑ δυνάμενον (24) προϐάλλεται τὸν Σω-
τῆρα, ὡς τὺ τηλικοῦτον ἆθλον μόνον ἐνεγκεῖν δυνά-
μενον, καὶτοῦ Πατρὸς ὡς ἡγουμένου ἀποστέλλοντος
τὸν Υίὸν, συναποστέλλει καὶ συμπροπέμπει τὸ ἆγιον
Πνεῦμα αὑτὸν. ἐν καιρῷ ὑπισχνούμενον καταϐῆναι
πρὸς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ συνεργῆσαι τῇ τῶν
ἀνθρώπων σωτηρίᾳ. Τοῦτο δέ πεποίηκεν ὅτε τῷ σω-
ματικῷ εῖδει ὡσεὶ περιστερὰ (25) ἐφίπταται μετὰ
τὸ λουτρὸν αὐτῷ, καὶ ἐπιστὰν οὑ παρέρχεται ο τάχα
ἐν ἀνθρώποις τοῦτο πεποιηκότος (26) τοῖς μὴ δυνη-
Θεῖσιν ἀδιαλείπτως φέρειν αὐτοῦ τὴν δόξαν. Διόπερ
σημαίνων (27) 0 Ἰωάννης περὶ τοῦ γνῶναι ὅστις
ποτέ ἐστιν 0 Χριστὸς οὐχὶ μόνην τὴν ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν
κατάϐασιν τοῦ Πνεῦματος, ἀλλὰ πρὸς τῇ καταϐάσει
τὴν ἐν αὐτῷ μονήν. Γέγραπται γὰρ εἰρηκέναι τὸν
Ἰωάννην, ὅτι ι '0 πέμψας με βαπτίζειν εἶπενο
Ἐφ’ ὃν ἂν ίδῃς τδ Πνεῦμα καταϐαῖνον κα)⁵ μένον ἐπ’
αὐτὸν, οὗτός ἐστιν 0 βαπτίζων ἐν Πνεῦμα-ξι ἁγίῳ
καὶ πυρί. ι Οὐ γάρ λέγεται, ι Ἐφ’ 0v ἂν ἴδῃς τὸ
Πνεῦμα καταϐαῖνον, ι μόνον, τάχα καὶ ἐπ’ ἄλλους
καταϐεϐηκότος αὐτοῦ, ἀλλὰ ι καταϐαῖνον, καὶ μένον
ἐπ’ αὐτόν. ι Ταῦτα δέ ἐπιπολὺ ἐξήτασται σαφέστερον
ἰδεῖν βουλομένοις πῶς, εί πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο,
καὶ τὸ Πνεῦμα διὰ τοῦ Λόγου ἐγένετο, ἓν τῶν πάν-
των τυγχάνον ὑποδεεστέρων τοῦ (28) δι’ οῦ ἐγένετο
νοούμενον, εἰ καὶ λέξεις τινὲς περισπᾷν ἡμᾶς είς τὸ
ἐναντίον δοκοῦσιν. Ἐάν δὲ προσίεταί τις τὸ καθ’
Ἐϐραίους Εὑαγγέλιον, ἔνθα αὐτὸς 0 Σωτήρ φησιν ·
ι Ἀρτι ἔλαϐέ με ή μήτηρ μου τὸ ἆγιον Πνεῦμα ἐν
μιᾷ τῶν τριχῶν μου, καὶ ἀπένεγκέ με είς τὸ ὅρος
τὸ μέγα Θαϐὡρ’ › ἐπαπορήσει πῶς μήτηρ Χριστοῦ
τὸ διὰ τοῦ Λόγου γεγενημένον Πνεῦμα ἆγιον εἶναι
dice Regio legitur, ἒχ τῶν πάντων τυχχάνων 01:065-
és1epov: τοῦ, _e_lc.__Qu:e ferte manifesto mendosa
snnt'. Nam quid sibi vellet Origenes,ginqnit Hue-
tius, si Spiritum” sanctum unum e rebus omnibus
qua: a Patre el. Filio habent ul. sint, minorem eo
esse scripsisset a qno_est ?_Legendum ergo : ἓν τῶν
πάντων τυγχάνον ὑποδεεστέρων, etc. Spiritus san-
ctus una estex iis rebus quae eo inferiores sunt per
quod sunt. Quod autem _'Spiritu_m sanctum Verbo
minorem statuit, consentientem habet Athanasium
orat. ‘2 Advers. Ariagne: : Τοιαῦτα μὲν οῦνΔ τοῖς Ἰου⁹
δαίοις Co; ἄνθρωπος ξλεγεν 0 μύριος· Eoi; δέ μαθηταῖς
τὴν ,Θεότηταζ καλἶ τὴν μεγαλειότητα δεικνῦς λέαῦτρῦ,
- οῦκέτι ἐλάττονα ἑαυτὸν τοῦ Πνεύματος. ἀλλά μείζο-
να. καὶ ίσον ὄντα σημαίνων, ἐδίδου μὲν τὸ, Πνεῦμα
καὶ ἔλεγε · ι Λάϐετετὸ Πνεῦμα ἆγιονξ ι καὶ ι Ἐγὼ
αὐτὸ ἀποστέλλω · ι καί · ι Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει. ι --
Ἰησοῦν διὰ. τὺ πάθημα τοῦ θανάτου δόξῃ καὶ τιμῇ
ἐστεφανωμένον. ι Ἢ τάχα ἔστι καὶ τοῦτο εἰπεῖν (25),
ὃτι ἐδεῖτο ἠ κτίσις ὑπὲρ τοῦ ἐλευθερωθῐψαι ἀπὺ τῆς
δουλείας τῆς φθορᾶς, ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπιον γένος μα-
καρίας καὶ Θείας δυνάμεως ἐνανθρωπούσης, ἥτις
διορθώσεται καὶ τά ἐπὶ τῆς γῆς · καὶ ὡσπερεὶ ἐπ-
έϐαλλέ πως τῷ ἁγίῳ Πνεῦματι ἡ πρᾶξις αῦτη, ἥντινα
ὑπομένειν οὑ δυνάμενον (24) προϐάλλεται τὸν Σω-
τῆρα, ὡς τὺ τηλικοῦτον ἆθλον μόνον ἐνεγκεῖν δυνά-
μενον, καὶτοῦ Πατρὸς ὡς ἡγουμένου ἀποστέλλοντος
τὸν Υίὸν, συναποστέλλει καὶ συμπροπέμπει τὸ ἆγιον
Πνεῦμα αὑτὸν. ἐν καιρῷ ὑπισχνούμενον καταϐῆναι
πρὸς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ συνεργῆσαι τῇ τῶν
ἀνθρώπων σωτηρίᾳ. Τοῦτο δέ πεποίηκεν ὅτε τῷ σω-
ματικῷ εῖδει ὡσεὶ περιστερὰ (25) ἐφίπταται μετὰ
τὸ λουτρὸν αὐτῷ, καὶ ἐπιστὰν οὑ παρέρχεται ο τάχα
ἐν ἀνθρώποις τοῦτο πεποιηκότος (26) τοῖς μὴ δυνη-
Θεῖσιν ἀδιαλείπτως φέρειν αὐτοῦ τὴν δόξαν. Διόπερ
σημαίνων (27) 0 Ἰωάννης περὶ τοῦ γνῶναι ὅστις
ποτέ ἐστιν 0 Χριστὸς οὐχὶ μόνην τὴν ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν
κατάϐασιν τοῦ Πνεῦματος, ἀλλὰ πρὸς τῇ καταϐάσει
τὴν ἐν αὐτῷ μονήν. Γέγραπται γὰρ εἰρηκέναι τὸν
Ἰωάννην, ὅτι ι '0 πέμψας με βαπτίζειν εἶπενο
Ἐφ’ ὃν ἂν ίδῃς τδ Πνεῦμα καταϐαῖνον κα)⁵ μένον ἐπ’
αὐτὸν, οὗτός ἐστιν 0 βαπτίζων ἐν Πνεῦμα-ξι ἁγίῳ
καὶ πυρί. ι Οὐ γάρ λέγεται, ι Ἐφ’ 0v ἂν ἴδῃς τὸ
Πνεῦμα καταϐαῖνον, ι μόνον, τάχα καὶ ἐπ’ ἄλλους
καταϐεϐηκότος αὐτοῦ, ἀλλὰ ι καταϐαῖνον, καὶ μένον
ἐπ’ αὐτόν. ι Ταῦτα δέ ἐπιπολὺ ἐξήτασται σαφέστερον
ἰδεῖν βουλομένοις πῶς, εί πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο,
καὶ τὸ Πνεῦμα διὰ τοῦ Λόγου ἐγένετο, ἓν τῶν πάν-
των τυγχάνον ὑποδεεστέρων τοῦ (28) δι’ οῦ ἐγένετο
νοούμενον, εἰ καὶ λέξεις τινὲς περισπᾷν ἡμᾶς είς τὸ
ἐναντίον δοκοῦσιν. Ἐάν δὲ προσίεταί τις τὸ καθ’
Ἐϐραίους Εὑαγγέλιον, ἔνθα αὐτὸς 0 Σωτήρ φησιν ·
ι Ἀρτι ἔλαϐέ με ή μήτηρ μου τὸ ἆγιον Πνεῦμα ἐν
μιᾷ τῶν τριχῶν μου, καὶ ἀπένεγκέ με είς τὸ ὅρος
τὸ μέγα Θαϐὡρ’ › ἐπαπορήσει πῶς μήτηρ Χριστοῦ
τὸ διὰ τοῦ Λόγου γεγενημένον Πνεῦμα ἆγιον εἶναι
dice Regio legitur, ἒχ τῶν πάντων τυχχάνων 01:065-
és1epov: τοῦ, _e_lc.__Qu:e ferte manifesto mendosa
snnt'. Nam quid sibi vellet Origenes,ginqnit Hue-
tius, si Spiritum” sanctum unum e rebus omnibus
qua: a Patre el. Filio habent ul. sint, minorem eo
esse scripsisset a qno_est ?_Legendum ergo : ἓν τῶν
πάντων τυγχάνον ὑποδεεστέρων, etc. Spiritus san-
ctus una estex iis rebus quae eo inferiores sunt per
quod sunt. Quod autem _'Spiritu_m sanctum Verbo
minorem statuit, consentientem habet Athanasium
orat. ‘2 Advers. Ariagne: : Τοιαῦτα μὲν οῦνΔ τοῖς Ἰου⁹
δαίοις Co; ἄνθρωπος ξλεγεν 0 μύριος· Eoi; δέ μαθηταῖς
τὴν ,Θεότηταζ καλἶ τὴν μεγαλειότητα δεικνῦς λέαῦτρῦ,
- οῦκέτι ἐλάττονα ἑαυτὸν τοῦ Πνεύματος. ἀλλά μείζο-
να. καὶ ίσον ὄντα σημαίνων, ἐδίδου μὲν τὸ, Πνεῦμα
καὶ ἔλεγε · ι Λάϐετετὸ Πνεῦμα ἆγιονξ ι καὶ ι Ἐγὼ
αὐτὸ ἀποστέλλω · ι καί · ι Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει. ι --