PG 147, col. 616
Τοῦτον δὲ Ζαϐρῆς ἐκτίθησι τοῦ μέσου,
Καὶ σύμπαν αὑτῷ τοῦ κράτους ἀνατρέπει
Ἐμπρήσας αὑτὸν σύναμα ταῖς οἰκίαις,
Κρατεῖ μετ’ αὐτὸν πάλιν Ἀμϐρῆ παιδίον
’οῦ παῖς Ἀχαὰϐ ό κάκιστος άῖων,
Ἰωσαφάτ άρχει δὲ φυλῆς Ἰούδα.
Περὶ τοῦ Ἠλίου προφήτου.
Στέρησιν ὄμϐρων Ἠλίας προμηνύει,
Τρέφει κόραξ δὲ τὸν προφήτην ὲνθέως,
Καὶ χήρα φιλόξενος ἠ Σαραφθία,
ιιι Ὀ καμψάκης ἔλαιον, καὶ δράξ ἀλεύρου,
Παιδές τελευτὴ, καὶ πνοὴ πάλιν ξένη.
-Πρδς Ἀχααϐ κάτεισιν Ἠλίας μέγας
Τὴν θυσίαν ὕδατι τὸ ξένον φλέγει,
’Ϋοῦς ἱερεῖς θύει δὲ τοὺς καὶ αἰσχύνης,
Ἀνεισιν εἰς Κάρμηλον, ὑετὸν χέει,
’Φεύγει τε μακράν ἐξ Ἰεζάϐελ φόϐου
Τεσσαράκοντα δ’ ἀσιτεῐ πρὸς ήμέ ρας
Πρὸς τὸν Θεὸν κράζει τε τοῦ ζήλου λόγους.
Ἐλισσαῖος πρόσεισιν ἀφεὶς τοὺς βόας
Μόρος Νάϐουσθαι, φεῦ Ῑ χάριν τῆς ἀμπέλου.
Φόϐος, ἀπειλαὶ, καὶ κατάνυξις πάλιν.
’ Ἢν στρατεύει βασιλεὺς Σύρων Ἀϐερ,
Κατά κράτος ἥττητο, δουλοῦνται ξένοι.
Τιμῆς ’Λχαάϐ ἐλεγχος ἀνδρὸς γεννάδαν.
C
Ὀ Μιχαῒας δὲ συμφορὰς αὐτῶν λέγει,
Αετμὰ φυλακὴ τῷ προφήτῃ πρὸς τέλος,
Συῤῥήγνυται πόλεμος, Ἀχαὰϐ νέμει
Τῷ Ἰωσαφὰτ τὴν στολὴν τῶν ἁρμάτων,
Αὐτὸς ἑκείνου τὴν στολὴν ὑποδύει,
Στολὴ δ’ ἐναλλὰξ τὸν στρατὸν μεταστρέφει,
Καὶ πλήττεται μὲν Ἀχαὰϐ ὲν τῇ μάχην
Τῶν αἱμάτων σπῶσι δὲ τὴν ῥοὴν κύνες.
Μετὰ δὲ τοῦτον ἐγκρατὴς παῖς Χοζίας,
Ἰωσαφάτ φίλος δὲ φυλῆς Ἰούδα.
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΤΕΤΔΡΤΗ.
Ὀ Χοζίας επεμψεν ἀσθενῶν τότε,
Εἰς άνακωχὴν καὶ νόσου πρὸς τὸν Βαάλ
ι) Ὂτ’ Ἠλίας εἴρηκεν αὐτὸν τεθνάναι.
Ἦ πυρπόλησις τῶν σταλέντων είς ὅρος.
’Λναε Ἰωρὰμ σύγγονος ὁ Χυξίου.
El; οὐρανὸν ἄνεισιν Ἠλίας τρέχων.
Περὶ τοῦ Ἐλισσαίου.
Διπλασιάςει τὴν χάριν Ἐλισσαίῳ,
[lost περῶντι τὰς ῥοάς Ἰορδάνου.
Οὗτος γόνιμα καὶ τά ῥεῖθρα δεικνύει
Καὶ Ἰεριχὼ προσϐαλὼν ἃλας μέσους.
’Υπὲρ φαλάκρας καταρᾶται παιδία,
’Λρκτοι δὲ κατέδουσιν αὑτά συντόμως
Τριτοὶ βασιλεῖς πρὸς Μωάϐ ἀνυδρίαν,
Ἐλισσαίου πρόρρησις ὓδατος. νίκης,
Μιιιὲιϐ βασιλεὺς κτιννύει τὸ παιδίον.
’Ἐλαιον ἔδοὲ καὶ γυναικὸς πλημμυρδ),
Καὶ σύμπαν αὑτῷ τοῦ κράτους ἀνατρέπει
Ἐμπρήσας αὑτὸν σύναμα ταῖς οἰκίαις,
Κρατεῖ μετ’ αὐτὸν πάλιν Ἀμϐρῆ παιδίον
’οῦ παῖς Ἀχαὰϐ ό κάκιστος άῖων,
Ἰωσαφάτ άρχει δὲ φυλῆς Ἰούδα.
Περὶ τοῦ Ἠλίου προφήτου.
Στέρησιν ὄμϐρων Ἠλίας προμηνύει,
Τρέφει κόραξ δὲ τὸν προφήτην ὲνθέως,
Καὶ χήρα φιλόξενος ἠ Σαραφθία,
ιιι Ὀ καμψάκης ἔλαιον, καὶ δράξ ἀλεύρου,
Παιδές τελευτὴ, καὶ πνοὴ πάλιν ξένη.
-Πρδς Ἀχααϐ κάτεισιν Ἠλίας μέγας
Τὴν θυσίαν ὕδατι τὸ ξένον φλέγει,
’Ϋοῦς ἱερεῖς θύει δὲ τοὺς καὶ αἰσχύνης,
Ἀνεισιν εἰς Κάρμηλον, ὑετὸν χέει,
’Φεύγει τε μακράν ἐξ Ἰεζάϐελ φόϐου
Τεσσαράκοντα δ’ ἀσιτεῐ πρὸς ήμέ ρας
Πρὸς τὸν Θεὸν κράζει τε τοῦ ζήλου λόγους.
Ἐλισσαῖος πρόσεισιν ἀφεὶς τοὺς βόας
Μόρος Νάϐουσθαι, φεῦ Ῑ χάριν τῆς ἀμπέλου.
Φόϐος, ἀπειλαὶ, καὶ κατάνυξις πάλιν.
’ Ἢν στρατεύει βασιλεὺς Σύρων Ἀϐερ,
Κατά κράτος ἥττητο, δουλοῦνται ξένοι.
Τιμῆς ’Λχαάϐ ἐλεγχος ἀνδρὸς γεννάδαν.
C
Ὀ Μιχαῒας δὲ συμφορὰς αὐτῶν λέγει,
Αετμὰ φυλακὴ τῷ προφήτῃ πρὸς τέλος,
Συῤῥήγνυται πόλεμος, Ἀχαὰϐ νέμει
Τῷ Ἰωσαφὰτ τὴν στολὴν τῶν ἁρμάτων,
Αὐτὸς ἑκείνου τὴν στολὴν ὑποδύει,
Στολὴ δ’ ἐναλλὰξ τὸν στρατὸν μεταστρέφει,
Καὶ πλήττεται μὲν Ἀχαὰϐ ὲν τῇ μάχην
Τῶν αἱμάτων σπῶσι δὲ τὴν ῥοὴν κύνες.
Μετὰ δὲ τοῦτον ἐγκρατὴς παῖς Χοζίας,
Ἰωσαφάτ φίλος δὲ φυλῆς Ἰούδα.
ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ ΤΕΤΔΡΤΗ.
Ὀ Χοζίας επεμψεν ἀσθενῶν τότε,
Εἰς άνακωχὴν καὶ νόσου πρὸς τὸν Βαάλ
ι) Ὂτ’ Ἠλίας εἴρηκεν αὐτὸν τεθνάναι.
Ἦ πυρπόλησις τῶν σταλέντων είς ὅρος.
’Λναε Ἰωρὰμ σύγγονος ὁ Χυξίου.
El; οὐρανὸν ἄνεισιν Ἠλίας τρέχων.
Περὶ τοῦ Ἐλισσαίου.
Διπλασιάςει τὴν χάριν Ἐλισσαίῳ,
[lost περῶντι τὰς ῥοάς Ἰορδάνου.
Οὗτος γόνιμα καὶ τά ῥεῖθρα δεικνύει
Καὶ Ἰεριχὼ προσϐαλὼν ἃλας μέσους.
’Υπὲρ φαλάκρας καταρᾶται παιδία,
’Λρκτοι δὲ κατέδουσιν αὑτά συντόμως
Τριτοὶ βασιλεῖς πρὸς Μωάϐ ἀνυδρίαν,
Ἐλισσαίου πρόρρησις ὓδατος. νίκης,
Μιιιὲιϐ βασιλεὺς κτιννύει τὸ παιδίον.
’Ἐλαιον ἔδοὲ καὶ γυναικὸς πλημμυρδ),