PG 14, col. 35
In English: Origen's Commentary on the Gospel of John 1.34 · Origen's Commentary on the Gospel of John 1.36 · Origen's Commentary on the Gospel of John 1.38
certis rationibus ostendit, palam oculos ponens bis
qui sapientiae ejus discipuli vellent fieri, qmenam
vera lex Moysis contineret, quorum exemplum et
umbram colebant antiqui: et quaenam sit veritas
rerum in historiis contentarum, quae in figura con-
tingebant illis, propter nos scripta, ad quos fines s:ecn-
lurum 9 deducti sunt “. Nullus ergo ad quem Chri-
stus accesserit, vel in Hierosolymorum urbe, vel iu
Samaritarum monte Deum adorat; sed cum didice-
rit Deum spiritum esse, spiritualiter illum colens
spiritu et veritate, non amplius sub figuris Patrem
universorum mundique opificem adorat. Quam- Β
obrem ante illud Evangelium quod per Christi ad-
ventum est ortum, nihil rerum antiquarum Evan-
gelium erat. Porro Evangelium, quod est Novum
Testamentum, cum nos α vetustate littera abduxis-
set, spiritus novitatem nunquam senescentem, et ad
ι Novum Testamentum proprie pertinentem, qua: in
omnibus est Scripturis, luce cognitionis illustravit.
‘ Necesse autem erat, id quod alliciebat ut in Testa-
mento Veteri putaretur Evangeliqu esse, pracipue
Evangelium appellari.
9. Attamen non ignorandum nobis est Christi
adventum, antequam corpore ad terras descende-
ret, intelligibilem multo ante factum luisse perle-
ctioribus, minimeque parvulis, quippe qui a paeda- ο
gogorum curatorumque cura ac tutela liberi essent,
ob oculos habentes pleuitmlinem eam temporis qua:
mente cernebatur: ut erant illi patriarchae, et Moy-
ses ille tantus servus, ac reliqui prophetae, qui
Christi gloriam contemplati sunt. Czeterum ut ante
corporalem et manifestum adventum ad perfectos
advenerat, sic etiam post divulgatam ipsius przcsen-
tiam ad eos qui etiamnum sunt parvuli, quia sint
sub curatoribus et administratoribus, ac nondum
pervenerint ad temporis plenitudinem, sermones
quidam praecursores Christi advenerunt, anitnis
puerilibus accommodati, qui jure panlagogi vocen-
tur. Δί vero ipse Filius, ipse glorificatus Deus Ver-
hum nondum advenit; nimirum exspectans ut Dei
homines divinitatem illius percepturi decentem ap-
paratum faciant. Jam ethoc quoque sciannts necesse
est : ut lex utnbram continet futurorum bonorum,
qum declarantur ab ea lege qua: atmuutiatur se-
cundum veritatem, sic etiam Evangelimu, quod vel
a qttibuscunque vulgaribus intelligi existimatur,
umbram docet mysteriorum Christi. Atque equidem
quod Joannes appellat Evangelium sempiternum,
quod proprie dici posset spirituale, aperte viris cor-
datis et iutelligcntibus ob oculos ponit omnia de
" lCor. χ, Η.
(58) Καὶ οὐκ ἂν ἀπὸ *σκοτεοῇ meamne τῷ
παραδείγματι τοῦ-’μικρὰ καὶ⁸ 5n”61m_~._.‘_.. Ὅταν
diove, etc. “ire gluma desuntapud Httetium,
sed restituuntur «ex codicibus Bodleiano et Barbc-
riuo, in quibus adhuc lacuna ittcst.
qui sapientiae ejus discipuli vellent fieri, qmenam
vera lex Moysis contineret, quorum exemplum et
umbram colebant antiqui: et quaenam sit veritas
rerum in historiis contentarum, quae in figura con-
tingebant illis, propter nos scripta, ad quos fines s:ecn-
lurum 9 deducti sunt “. Nullus ergo ad quem Chri-
stus accesserit, vel in Hierosolymorum urbe, vel iu
Samaritarum monte Deum adorat; sed cum didice-
rit Deum spiritum esse, spiritualiter illum colens
spiritu et veritate, non amplius sub figuris Patrem
universorum mundique opificem adorat. Quam- Β
obrem ante illud Evangelium quod per Christi ad-
ventum est ortum, nihil rerum antiquarum Evan-
gelium erat. Porro Evangelium, quod est Novum
Testamentum, cum nos α vetustate littera abduxis-
set, spiritus novitatem nunquam senescentem, et ad
ι Novum Testamentum proprie pertinentem, qua: in
omnibus est Scripturis, luce cognitionis illustravit.
‘ Necesse autem erat, id quod alliciebat ut in Testa-
mento Veteri putaretur Evangeliqu esse, pracipue
Evangelium appellari.
9. Attamen non ignorandum nobis est Christi
adventum, antequam corpore ad terras descende-
ret, intelligibilem multo ante factum luisse perle-
ctioribus, minimeque parvulis, quippe qui a paeda- ο
gogorum curatorumque cura ac tutela liberi essent,
ob oculos habentes pleuitmlinem eam temporis qua:
mente cernebatur: ut erant illi patriarchae, et Moy-
ses ille tantus servus, ac reliqui prophetae, qui
Christi gloriam contemplati sunt. Czeterum ut ante
corporalem et manifestum adventum ad perfectos
advenerat, sic etiam post divulgatam ipsius przcsen-
tiam ad eos qui etiamnum sunt parvuli, quia sint
sub curatoribus et administratoribus, ac nondum
pervenerint ad temporis plenitudinem, sermones
quidam praecursores Christi advenerunt, anitnis
puerilibus accommodati, qui jure panlagogi vocen-
tur. Δί vero ipse Filius, ipse glorificatus Deus Ver-
hum nondum advenit; nimirum exspectans ut Dei
homines divinitatem illius percepturi decentem ap-
paratum faciant. Jam ethoc quoque sciannts necesse
est : ut lex utnbram continet futurorum bonorum,
qum declarantur ab ea lege qua: atmuutiatur se-
cundum veritatem, sic etiam Evangelimu, quod vel
a qttibuscunque vulgaribus intelligi existimatur,
umbram docet mysteriorum Christi. Atque equidem
quod Joannes appellat Evangelium sempiternum,
quod proprie dici posset spirituale, aperte viris cor-
datis et iutelligcntibus ob oculos ponit omnia de
" lCor. χ, Η.
(58) Καὶ οὐκ ἂν ἀπὸ *σκοτεοῇ meamne τῷ
παραδείγματι τοῦ-’μικρὰ καὶ⁸ 5n”61m_~._.‘_.. Ὅταν
diove, etc. “ire gluma desuntapud Httetium,
sed restituuntur «ex codicibus Bodleiano et Barbc-
riuo, in quibus adhuc lacuna ittcst.