PG 144, col. 1041
Περὶ οὐαλεντινιανῶν ἦτοι Εῠχιτῶν.
Οὐαλεντινιανοὶ δὲ, ἡ κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Οὐα-
λεντίνου καὶ Οὐάλεντος βλαστήσασα αἵρεσις τῶν
Βογομίλων ᾖτοι Μασσαλιανῶν ο τοῦτο δὲ tegmina-
μενον Εὑχίτας δηλοί · πολὺ γὰρ παρ’ αὐτοῖς τὸ τῆς
st'idc-bvoua, ἢν καὶτοῖς πολλοῖς ποιοῦσιν ἁνέκφορονο
καλοῦνται δὲ ὲκ τοῦ τςράγματος xci. Ἐνθουσιαοταί ⁶
δαίμονος γὰρ ἐνέργειαν λαμϐάνοντες, “Vedium;
ἁγίου εἶναι ταύτην ὑπολαμϐάνουσιν. 0i γὰρ τέλεον
τὴν νόσον ταύτην είσδεδεγμὲνοι,ἁποστρέφονται μὲν
τὴν τῶν χειρῶν ἐργασίαν ὡς πονηράν ο ὕπνῳ ,δὲ τὰ
πολλά σφᾶς αὐτοὺς ἐκδιδόντες, ἐνθουσιασμὸν τὰς
τῶν ὀνείρων ,φαντασίας ἀποκαλοῦσι· φύσει λέγουσιν
εἶναι τὰ κακὰ, καὶ ὲν ἑκάστῳ ἀνθρώπῳ πνεῦμά τι
θεϊον συνοικεῖν, καὶ δαίμονα · τοὺς τικτομένους παϊ-
δας ἐκ τοῦ προπάτορος ἕλκειν Ἀδὰμ, ὥσπερ τὴν
φύσιν, οὕτω καὶ τὴν πρὸς τοὺς δαίμονας δου-
ν λείαν, καὶ συνουσιωμὲνον φέρειν δαίμονα ἑκάστῳ
τούτων συνοικοῦντα καὶ κατεξουσιάζοντα. Καὶτὸ
μὶν βάπτισμα ἀδυνάτως ἔχειν ἐξελαύνειν αὐτὸν, ἢ
τὰς ρίζαςὰνασπᾷν τῶν ἁμαρτημάτων, μόνην δὲ τὴν
ιπιτιταμένην εὐχὴν ἐκεῖνόν τεμὲξωθείν ,καὶ mum
καθαίρειν· καὶ μετὰ τὴν γενομένην τοῖς αὐτῶν τε-
Ἆεοτέροις ἀπάθειαν. ἐπιφοιτᾷν αὐτοῖς ὁρατῶς τὸ
ξγιον Πνεῦμα, καὶ τῆς τῶν παθῶν κινήσεως τὸ σῶμα
ἒλευθεροῦν, ὡς μηκέτι λοιπὸν δεῖσθαι μήτε νηστείας
πιεζούσης αὐτὸ, μήτεςδιδασκαλίας χαλινούσης, καὶ
μὴ βαίνειν ἄτακτα παιδευούσης· οὐ μὴν ἀλλὰ κα).
αἰσθάνεσθαι τούτους τῆς τοῦ ἐπουρανίου νυμφίου
κοινωνίας, ὥσπερ ἡ γυνὴ τῇς-τοῦ ἀνθρώπου συνου-
σίας, καὶ τὴν ἁγίαν Τριὰδα αἰσθητοῖς δρᾷν ὀφθαλ-
μοῖς, μόνοις γὰρ τοῖς τοιούτοις ,ὑπ’ ὄψιν ἐμφανίζε-
σθαι ταύτην, κάντεῦθεν τὰ μέλλοντα τούτοις προα-
σλέτιειν. Νομοθετοῦσι μὴ δεῖν μεταδιδόναι τοῖς προσ-
αιτοῦσιν, αλλ’-ἑαυτοῖς μόνοις, ἑαυτοὺς εῖναι λέγον.
τις πτωχοὺς .τῷ πνεύματι, οὓς ὅ Κύριος ἐμακάρισε·
λύουσι τοὺς γάμουςθ ὀμνύουσιν ἀδεῶς καὶ ἐπιορ-
κοῦσι’ καὶ ἔτερα μυρία τερατεύονται καὶ παρανο-
μοῦσιν, ἃ. καὶ φιλοθέων ἀκοαῖς παραδιδόναι οὐκ
εὐαγές.
Περὶ Romae”.
Ἦ δὲ τῶν Βογομίλων αἵρεσις οὐ πρὸ πολλοῦ συν-
ἔστη τῆς καθ’ ἡμᾶς γενεᾶς. μέρος οὖσα τῆς τῶν
Μασσαλιανῶν, καὶ συ μφέρομένη τὰ πολλὰ τοῖς ὲκεί-
νων δόγμασιν ⁸ ἔστι δὲ ἃ. «καὶ προσεξευροῦσα, καὶ
τὴν λύμην αὑξήσασα. Eia-6‘ ἆνΒογόμιλος, κατά τὴν
τῶν Μυσῶν γλῶσσαν, ὁ τοῦ Θεοῦ τὸν ἔλεον ἐπισπώ-
μενοςσ- Βδγ γὰρ καλεῖται παρ’ αὐτοῖς ὁ θεδς, μίουλι ·
δὲ, οελιος· οὗτοι τᾲς τῆς Ila-lata; καὶ Καινῆς ἀθεε-
ςοῦσι βίϐλους, μετὰ τοῦ γὲν ,αὐταῖς γεγραμμένου
Θεοῦ, ὡς κατ’ ἐπίπνοιαν γραφείσας τοῦ Σατανᾶ,
πλὴν μόνων ἑπτὰ, ὧν ἐστι καὶ τὸ Εύαγγέλιον · παρ-
ιρμηνεύουσι δὲ καὶ ταύτας βλασφήμοις ἐννοίαις καὶ
μυσαραῖς, καὶ-πρὸς τὸ δοκοῦν αὐτοῖς μεταφέρουσιν·
ἀτιμάζουσι τὸν estw σταυρὸν, ὡς ἀναιρέτην τοῦ Ko-
ρίου ’ ἔτι δὲ καὶ τὴν φρικτὴν ἱερουργίαν τοῦ δεσπο-
Οὐαλεντινιανοὶ δὲ, ἡ κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Οὐα-
λεντίνου καὶ Οὐάλεντος βλαστήσασα αἵρεσις τῶν
Βογομίλων ᾖτοι Μασσαλιανῶν ο τοῦτο δὲ tegmina-
μενον Εὑχίτας δηλοί · πολὺ γὰρ παρ’ αὐτοῖς τὸ τῆς
st'idc-bvoua, ἢν καὶτοῖς πολλοῖς ποιοῦσιν ἁνέκφορονο
καλοῦνται δὲ ὲκ τοῦ τςράγματος xci. Ἐνθουσιαοταί ⁶
δαίμονος γὰρ ἐνέργειαν λαμϐάνοντες, “Vedium;
ἁγίου εἶναι ταύτην ὑπολαμϐάνουσιν. 0i γὰρ τέλεον
τὴν νόσον ταύτην είσδεδεγμὲνοι,ἁποστρέφονται μὲν
τὴν τῶν χειρῶν ἐργασίαν ὡς πονηράν ο ὕπνῳ ,δὲ τὰ
πολλά σφᾶς αὐτοὺς ἐκδιδόντες, ἐνθουσιασμὸν τὰς
τῶν ὀνείρων ,φαντασίας ἀποκαλοῦσι· φύσει λέγουσιν
εἶναι τὰ κακὰ, καὶ ὲν ἑκάστῳ ἀνθρώπῳ πνεῦμά τι
θεϊον συνοικεῖν, καὶ δαίμονα · τοὺς τικτομένους παϊ-
δας ἐκ τοῦ προπάτορος ἕλκειν Ἀδὰμ, ὥσπερ τὴν
φύσιν, οὕτω καὶ τὴν πρὸς τοὺς δαίμονας δου-
ν λείαν, καὶ συνουσιωμὲνον φέρειν δαίμονα ἑκάστῳ
τούτων συνοικοῦντα καὶ κατεξουσιάζοντα. Καὶτὸ
μὶν βάπτισμα ἀδυνάτως ἔχειν ἐξελαύνειν αὐτὸν, ἢ
τὰς ρίζαςὰνασπᾷν τῶν ἁμαρτημάτων, μόνην δὲ τὴν
ιπιτιταμένην εὐχὴν ἐκεῖνόν τεμὲξωθείν ,καὶ mum
καθαίρειν· καὶ μετὰ τὴν γενομένην τοῖς αὐτῶν τε-
Ἆεοτέροις ἀπάθειαν. ἐπιφοιτᾷν αὐτοῖς ὁρατῶς τὸ
ξγιον Πνεῦμα, καὶ τῆς τῶν παθῶν κινήσεως τὸ σῶμα
ἒλευθεροῦν, ὡς μηκέτι λοιπὸν δεῖσθαι μήτε νηστείας
πιεζούσης αὐτὸ, μήτεςδιδασκαλίας χαλινούσης, καὶ
μὴ βαίνειν ἄτακτα παιδευούσης· οὐ μὴν ἀλλὰ κα).
αἰσθάνεσθαι τούτους τῆς τοῦ ἐπουρανίου νυμφίου
κοινωνίας, ὥσπερ ἡ γυνὴ τῇς-τοῦ ἀνθρώπου συνου-
σίας, καὶ τὴν ἁγίαν Τριὰδα αἰσθητοῖς δρᾷν ὀφθαλ-
μοῖς, μόνοις γὰρ τοῖς τοιούτοις ,ὑπ’ ὄψιν ἐμφανίζε-
σθαι ταύτην, κάντεῦθεν τὰ μέλλοντα τούτοις προα-
σλέτιειν. Νομοθετοῦσι μὴ δεῖν μεταδιδόναι τοῖς προσ-
αιτοῦσιν, αλλ’-ἑαυτοῖς μόνοις, ἑαυτοὺς εῖναι λέγον.
τις πτωχοὺς .τῷ πνεύματι, οὓς ὅ Κύριος ἐμακάρισε·
λύουσι τοὺς γάμουςθ ὀμνύουσιν ἀδεῶς καὶ ἐπιορ-
κοῦσι’ καὶ ἔτερα μυρία τερατεύονται καὶ παρανο-
μοῦσιν, ἃ. καὶ φιλοθέων ἀκοαῖς παραδιδόναι οὐκ
εὐαγές.
Περὶ Romae”.
Ἦ δὲ τῶν Βογομίλων αἵρεσις οὐ πρὸ πολλοῦ συν-
ἔστη τῆς καθ’ ἡμᾶς γενεᾶς. μέρος οὖσα τῆς τῶν
Μασσαλιανῶν, καὶ συ μφέρομένη τὰ πολλὰ τοῖς ὲκεί-
νων δόγμασιν ⁸ ἔστι δὲ ἃ. «καὶ προσεξευροῦσα, καὶ
τὴν λύμην αὑξήσασα. Eia-6‘ ἆνΒογόμιλος, κατά τὴν
τῶν Μυσῶν γλῶσσαν, ὁ τοῦ Θεοῦ τὸν ἔλεον ἐπισπώ-
μενοςσ- Βδγ γὰρ καλεῖται παρ’ αὐτοῖς ὁ θεδς, μίουλι ·
δὲ, οελιος· οὗτοι τᾲς τῆς Ila-lata; καὶ Καινῆς ἀθεε-
ςοῦσι βίϐλους, μετὰ τοῦ γὲν ,αὐταῖς γεγραμμένου
Θεοῦ, ὡς κατ’ ἐπίπνοιαν γραφείσας τοῦ Σατανᾶ,
πλὴν μόνων ἑπτὰ, ὧν ἐστι καὶ τὸ Εύαγγέλιον · παρ-
ιρμηνεύουσι δὲ καὶ ταύτας βλασφήμοις ἐννοίαις καὶ
μυσαραῖς, καὶ-πρὸς τὸ δοκοῦν αὐτοῖς μεταφέρουσιν·
ἀτιμάζουσι τὸν estw σταυρὸν, ὡς ἀναιρέτην τοῦ Ko-
ρίου ’ ἔτι δὲ καὶ τὴν φρικτὴν ἱερουργίαν τοῦ δεσπο-