PG 144, col. 1048
κατοικεῖν’ καὶ τὺ μὲν παρ’ ἡμῖν βάπτισμα τοῦ
Ἰωάννου λέγοντος, τδ δὲ παρ’ αὐτοῖς, τοῦ Σωτῆρος·
μόνην ὀνομάζουσι προσευχὴν τὸ, Πάτερ ἡμῶν. τὰς
δ’ ἄλλας ἀθετοῦσι, βαττολογίαν ἀποκαλοῦντες. Θεο-
τόκους λέγουσι τοὺς παρ’ αὐτοῖς homo») κτησαμέ-
νους τὺ ἅγιον "nunc, ὡς ἄν τὸν λόγον ἐν τῷ όιόὰ-
σκειν γεννῶντας. Λέγουσιν οὐ μόνον δνα ρ. ἀλλὰ καὶ
ὕπαρ βλέπειν, τὸν μιν Πατέρα, ὡς γέροντα καθίειρ
μένον ἱκανῶς τὴν ὑπήνην, τὸν 5's lev. ἄρτι τὸν iou-
λον παραμείϐοντι ἐοικότα’ τὸ δὲ ἄτιον Πνεῦμα. ὡς
νεανίαν δεινῶς ἐψιλωμένον τὰς παρειὰς, τῶν Mitte-
νων οὕτως ἐξαπατώντων αὐτοὺς, καὶ διδασκόντων,
ἄνισον εἶναιτὴν ἁγίαν Τριάδα κατὰ τὴν τῶν σχημά-
των τούτων διαφοράν. Καὶ τὰ πλείω παρείσθω μοι
τῆς τούτων καὶτῆς τῶν Μασσαλιανῶν δυσσεὸείας,
ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖστον τὰς τῶν ἐντυγχανόντων emi:
ἀποκναίω ο ὁστις δὲ μὴ ὲν παρέργῳ τοὺς αὐτῶν γνὼ-
ναι βούλεται λήρους, τὴν περὶ τούτων διεξιοῦσαν
βίελον ὰνελιττίτω, καὶ σαφέστερον εῐσεται.
Ἀλλὰ καὶ ό ζ’ κανὼν, ἔτι 6‘s καὶ ό η’τῆς ιν Λαο-
δικείᾳ συνόδου, τοὺς ἐπιστρέφοντας τῶν προρρηθέν-
των φρυγῶν, σι καὶ κληρικοὶ νομίζονται ιῐναι. καὶ
μέγιστοι παρ’ αὓτῶν. ὀνομάζονται, ὡς τῶν ἀλλων
προέχοντες, καὶ διδασκάλων ὲν ἐκείνοις πληροῦνας
τάξιν, ἀναὸαπτεζεσθαι ἀξιοῦσιν.
ἐν κεφαλαίῳ δὲ εἰπεῖν, ἅπαντας τοὺς εις μίαν
κατάδυσιν πρὸς τῶν ἑτεροδόξων βαπτισαμὲνους. καὶ
τῇ καθολικῇ προσιόντας Ἐκκλησία, αὖθις puniit-
σθαι oi Θσῑοι κανόνες θεσπίζουσι.
Καὶ ό.προδια).ηφθεὶς δὲ τῆς ’βε συνόδου α’ κανὼν.
ιν τῷ περὶ τῆς όρθοδόξου πίστεως κεφαλαίῳ, ὑπὸ
ἀνάθεμα τίθησι τὴν τῶν Εὑνομιανῶν αἰρεσιν, σίτων
Εὑδοξιανῶν, καὶ τὴντῶν Ἦμιαρείων, ἤτοι Eventu-
στομάχων, καὶ τὴν τῶν Σαδελλιανῶν, καὶ Memento-
νῶν, Ψωτιινιανών τε καὶ ’Δπολλινσριστῶνο
Περὶ Ε’ὺδοξίου.
Καὶ περὶ μὲν τῶν Εῠνυμιανῶν εἴρηται · oi οὗτοι
δὲ καὶ Εὔδοειανοὶ ἐκαλοῦντο, ἀπό τινος Εὐδοξίοο,
συναιρεσιὼτου τῷ Εὖνομίῳ, ὃς Κωνσταντινουπόλιως
γεγονὼς ἐπίσκοπος, τὸν Εὐνόμιον Κυζίκου ἀρχιερέα
D κατέστησεν.
Περὶ Ἀνομοιωγ.
01δ⁹ αὐτοὶ καλἊνόμοιοι ὠνομάζοντο, διὰ abii-
γειν τὸν Ti?»- καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα. μηδεμίαν ὁμοιό-
τητα κατ’ οὐσίαν ,ἔχειν πρὸς τὸν Πατέρα.
Περὶ Μαρκελλιαγῶν.
Ἦ δὲ τῶν Μαρκελλιανῶν ,Μάρκιλλόν τινα [qu
αίρεσιάρχην, ὃς ἐξ ’Δγκῦρας μὶν ὥρμητο τῆς Γαλα-
τίας, καὶ αὐτῆς ἐπίσκοπος ἰγεγόνιιο ὲπίσηςδδ τῷ
προρῤηθέντι ὲδογμάτιζε Σασιλλίῳ.
Περι Narycii.
οι δὲ Φωτεινιανοὶ ἀπὸ ’Φωτεινοΰ εἷλκον τὴν itii:
σιν, ὲκ Συρμίου μὲν ὁρμωμένου, κάνταῦθα Istam-
πήσαντος, τὰ αὐτὰ δὲ τῷ προλεχθὲντι Παύλῳ φρονή-
σαν to; τῷ Inuocaui.
Ἰωάννου λέγοντος, τδ δὲ παρ’ αὐτοῖς, τοῦ Σωτῆρος·
μόνην ὀνομάζουσι προσευχὴν τὸ, Πάτερ ἡμῶν. τὰς
δ’ ἄλλας ἀθετοῦσι, βαττολογίαν ἀποκαλοῦντες. Θεο-
τόκους λέγουσι τοὺς παρ’ αὐτοῖς homo») κτησαμέ-
νους τὺ ἅγιον "nunc, ὡς ἄν τὸν λόγον ἐν τῷ όιόὰ-
σκειν γεννῶντας. Λέγουσιν οὐ μόνον δνα ρ. ἀλλὰ καὶ
ὕπαρ βλέπειν, τὸν μιν Πατέρα, ὡς γέροντα καθίειρ
μένον ἱκανῶς τὴν ὑπήνην, τὸν 5's lev. ἄρτι τὸν iou-
λον παραμείϐοντι ἐοικότα’ τὸ δὲ ἄτιον Πνεῦμα. ὡς
νεανίαν δεινῶς ἐψιλωμένον τὰς παρειὰς, τῶν Mitte-
νων οὕτως ἐξαπατώντων αὐτοὺς, καὶ διδασκόντων,
ἄνισον εἶναιτὴν ἁγίαν Τριάδα κατὰ τὴν τῶν σχημά-
των τούτων διαφοράν. Καὶ τὰ πλείω παρείσθω μοι
τῆς τούτων καὶτῆς τῶν Μασσαλιανῶν δυσσεὸείας,
ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖστον τὰς τῶν ἐντυγχανόντων emi:
ἀποκναίω ο ὁστις δὲ μὴ ὲν παρέργῳ τοὺς αὐτῶν γνὼ-
ναι βούλεται λήρους, τὴν περὶ τούτων διεξιοῦσαν
βίελον ὰνελιττίτω, καὶ σαφέστερον εῐσεται.
Ἀλλὰ καὶ ό ζ’ κανὼν, ἔτι 6‘s καὶ ό η’τῆς ιν Λαο-
δικείᾳ συνόδου, τοὺς ἐπιστρέφοντας τῶν προρρηθέν-
των φρυγῶν, σι καὶ κληρικοὶ νομίζονται ιῐναι. καὶ
μέγιστοι παρ’ αὓτῶν. ὀνομάζονται, ὡς τῶν ἀλλων
προέχοντες, καὶ διδασκάλων ὲν ἐκείνοις πληροῦνας
τάξιν, ἀναὸαπτεζεσθαι ἀξιοῦσιν.
ἐν κεφαλαίῳ δὲ εἰπεῖν, ἅπαντας τοὺς εις μίαν
κατάδυσιν πρὸς τῶν ἑτεροδόξων βαπτισαμὲνους. καὶ
τῇ καθολικῇ προσιόντας Ἐκκλησία, αὖθις puniit-
σθαι oi Θσῑοι κανόνες θεσπίζουσι.
Καὶ ό.προδια).ηφθεὶς δὲ τῆς ’βε συνόδου α’ κανὼν.
ιν τῷ περὶ τῆς όρθοδόξου πίστεως κεφαλαίῳ, ὑπὸ
ἀνάθεμα τίθησι τὴν τῶν Εὑνομιανῶν αἰρεσιν, σίτων
Εὑδοξιανῶν, καὶ τὴντῶν Ἦμιαρείων, ἤτοι Eventu-
στομάχων, καὶ τὴν τῶν Σαδελλιανῶν, καὶ Memento-
νῶν, Ψωτιινιανών τε καὶ ’Δπολλινσριστῶνο
Περὶ Ε’ὺδοξίου.
Καὶ περὶ μὲν τῶν Εῠνυμιανῶν εἴρηται · oi οὗτοι
δὲ καὶ Εὔδοειανοὶ ἐκαλοῦντο, ἀπό τινος Εὐδοξίοο,
συναιρεσιὼτου τῷ Εὖνομίῳ, ὃς Κωνσταντινουπόλιως
γεγονὼς ἐπίσκοπος, τὸν Εὐνόμιον Κυζίκου ἀρχιερέα
D κατέστησεν.
Περὶ Ἀνομοιωγ.
01δ⁹ αὐτοὶ καλἊνόμοιοι ὠνομάζοντο, διὰ abii-
γειν τὸν Ti?»- καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα. μηδεμίαν ὁμοιό-
τητα κατ’ οὐσίαν ,ἔχειν πρὸς τὸν Πατέρα.
Περὶ Μαρκελλιαγῶν.
Ἦ δὲ τῶν Μαρκελλιανῶν ,Μάρκιλλόν τινα [qu
αίρεσιάρχην, ὃς ἐξ ’Δγκῦρας μὶν ὥρμητο τῆς Γαλα-
τίας, καὶ αὐτῆς ἐπίσκοπος ἰγεγόνιιο ὲπίσηςδδ τῷ
προρῤηθέντι ὲδογμάτιζε Σασιλλίῳ.
Περι Narycii.
οι δὲ Φωτεινιανοὶ ἀπὸ ’Φωτεινοΰ εἷλκον τὴν itii:
σιν, ὲκ Συρμίου μὲν ὁρμωμένου, κάνταῦθα Istam-
πήσαντος, τὰ αὐτὰ δὲ τῷ προλεχθὲντι Παύλῳ φρονή-
σαν to; τῷ Inuocaui.