PG 141, col. 1056
σίν · Ἐξ ἀγεννήτου ἦλξου ἄλλον ἧλίον τὸν Υἱὸν
νοοῦμεν ὁμοῦ τῇ τοῦ πρώτου ἐπινοίᾳ γεννητιῖκ
αὒτῷ συνεκλάμτοντα, καὶ κατὰ πάντα ὡσαύτως
καὶ πάλιν ⁸ Ἕτερον τοιοῦτον φῶς, κατα
ἔχοντα ·
τρόπον, οὒ χρονικῷ τινι διαστήματι
τὸν αὒτὸν
τοῦ γεννητοῦ φωτὸς ἀποτεμνόμενον, ἀλλᾶ δι’
αὐτοῦ μὲν ἐκλάμπον, τὴν δὲ τῆς ἀποστάσεως
αἰτίαν ἕχον ἐκ τοῦ πρωτοτύπου φωτός. Τούτων
οὐδὲν οὐδαμῶς ἐκδηλότερον ἢ τρανότερον, οἷς καὶ
πάντας, ὅσοι μὴ τῶν ἄγαν ἐριστικῶν δι’ ἀπόνοιαν,
ἐντεῦθεν ὀφθῆναι προσήκει καταπειθεῖς. Τὸ γὰρ ἀντι-
τείνειν καὶ πρὸς ταῦτα καὶ φιλονεικεῖν τοῖς τοσοῦτον
πριιφανέτιν ἀντικαθέσταθαι, παρόμοιον πάντως, εἴ τις
ἂν τηλαυγῆ καὶ φαιδρὰν ἡμέραν ὁρῶν, νύκτι βαθεῖαν
εἶναι ταύτην λέγυι καὶ μέλαιναν, Οὕτω τυφλώττειν
ὁ τοιοῦτος δόξειεν ἂν τοὺς τῆς ψυχῆς οφθαλμοὺς,
ὡς ἐκεῖνος ἀληθῶς τοὺς τοῦ σώματος. ’Ὀ μὴ παο
θεῖν, μηδ’ ἀκοῦσαι τῶν εὖκταιοτάτων tofo; εὖφρο-
νοῦσι καθέστηκεν, Τῆς γὰρ ὲσγάτης ἀλογίας τοῦτο
τεκμήριον, ἣν οὐκ οἴδα πῶς ἂν δυνηθείη φυγεῖν ὁ
τοΐς ῥηθεῖσι τῷ θειοτάτῳ τούτῳ Πατρὶ προὼμού-
μενος ἀντιφέρεσθαι, τοιούτῳ μὲν ὅντι τὴν ἀνωτάτω
καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς σοφίαν, περὶ τοιούτων δὲ διαλεγο-
μένῳ περιφινῶς, ὦν οὐδὲν τῶν πάντων ἐπέκεινα,
Καὶ μὴν ἐμοὶ μέγα καὶ τὸ δύνασθαι μόνον τοῦ τῶν
λεγομένων ὕψους ἐφικνεῖσθαι, καί φανερῶς δῶρον
Θεοῦ. Διὸ καὶ πείθων ἐμαυτὸν οὒ διαλείπω, συμ-
ϐουλεύσαιμι δ’ ἂν καί τοϊς ἄλλοις, ὅσοι τὰς ἀκοὰς
ἕτοιμοι πρὸς ὑποδοχὴν παραινέσεω ς μὴ βιάζειν
ὲπιπλέον ὑπερεκτείνεσθαι. Καλὸν γὰρ τούτοις ἰμ-
μένοντας τῆς ἀσφαλείας φροντίζειν ὁλοσχερῶς.
Ἀσφάλεια δὲ τὸ τοῖς κειμένοις στοιχεῦν δόγμασιν,
ἃ τὸν ἑαυτοῦ νοῦν ὁ θαυμάσιος οὗτος ἀνὴρ, καὶ ὅσοι
κατ’ αὖτὸν ἕτεροι τῆς προσπαθείας τῶν ὑλικῶν και
Θάπαξ ἀπάραντες κατέλαϐον ἀκριϐῶς, καὶ διὰ γρα-
φῆς τοῖς πᾶσι παραδεδώκασι, Τὸ δὲ προσεξευρίσκειν
τούτοις ἄλλα τινὰ, καὶ πλάττειν ἀντιλογίας ἀφ’
ἑαυτῶν, πρὸς ἀπολείας τοῦτο φέρει κρημνὸν, εἱς ὅν
ιε’. Ἀρκεῖ καὶ μόνα τὰ τῶν μεγάλων τούτων ἆν-
δρῶν τὴν ἀδελφικὴν κᾶν τοῖς τοῦ ῐινεύματος τηρούν-
των ὁμόιηιαν τοῖς εὔγνωμόνως ἀκροωμένοις τὴν ὲκ
Πατρὸς παραστῆσαι δι’ Υἱοῦ τοῦ Πιιεύματος ὕπαρ-
ξιν · ὁ δὲ λύγος βούλεται καὶ τα τῶν λοιπῶν θεοφό-
ρων Πιτὲρων εἰς μέσον προσενεγκεῖν, οἵ τῷ πανα-
γίῳ κινούμενοι Πνεύματι καιροτς ἰδίοις, ὼς ἐχορ-ἧς
γησεν ἡ χάρις ἑκάστῳ, πάντες ἒϐεολόγησαν. Ὀσῳ
γὰρ πλείους αἱ μαρτυρίαι, τοσούτῳ καὶ τὸ βέϐαιον
αἱ)τῷ προσγενήσεται, Παρίτωταν τοίνυν οἱ τῆς Αἱ-
γύπτου φωστῆρες, οἱ κατ’ Ἀλεξάνδρειαν ἀνατείλαν-
τες, κάγεϊῡεν τοῖς θείοις ατῦτὼν διδάγμασι τὸν κό-
σμον ἅπαντα καταυγάσαντες, ἢ τε κρηπὶς τῆς εὑ-
σεϐείας ὁ τῆς ἀθανασίας ἐπώνυμος δηλαδὴ, καὶ
Κύριλλος ὁ δογματικώτατος, τὴν οἱκείαν καὶ οὗτοι
νοοῦμεν ὁμοῦ τῇ τοῦ πρώτου ἐπινοίᾳ γεννητιῖκ
αὒτῷ συνεκλάμτοντα, καὶ κατὰ πάντα ὡσαύτως
καὶ πάλιν ⁸ Ἕτερον τοιοῦτον φῶς, κατα
ἔχοντα ·
τρόπον, οὒ χρονικῷ τινι διαστήματι
τὸν αὒτὸν
τοῦ γεννητοῦ φωτὸς ἀποτεμνόμενον, ἀλλᾶ δι’
αὐτοῦ μὲν ἐκλάμπον, τὴν δὲ τῆς ἀποστάσεως
αἰτίαν ἕχον ἐκ τοῦ πρωτοτύπου φωτός. Τούτων
οὐδὲν οὐδαμῶς ἐκδηλότερον ἢ τρανότερον, οἷς καὶ
πάντας, ὅσοι μὴ τῶν ἄγαν ἐριστικῶν δι’ ἀπόνοιαν,
ἐντεῦθεν ὀφθῆναι προσήκει καταπειθεῖς. Τὸ γὰρ ἀντι-
τείνειν καὶ πρὸς ταῦτα καὶ φιλονεικεῖν τοῖς τοσοῦτον
πριιφανέτιν ἀντικαθέσταθαι, παρόμοιον πάντως, εἴ τις
ἂν τηλαυγῆ καὶ φαιδρὰν ἡμέραν ὁρῶν, νύκτι βαθεῖαν
εἶναι ταύτην λέγυι καὶ μέλαιναν, Οὕτω τυφλώττειν
ὁ τοιοῦτος δόξειεν ἂν τοὺς τῆς ψυχῆς οφθαλμοὺς,
ὡς ἐκεῖνος ἀληθῶς τοὺς τοῦ σώματος. ’Ὀ μὴ παο
θεῖν, μηδ’ ἀκοῦσαι τῶν εὖκταιοτάτων tofo; εὖφρο-
νοῦσι καθέστηκεν, Τῆς γὰρ ὲσγάτης ἀλογίας τοῦτο
τεκμήριον, ἣν οὐκ οἴδα πῶς ἂν δυνηθείη φυγεῖν ὁ
τοΐς ῥηθεῖσι τῷ θειοτάτῳ τούτῳ Πατρὶ προὼμού-
μενος ἀντιφέρεσθαι, τοιούτῳ μὲν ὅντι τὴν ἀνωτάτω
καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς σοφίαν, περὶ τοιούτων δὲ διαλεγο-
μένῳ περιφινῶς, ὦν οὐδὲν τῶν πάντων ἐπέκεινα,
Καὶ μὴν ἐμοὶ μέγα καὶ τὸ δύνασθαι μόνον τοῦ τῶν
λεγομένων ὕψους ἐφικνεῖσθαι, καί φανερῶς δῶρον
Θεοῦ. Διὸ καὶ πείθων ἐμαυτὸν οὒ διαλείπω, συμ-
ϐουλεύσαιμι δ’ ἂν καί τοϊς ἄλλοις, ὅσοι τὰς ἀκοὰς
ἕτοιμοι πρὸς ὑποδοχὴν παραινέσεω ς μὴ βιάζειν
ὲπιπλέον ὑπερεκτείνεσθαι. Καλὸν γὰρ τούτοις ἰμ-
μένοντας τῆς ἀσφαλείας φροντίζειν ὁλοσχερῶς.
Ἀσφάλεια δὲ τὸ τοῖς κειμένοις στοιχεῦν δόγμασιν,
ἃ τὸν ἑαυτοῦ νοῦν ὁ θαυμάσιος οὗτος ἀνὴρ, καὶ ὅσοι
κατ’ αὖτὸν ἕτεροι τῆς προσπαθείας τῶν ὑλικῶν και
Θάπαξ ἀπάραντες κατέλαϐον ἀκριϐῶς, καὶ διὰ γρα-
φῆς τοῖς πᾶσι παραδεδώκασι, Τὸ δὲ προσεξευρίσκειν
τούτοις ἄλλα τινὰ, καὶ πλάττειν ἀντιλογίας ἀφ’
ἑαυτῶν, πρὸς ἀπολείας τοῦτο φέρει κρημνὸν, εἱς ὅν
ιε’. Ἀρκεῖ καὶ μόνα τὰ τῶν μεγάλων τούτων ἆν-
δρῶν τὴν ἀδελφικὴν κᾶν τοῖς τοῦ ῐινεύματος τηρούν-
των ὁμόιηιαν τοῖς εὔγνωμόνως ἀκροωμένοις τὴν ὲκ
Πατρὸς παραστῆσαι δι’ Υἱοῦ τοῦ Πιιεύματος ὕπαρ-
ξιν · ὁ δὲ λύγος βούλεται καὶ τα τῶν λοιπῶν θεοφό-
ρων Πιτὲρων εἰς μέσον προσενεγκεῖν, οἵ τῷ πανα-
γίῳ κινούμενοι Πνεύματι καιροτς ἰδίοις, ὼς ἐχορ-ἧς
γησεν ἡ χάρις ἑκάστῳ, πάντες ἒϐεολόγησαν. Ὀσῳ
γὰρ πλείους αἱ μαρτυρίαι, τοσούτῳ καὶ τὸ βέϐαιον
αἱ)τῷ προσγενήσεται, Παρίτωταν τοίνυν οἱ τῆς Αἱ-
γύπτου φωστῆρες, οἱ κατ’ Ἀλεξάνδρειαν ἀνατείλαν-
τες, κάγεϊῡεν τοῖς θείοις ατῦτὼν διδάγμασι τὸν κό-
σμον ἅπαντα καταυγάσαντες, ἢ τε κρηπὶς τῆς εὑ-
σεϐείας ὁ τῆς ἀθανασίας ἐπώνυμος δηλαδὴ, καὶ
Κύριλλος ὁ δογματικώτατος, τὴν οἱκείαν καὶ οὗτοι