PG 141, col. 1300
πρῶτον τῆς πρόοδου τῶν Osi-Min ὕποστςὶσεω-ι, εἶτα τι,
φῶς εἶναι τὸν Πατέρα, φῶς τὸν Υἱὸν, φῶς τὶ Πνεέμι
τὸ ἅγιον το τρισσὸν, φῶς καὶ ἂμέριστον, ὡς φῶς τὸ ἓν τῇ
ἡλιακῷ δίσκῳ, φῶς ἡ ἀκτὶς, φῶς ἡὲκ τούτων ξ) λαμ-ἶνις.
τὸ ἑνικὸν τῆς θεαρχικῆς οὖσίας κᾶἱ ἀδιαίρετον, καὶ τὰ
διακριτικὸν τῆς κατὰ την τάξιν τῶν προσώπων Ξε-
φάνσεως · ὡς καὶ αὖτὰ ὁ ἥλιος, ἡ ἀκτὶς,
καὶ τὸ g-L:
ἐνιζόμενα δείκνυνται, ὡς οὗσίας pii: συμπληρω-
τικὰ, καὶ διακρινόμενα κατὰ τὸ ἐκ τοῦ ἡλίου διὰ τὴς
ἀκτῖνος εἶναι τί) φῶς, τὸ ἁλληλουχεῖσθαι, καὶ τὸ ἀχω-
ρίστως συνυπάρχειν τὰς (lup/fxit: ὐποστάτεις, (.r'.
γὰρ χωρὶς Υἷοὺ ὁ Πατὴρ, οὔδε χωρὶς τοῦ Πνεύματος
ὁ Υἱὸς · 03 γὰρ ἐνέλιπέ ποτε τῷ Πατρὶ ὁ Υἱὸς, οὖᾶ
τῷ Υἱῷ τὸ ιι-ιεῡμκ, ὡς οὖδέ ἥλιος τῆς ἀκτῖνος χω-
ρὶς, οὐδὲ ἡ ἀκτὶς Ampi; τῆς ἑλλάμψεως. K1172191-
δειγματικῶς ὁ περὶ τῆς φωτοπαρόχου Τριαδος λόγος ν
οὕτω τοῖς Οεορῥήμοσιν εὶκονίζεται, Ἐπεὶ δ’
οὗτοι η
πολλαχοῦ καὶ συχνάκις ἐν ταῖς σφῶν θεοσόοοις θεο-
λογίαις ἔκ τῆς obuia; Πατρὸς καὶ Υἱωὺ συνημμένως. ἶ
καὶ πάλιν ἐκ τῆς οὒσῐας Πατρὸς ἰδίᾳ, καὶ ὲκ τῆς
οὐσίας 1·ἱού μεγαληγόρως Πνεῦμα τὸ ἅγιον δογμα-
τίζουσι, καὶ Κύριλλος ὀ (ιεσπέσιος κν τῷ ειπερ-ν
τῶν Θησαυρῶν λόγον συντίθησιν, οὗ ἡ Eni-{92%,
α ’Ὁτι ὲκ τῆς οὐσίαις τοὺ Ungi“; καὶ τοῦ fieri τ’,
Πνεῦμα τὸ ἅγιον Ἰ καὶ ἡ ἄγκυρα τῶν ὀρθῶν δογμ-
φησιν · α Ἐκ τῆς αὐτῆς οὐσίας Πιτρὸς καὶ rat-3
τὸ Πνεῦμα ’ ι καὶ καθεξῆς ἐπάγει ' ι Καί αυτὸς γὰρ
ὁ Μονογενης λέγει, Tit Πνεῦμα τοῦ Πατρὶς, καὶ τό
ἐκ τοῦ Πατρὶς ἐκπορευόμενον, καὶ, Ἐκ τυῦ ὲμοῦ
λήψεται ' κάντεῦθεν τῆς αὗτῆς διανοίας ἐκ τῆς κα-
τασκευῆς ἀριόήλως δεικνύει το, (ι ὲκ τοῦ Πιτρός
ἐκπορευόμενον, ι καὶ τὸ, α Ἐκ τοῦ ὶμοῦ λήψεται ” ι
τί ἐροῦσιν οἱ τοιαῦτα φάσκοντες ἕπεσθαι, ι εἱ τὸ
Πνεῦμα ἐκ δυοῖν λέγοιτο, ιι Ap: τὸ ἔγ τῆς «Gri:
οὔσίας ἀμφοτέρων ἕτερον αὐτὸ ἑαυτοῦ εἶναι φήσου-
σινς ἢ τὸ ἕτερον ἑαυτοῦ εἶναι φάναι τὸ ἐκ τῆς α)-
τῆς οὐσίας αἰδεσθέντες, καὶ συγκεχωρηκότες τὸ αότὲ
καὶ ἔν ὑπάρχειν, καὶ μὴ τὸ ἐξ ἀμφοῖν ἄλλο, τὸ εἷς
ἀναίρεσιν τούτου παραχθὲν σφίσιν αἱρήσονται, τὸ ἐξ
ἐμπαθῶς ἑκατέρων συνελεύσεως σύνῢετον, iteite?
om ἐκ τῶν προτεινομένων, καὶ κατασκευαζομε-
νων αὖτοϊς; ’Λλλ’ ὅπῃπερ ἑκατέρωθεν ambrum:
συνελαύνονται, ὁποῖον ἂν ἕλωνται, προοαπιές, illam;
δ’ εἴης, Κύριε, Ou γὰρ ἡμεῖς ταῦτα, οἱ δὲ γε ti:
ἀληθείας σοι) ἐπηρεασταὲ. Ταύτης γε μήν τ) απε-
σχοινισμένον ἄρα πρὸς τούτοις, τὸ ἐκ τοὺ Πχτρὶς
μόνον, ἐνταῦθα γράμμασιν ὲγκεχάρχκται τὸ τοτε-ζι-
τον θρίαμϐον ἐσχηκὸς, ὡς μηδαμῆ μηδαμῶς solun-.6-
μενον τῶν ἱερογραφικῶν δογμάτων, καὶ παααδότεων
ξιπουδῆποτει Οἱ τοῦτο συστῆσαι σπουδάσαντες ἐν τῇ
“up-Lac κινήσει τῆς ἓκκλησιαατικης ὅποοὲσευκ
καινοτρόπῳ νεογραφέᾳ, παρέδοσαν διασπείραντες,
καὶ ἐαλωκότες τὸ τῆς cummi]: ἐκκαλύψαντες ὡμο<
λόγησαν, Τοῦτο γε μὴν τοῦτον τὸν τρόπον τῆς ἁληι
φῶς εἶναι τὸν Πατέρα, φῶς τὸν Υἱὸν, φῶς τὶ Πνεέμι
τὸ ἅγιον το τρισσὸν, φῶς καὶ ἂμέριστον, ὡς φῶς τὸ ἓν τῇ
ἡλιακῷ δίσκῳ, φῶς ἡ ἀκτὶς, φῶς ἡὲκ τούτων ξ) λαμ-ἶνις.
τὸ ἑνικὸν τῆς θεαρχικῆς οὖσίας κᾶἱ ἀδιαίρετον, καὶ τὰ
διακριτικὸν τῆς κατὰ την τάξιν τῶν προσώπων Ξε-
φάνσεως · ὡς καὶ αὖτὰ ὁ ἥλιος, ἡ ἀκτὶς,
καὶ τὸ g-L:
ἐνιζόμενα δείκνυνται, ὡς οὗσίας pii: συμπληρω-
τικὰ, καὶ διακρινόμενα κατὰ τὸ ἐκ τοῦ ἡλίου διὰ τὴς
ἀκτῖνος εἶναι τί) φῶς, τὸ ἁλληλουχεῖσθαι, καὶ τὸ ἀχω-
ρίστως συνυπάρχειν τὰς (lup/fxit: ὐποστάτεις, (.r'.
γὰρ χωρὶς Υἷοὺ ὁ Πατὴρ, οὔδε χωρὶς τοῦ Πνεύματος
ὁ Υἱὸς · 03 γὰρ ἐνέλιπέ ποτε τῷ Πατρὶ ὁ Υἱὸς, οὖᾶ
τῷ Υἱῷ τὸ ιι-ιεῡμκ, ὡς οὖδέ ἥλιος τῆς ἀκτῖνος χω-
ρὶς, οὐδὲ ἡ ἀκτὶς Ampi; τῆς ἑλλάμψεως. K1172191-
δειγματικῶς ὁ περὶ τῆς φωτοπαρόχου Τριαδος λόγος ν
οὕτω τοῖς Οεορῥήμοσιν εὶκονίζεται, Ἐπεὶ δ’
οὗτοι η
πολλαχοῦ καὶ συχνάκις ἐν ταῖς σφῶν θεοσόοοις θεο-
λογίαις ἔκ τῆς obuia; Πατρὸς καὶ Υἱωὺ συνημμένως. ἶ
καὶ πάλιν ἐκ τῆς οὒσῐας Πατρὸς ἰδίᾳ, καὶ ὲκ τῆς
οὐσίας 1·ἱού μεγαληγόρως Πνεῦμα τὸ ἅγιον δογμα-
τίζουσι, καὶ Κύριλλος ὀ (ιεσπέσιος κν τῷ ειπερ-ν
τῶν Θησαυρῶν λόγον συντίθησιν, οὗ ἡ Eni-{92%,
α ’Ὁτι ὲκ τῆς οὐσίαις τοὺ Ungi“; καὶ τοῦ fieri τ’,
Πνεῦμα τὸ ἅγιον Ἰ καὶ ἡ ἄγκυρα τῶν ὀρθῶν δογμ-
φησιν · α Ἐκ τῆς αὐτῆς οὐσίας Πιτρὸς καὶ rat-3
τὸ Πνεῦμα ’ ι καὶ καθεξῆς ἐπάγει ' ι Καί αυτὸς γὰρ
ὁ Μονογενης λέγει, Tit Πνεῦμα τοῦ Πατρὶς, καὶ τό
ἐκ τοῦ Πατρὶς ἐκπορευόμενον, καὶ, Ἐκ τυῦ ὲμοῦ
λήψεται ' κάντεῦθεν τῆς αὗτῆς διανοίας ἐκ τῆς κα-
τασκευῆς ἀριόήλως δεικνύει το, (ι ὲκ τοῦ Πιτρός
ἐκπορευόμενον, ι καὶ τὸ, α Ἐκ τοῦ ὶμοῦ λήψεται ” ι
τί ἐροῦσιν οἱ τοιαῦτα φάσκοντες ἕπεσθαι, ι εἱ τὸ
Πνεῦμα ἐκ δυοῖν λέγοιτο, ιι Ap: τὸ ἔγ τῆς «Gri:
οὔσίας ἀμφοτέρων ἕτερον αὐτὸ ἑαυτοῦ εἶναι φήσου-
σινς ἢ τὸ ἕτερον ἑαυτοῦ εἶναι φάναι τὸ ἐκ τῆς α)-
τῆς οὐσίας αἰδεσθέντες, καὶ συγκεχωρηκότες τὸ αότὲ
καὶ ἔν ὑπάρχειν, καὶ μὴ τὸ ἐξ ἀμφοῖν ἄλλο, τὸ εἷς
ἀναίρεσιν τούτου παραχθὲν σφίσιν αἱρήσονται, τὸ ἐξ
ἐμπαθῶς ἑκατέρων συνελεύσεως σύνῢετον, iteite?
om ἐκ τῶν προτεινομένων, καὶ κατασκευαζομε-
νων αὖτοϊς; ’Λλλ’ ὅπῃπερ ἑκατέρωθεν ambrum:
συνελαύνονται, ὁποῖον ἂν ἕλωνται, προοαπιές, illam;
δ’ εἴης, Κύριε, Ou γὰρ ἡμεῖς ταῦτα, οἱ δὲ γε ti:
ἀληθείας σοι) ἐπηρεασταὲ. Ταύτης γε μήν τ) απε-
σχοινισμένον ἄρα πρὸς τούτοις, τὸ ἐκ τοὺ Πχτρὶς
μόνον, ἐνταῦθα γράμμασιν ὲγκεχάρχκται τὸ τοτε-ζι-
τον θρίαμϐον ἐσχηκὸς, ὡς μηδαμῆ μηδαμῶς solun-.6-
μενον τῶν ἱερογραφικῶν δογμάτων, καὶ παααδότεων
ξιπουδῆποτει Οἱ τοῦτο συστῆσαι σπουδάσαντες ἐν τῇ
“up-Lac κινήσει τῆς ἓκκλησιαατικης ὅποοὲσευκ
καινοτρόπῳ νεογραφέᾳ, παρέδοσαν διασπείραντες,
καὶ ἐαλωκότες τὸ τῆς cummi]: ἐκκαλύψαντες ὡμο<
λόγησαν, Τοῦτο γε μὴν τοῦτον τὸν τρόπον τῆς ἁληι