PG 141, col. 1284
τῶν κλήσεων ἐντεῦθεν τρανοῦται διάφορον¹ καὶ τὸ
αδελφικῶς ἄμὶιρω ἡνῶσθαι κατὰ, τούς αἱρετίζοντας
ἀποπέμπεται, ’Ὅθεν καὶ ἡ Ἐκκλησία τοῖς ῥηθεῖσιν
ἅπασιν ἑπομένη ψάλλουσαι μελῳδικῶς ἇνακράξει,
σ’Ᾱνάρχῳ καὶ γεννήσει τε καὶ προόδῳ Πατέρα
προσκυνῶ τὸν γεννήσαντα. my δοξάζω τὸν γεννη-
θέντα, ὗμνῶ τὸ συνεκλάμψαν Harp! καὶ Υἱῷ Πνεῦ-
μα ἅγιον, ι Καὶ τούτων οὕτως ἑχόντων, τώ τ’ ἀκρέ-
μονος ἐν θεολογίαις ἐπὶ τε ῥημάτων, καὶ ὀνομάτων
δν τοῖς εἰς τὸ Θεϊον δόγμασιν ἁπλῶς καὶ φωνήμασιν
ἀποφαινομένου, ε Οὐδὲ γὰρ περὶ τῶν ὀνομάτων ζυ-
γοριαχήιιομεν¹ ἕως ἄν εἷς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν αἱ συλ-
λαϐαὶ φέρωσιν, ) ἡ περὶ ἦς ὁ λόγος ἱρώτησις ποίαν ἓξιι
τὴν σύστασιν, οἵπερ ἅ συνάγειν ἐπείγεται τὴν burd-
ptuctv, ταῦτα καὶ πρόχυσις συναγάγῃ καὶ πρόοδος,
ἕκπεμψις, πηγασμός τε καὶ ἔκφανσις. ’Δλλὰ
καθὸλου τὸν ἔλεγχον στήσαντες καὶ κατὰ μέρος διέλ-
θωμεν. Ἐκπόριυσις ἡ κατ’ ἐρώτησινΙ ἢ πρόοδος ἡ
καθ’ ἡμᾶς, ζυγομαχία γὰρ οὐδεμία κατὰ διάνοιαν³ ἢ
ix Πατρὸς καὶ Ι*ἱοῦ τοῦ ἁγίου Πιεύματος, ἁπλῆ
lati καὶ huic, καὶ οὗ dtuli, ” ομως ὁ ἐρωτῶν τὸ
μὴ εἶναι δύνασθαι ἁπλοῦν ἑκ δυάδος, εἱς ἄνατροπῆν
λαμϐάνει⁷ παραδείγματι τῷ τοῦ ἆριθκοῦ εἰς πίστω-
σιν χρώμενος, Ὀ γοῦν ἐν θεολογίᾳ τρήγορος νοῦς τὴν
ιάρχιον Τρίάδα θέλων εἰκονίσαι πρὸς ἑαυτὴν ὣς
, προαναφωνῶν φθάνει· ε Κᾶν ὁμοίωσις τις εό-
ρεθῇ, φεύγει τὸ πλέον ἀφέν με κάτω μετὰ τοῦ ὑπο-
δείγματος, ι καὶ καθεξῆς ἥλιον, ἀκτῖνα καὶ φῶς,
ὀφθαλμὸν, πηγήν τε καὶ ποταμὸν καὶ λοιπὰ παρα-
’ξελήσια τῆς ἆμυδρᾶς ὁμοιώσεως τίθησι παραδείγματα.
"Or τε χρυσοῦς ’τὴν λίλῶσσαν ἒν ἑρμηνείαις cirri: τῶν
Ψαλμῶν, ι ιΡίζα, φησὶ, πίστεως δ Πατήρ, κλάδος
ἀμάραντος ὁ Υἱὸς, καρπὸς ἀθάνατος τὸ Πιεῦμα τὸ
ἅγιον. ι Καὶ τῶν θεοφορήτων ἄλλοι τὰ αὐτὰ, ἕτερά
τι τοὺτοις παρεμφερῆ, ’ίνα μὴ ἂπαριθμοίην καθὲκαα
στα, ἐξ ὧν οἱ θεόφρονες, ὡς ἐκ τοῦ ἡλίου διὰ τῆς
ἀκτῖνος τὸ φῶς,Δ τὴν ὶκ Πατρὸς δι’ Υἱοῡ τοὺ Πνεύμα-
τος εἰκονίζουσιν ἕκφανσιν, ως. ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τὸν
ποταμὸν διὰ τῆς πηγῆς, ὡς ιιι τῆς ῥίζης διὰ τοῦ
κλάδου τὸν καρπόν. ἀλλὰ καὶ εκ τῆς ἀκτῖνος ἔστι
λέγειν, ἐκ τοῦ κλάδοι) τε καὶ ἑκ τῆς πηγῆς, iul τε
τοῦ είκονιζομένου δι’ Υἱοῦ τι καὶ ἐξ Υίοῦ ἑκατέρων
κατὰ τοὺς θεηγόρους προθέσεων ἐπὶ τῇ φυσικῇ μισ
σιτείᾳ τῆς προόδου τὸ ταυτοδύναμον ἐχουσῶν. Τοῦ
μέντοι γε ιρωτῶντος μὴτ¹ ἰν ἄλλοις, μήτ’ ἓν παρα·
δείγμασι τοῖς ἐκ τῶν θεόθεν προηγὸρων τῆς εὗσε-
6είας ἒνασμενίζιιν βεϐουλημένου, τοῖς δ’ οἴκοθεν καὶ
τὸ σφέτερον δὴ τοῦτο δειχθείη μὴ πρὸς αὑτοῦ, πρός
δὲ τῆς ἀληθείας ὑπάρχονξ ὡς οὗτοι φωτοϐολοῡσι
φανότατα. ’Δριθμὸς μὲν γάρ τοῦ διωρισμένου παρ,
οὗ πέφυκεν, οὐ τοῦ συνεχοῦς, καὶ κατὰ διορισμὸν
μοναδικῶς πρόεισιν, οὐχὶ κατὰ σὺνθεσιν, ὶιι μονάδος
δυὰς. καὶ lx δυάδος τριὰς οὖ τι..ιντεθειι.ι.ένης⁹ ἀλλ’ ιι
δυάδος ὡς πρὸς μονάδα τὴν πρὸ αὐτῆς, ἦ lx μονά-
αδελφικῶς ἄμὶιρω ἡνῶσθαι κατὰ, τούς αἱρετίζοντας
ἀποπέμπεται, ’Ὅθεν καὶ ἡ Ἐκκλησία τοῖς ῥηθεῖσιν
ἅπασιν ἑπομένη ψάλλουσαι μελῳδικῶς ἇνακράξει,
σ’Ᾱνάρχῳ καὶ γεννήσει τε καὶ προόδῳ Πατέρα
προσκυνῶ τὸν γεννήσαντα. my δοξάζω τὸν γεννη-
θέντα, ὗμνῶ τὸ συνεκλάμψαν Harp! καὶ Υἱῷ Πνεῦ-
μα ἅγιον, ι Καὶ τούτων οὕτως ἑχόντων, τώ τ’ ἀκρέ-
μονος ἐν θεολογίαις ἐπὶ τε ῥημάτων, καὶ ὀνομάτων
δν τοῖς εἰς τὸ Θεϊον δόγμασιν ἁπλῶς καὶ φωνήμασιν
ἀποφαινομένου, ε Οὐδὲ γὰρ περὶ τῶν ὀνομάτων ζυ-
γοριαχήιιομεν¹ ἕως ἄν εἷς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν αἱ συλ-
λαϐαὶ φέρωσιν, ) ἡ περὶ ἦς ὁ λόγος ἱρώτησις ποίαν ἓξιι
τὴν σύστασιν, οἵπερ ἅ συνάγειν ἐπείγεται τὴν burd-
ptuctv, ταῦτα καὶ πρόχυσις συναγάγῃ καὶ πρόοδος,
ἕκπεμψις, πηγασμός τε καὶ ἔκφανσις. ’Δλλὰ
καθὸλου τὸν ἔλεγχον στήσαντες καὶ κατὰ μέρος διέλ-
θωμεν. Ἐκπόριυσις ἡ κατ’ ἐρώτησινΙ ἢ πρόοδος ἡ
καθ’ ἡμᾶς, ζυγομαχία γὰρ οὐδεμία κατὰ διάνοιαν³ ἢ
ix Πατρὸς καὶ Ι*ἱοῦ τοῦ ἁγίου Πιεύματος, ἁπλῆ
lati καὶ huic, καὶ οὗ dtuli, ” ομως ὁ ἐρωτῶν τὸ
μὴ εἶναι δύνασθαι ἁπλοῦν ἑκ δυάδος, εἱς ἄνατροπῆν
λαμϐάνει⁷ παραδείγματι τῷ τοῦ ἆριθκοῦ εἰς πίστω-
σιν χρώμενος, Ὀ γοῦν ἐν θεολογίᾳ τρήγορος νοῦς τὴν
ιάρχιον Τρίάδα θέλων εἰκονίσαι πρὸς ἑαυτὴν ὣς
, προαναφωνῶν φθάνει· ε Κᾶν ὁμοίωσις τις εό-
ρεθῇ, φεύγει τὸ πλέον ἀφέν με κάτω μετὰ τοῦ ὑπο-
δείγματος, ι καὶ καθεξῆς ἥλιον, ἀκτῖνα καὶ φῶς,
ὀφθαλμὸν, πηγήν τε καὶ ποταμὸν καὶ λοιπὰ παρα-
’ξελήσια τῆς ἆμυδρᾶς ὁμοιώσεως τίθησι παραδείγματα.
"Or τε χρυσοῦς ’τὴν λίλῶσσαν ἒν ἑρμηνείαις cirri: τῶν
Ψαλμῶν, ι ιΡίζα, φησὶ, πίστεως δ Πατήρ, κλάδος
ἀμάραντος ὁ Υἱὸς, καρπὸς ἀθάνατος τὸ Πιεῦμα τὸ
ἅγιον. ι Καὶ τῶν θεοφορήτων ἄλλοι τὰ αὐτὰ, ἕτερά
τι τοὺτοις παρεμφερῆ, ’ίνα μὴ ἂπαριθμοίην καθὲκαα
στα, ἐξ ὧν οἱ θεόφρονες, ὡς ἐκ τοῦ ἡλίου διὰ τῆς
ἀκτῖνος τὸ φῶς,Δ τὴν ὶκ Πατρὸς δι’ Υἱοῡ τοὺ Πνεύμα-
τος εἰκονίζουσιν ἕκφανσιν, ως. ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τὸν
ποταμὸν διὰ τῆς πηγῆς, ὡς ιιι τῆς ῥίζης διὰ τοῦ
κλάδου τὸν καρπόν. ἀλλὰ καὶ εκ τῆς ἀκτῖνος ἔστι
λέγειν, ἐκ τοῦ κλάδοι) τε καὶ ἑκ τῆς πηγῆς, iul τε
τοῦ είκονιζομένου δι’ Υἱοῦ τι καὶ ἐξ Υίοῦ ἑκατέρων
κατὰ τοὺς θεηγόρους προθέσεων ἐπὶ τῇ φυσικῇ μισ
σιτείᾳ τῆς προόδου τὸ ταυτοδύναμον ἐχουσῶν. Τοῦ
μέντοι γε ιρωτῶντος μὴτ¹ ἰν ἄλλοις, μήτ’ ἓν παρα·
δείγμασι τοῖς ἐκ τῶν θεόθεν προηγὸρων τῆς εὗσε-
6είας ἒνασμενίζιιν βεϐουλημένου, τοῖς δ’ οἴκοθεν καὶ
τὸ σφέτερον δὴ τοῦτο δειχθείη μὴ πρὸς αὑτοῦ, πρός
δὲ τῆς ἀληθείας ὑπάρχονξ ὡς οὗτοι φωτοϐολοῡσι
φανότατα. ’Δριθμὸς μὲν γάρ τοῦ διωρισμένου παρ,
οὗ πέφυκεν, οὐ τοῦ συνεχοῦς, καὶ κατὰ διορισμὸν
μοναδικῶς πρόεισιν, οὐχὶ κατὰ σὺνθεσιν, ὶιι μονάδος
δυὰς. καὶ lx δυάδος τριὰς οὖ τι..ιντεθειι.ι.ένης⁹ ἀλλ’ ιι
δυάδος ὡς πρὸς μονάδα τὴν πρὸ αὐτῆς, ἦ lx μονά-