PG 144, col. 1040
δόναι, γράμματα δηλαδὴ τὴν σφῶν αἵρεσιν στηλιο
τεύοντα, ὀνομαστί τε τὸν Νεπόριον ἀναθέματι καθ-
υποϐάλλειν⁹ οὐ μὴν, ἀλλὰ καὶ Εὐτυχέαέ, καὶ Διό-
σκορον, καὶ Σεῦῆρον, τοὺς ὲκ διαμέτρου τοῦ Νεστο-
ρίου ἑτέραν ἐξευρηκότας δυσσέϐειαν.
Τὰ μὲν οὖν κατὰ τὸν Νεστόριον δσον ουπω ῥηθή-
σεταν ,περὶ μιν τοι τοῦ Εὑτυχοῦς καὶ Διοσκόρω
ἠδη ῥητέον.
Περὶ Διοσκόρω) καί εὐτυχοῦς.
'0 τοίνυν Διόσκορος, τῆς περιωνύμου πόλεως
Ἀλεξανδρείας τοὺς ἱεροὺς ἀνιέρως διεχείριζεν οτα-
κας· Εὐτυχὴς δδ, τῶν ιν τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων
ἱερῶν σε μνείων ἁρχιμανδρίτης istiner ὢν. οὗτοι
τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν όμοούσισν μιν
ἐπίστευον τῷ Πατρὶ. περὶ δέ τε τὴν ἑνανθρώπησιν
βλάσφημον γλῶτταν ἐκίνουν, καὶ⁵ φεύγοντες δῆθεν
τὴν τοῦ Νεστορίου διαίρεσιν, δύο υἱοὺς είσάγοντος.
εἰς ἕτερον κρημνὸν ἀπεναντίας ὠθοῦντοο τὰς γὰρ
δύο ἐπὶ τοῦ Κυρίου φύσεις, τῆς τε θεότητος καὶ τῆς
ἁνθρωπότητος, μετὰ τὴν Ξνωσιν συγκραθῆναι. καὶ
είς μίαν ἀποτελεσθῆναι φύσιν δυσσεϐῶς ἐδογμάτιζον,
ὡςᾉὲντεῦθεν καὶ τῇ θεότητι προσαρμόζεσθαι ἅπερ ἡ
ἀνθρωπὸτης ὑπέστη θεῖα παθήματα. Ἀλλά καὶ
σάρκα οὐχ δμοούσιον ἡμῖν ἀνειληφέναι τδν Κύριον
ελεγον, οὐδ’ ὲκ τῶν παρθενικῶν συμπαγῆναι aliid-
των, ἀλλ’ ἀρρήτως πως καὶ θειοτέρως σεσαρκῶσθαι
αὑτὸν ἀνέπλαττον οὓς καθεῖλεν ἠ ιν Χαλκηδόνι
οίκουμενικὴ δ’ σύνοδος τῶν χλ¹ Πατέρων.
. Περὶ Σεσήρου. ,
.”0 γε μὴν Σεῦἧρος,Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος ἦν, κατ’
οὐδὲν ἐνδέων τά γε εἰς ἁσέσειαν Διοσκόρου καί E010-
χοῦςυ ταύτῃ τοι καὶπρὸς τῶν ὀρθοδόξων τοῦ θρόνου
ἅμα καὶ τῆς πόλεως ἐξοστρακισθεὶς, τὴν Ἀλεξάν-
δρειαν κατειλήφει, ἔνθα καὶ βίϐλον συντάττει πάσης
γέμουσαν δυσσεόείας, ὲν κατέτρεχε μὲν τῆς ἓν
ξίαλκηδόνι δ’ συνόδου, κρατύνειν δ’ ἐπειρᾶτο *τὴν
δογματίζουοαν αἵρεσιν, μίαν φύσιν ἐπὶ τοῦ Κυρίου
μετὰ τὴν ἕνωσιν ταύτην δὲ τὴν βίϐλον ἐπέγραψε
ι φιλαλήθη ι τὴν οὐχ ἥκιστα «peds ψεύδους ’πεφι-
λημένην snt-p1: ἣν ρι’-ἀπ’ ἐκείνου λεγόμενοι Σεόηρια-
νοὶ τιμῶσιν ὑπὲρ τὰ Εὐαγγέλια ο oi αὐτοὶ δὲ λέῇνον-
ται Ἇκέφαλοι, τῷ μὴ μόνον πολλοὺς ἐσχηκέναι γεν-
νήτορας καὶ ἀρχηγοὺς τῆς αἱρέσεως. ἀλλὰ καὶ
διαφόροις δόξαις μεριζομένους, καὶ ἀλλήλοις ὅλως
μὴ συμϐαίνοντας.
Περὶ Mart χαί ων.
Μανιχαῖοι δὲ λέγονται oi πρεσϐεύοντες τὰ τοῦ
Μάνεντος· ὁ δὲ Μάνης οὗτος, παράκλητον ἑαυτὸν
ἐκάλει, δοκήσει δὲ καὶ φαντασίᾳ. τὸν Χριστὸν ἠγεῖτο
πεφηνέναι. Δύο ἀρχὰς ὲὸογμάτιζε, πονηράν τε καὶ
ἀγαθὴν, ἦτοι Θεὸν τε καὶ ὕλην· τὴν παλαιὰν ἐϐλα-
σφήμει διαθήκην · σελήνην καὶ ἀστέρας προσκυνεῖν
οἷα θεοὺς ἐπέτρεπε· σαρκὸς ἀνάστασιν νήρνείτο·
τεύοντα, ὀνομαστί τε τὸν Νεπόριον ἀναθέματι καθ-
υποϐάλλειν⁹ οὐ μὴν, ἀλλὰ καὶ Εὐτυχέαέ, καὶ Διό-
σκορον, καὶ Σεῦῆρον, τοὺς ὲκ διαμέτρου τοῦ Νεστο-
ρίου ἑτέραν ἐξευρηκότας δυσσέϐειαν.
Τὰ μὲν οὖν κατὰ τὸν Νεστόριον δσον ουπω ῥηθή-
σεταν ,περὶ μιν τοι τοῦ Εὑτυχοῦς καὶ Διοσκόρω
ἠδη ῥητέον.
Περὶ Διοσκόρω) καί εὐτυχοῦς.
'0 τοίνυν Διόσκορος, τῆς περιωνύμου πόλεως
Ἀλεξανδρείας τοὺς ἱεροὺς ἀνιέρως διεχείριζεν οτα-
κας· Εὐτυχὴς δδ, τῶν ιν τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων
ἱερῶν σε μνείων ἁρχιμανδρίτης istiner ὢν. οὗτοι
τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν όμοούσισν μιν
ἐπίστευον τῷ Πατρὶ. περὶ δέ τε τὴν ἑνανθρώπησιν
βλάσφημον γλῶτταν ἐκίνουν, καὶ⁵ φεύγοντες δῆθεν
τὴν τοῦ Νεστορίου διαίρεσιν, δύο υἱοὺς είσάγοντος.
εἰς ἕτερον κρημνὸν ἀπεναντίας ὠθοῦντοο τὰς γὰρ
δύο ἐπὶ τοῦ Κυρίου φύσεις, τῆς τε θεότητος καὶ τῆς
ἁνθρωπότητος, μετὰ τὴν Ξνωσιν συγκραθῆναι. καὶ
είς μίαν ἀποτελεσθῆναι φύσιν δυσσεϐῶς ἐδογμάτιζον,
ὡςᾉὲντεῦθεν καὶ τῇ θεότητι προσαρμόζεσθαι ἅπερ ἡ
ἀνθρωπὸτης ὑπέστη θεῖα παθήματα. Ἀλλά καὶ
σάρκα οὐχ δμοούσιον ἡμῖν ἀνειληφέναι τδν Κύριον
ελεγον, οὐδ’ ὲκ τῶν παρθενικῶν συμπαγῆναι aliid-
των, ἀλλ’ ἀρρήτως πως καὶ θειοτέρως σεσαρκῶσθαι
αὑτὸν ἀνέπλαττον οὓς καθεῖλεν ἠ ιν Χαλκηδόνι
οίκουμενικὴ δ’ σύνοδος τῶν χλ¹ Πατέρων.
. Περὶ Σεσήρου. ,
.”0 γε μὴν Σεῦἧρος,Ἀντιοχείας ἐπίσκοπος ἦν, κατ’
οὐδὲν ἐνδέων τά γε εἰς ἁσέσειαν Διοσκόρου καί E010-
χοῦςυ ταύτῃ τοι καὶπρὸς τῶν ὀρθοδόξων τοῦ θρόνου
ἅμα καὶ τῆς πόλεως ἐξοστρακισθεὶς, τὴν Ἀλεξάν-
δρειαν κατειλήφει, ἔνθα καὶ βίϐλον συντάττει πάσης
γέμουσαν δυσσεόείας, ὲν κατέτρεχε μὲν τῆς ἓν
ξίαλκηδόνι δ’ συνόδου, κρατύνειν δ’ ἐπειρᾶτο *τὴν
δογματίζουοαν αἵρεσιν, μίαν φύσιν ἐπὶ τοῦ Κυρίου
μετὰ τὴν ἕνωσιν ταύτην δὲ τὴν βίϐλον ἐπέγραψε
ι φιλαλήθη ι τὴν οὐχ ἥκιστα «peds ψεύδους ’πεφι-
λημένην snt-p1: ἣν ρι’-ἀπ’ ἐκείνου λεγόμενοι Σεόηρια-
νοὶ τιμῶσιν ὑπὲρ τὰ Εὐαγγέλια ο oi αὐτοὶ δὲ λέῇνον-
ται Ἇκέφαλοι, τῷ μὴ μόνον πολλοὺς ἐσχηκέναι γεν-
νήτορας καὶ ἀρχηγοὺς τῆς αἱρέσεως. ἀλλὰ καὶ
διαφόροις δόξαις μεριζομένους, καὶ ἀλλήλοις ὅλως
μὴ συμϐαίνοντας.
Περὶ Mart χαί ων.
Μανιχαῖοι δὲ λέγονται oi πρεσϐεύοντες τὰ τοῦ
Μάνεντος· ὁ δὲ Μάνης οὗτος, παράκλητον ἑαυτὸν
ἐκάλει, δοκήσει δὲ καὶ φαντασίᾳ. τὸν Χριστὸν ἠγεῖτο
πεφηνέναι. Δύο ἀρχὰς ὲὸογμάτιζε, πονηράν τε καὶ
ἀγαθὴν, ἦτοι Θεὸν τε καὶ ὕλην· τὴν παλαιὰν ἐϐλα-
σφήμει διαθήκην · σελήνην καὶ ἀστέρας προσκυνεῖν
οἷα θεοὺς ἐπέτρεπε· σαρκὸς ἀνάστασιν νήρνείτο·