PG 147, col. 615
Φόνος δ’ Ἀμεσᾶ, καὶ Σαϐεὲ πρὶς πόλιν,
Λιμός τ’ ἐπὶ γῆς. καῖξΣαοῦλ παίδων δόσις,
Καὶ συνεχεῖς μάχαι τὲ, καὶ Δαυτδ νέμων
Ἀριθμεῖ λαοὺς ἰωὰϐ τῶν ἁρμάτων,
Ἐννακόσιαι θ’ ἦσαν αἱ χιλιάδες.
'c) Γάδ προφήτης αἵρεσιν νέμων μίαν,
τριῶν τῷ Δαυῖδ πρὸς Θεοῦ κεκλημένων,
nam; στήθους ἄπειρος ὲκ θανάτου,
Δαυῖδ ταπεινὸς ὲν θυσιαστηρίῳ.
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΤΡῙΤΗ.
Ἀδωνίας πα.ς, Ἰωάϐ, πανδαισία,
‘ Δαυῒδ γεραρὸς, Ἀϐισάκ ἡ παρθένος,
Ἥ Βηρσαϐεέ, καί προφήτης ό Νάθαν,
"Ani Σολομῶν ο καὶ Σαδὼκ αὐτὸν χρίων.
Ἀδωνίας πρόσεισι καὶ κλίνει κάρα,
Δαυῖδ τελευτᾷ, καὶ παραινεῖ τῷ γόνῳ
Θεοῦ τιμάς τε, καί τινων τιμωρίας,
Ἀδωνία μόρος δὲ σὺν Ἀϐιάθαρ.
Σαδὼκ ό θύτης, Σεμεεὶ κρίσις, μόρος,
Δίτεί σοφίαν ὲκ Θεοῦ καὶ Σολομῶν,
Κρίνει γυναιξὶν ἀκριϐῶς ὲν νηπίῳ,
Περὶ σοφίας καὶ τραπέζης καὶ κλίνης
Τοῦ Σολομῶντος, ὡς ὑπέρλαμπρος λίαν
χειράμ βασιλεὺς, ὓλη, δρυτόμοι, στίφη,
Ἕγερσις οἴκου Σολομὼν, εὐχὴ πάλιν,
Ἐγκαίνιά τε, καὶ Θεοῦ φρικτοὶ λόγοι.
Καὶ ναῦς χρυσον φέρουσα τῷ Σολομῶντι,
Νότου βασιλὶς ὑπερεκπεπληγμένη,
Ιιλοῦτος μέγας τε, καὶ χρυσῶν ὃπλων κλέος. ·
Ἀ ρχῆς ὁρισμὸς ύπερεκτεταμένος.
Είδωλολατρεί καί Σολομῶν τὸ ξένον,
Ιιῖαίει θεον μάλιστα, καὶ πάσχει πλέον,
Θόρυϐος ἔνθεν, ταραχῆς πολλῆς βία
Ἐπαναστάσεις Ἀδερ, Ἐσρὼν ἐνθάδε,
Ἰεροϐοαμ καὶΤελαμῶνες δέκα,
Θνήσκει Σολομῶν, καὶ Ῥοϐοάμ ἐκράτει ε
Λαοῦ τε παράκλησις, ἀπειλαὶ ξέναι,
Φυλὼν μερισμὸς τῶν δέκα, μαστιγίας
Ἱεροϐοάμ, Ῥοϐοάμ ἀποστάτης.
Νόσημα παιδὸς Ἀχιᾶ θανῇ λέγει,
Χρυσαῐ δαμάλεις ἐν Βεθὴλ, καὶ θυσίαι.
ΙΙρ ῥρησις ἀνδρί, τῶν περὶ Ἰωσίαν,
Τὸ θυσιαστήριον ἐξερῤηγμένον,
Ξηρά δὲ καὶ χεὶρ ἐν θυμῴ βασιλέως,
ΙΙάλιν ὑγιὴς καὶ τροπὴ ἓν πρὶς λόγον,
Καὶ τὸν προφήτην θηρίον κατεσθίει.
Είδωλολατρεί καὶ Ῥοϐοάμ είς τέλος,
"linter. Σουσακεὶμ βασιλεὺς Αἰγυπτίων.
Ἰερουσαλὴμ ἐκκενοῖ τῶν χρημάτων.
Νοσὼν ’Λϐιά καὶ πρὸς Ἀχίαν δρόμος,
(θνήσκει Ῥοϐοάμ, Ἀϐιά κρατεῖ πάλιν,
Μεθ’ ὅνπερ Ἀ σά πρὸς Θεδιν τὸν νοῦν στρέφων
Καὶ τῶν ξοάνων τοὺ. λαοϋς μεταστρέφει,
Ἱ ρνιϐοὶμ ὲκψύχει δ’ άτ.ο;τὲιτης.
Λιμός τ’ ἐπὶ γῆς. καῖξΣαοῦλ παίδων δόσις,
Καὶ συνεχεῖς μάχαι τὲ, καὶ Δαυτδ νέμων
Ἀριθμεῖ λαοὺς ἰωὰϐ τῶν ἁρμάτων,
Ἐννακόσιαι θ’ ἦσαν αἱ χιλιάδες.
'c) Γάδ προφήτης αἵρεσιν νέμων μίαν,
τριῶν τῷ Δαυῖδ πρὸς Θεοῦ κεκλημένων,
nam; στήθους ἄπειρος ὲκ θανάτου,
Δαυῖδ ταπεινὸς ὲν θυσιαστηρίῳ.
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΤΡῙΤΗ.
Ἀδωνίας πα.ς, Ἰωάϐ, πανδαισία,
‘ Δαυῒδ γεραρὸς, Ἀϐισάκ ἡ παρθένος,
Ἥ Βηρσαϐεέ, καί προφήτης ό Νάθαν,
"Ani Σολομῶν ο καὶ Σαδὼκ αὐτὸν χρίων.
Ἀδωνίας πρόσεισι καὶ κλίνει κάρα,
Δαυῖδ τελευτᾷ, καὶ παραινεῖ τῷ γόνῳ
Θεοῦ τιμάς τε, καί τινων τιμωρίας,
Ἀδωνία μόρος δὲ σὺν Ἀϐιάθαρ.
Σαδὼκ ό θύτης, Σεμεεὶ κρίσις, μόρος,
Δίτεί σοφίαν ὲκ Θεοῦ καὶ Σολομῶν,
Κρίνει γυναιξὶν ἀκριϐῶς ὲν νηπίῳ,
Περὶ σοφίας καὶ τραπέζης καὶ κλίνης
Τοῦ Σολομῶντος, ὡς ὑπέρλαμπρος λίαν
χειράμ βασιλεὺς, ὓλη, δρυτόμοι, στίφη,
Ἕγερσις οἴκου Σολομὼν, εὐχὴ πάλιν,
Ἐγκαίνιά τε, καὶ Θεοῦ φρικτοὶ λόγοι.
Καὶ ναῦς χρυσον φέρουσα τῷ Σολομῶντι,
Νότου βασιλὶς ὑπερεκπεπληγμένη,
Ιιλοῦτος μέγας τε, καὶ χρυσῶν ὃπλων κλέος. ·
Ἀ ρχῆς ὁρισμὸς ύπερεκτεταμένος.
Είδωλολατρεί καί Σολομῶν τὸ ξένον,
Ιιῖαίει θεον μάλιστα, καὶ πάσχει πλέον,
Θόρυϐος ἔνθεν, ταραχῆς πολλῆς βία
Ἐπαναστάσεις Ἀδερ, Ἐσρὼν ἐνθάδε,
Ἰεροϐοαμ καὶΤελαμῶνες δέκα,
Θνήσκει Σολομῶν, καὶ Ῥοϐοάμ ἐκράτει ε
Λαοῦ τε παράκλησις, ἀπειλαὶ ξέναι,
Φυλὼν μερισμὸς τῶν δέκα, μαστιγίας
Ἱεροϐοάμ, Ῥοϐοάμ ἀποστάτης.
Νόσημα παιδὸς Ἀχιᾶ θανῇ λέγει,
Χρυσαῐ δαμάλεις ἐν Βεθὴλ, καὶ θυσίαι.
ΙΙρ ῥρησις ἀνδρί, τῶν περὶ Ἰωσίαν,
Τὸ θυσιαστήριον ἐξερῤηγμένον,
Ξηρά δὲ καὶ χεὶρ ἐν θυμῴ βασιλέως,
ΙΙάλιν ὑγιὴς καὶ τροπὴ ἓν πρὶς λόγον,
Καὶ τὸν προφήτην θηρίον κατεσθίει.
Είδωλολατρεί καὶ Ῥοϐοάμ είς τέλος,
"linter. Σουσακεὶμ βασιλεὺς Αἰγυπτίων.
Ἰερουσαλὴμ ἐκκενοῖ τῶν χρημάτων.
Νοσὼν ’Λϐιά καὶ πρὸς Ἀχίαν δρόμος,
(θνήσκει Ῥοϐοάμ, Ἀϐιά κρατεῖ πάλιν,
Μεθ’ ὅνπερ Ἀ σά πρὸς Θεδιν τὸν νοῦν στρέφων
Καὶ τῶν ξοάνων τοὺ. λαοϋς μεταστρέφει,
Ἱ ρνιϐοὶμ ὲκψύχει δ’ άτ.ο;τὲιτης.