PG 14, col. 44
τὴν λέγουσαν ἐντολήν· Ἐπ’ ὄρος ὑψηλὸν ἀνάϐηθι
ό εὐαγγελιζόμενος Σιὼν, ὕψωσον τῇ ἰσχύϊ τὴν
φωνήν σου ὀ εὐαγγελιζόμενος Ἰερουσαλήμ. οὐ
θαυμαστὸν δὲ εί τοῖς μέλλουσιν εὐαγγελίζεσθαι τὰ
ἀγαθά Ἰησοῦς εὐαγγελίζεται τὰ ἀγαθὰ, οὐκ ἄλλα
τυγχάνοντα ἑαυτοῦ· ἑαυτὸν γὰρ εὐαγγελίζεται ὁ Υἱός
τοῦ Θεοῦ τοῖς δυναμένοις οὐ δι’ ἄλλων αὐτὸν μα-
θεῖν’ πλὴν ό ἐπιϐαίνων τῶν ὀρῶν καὶ εὐαγγελιζό-
μενος αὐτοῖς τὰ ἀγαθὰ, μαθητευθεὶς τῷ ἁγαθῷ
Πατρὶ, ἀνατέλλοντι τὸν ἥλιον ἐπὶ πονηροὺς καὶ
ἀγαθοὺς, καὶ βρέχοντι ἐπὶ δικαίους καί ἀδίκους,
τοὺς τὴν ψυχὴν πτωχοὺς οὐχ ὑπερηφανεῖ· καὶ τού-
τοις (ἀρ εὐαγγελίζεται, ὡς αὐτὸς μαρτυρεῖ λαϐὼν
τὸν Ἥσαῖαν καὶ ἀναγνούς’ Τὸ πνεῦμα Κυρίου ἐπ’
ἐμὲ, οὗ ἕνεκεν ἔχρισε με, εὐαγγελίσασθαι πτω-
χοῖς ἀπέσταλκέ με, κηρῦξαι αἰχμαλώτοις apsens
καί τυφλοῖς ἀνάϐλεψιν· πτύξας γὰρ τὸ βιϐλίον
καὶ ἀποδοὺς τῷ ὑπηρέτῃ, ἐκάθισε· καί πάντων
ἐνατενιζόντων αὑτῷ φησι · Σήμερον πεπλήρωται
ἠ ι’ραςρὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσίν ὑμῶν.
12. Ἀναγκαῖον δὲ εἰδέναι, ὅτι ὲμπεριλαμϐάνεται
τῷ τοιούτῳ Εὐαγγελίῳ καὶ πᾶσα ὴ είς Ἰησοῦν γινο-
μένη πρᾶξις ἀγαθὴ, ὥσπερ καὶ τῆς τὰ πονηρὰ ἔργα
πεποιηκυίας καὶ μετανενοηκυίας εὐωδίαν δεδυνημέ-
νης (55) διὰ τὴν ἀπὺ τῶν κακῶν γνησίαν μετάστασιν
καταχέαι τοῦ Ἰησοῦ, καὶ παντὶ τῷ οἴκῳ τὴν τοῦ
μύρου πνοὴν είς αἴσθησιν πάντων τῶν ὲν αὐτῷ εμπε-
ποιηκυίας · διδ καὶ γέγραπται · Ὅπου ἂν κηρυχθῇ
τὸ Εὐαηοέλιον τοῦτο, ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, λαλη-
θήσεται καί ὃ ἐποίησεν αῦτη εὶς μνημόσυνον
αὐτῆς. Σαφὲς δὲ, ὅτι είς Ἰησοῦν γίνεται τὰ είς τοὺς
μαθητευθέντας αὐτῷ ἐπιτελούμενα. Δεικνύς γοῦν
τοὺς εὖ πεπονθότας φησὶ τοῖς πεποιηκόσι· Τούτοις
δ ἐποιήσατε, ἐμοί ἐποιήσατεο ὥστε πᾶσα πρᾶξις
ἀγαθὴ ἠ είς τὸν πλησίον ὑφ’ ἡμῶν ἐπιτελουμένη είς
τὸ Εὐαγγέλιον ἀναφέρεται, τὸ ὲν ταῖς πλαξὶ τοῦ
οὐρανοῦ γραφόμενον, καὶ ὑπὸ πάντων τῶν ἠξιωμέ-
νων τῆς τῶν ὅλων γνώσεως ἁναγινωσκόμενον · ἀλλὰ
καὶ ὲκ τοῦ ἐναντίου μέρος ἐστὶ τοῦ Εὐαγγελίου είς
κατηγορίαν τῶν πραξάντων τὰ εἰς Ἰησοῦν ἁμαρτα-
νόμενα. Ἦ γοῦν Ἰούδα προδοσία, καὶ ἡ τοῦ ἀσεϐοῦς
λαοῦ καταὸόησις, φάσκοντος· Αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν
τοιοῦτον, καί σταύρου, σταύρου αὐτὸν, καὶ oi
ίμπαιγμοὶ τῶν αὐτὸν τῇ ἀκάνθῃ στεφανωσάντων,
καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια ὲγκατατέτακται τοῖς
Εὐαγγελίοις. ’Δκόλουθον δὲ τούτοις ἐστὶ νοῆσαι, ὅτι
πᾶς ὁ τῶν μαθητῶν (54) τοῦ Ἰησοῦ προδότης, εἶναι
λελόγισται τοῦ Ἰησοῦ προδότης. Πρὸς γοῦν τὸν ιτι
9, 21. ⁸³ Matthaxw, l5. " Matth. xxv, ιο.
-54) :0 ςῶν mtas, etc. Deest apurLiluetium
τῶν μαθητῶν, sed elxstatnad marginem codicis. Βεηι.
ό εὐαγγελιζόμενος Σιὼν, ὕψωσον τῇ ἰσχύϊ τὴν
φωνήν σου ὀ εὐαγγελιζόμενος Ἰερουσαλήμ. οὐ
θαυμαστὸν δὲ εί τοῖς μέλλουσιν εὐαγγελίζεσθαι τὰ
ἀγαθά Ἰησοῦς εὐαγγελίζεται τὰ ἀγαθὰ, οὐκ ἄλλα
τυγχάνοντα ἑαυτοῦ· ἑαυτὸν γὰρ εὐαγγελίζεται ὁ Υἱός
τοῦ Θεοῦ τοῖς δυναμένοις οὐ δι’ ἄλλων αὐτὸν μα-
θεῖν’ πλὴν ό ἐπιϐαίνων τῶν ὀρῶν καὶ εὐαγγελιζό-
μενος αὐτοῖς τὰ ἀγαθὰ, μαθητευθεὶς τῷ ἁγαθῷ
Πατρὶ, ἀνατέλλοντι τὸν ἥλιον ἐπὶ πονηροὺς καὶ
ἀγαθοὺς, καὶ βρέχοντι ἐπὶ δικαίους καί ἀδίκους,
τοὺς τὴν ψυχὴν πτωχοὺς οὐχ ὑπερηφανεῖ· καὶ τού-
τοις (ἀρ εὐαγγελίζεται, ὡς αὐτὸς μαρτυρεῖ λαϐὼν
τὸν Ἥσαῖαν καὶ ἀναγνούς’ Τὸ πνεῦμα Κυρίου ἐπ’
ἐμὲ, οὗ ἕνεκεν ἔχρισε με, εὐαγγελίσασθαι πτω-
χοῖς ἀπέσταλκέ με, κηρῦξαι αἰχμαλώτοις apsens
καί τυφλοῖς ἀνάϐλεψιν· πτύξας γὰρ τὸ βιϐλίον
καὶ ἀποδοὺς τῷ ὑπηρέτῃ, ἐκάθισε· καί πάντων
ἐνατενιζόντων αὑτῷ φησι · Σήμερον πεπλήρωται
ἠ ι’ραςρὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσίν ὑμῶν.
12. Ἀναγκαῖον δὲ εἰδέναι, ὅτι ὲμπεριλαμϐάνεται
τῷ τοιούτῳ Εὐαγγελίῳ καὶ πᾶσα ὴ είς Ἰησοῦν γινο-
μένη πρᾶξις ἀγαθὴ, ὥσπερ καὶ τῆς τὰ πονηρὰ ἔργα
πεποιηκυίας καὶ μετανενοηκυίας εὐωδίαν δεδυνημέ-
νης (55) διὰ τὴν ἀπὺ τῶν κακῶν γνησίαν μετάστασιν
καταχέαι τοῦ Ἰησοῦ, καὶ παντὶ τῷ οἴκῳ τὴν τοῦ
μύρου πνοὴν είς αἴσθησιν πάντων τῶν ὲν αὐτῷ εμπε-
ποιηκυίας · διδ καὶ γέγραπται · Ὅπου ἂν κηρυχθῇ
τὸ Εὐαηοέλιον τοῦτο, ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, λαλη-
θήσεται καί ὃ ἐποίησεν αῦτη εὶς μνημόσυνον
αὐτῆς. Σαφὲς δὲ, ὅτι είς Ἰησοῦν γίνεται τὰ είς τοὺς
μαθητευθέντας αὐτῷ ἐπιτελούμενα. Δεικνύς γοῦν
τοὺς εὖ πεπονθότας φησὶ τοῖς πεποιηκόσι· Τούτοις
δ ἐποιήσατε, ἐμοί ἐποιήσατεο ὥστε πᾶσα πρᾶξις
ἀγαθὴ ἠ είς τὸν πλησίον ὑφ’ ἡμῶν ἐπιτελουμένη είς
τὸ Εὐαγγέλιον ἀναφέρεται, τὸ ὲν ταῖς πλαξὶ τοῦ
οὐρανοῦ γραφόμενον, καὶ ὑπὸ πάντων τῶν ἠξιωμέ-
νων τῆς τῶν ὅλων γνώσεως ἁναγινωσκόμενον · ἀλλὰ
καὶ ὲκ τοῦ ἐναντίου μέρος ἐστὶ τοῦ Εὐαγγελίου είς
κατηγορίαν τῶν πραξάντων τὰ εἰς Ἰησοῦν ἁμαρτα-
νόμενα. Ἦ γοῦν Ἰούδα προδοσία, καὶ ἡ τοῦ ἀσεϐοῦς
λαοῦ καταὸόησις, φάσκοντος· Αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν
τοιοῦτον, καί σταύρου, σταύρου αὐτὸν, καὶ oi
ίμπαιγμοὶ τῶν αὐτὸν τῇ ἀκάνθῃ στεφανωσάντων,
καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια ὲγκατατέτακται τοῖς
Εὐαγγελίοις. ’Δκόλουθον δὲ τούτοις ἐστὶ νοῆσαι, ὅτι
πᾶς ὁ τῶν μαθητῶν (54) τοῦ Ἰησοῦ προδότης, εἶναι
λελόγισται τοῦ Ἰησοῦ προδότης. Πρὸς γοῦν τὸν ιτι
9, 21. ⁸³ Matthaxw, l5. " Matth. xxv, ιο.
-54) :0 ςῶν mtas, etc. Deest apurLiluetium
τῶν μαθητῶν, sed elxstatnad marginem codicis. Βεηι.