PG 144, col. 939
37. Lessus supes rerum Romanarum imminu-
tione et mutatione msgnæ illius felicitatis.
39. Comploratio de rebus in orientali Romano-
rum imperio infeliciter gestis.
39. Lessus alius ejusdem argumenti, et quod
omnia illa (orientalis imperii) non possint pristi-
nis Romoanis conferri aut æquiparari.
40. Lessus alius ejusdem argumenti, et quod mo-
nachorum quoque res ibi melius se habuere, quam
alis in locis.
41. In more esse mortalibus præterita vitæ de-
siderare, illorumque libentissime meminisse.
ἐ2. Quod valde jucunda est hominibus rerum
creatarum consideratio,
43. Quod jucundissima contemplatio sit ccli re-
rumque cœlestium.
44. Quod jucundissimum sit spectaculum mare.
ἐ5. Quod honesta hilaritate vitæ utentes conferre
Iicet spectaculo tranquilli maris.
46. Multis hominibus desiderablem videri vitam
non egotiosam nc desidem.
47. Quod plures procul desidia dant operam ne-
gotiis.
t8. Quod plurims molesta obveniunt et gravis-
sima iis, qui vitam multis negotiis implicatam du-
cunt, etam si bene rem gerere videantur.
49. Quod aliqm ex animi abjecti vitio, non judi.
cio entis, negotia relugiunt, idque omnino neuti-
quam dignum laude esse
b0. Quod similiter homines possunt læli esse ac
felices sibi videri in maximis rebus et parvis, va-
riisque vitæ civilis generibus, si bene ac feliciter
rem gerant.
51. Maguum esse munimentum animæ ad intel-
leetuales opsraliones corpus et quæ ad illud perti-
nent.
52. De falso amore sui, qui est in omnibus ho-
minibus, et quomodo omnes adduci se patiuntur,
ut majores sibi videantur esse, quam vere sint.
Κ3. Quod non satis constat, quare aliqui homiaes
vitam commodam sortiti sint ab initio ad inem
usque, alii contraria omnia.
54. Quod in multis adversantur homines non
rpodo aliis hominibus, sed etiam sibimet ipsis.
55. Quod nullum propemodum est in homine
certum ac sine affectibus judicium.
56. Quod semper est aliquid, etiamsi maxira
quis fortunæ felicitate utatur, si modo mentis judi-
cium sanum adhibucrit, quod æquablitatem animi
in eo possit conservare.
S7. Quod nonnulli simulant speciem philosophi
et contemptum bonorum fortunæ, rebusque secan-
dis in vita afluentium, cum ipsi illis invidcnt at-
que aliqua felicitatis parte exciderunt.
(r) Ia lege grυ περιφρόνησιν.
tione et mutatione msgnæ illius felicitatis.
39. Comploratio de rebus in orientali Romano-
rum imperio infeliciter gestis.
39. Lessus alius ejusdem argumenti, et quod
omnia illa (orientalis imperii) non possint pristi-
nis Romoanis conferri aut æquiparari.
40. Lessus alius ejusdem argumenti, et quod mo-
nachorum quoque res ibi melius se habuere, quam
alis in locis.
41. In more esse mortalibus præterita vitæ de-
siderare, illorumque libentissime meminisse.
ἐ2. Quod valde jucunda est hominibus rerum
creatarum consideratio,
43. Quod jucundissima contemplatio sit ccli re-
rumque cœlestium.
44. Quod jucundissimum sit spectaculum mare.
ἐ5. Quod honesta hilaritate vitæ utentes conferre
Iicet spectaculo tranquilli maris.
46. Multis hominibus desiderablem videri vitam
non egotiosam nc desidem.
47. Quod plures procul desidia dant operam ne-
gotiis.
t8. Quod plurims molesta obveniunt et gravis-
sima iis, qui vitam multis negotiis implicatam du-
cunt, etam si bene rem gerere videantur.
49. Quod aliqm ex animi abjecti vitio, non judi.
cio entis, negotia relugiunt, idque omnino neuti-
quam dignum laude esse
b0. Quod similiter homines possunt læli esse ac
felices sibi videri in maximis rebus et parvis, va-
riisque vitæ civilis generibus, si bene ac feliciter
rem gerant.
51. Maguum esse munimentum animæ ad intel-
leetuales opsraliones corpus et quæ ad illud perti-
nent.
52. De falso amore sui, qui est in omnibus ho-
minibus, et quomodo omnes adduci se patiuntur,
ut majores sibi videantur esse, quam vere sint.
Κ3. Quod non satis constat, quare aliqui homiaes
vitam commodam sortiti sint ab initio ad inem
usque, alii contraria omnia.
54. Quod in multis adversantur homines non
rpodo aliis hominibus, sed etiam sibimet ipsis.
55. Quod nullum propemodum est in homine
certum ac sine affectibus judicium.
56. Quod semper est aliquid, etiamsi maxira
quis fortunæ felicitate utatur, si modo mentis judi-
cium sanum adhibucrit, quod æquablitatem animi
in eo possit conservare.
S7. Quod nonnulli simulant speciem philosophi
et contemptum bonorum fortunæ, rebusque secan-
dis in vita afluentium, cum ipsi illis invidcnt at-
que aliqua felicitatis parte exciderunt.
(r) Ia lege grυ περιφρόνησιν.