PG 14, col. 34
In English: Origen's Commentary on the Gospel of John 1.16 · Origen's Commentary on the Gospel of John 1.17 · Origen's Commentary on the Gospel of John 1.18
πρωτογέννημα μὲν τὸν Μωῦσέως νόμον, ἀπαρχὴν δὲ
τὸ Εὐαγγέλιον· μετὰ γὰρ τοὺς πάντας τῶν προφητῶν
καρποὺς, τῶν μέχρι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, 6 τέλειος
ἐϐλάστησε λόγος.
5. Ἐὰν δέ τις ἀνθυποφέρει] διὰ τὴν ἔννοιαν τῆς
ἀναπτύξεως τῶν ἀπαρχῶν φάσκων μετὰ τὰΕὑαγγέλια
τὰς Πράξεις καὶ τὰς Ἐπιστολάς φέρεσθαι τῶν ἀπο-
στόλων, κα). κατὰ τοῦτο μὴ ἂν ἐτι σώζεσθαι τὸ προα-
ποδεδομένον περὶ ἀπαρχῆς, τὸ ἀπαρχὴν πάσης Γρα-
φῆς εἶναι τὸ Εὑαγγέλιον· λεκτέον ἦτοι νοῦν εἶναι σο-
φῶν ὲν Χριστῷ, ὡφελημένων ὲν ταῖς φερομέναις
Ἐπιστολαῖς, δεομένων ἵνα (l9) πιστεύωνται μαρτυ-
ριῶν τῶν ἐν τοῖς νομικοῖς καὶ προφητικῶς λόγοις κει-
μένων, ὥστε σοφὰ μὲν καὶ πιστὰ λέγειν καὶ σφόδρα
ἐπιτεταγμένα (20) τὰ ἀποστολικὰ, οὐ μὴν παραπλή-
σια τῷι Τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· καὶ κατὰ
τοῦτο ἐπίστησον εί, ἐπὰν λέγῃ 6 Παῦλος· Πᾶσα Γρα-
ρὺ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος, ἐμπεριλαμϐάνει ·
καὶ τὰ ἑαυτοῦ γράμματα, ἢ οὐ τό’ Κάγὼ λέγω (21),
καί οὐκ ό Κύριος, καὶ τό· Ἐν πάσαις Ἐκκλησίαις
διατάσσομαι, καὶ τό” ΟῘα ἔπαθον ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν
Ἰκονίῳ, ἐν Λύστρεις, καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια
ἐνίοτε ὑπ’ αὑτοῦ γραφέντα καὶ κατ’ ἐξουσίαν, οὐ
μὴν τὸ εἰλικρινὲς τῶν ἐκ Θείας ἐπιπνοίας (ΞΕ) λόγων·
ἢ καὶ τούτῳ παραστατέον (25), ὃτι ἡ Παλαιὰ μὲν
οὐκ Εὐαγγέλιον, οὐ δεικνύουσα τὸν ἐρχόμενον, ἀλλὰ
προαγγέλλουσα καὶ προκη ρύσσουσα· πᾶσα δὲ ἠ Καινὴ
τὸ Εὑαγγέλιόν ἐστιν, οὐ μόνον ὁμοίιος τῇ ἀρχῇ τοῦ
Εὐαγγελίου φάσκουσαβλ) · Ἰδοὺ ό Ἄμνὸς τοῦ Θεοῦ
ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ ποικί-
λας δοξολογίας περιέχουσα κα). διδασκαλίας τοῦ δι’ ὃν
τδ Εὐαγγέλιον Εὑαγγέλιὸν ἐστιν (9.5). Ἔτι δὲ εί 6
θεὸς ἔθετο ὲν τῇ Ἐκκλησία ἀποστόλους, καὶ προ-
φήτας, καὶ εὐαγγελιστάς, ποιμένας τε καὶ διδασκά-
λους, ἐπὰν ἐξετάσωμεν τί τὸ ἔργον τοῦ εὐαγγελιστοῦ,
ὅτι οὐ πάντως διηγήσασθαι τίνα τρόπον 6 Σωτὴρ
τυφλὸν ἀπὸ γενετῆς ἰάσατο, ὀδωδότα νεκρὸν ἀνέστη-
σεν, ἦ τι τῶν παραδόξων πεποίηκεν· οὐκ ὀγνήσομεν
χαρακτηριζομένου τοῦ εὐαγγελιστοῦ, καὶ ὲν προ-
³⁸ ihid. l7. ” ll Tim. ιιι, ll. ’° Joau. I. 29;
ces mss. Male autem lluetius in textu habet, ἢ οὓ-
(22) Γραφέντα καί κατ’ ἐξουσίαν, οὐ μὴν, τὸ
εἱλικρινὲς τῶν ἐκ θείας ἐπιπνοίας. llaec apud llue-
tium 'desunt, sed restituuntur ex codicibus Bodleia-
no et Barberino.
(25) Τούτῳ armari-Sor. l_ta codd. Regius. [iar-
liei‘inus et Bodleianus. l’erionius tamen legit τοῦτο,
cui nos cum Tarino assentimur.
ει) Φάσκουσα. Codex Barberinus, φράζουσα.
ει) Φάσκουσα. Codex Barberinus, φράζουσα.
ξὲὅ) Διδασκαλίας τοῦ -.δι’ ὃν τὸ- Εὐαγτέζζιον
Εἰῖαγέτέλιόν ἐστιν, κ. _1:. λ. Sic recte liabet codex Bod-
riuo pro δι” ὃν legitur δι’ οὗ. Apud lluetium vox
Εὑαγγέλιον semel exstat.
τὸ Εὐαγγέλιον· μετὰ γὰρ τοὺς πάντας τῶν προφητῶν
καρποὺς, τῶν μέχρι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, 6 τέλειος
ἐϐλάστησε λόγος.
5. Ἐὰν δέ τις ἀνθυποφέρει] διὰ τὴν ἔννοιαν τῆς
ἀναπτύξεως τῶν ἀπαρχῶν φάσκων μετὰ τὰΕὑαγγέλια
τὰς Πράξεις καὶ τὰς Ἐπιστολάς φέρεσθαι τῶν ἀπο-
στόλων, κα). κατὰ τοῦτο μὴ ἂν ἐτι σώζεσθαι τὸ προα-
ποδεδομένον περὶ ἀπαρχῆς, τὸ ἀπαρχὴν πάσης Γρα-
φῆς εἶναι τὸ Εὑαγγέλιον· λεκτέον ἦτοι νοῦν εἶναι σο-
φῶν ὲν Χριστῷ, ὡφελημένων ὲν ταῖς φερομέναις
Ἐπιστολαῖς, δεομένων ἵνα (l9) πιστεύωνται μαρτυ-
ριῶν τῶν ἐν τοῖς νομικοῖς καὶ προφητικῶς λόγοις κει-
μένων, ὥστε σοφὰ μὲν καὶ πιστὰ λέγειν καὶ σφόδρα
ἐπιτεταγμένα (20) τὰ ἀποστολικὰ, οὐ μὴν παραπλή-
σια τῷι Τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· καὶ κατὰ
τοῦτο ἐπίστησον εί, ἐπὰν λέγῃ 6 Παῦλος· Πᾶσα Γρα-
ρὺ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος, ἐμπεριλαμϐάνει ·
καὶ τὰ ἑαυτοῦ γράμματα, ἢ οὐ τό’ Κάγὼ λέγω (21),
καί οὐκ ό Κύριος, καὶ τό· Ἐν πάσαις Ἐκκλησίαις
διατάσσομαι, καὶ τό” ΟῘα ἔπαθον ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν
Ἰκονίῳ, ἐν Λύστρεις, καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια
ἐνίοτε ὑπ’ αὑτοῦ γραφέντα καὶ κατ’ ἐξουσίαν, οὐ
μὴν τὸ εἰλικρινὲς τῶν ἐκ Θείας ἐπιπνοίας (ΞΕ) λόγων·
ἢ καὶ τούτῳ παραστατέον (25), ὃτι ἡ Παλαιὰ μὲν
οὐκ Εὐαγγέλιον, οὐ δεικνύουσα τὸν ἐρχόμενον, ἀλλὰ
προαγγέλλουσα καὶ προκη ρύσσουσα· πᾶσα δὲ ἠ Καινὴ
τὸ Εὑαγγέλιόν ἐστιν, οὐ μόνον ὁμοίιος τῇ ἀρχῇ τοῦ
Εὐαγγελίου φάσκουσαβλ) · Ἰδοὺ ό Ἄμνὸς τοῦ Θεοῦ
ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, ἀλλὰ καὶ ποικί-
λας δοξολογίας περιέχουσα κα). διδασκαλίας τοῦ δι’ ὃν
τδ Εὐαγγέλιον Εὑαγγέλιὸν ἐστιν (9.5). Ἔτι δὲ εί 6
θεὸς ἔθετο ὲν τῇ Ἐκκλησία ἀποστόλους, καὶ προ-
φήτας, καὶ εὐαγγελιστάς, ποιμένας τε καὶ διδασκά-
λους, ἐπὰν ἐξετάσωμεν τί τὸ ἔργον τοῦ εὐαγγελιστοῦ,
ὅτι οὐ πάντως διηγήσασθαι τίνα τρόπον 6 Σωτὴρ
τυφλὸν ἀπὸ γενετῆς ἰάσατο, ὀδωδότα νεκρὸν ἀνέστη-
σεν, ἦ τι τῶν παραδόξων πεποίηκεν· οὐκ ὀγνήσομεν
χαρακτηριζομένου τοῦ εὐαγγελιστοῦ, καὶ ὲν προ-
³⁸ ihid. l7. ” ll Tim. ιιι, ll. ’° Joau. I. 29;
ces mss. Male autem lluetius in textu habet, ἢ οὓ-
(22) Γραφέντα καί κατ’ ἐξουσίαν, οὐ μὴν, τὸ
εἱλικρινὲς τῶν ἐκ θείας ἐπιπνοίας. llaec apud llue-
tium 'desunt, sed restituuntur ex codicibus Bodleia-
no et Barberino.
(25) Τούτῳ armari-Sor. l_ta codd. Regius. [iar-
liei‘inus et Bodleianus. l’erionius tamen legit τοῦτο,
cui nos cum Tarino assentimur.
ει) Φάσκουσα. Codex Barberinus, φράζουσα.
ει) Φάσκουσα. Codex Barberinus, φράζουσα.
ξὲὅ) Διδασκαλίας τοῦ -.δι’ ὃν τὸ- Εὐαγτέζζιον
Εἰῖαγέτέλιόν ἐστιν, κ. _1:. λ. Sic recte liabet codex Bod-
riuo pro δι” ὃν legitur δι’ οὗ. Apud lluetium vox
Εὑαγγέλιον semel exstat.