PG 144, col. 1037
καὶάρτοποεοῦντες προσέφερον, καὶ αὐτοῦ μετελάμ-
σανον.
Περὶ Σαϐελλιανῶν.
Σαϐελλιανοὶ, οἵτινες ἀπὸ Σαδελλίου τοῦ Λίϐυος
ὠνομάσθησαν, ὃς Πτθελεμαῖδυς τῆς Ιίεντιετιόλεως
ἐπίσκοπος γεγονὼς . συναλοιφὴν επὶ τῆς ἁγίας
Τριάδος καὶ σύγχυσιν ὲδογμάτιξεο τὰς τρεῖς ὕπο-ς
στάσεις τῆς μιᾶς οὐσίας καὶ θεότητος εἰς ἓν πρόσ-
ωπον συναιρῶν καὶ συγχέων. τριώνυμον τὸν αὐτὸν
λέγων, νὸν μιν ὡς Πατέρα φαίνεσθαι, νῦν δὲ ὼς
Υίδν, ἔστι δ’ῗὸτε ὡς ἅγιον Πνεῦμα, ἄλλοτε ἄλλως
μεταμορφούμενον και μετασχηματιζόμενον ο ὡς, ἐκ
τῆς καινῆς ταύτης ἀναλύσεως ἦ συνθέσεως, κατὰ
τὸν θεολόγον Γρηγοριον, μὴ μᾶλλον ἒν τὰ πάντα.ῆ
μηδὲν ῑκαστον εἶναι ὁριζόμενοςσ φεύγει γὰρ εἶναι
ὅπερ εστὶν, είς ἄλληλα χωροῦντα καὶ μεταϐαίνοντα,
ψιλῶν καταλειπομένων τῶν ὀνομάτων.
Περὶ navitae-latinam.
'0 εδ τῆς α’ συνόδου ιθ⁹ κανὼν, καὶ τοὺς Παυλια·
νίσαντας, εἶτα τῇ καθολικῇ προσπεφευγότας Ἐκκλη-
σίᾳ, προστάττει ἁναόαπτίζεσθαι ν σιωπῆσαι δὲ δεῖ,
τίνας ὁ κανὼν ἀνασαπτίζειν ἐπιτρέπει, τοὺς ἀπὸ
ὀρθοδόξων Παυλιινίσαντας, ἢ τοὺς εξ ἀρχῆς τῆς
ἐκείνων ἐθάδας αἱρέσεως. Et δέ τινες αὐτῶν, φησὶν,
εν τῷ κλήρῳ ἐξητάσθησαν, ἀγνοησάντων ἴσως ὅπως
εἶχον ἀσεϐείας τῶν αὐτοὺς χειροτονησάντων, καὶ
τούτους μετὰ τὸ γνωσθῆναι δεον αναοαπτέζεσυαι,
μηδὲν εκ τῆς χειροτονίας ἀποναμένουςο καὶ εί μὲν
εὑρεθεῖεν μετὰ τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ τὸν βίον ἆμεμο
πτοι, χειροτονεῖσθαι ὑπὸ τοῦ ἐπισκόπου τῆς ἐκκλη-
σίας, ᾗπροσῆλθον, τίδ’ οὖν, τοῦ κλήρου εἶναι ἀπεω-
σμένους.
Περὶ {lavitum-«Br.
παυλικιανοὶ δὲ oi Μανιχαῖοι μετωνομάσθησαν διπὸ
τινων ἀδελφῶν δύο, Παύλου καὶ Ἰωάννου, ὁρμωμέ-
νων ὲκ Σαμοσάτων, υἱῶν γυναικός τινος Μανιχαίας,
Καλλινίκης τοῦνομα, δυσσεϐείαμᾶλλον ἢ γάλακτι
τοὺς υἱοὺς θρεψαμένης. Οὗτοι ἕνα εἶναι Θεὸν ἐκή-
ρυσσον, Πατέρα, Yle καὶ ἅγιον Πνεῦμα τὸν αὐτὸν
προσαγορευόμενον · εἷς γὰρ φησὶ, Θεὸς, καὶ ὁ Υἱὸς
αὐτοῦ ὲν αὐτῷ, ὼς ὀλόγος ἑν ἀνθρώπῳ. '0 δὲ Λόγος
οὗτος επὶ γῆς ἐλθὼν, ἒν ἀνθρώπῳ ᾤκησεν, Ἰησοῦ
καλουμένῳ, καὶ τὴν οἰκονομίαν πληρώσας, ἀνῆλθε
πρὸς τὸν Πατέρα · ὁ δὲ Ἰησοῦς οὗτος, κάτωθεν ἦν
ἀπο Μαρίας ἀρξάμενος ’ ἀπὸ τοίνυν τῶν δύο τουτωνὶ
παύλου καὶ Ἰωάννου, τοις σφῶν μαθηταῖς η τῶν
Παυλικιανῶν ἐπετέθη προσωνυμία, βαρϐαρικώτερον
maestus ἀντὶ γὰρ [ῐαυλοῖιυάννοι, Ιιιυλικιανοὶ
κατονομάζονταιο τὰ δι τῆς τούτων αἱρέσεως M-
τιος 6 πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως χρηματίσας,
εν ικανῷ στηλιτεύει λόγῳ.
τοὺς οὖν ἄρτι καὶ προσεχῶς ῥηθτντας tum» κα-
σανον.
Περὶ Σαϐελλιανῶν.
Σαϐελλιανοὶ, οἵτινες ἀπὸ Σαδελλίου τοῦ Λίϐυος
ὠνομάσθησαν, ὃς Πτθελεμαῖδυς τῆς Ιίεντιετιόλεως
ἐπίσκοπος γεγονὼς . συναλοιφὴν επὶ τῆς ἁγίας
Τριάδος καὶ σύγχυσιν ὲδογμάτιξεο τὰς τρεῖς ὕπο-ς
στάσεις τῆς μιᾶς οὐσίας καὶ θεότητος εἰς ἓν πρόσ-
ωπον συναιρῶν καὶ συγχέων. τριώνυμον τὸν αὐτὸν
λέγων, νὸν μιν ὡς Πατέρα φαίνεσθαι, νῦν δὲ ὼς
Υίδν, ἔστι δ’ῗὸτε ὡς ἅγιον Πνεῦμα, ἄλλοτε ἄλλως
μεταμορφούμενον και μετασχηματιζόμενον ο ὡς, ἐκ
τῆς καινῆς ταύτης ἀναλύσεως ἦ συνθέσεως, κατὰ
τὸν θεολόγον Γρηγοριον, μὴ μᾶλλον ἒν τὰ πάντα.ῆ
μηδὲν ῑκαστον εἶναι ὁριζόμενοςσ φεύγει γὰρ εἶναι
ὅπερ εστὶν, είς ἄλληλα χωροῦντα καὶ μεταϐαίνοντα,
ψιλῶν καταλειπομένων τῶν ὀνομάτων.
Περὶ navitae-latinam.
'0 εδ τῆς α’ συνόδου ιθ⁹ κανὼν, καὶ τοὺς Παυλια·
νίσαντας, εἶτα τῇ καθολικῇ προσπεφευγότας Ἐκκλη-
σίᾳ, προστάττει ἁναόαπτίζεσθαι ν σιωπῆσαι δὲ δεῖ,
τίνας ὁ κανὼν ἀνασαπτίζειν ἐπιτρέπει, τοὺς ἀπὸ
ὀρθοδόξων Παυλιινίσαντας, ἢ τοὺς εξ ἀρχῆς τῆς
ἐκείνων ἐθάδας αἱρέσεως. Et δέ τινες αὐτῶν, φησὶν,
εν τῷ κλήρῳ ἐξητάσθησαν, ἀγνοησάντων ἴσως ὅπως
εἶχον ἀσεϐείας τῶν αὐτοὺς χειροτονησάντων, καὶ
τούτους μετὰ τὸ γνωσθῆναι δεον αναοαπτέζεσυαι,
μηδὲν εκ τῆς χειροτονίας ἀποναμένουςο καὶ εί μὲν
εὑρεθεῖεν μετὰ τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ τὸν βίον ἆμεμο
πτοι, χειροτονεῖσθαι ὑπὸ τοῦ ἐπισκόπου τῆς ἐκκλη-
σίας, ᾗπροσῆλθον, τίδ’ οὖν, τοῦ κλήρου εἶναι ἀπεω-
σμένους.
Περὶ {lavitum-«Br.
παυλικιανοὶ δὲ oi Μανιχαῖοι μετωνομάσθησαν διπὸ
τινων ἀδελφῶν δύο, Παύλου καὶ Ἰωάννου, ὁρμωμέ-
νων ὲκ Σαμοσάτων, υἱῶν γυναικός τινος Μανιχαίας,
Καλλινίκης τοῦνομα, δυσσεϐείαμᾶλλον ἢ γάλακτι
τοὺς υἱοὺς θρεψαμένης. Οὗτοι ἕνα εἶναι Θεὸν ἐκή-
ρυσσον, Πατέρα, Yle καὶ ἅγιον Πνεῦμα τὸν αὐτὸν
προσαγορευόμενον · εἷς γὰρ φησὶ, Θεὸς, καὶ ὁ Υἱὸς
αὐτοῦ ὲν αὐτῷ, ὼς ὀλόγος ἑν ἀνθρώπῳ. '0 δὲ Λόγος
οὗτος επὶ γῆς ἐλθὼν, ἒν ἀνθρώπῳ ᾤκησεν, Ἰησοῦ
καλουμένῳ, καὶ τὴν οἰκονομίαν πληρώσας, ἀνῆλθε
πρὸς τὸν Πατέρα · ὁ δὲ Ἰησοῦς οὗτος, κάτωθεν ἦν
ἀπο Μαρίας ἀρξάμενος ’ ἀπὸ τοίνυν τῶν δύο τουτωνὶ
παύλου καὶ Ἰωάννου, τοις σφῶν μαθηταῖς η τῶν
Παυλικιανῶν ἐπετέθη προσωνυμία, βαρϐαρικώτερον
maestus ἀντὶ γὰρ [ῐαυλοῖιυάννοι, Ιιιυλικιανοὶ
κατονομάζονταιο τὰ δι τῆς τούτων αἱρέσεως M-
τιος 6 πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως χρηματίσας,
εν ικανῷ στηλιτεύει λόγῳ.
τοὺς οὖν ἄρτι καὶ προσεχῶς ῥηθτντας tum» κα-