PG 140, col. 949
μήν ὅ καλος τῷ ἰδίῳ αἵματι ἐξηγόρασεν, εἰσάγω
πρὸς νομὰς των αυτοῦ ἐντολῶν ὡς ἐνεστηκυίας ἤδη
τῆςέξοδίου μου, τὴν τελευταίαν μου βούλησιν πα-
ραδηλῶ τοῖς πᾶσιν, ἳνα γνῶσι τὰ κατ’ ἐμέ ὅτι οὐδόλως
συνήργησαῆ ἔνέδωκα μικρόν τι εἰς τὰς προγεγο-
νυίας ἐπιορκίας καὶ παραναμίας. Μαρτὺρομαι Θεὸν,
μαρτύρομαι τοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ ἁγίους ὰγγελους.
Γ. Ὁμολογῶ οὖν, ποίμνιον τοῦ Θεοῦ καὶ κατὰ
παραχώρησιν τούτου ἐμὸν, πιστεύειν με οὕτω, κα-
Θὼς οἱ κοσμοσώτηρες καὶ θεῖοι μαθηταὶ τοῦ Κυρίου
μου παρέδωκαν, καθὼς οὶ οἷγιοι Πατέρες καὶ διδα-
σκαλοί τε τῆς οἰκουμένης ἐδογμάτισαν, καὶ καθὼς
αἱ ἅγιαι καὶ οἰκουμενικαὶ σύνοδοι ἐπτά ἐϐεϐαίωσαν.
Καὶ οὓς μεν οὑτοι ἀπεκήρυζαν καὶ ἀνεθεμάτισαν,
καὶ ἀποκηρύττει) καὶ ἁναθὲματίζω · οὓς δέ πάλιν
ἐδέξαντο, καὶ δὲχομαι καὶ προσκυνῶ. Μετὰ δέ γε
ταῦτα ἀκούσατε μου. Οὐ γὰρ ὡς καυχώμενος ταῦτα
φθέγγομαι, ἀλλ’ ὡς ἀληθεύων ὅτι ἐπικαθίσας τοῦ
πατριαχικοῦ Θρὸνου,οὐκ ἐνεδωκα ὕπνον τοῖς ἐμοῖς
ὀφθαλμοῖς, οὐδε τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμόν· οἰ-
χέσθω φθόνος ἐλέγχων τὴν ἀνομίαν καὶ ἀδικίαν ’ οὐκ
ἐνέδωκα ὅλως, σύ κατημέλιησα τοῦ ἰδίου ποιμνίου, οὐκ ἐπαυσάμην νυκτὸς καὶ ἐμέρας ὒπεραγονιζόμενος τούτου.
Δ’. Ἰσασιν οἱ μεμυημένοι (3)⁷ ὅσους ἀγῶνας ἠγω-
νισαμην ἰπὶ τῆς βασιλείας τοῦ ἐν βασιλεῦσιν ἁοιὸἰι
μου καὶ εὐσεϐεστάτου κυροῦ Θεοδώρου τοῦ Λάσκαρι.
Οὐχ ὑπὲρ εὐσεϐείας δέ ἦν ὀ ἁγὼν, ὡς ἀσεϐῶν κατὰ
τὶ ὀεῦσεϐέστατος, ἀλλ’ ὑπέρ χηρῶν, ὑπὲρ ὀρφανῶν,
ὑπέρ ἀδικουμένων, Ἐπεί δ’ ἐκεῖνος ἐλειτούργησε τὸ
χρεὼν ἐν μετανοίᾳ ὑπερϐαλούσῇ καὶ ἐξομολογήσει
Θερμῇ, καὶ τὸν αὐτοῦ παῖδα κληρονόμον τῡς βασι-
λείας καὶ αὑτοῦ διὰδοχον κατέλιπε, καὶ ἅπαντες
τούτῳ ὤμοσαν, ὡς καὶ προγενέστερον τούτῳ ὀμόσαν-
τες, καὶ ἀρχιερεῖς καὶ σύγκλητος καὶᾶπας στρατὸς
καὶ ἅπας δῆμος. Περιέχουσαν δὲ κεφαλὴν λείποντος
μου τὸν Παλαιολόγον πεποίηκασιν οῖ τε ἀρχιερεῖς καὶ
ἠ σύγκλητος διὰ τὸ τοῦ βασιλέως ἀνηϐον ·
καὶ κεφα-
λὴν αὐτόν εὖρον,ἐκ τῆς Νικαίας πρὸς τὴν βασίλειαν
Καὶ ὅρκοις φρικωδεστάτοις αὐτὸς ἑαυτὸν
ἐλθών.
κατησφάλισε, καὶ τόμοι σύν τοῖς ὅρκοις ἐγένοντο.
Οὐ πολὺ δὴ τὸ ἐν μέσῳ καὶ δεσπότην αὑτὸν οἱ καὶ
κεφαλὴν ποιησὰμενοι ἁποκατέσησαν. Καὶ πάλιν
Καὶ
τομοι, καὶ πάλιν ὅρκοι⁷ καὶ τῶν προτέρων φρικω- D
δέστεροι. Μετὰ δὲ γε ταύτην (4) καὶ τὴν τῶν κοκκί-
νων ᾶνδυσιν ἐνέδυσαν, βίαν καὶ τῶν προτέρων βιαιο-
τέραν πρὸς μέ ἕνδειξάμενοι.
Ε’. Μαρτύρομαι πάντες τοὺς εἰδοτας τὴν ὑπερᾶ-
πειρον ἐκείνην βίαν, καὶ τὴν τῶν φρικτῶν συνθη-
κῶν καὶ ὅρκων ἀσφάλειαν Εἰ δε γε οὗτοι ἀναισθηι-
³ Psal. cxxn, 4.
(3)γς)ὶ μεμυημὲιοι. Gregorius Nyssenus homil.
‘2 ἰὴ Ecclesiaslem,p. 389 C, Ὁ ἐν παντί καὶ 'w πᾶσι
μεμνημένος Παῦλος. Rescribe cum codice Regio
I797,pspvnpévo;. Peuico etiamin Paraphrasi Pa-
πρὸς νομὰς των αυτοῦ ἐντολῶν ὡς ἐνεστηκυίας ἤδη
τῆςέξοδίου μου, τὴν τελευταίαν μου βούλησιν πα-
ραδηλῶ τοῖς πᾶσιν, ἳνα γνῶσι τὰ κατ’ ἐμέ ὅτι οὐδόλως
συνήργησαῆ ἔνέδωκα μικρόν τι εἰς τὰς προγεγο-
νυίας ἐπιορκίας καὶ παραναμίας. Μαρτὺρομαι Θεὸν,
μαρτύρομαι τοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ ἁγίους ὰγγελους.
Γ. Ὁμολογῶ οὖν, ποίμνιον τοῦ Θεοῦ καὶ κατὰ
παραχώρησιν τούτου ἐμὸν, πιστεύειν με οὕτω, κα-
Θὼς οἱ κοσμοσώτηρες καὶ θεῖοι μαθηταὶ τοῦ Κυρίου
μου παρέδωκαν, καθὼς οὶ οἷγιοι Πατέρες καὶ διδα-
σκαλοί τε τῆς οἰκουμένης ἐδογμάτισαν, καὶ καθὼς
αἱ ἅγιαι καὶ οἰκουμενικαὶ σύνοδοι ἐπτά ἐϐεϐαίωσαν.
Καὶ οὓς μεν οὑτοι ἀπεκήρυζαν καὶ ἀνεθεμάτισαν,
καὶ ἀποκηρύττει) καὶ ἁναθὲματίζω · οὓς δέ πάλιν
ἐδέξαντο, καὶ δὲχομαι καὶ προσκυνῶ. Μετὰ δέ γε
ταῦτα ἀκούσατε μου. Οὐ γὰρ ὡς καυχώμενος ταῦτα
φθέγγομαι, ἀλλ’ ὡς ἀληθεύων ὅτι ἐπικαθίσας τοῦ
πατριαχικοῦ Θρὸνου,οὐκ ἐνεδωκα ὕπνον τοῖς ἐμοῖς
ὀφθαλμοῖς, οὐδε τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμόν· οἰ-
χέσθω φθόνος ἐλέγχων τὴν ἀνομίαν καὶ ἀδικίαν ’ οὐκ
ἐνέδωκα ὅλως, σύ κατημέλιησα τοῦ ἰδίου ποιμνίου, οὐκ ἐπαυσάμην νυκτὸς καὶ ἐμέρας ὒπεραγονιζόμενος τούτου.
Δ’. Ἰσασιν οἱ μεμυημένοι (3)⁷ ὅσους ἀγῶνας ἠγω-
νισαμην ἰπὶ τῆς βασιλείας τοῦ ἐν βασιλεῦσιν ἁοιὸἰι
μου καὶ εὐσεϐεστάτου κυροῦ Θεοδώρου τοῦ Λάσκαρι.
Οὐχ ὑπὲρ εὐσεϐείας δέ ἦν ὀ ἁγὼν, ὡς ἀσεϐῶν κατὰ
τὶ ὀεῦσεϐέστατος, ἀλλ’ ὑπέρ χηρῶν, ὑπὲρ ὀρφανῶν,
ὑπέρ ἀδικουμένων, Ἐπεί δ’ ἐκεῖνος ἐλειτούργησε τὸ
χρεὼν ἐν μετανοίᾳ ὑπερϐαλούσῇ καὶ ἐξομολογήσει
Θερμῇ, καὶ τὸν αὐτοῦ παῖδα κληρονόμον τῡς βασι-
λείας καὶ αὑτοῦ διὰδοχον κατέλιπε, καὶ ἅπαντες
τούτῳ ὤμοσαν, ὡς καὶ προγενέστερον τούτῳ ὀμόσαν-
τες, καὶ ἀρχιερεῖς καὶ σύγκλητος καὶᾶπας στρατὸς
καὶ ἅπας δῆμος. Περιέχουσαν δὲ κεφαλὴν λείποντος
μου τὸν Παλαιολόγον πεποίηκασιν οῖ τε ἀρχιερεῖς καὶ
ἠ σύγκλητος διὰ τὸ τοῦ βασιλέως ἀνηϐον ·
καὶ κεφα-
λὴν αὐτόν εὖρον,ἐκ τῆς Νικαίας πρὸς τὴν βασίλειαν
Καὶ ὅρκοις φρικωδεστάτοις αὐτὸς ἑαυτὸν
ἐλθών.
κατησφάλισε, καὶ τόμοι σύν τοῖς ὅρκοις ἐγένοντο.
Οὐ πολὺ δὴ τὸ ἐν μέσῳ καὶ δεσπότην αὑτὸν οἱ καὶ
κεφαλὴν ποιησὰμενοι ἁποκατέσησαν. Καὶ πάλιν
Καὶ
τομοι, καὶ πάλιν ὅρκοι⁷ καὶ τῶν προτέρων φρικω- D
δέστεροι. Μετὰ δὲ γε ταύτην (4) καὶ τὴν τῶν κοκκί-
νων ᾶνδυσιν ἐνέδυσαν, βίαν καὶ τῶν προτέρων βιαιο-
τέραν πρὸς μέ ἕνδειξάμενοι.
Ε’. Μαρτύρομαι πάντες τοὺς εἰδοτας τὴν ὑπερᾶ-
πειρον ἐκείνην βίαν, καὶ τὴν τῶν φρικτῶν συνθη-
κῶν καὶ ὅρκων ἀσφάλειαν Εἰ δε γε οὗτοι ἀναισθηι-
³ Psal. cxxn, 4.
(3)γς)ὶ μεμυημὲιοι. Gregorius Nyssenus homil.
‘2 ἰὴ Ecclesiaslem,p. 389 C, Ὁ ἐν παντί καὶ 'w πᾶσι
μεμνημένος Παῦλος. Rescribe cum codice Regio
I797,pspvnpévo;. Peuico etiamin Paraphrasi Pa-