PG 147, col. 961
'Bpa'it. Ὅτι μὲν ἀπὸ τοῦ νῦν συγγράμματος γι Α egra. Προσοχή ἐστι, ψυχῆς ἀνάκλησις· κόσμου μῖ-
ταχέως ἐλευθεροῦσα, καὶ τῇ τοῦ Θεοὲ ἀγάπῃ συν-
δέουσα, ἢν χρεὼν παντὶ τῷ τῷ Χριστῷ στρατευίιέντι,
οὐδ’ ἡμεῖς ἀμφιϐάλλομεν, ἀλλὰ καὶ λίαν musicus.-
θλ. ’Ῐί δέ ἐστι προσοχὴ, καὶ πῶς ἁξιοῦταί τις ταύ-
την εὑρεῖν, δυσωποῦμεν μαθεῖν. Εξσάπαν γάρ τοῦ
τοιούτου πράγματός ἐσμεν ἀμύητοιρ
’Λπόκμ Ἑν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν ’1ηεοῦ
Χριστοῦ τοῦ εἰπόντος, ι Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε
πιιεῖν οὐδὲν, ι τοῦτον βοηθὸν καὶ συνέριῦον ἐπικαλε-
σὶμενοι, τοκαταδύναμιν ὑποδεῖξαι πειράσομαι, τί ἐστι
χὴ, καὶ πῶς αὐτὴ, Θεοῦ Θέλοντος. κατορῡολοείη,
πίοτοχὴ
Τοῦ αὐτοῦ Νικηφόρον.
Τὴν μὲν προσοχὴν τινὲς τῶν ἁγίων, νοὸς τήρησιν
ἔφησαν· ἄλλοι δὲ, καρδιακὴν φυλακήνο ἕτεροι δὲ,
νῆψιν ο καὶ ἄλλοι, νοερὰν ἡσυχίαν· καὶ ἄλλοι ἀλ-
ὶως. Τά δὲ πάντα ἓν καὶ τὸ αὐτὸ δηλοῦσιν · ὠς ἄν
τις εἴποι ἄρτον. καὶ εἴποι καὶ τεμάχιον, καὶ εἴποι
καὶ βουκίον, οὕτω καὶ περὶ τούτων νόει. Τί δέ ἐστι
προσοχὴ, καὶ τί τά ταύτης ἰδιώματα, ἁκριίῶς μάν-
θανε, ιιροσοχή ἐστι, μετανοίας ἀκραιφνοῦς γνώριο
Interrogatio.
Ex hactenus'scripiis manifestum et in confesso
cunctis nobis est, et qua: sit praxis placentium
et esse quamdam operandl rationem ,ϐ propictales sint. Est ι prosoche ι tera: pmiiiteutizl:
ltoiuiuo :
qua: vitia ex anima \cloiiter expellat. alligans
ipsam charitati Dei, qua: ars ratione Operandi sit eadem revocatio animm, mundi odium et ad Deum
Omni sub Christo militanti necessaria. Tribus his
’satis cognitis, mnum restat iuquiremlum : quid sit
ea res quam ι prosocheu, ι sive ι attentionem ι vel
Δι advertentiam ι vocamus. ld porro et nos disce-
re cupimus ; utique qui nos ejus rei prorsus exper-
tes Sentiamus.
Responsio.
Hoc
tur, in nomine Domini nostri Jesu Chri-
sti. qui dixit : ί Sine me nihil potestis facere, ι ip-
sum adiutorem cteonperatorcm invocans, quantum
paswm ronabor demonstrare, clare docendo quid υ
sit ι prosoclie ι ει quomodo quis eam Deo volente
perfecte exerceat.
' Ejusdem Ν icepliori.
Prosochen alii sanctorum mentis observationem
dixerunt; alii vero cordialem custodiam, nonnul-
li ι nepsin ι (quasi dicerent, sobriam circumspe-
rtionem) , alii mentalem quietem, et alii aliter.
ihee cuncta unum et idem signant : ut si quis
diceret ι atlttll; tenunachioa ι rt ι ιηιῑςῑωιη
tubos rem eannlem vocabulis exprimeret qua- pa-
” l'sal. ιιι, 4.
ταχέως ἐλευθεροῦσα, καὶ τῇ τοῦ Θεοὲ ἀγάπῃ συν-
δέουσα, ἢν χρεὼν παντὶ τῷ τῷ Χριστῷ στρατευίιέντι,
οὐδ’ ἡμεῖς ἀμφιϐάλλομεν, ἀλλὰ καὶ λίαν musicus.-
θλ. ’Ῐί δέ ἐστι προσοχὴ, καὶ πῶς ἁξιοῦταί τις ταύ-
την εὑρεῖν, δυσωποῦμεν μαθεῖν. Εξσάπαν γάρ τοῦ
τοιούτου πράγματός ἐσμεν ἀμύητοιρ
’Λπόκμ Ἑν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν ’1ηεοῦ
Χριστοῦ τοῦ εἰπόντος, ι Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε
πιιεῖν οὐδὲν, ι τοῦτον βοηθὸν καὶ συνέριῦον ἐπικαλε-
σὶμενοι, τοκαταδύναμιν ὑποδεῖξαι πειράσομαι, τί ἐστι
χὴ, καὶ πῶς αὐτὴ, Θεοῦ Θέλοντος. κατορῡολοείη,
πίοτοχὴ
Τοῦ αὐτοῦ Νικηφόρον.
Τὴν μὲν προσοχὴν τινὲς τῶν ἁγίων, νοὸς τήρησιν
ἔφησαν· ἄλλοι δὲ, καρδιακὴν φυλακήνο ἕτεροι δὲ,
νῆψιν ο καὶ ἄλλοι, νοερὰν ἡσυχίαν· καὶ ἄλλοι ἀλ-
ὶως. Τά δὲ πάντα ἓν καὶ τὸ αὐτὸ δηλοῦσιν · ὠς ἄν
τις εἴποι ἄρτον. καὶ εἴποι καὶ τεμάχιον, καὶ εἴποι
καὶ βουκίον, οὕτω καὶ περὶ τούτων νόει. Τί δέ ἐστι
προσοχὴ, καὶ τί τά ταύτης ἰδιώματα, ἁκριίῶς μάν-
θανε, ιιροσοχή ἐστι, μετανοίας ἀκραιφνοῦς γνώριο
Interrogatio.
Ex hactenus'scripiis manifestum et in confesso
cunctis nobis est, et qua: sit praxis placentium
et esse quamdam operandl rationem ,ϐ propictales sint. Est ι prosoche ι tera: pmiiiteutizl:
ltoiuiuo :
qua: vitia ex anima \cloiiter expellat. alligans
ipsam charitati Dei, qua: ars ratione Operandi sit eadem revocatio animm, mundi odium et ad Deum
Omni sub Christo militanti necessaria. Tribus his
’satis cognitis, mnum restat iuquiremlum : quid sit
ea res quam ι prosocheu, ι sive ι attentionem ι vel
Δι advertentiam ι vocamus. ld porro et nos disce-
re cupimus ; utique qui nos ejus rei prorsus exper-
tes Sentiamus.
Responsio.
Hoc
tur, in nomine Domini nostri Jesu Chri-
sti. qui dixit : ί Sine me nihil potestis facere, ι ip-
sum adiutorem cteonperatorcm invocans, quantum
paswm ronabor demonstrare, clare docendo quid υ
sit ι prosoclie ι ει quomodo quis eam Deo volente
perfecte exerceat.
' Ejusdem Ν icepliori.
Prosochen alii sanctorum mentis observationem
dixerunt; alii vero cordialem custodiam, nonnul-
li ι nepsin ι (quasi dicerent, sobriam circumspe-
rtionem) , alii mentalem quietem, et alii aliter.
ihee cuncta unum et idem signant : ut si quis
diceret ι atlttll; tenunachioa ι rt ι ιηιῑςῑωιη
tubos rem eannlem vocabulis exprimeret qua- pa-
” l'sal. ιιι, 4.