PG 145, col. 848
σύναμα τούτοις πλῷ χρωμένην, καὶ ναυαγήσασαν·
κάκείνους μὲν ἄλλον ἀλλαχόθι θείᾳ δὴ προνοίᾳ πε-
ρισωθῆναι, αὐτὴν δ’ εἰς νῆσον ἐκϐρασθεῖσαν, ἐρι-
νεύουσαν διαζῇν· ταύτην δὴ ὁ θεῖος Πέτρος εὑρὼν
ἐκεῖσε κατὰ θέαν τῶν ἂμπελίσων στόλων ἐλθών ·
εἵποντο δέ οἱ καὶ οἱ ταύτης παῖδες τρεῖς ο ἢν δὴ καὶ
τοῖς παισὶ παραδόξως γνωρισθεῖσαν, τῷ θείῳ βαπτίσ
σματι ἂνεγὲννησεν’ ὡς δὶ καὶ Φαῦστον τὸν τούτων
πατέρα κατὰ ζήτησιν τῆς γυναικὸς καὶτῶν παίδων
τῆς Ῥώμης ἐξιόντα, Αἴγυπτόν τε καὶ Συρίαν καὶ
Φοινίκην διελθόντα, Πέτρῳ τε ἐντυχεῖν Θεοῦ προ-
νοίᾳ σοφῇ,καί τοῖς οἰκείοις περιτυχεῖν, ἐπίσης τ’
ἐκείνους τοῦ θείου λουτροῦ μετασχεῖν, καὶ σύναμῖ
ἐκείνοις τῷ ἀποστόλῳ τήν γῆν περιέρχεσθαι, κή-
ρυκας ἀψευδεῖς τῶν ἐκείνῳ εἰργασμένων οὐκ
ὀλίγοις ἐν χρόνοις εἶναι, καὶ τοῦ κατὰ Χριστὸν κη-
ρύγματος συνεφάπτεσθαι. Τήν γε μὴν οἰκουμένην
κύκλῳ περιιὼν, τὰς ἁπανταχοῦ ἐκκλησίας καθίστα,
καὶ Ῥώμην μὲν τοῖς εἰρημένοις ἄνωθεν ἐκ δια-
δοχῆς ἐπεδίδου. Λῖνος οὗτος καὶ ’Δνὲγκλητος, καὶ
τρίτος Κλήμης ὁ ἱερὸς, ὑπ’ αὐτοῦ Πέτρου, ὦς
αὐτός φησι Κλήμης, χειροτονηθεὶς ἐν τῇ τελευτῇ,
ε ς γ ο ι ε ν κ ν υ
Ο μεν ουν οευτερον μετα Πετρον ἑαυτον εοικε λε-
γειν· ἕτεροι δὲ τέταρτον ἀπὸ Πέτρου εἶναί φασιν·
ὧν ἐστι καὶ ὁ Παμφίλου Εὗσέϐιος. Μάρκῳ δὲ τήν
κατ’ Ἀλεξάνδρειαν ἐνεχείριζεν ἐκκλησίαν* οὗ τήν
λειτουργίαν Ἀνιανὸς διαδέχεται, ὄγδοον ’ἑτος ἆγον.
τος Νιέρωνος. Ἐν δ’ Ἀντίοχείᾷ πρώτον
διον, μετὰ δὲ τοῦτον τὸν ὅντως θεόληπτον τὸν θεο-
φόρον ἐτίθει Ἰγνάτιον· ’ὀν ἔτι νήπιον ὄντα, ὡς
ἁπλοῦν καὶ ἆκὲραιον ἐνδεικνύμενος, εἰ μή Estis-1;;
ἐκείνῳ γένοιντο, διεδείκνυ, ἥκιστα ἔλεγε τῆς κη-
ρυττομένης βασιλείας ἐπιτυχεῖν.Τῇ δ¹αὗ Σικελῶν
Παγκράτιον ἐχειροτόνει· καὶ ἄλλον ἄλλης ἐκκλησίας
ἐπιστατεῖν, χώρας τε καὶ νήσου καὶ πόλεως ο οἳ
ἱερῶς τούτῳ τῆς ἐν Χριστῷ μετελαὶγχανον μαθη-
τείας. Αὐτὸς δὲ Παλαιστίνην, Συρίαν τε καὶ Φοινῖ-
κην, Πόντον τε καί Γαλατίαν, Καππαδοκίαν τε καὶ
Βιθυνίδα, καὶ συνόλως φάναι ὅσα τε Ἀσίας καὶ
Εὐρώπης κλίματα ἐπιὼν, πᾶσί τε τοῖς ἐν τῇ δια-
σπορᾷ Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι τέρασι καὶ ση-
μείοις, ἰσχύϊ τε λόγου καὶ πνεύματος τὸν Χριστὸν
εὐαγγελισάμενος, ουτω καὶ οὗτος κατᾶ Παῦλον τὸν
θεῖον ἐν τοῖς ἐσχάτοις Νέρωνος χρόνοις τὴν βασι-
λίδα Ῥώμην καταλαμϐάνει.
κάκείνους μὲν ἄλλον ἀλλαχόθι θείᾳ δὴ προνοίᾳ πε-
ρισωθῆναι, αὐτὴν δ’ εἰς νῆσον ἐκϐρασθεῖσαν, ἐρι-
νεύουσαν διαζῇν· ταύτην δὴ ὁ θεῖος Πέτρος εὑρὼν
ἐκεῖσε κατὰ θέαν τῶν ἂμπελίσων στόλων ἐλθών ·
εἵποντο δέ οἱ καὶ οἱ ταύτης παῖδες τρεῖς ο ἢν δὴ καὶ
τοῖς παισὶ παραδόξως γνωρισθεῖσαν, τῷ θείῳ βαπτίσ
σματι ἂνεγὲννησεν’ ὡς δὶ καὶ Φαῦστον τὸν τούτων
πατέρα κατὰ ζήτησιν τῆς γυναικὸς καὶτῶν παίδων
τῆς Ῥώμης ἐξιόντα, Αἴγυπτόν τε καὶ Συρίαν καὶ
Φοινίκην διελθόντα, Πέτρῳ τε ἐντυχεῖν Θεοῦ προ-
νοίᾳ σοφῇ,καί τοῖς οἰκείοις περιτυχεῖν, ἐπίσης τ’
ἐκείνους τοῦ θείου λουτροῦ μετασχεῖν, καὶ σύναμῖ
ἐκείνοις τῷ ἀποστόλῳ τήν γῆν περιέρχεσθαι, κή-
ρυκας ἀψευδεῖς τῶν ἐκείνῳ εἰργασμένων οὐκ
ὀλίγοις ἐν χρόνοις εἶναι, καὶ τοῦ κατὰ Χριστὸν κη-
ρύγματος συνεφάπτεσθαι. Τήν γε μὴν οἰκουμένην
κύκλῳ περιιὼν, τὰς ἁπανταχοῦ ἐκκλησίας καθίστα,
καὶ Ῥώμην μὲν τοῖς εἰρημένοις ἄνωθεν ἐκ δια-
δοχῆς ἐπεδίδου. Λῖνος οὗτος καὶ ’Δνὲγκλητος, καὶ
τρίτος Κλήμης ὁ ἱερὸς, ὑπ’ αὐτοῦ Πέτρου, ὦς
αὐτός φησι Κλήμης, χειροτονηθεὶς ἐν τῇ τελευτῇ,
ε ς γ ο ι ε ν κ ν υ
Ο μεν ουν οευτερον μετα Πετρον ἑαυτον εοικε λε-
γειν· ἕτεροι δὲ τέταρτον ἀπὸ Πέτρου εἶναί φασιν·
ὧν ἐστι καὶ ὁ Παμφίλου Εὗσέϐιος. Μάρκῳ δὲ τήν
κατ’ Ἀλεξάνδρειαν ἐνεχείριζεν ἐκκλησίαν* οὗ τήν
λειτουργίαν Ἀνιανὸς διαδέχεται, ὄγδοον ’ἑτος ἆγον.
τος Νιέρωνος. Ἐν δ’ Ἀντίοχείᾷ πρώτον
διον, μετὰ δὲ τοῦτον τὸν ὅντως θεόληπτον τὸν θεο-
φόρον ἐτίθει Ἰγνάτιον· ’ὀν ἔτι νήπιον ὄντα, ὡς
ἁπλοῦν καὶ ἆκὲραιον ἐνδεικνύμενος, εἰ μή Estis-1;;
ἐκείνῳ γένοιντο, διεδείκνυ, ἥκιστα ἔλεγε τῆς κη-
ρυττομένης βασιλείας ἐπιτυχεῖν.Τῇ δ¹αὗ Σικελῶν
Παγκράτιον ἐχειροτόνει· καὶ ἄλλον ἄλλης ἐκκλησίας
ἐπιστατεῖν, χώρας τε καὶ νήσου καὶ πόλεως ο οἳ
ἱερῶς τούτῳ τῆς ἐν Χριστῷ μετελαὶγχανον μαθη-
τείας. Αὐτὸς δὲ Παλαιστίνην, Συρίαν τε καὶ Φοινῖ-
κην, Πόντον τε καί Γαλατίαν, Καππαδοκίαν τε καὶ
Βιθυνίδα, καὶ συνόλως φάναι ὅσα τε Ἀσίας καὶ
Εὐρώπης κλίματα ἐπιὼν, πᾶσί τε τοῖς ἐν τῇ δια-
σπορᾷ Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι τέρασι καὶ ση-
μείοις, ἰσχύϊ τε λόγου καὶ πνεύματος τὸν Χριστὸν
εὐαγγελισάμενος, ουτω καὶ οὗτος κατᾶ Παῦλον τὸν
θεῖον ἐν τοῖς ἐσχάτοις Νέρωνος χρόνοις τὴν βασι-
λίδα Ῥώμην καταλαμϐάνει.