PG 148, col. 1350
noli habitus et hahilitates quaarcre; ne creatura-
rum more compositam esse ipsam praedices. Nam
quzecunque‘ Deus habet, ex natura sua et non rc-
cens adventitia possidet. ι Et rursus: ι Deus non
qualitatum, sed substantiarum qualitatibus alle-
ctarum, est creator. ι Cernis jam quo pacto habi-
tus , dispositioncs et quascunque qualitates a di-
vina substantia ut alienas rcmoveant SS. Patres,
eo quod earum nulla sit compositionis expers.
lloc autem tuo non placet Palamze, qui intelligere
non valet. hoc esse de natura omnium habituum
et rerum qua: haberi possunt, ut a creaturis ha-
bentihus, et ad res extrinsecus advenientes reci- .
piendas idoneis. accipiantur. Nec habebit quis,
nisi acceperit. ι Quid enim habes, inquit, quod
non acceperis? ι Ergo quod habet quis, alienum est
et ascititium : sicut et qua: extrinsecus hac fere
ratione adveniunt huiusmodi cogitationes. noue
1069 sunt impressa et passiones, quze in ani-
mabus, tauquam in subjectis ex natura sua patibi-
lihus, recipiuntur. Deus autem, cum neutiquam
sit patibilis . aionlpropric, sed per abusionem, ea
dicitur habere, qua: respectu nostri bona et hono-
rabilia nuncupantur. Alioquin huc prodeat quis-
piam mihi diu-turus, a quo antiquiori, majori. et
perfectiori, acceptum quid habeat Deus. Ipse enim
ex natura sua semper fuit omne bonum. Sed bona
temporis progressu ab hominibus denominata
sunt, ex quo in cogitationem eorum venerunt,'qute
prteclara et honorabilia in -hac rerum universitate
conspiciuntur, et a deterioriliusea secernere de-
creverunt. Nam etclam rotundum et jugi mutu
agitatum erat, etiam antequam homines exsi-
sterent : tamen nonnisi deinceps ab hominibus
cognitum est et tale denominatum, quale prius
erat. ι Miserator cnitn, inquit, et misericors Do-
minus, longanimis et multum misericors ⁸.» Quid
igitur? dicentne his nominibus naturam, an οριεο
rationem signiticari ? Nemo sane aliud preter ope.
rationem his vocibus designari aliirmarit.Quan-
donant itaque misericordiam operatus est Deus, ct
sic ex illa operatione nomen misericordis habuit?
Num antequam homines viverent? Sed quis tunc
misericordia: indigebat? Certe nonnisi post pecca-
tum. Atqui peceatum post hominem init. ΕΓδο
etiam post hominem miserationis operatio luit.
ιιι et misericordia: nomen. Magnus pariter Atha-
nasius ita loquitur : ι Non \‘erba naturam tollunt,
sed natura potius ad se ipsum verba .trahit ct
commutat. 1070 Nam verba non sunt substantiis
priora, sed substantia: primitus exsistunt, quibus
insteriora sunt verba.l)eus quippe cum sit ex
iatura_sua simplex et compositionis expers, sint-
rum more compositam esse ipsam praedices. Nam
quzecunque‘ Deus habet, ex natura sua et non rc-
cens adventitia possidet. ι Et rursus: ι Deus non
qualitatum, sed substantiarum qualitatibus alle-
ctarum, est creator. ι Cernis jam quo pacto habi-
tus , dispositioncs et quascunque qualitates a di-
vina substantia ut alienas rcmoveant SS. Patres,
eo quod earum nulla sit compositionis expers.
lloc autem tuo non placet Palamze, qui intelligere
non valet. hoc esse de natura omnium habituum
et rerum qua: haberi possunt, ut a creaturis ha-
bentihus, et ad res extrinsecus advenientes reci- .
piendas idoneis. accipiantur. Nec habebit quis,
nisi acceperit. ι Quid enim habes, inquit, quod
non acceperis? ι Ergo quod habet quis, alienum est
et ascititium : sicut et qua: extrinsecus hac fere
ratione adveniunt huiusmodi cogitationes. noue
1069 sunt impressa et passiones, quze in ani-
mabus, tauquam in subjectis ex natura sua patibi-
lihus, recipiuntur. Deus autem, cum neutiquam
sit patibilis . aionlpropric, sed per abusionem, ea
dicitur habere, qua: respectu nostri bona et hono-
rabilia nuncupantur. Alioquin huc prodeat quis-
piam mihi diu-turus, a quo antiquiori, majori. et
perfectiori, acceptum quid habeat Deus. Ipse enim
ex natura sua semper fuit omne bonum. Sed bona
temporis progressu ab hominibus denominata
sunt, ex quo in cogitationem eorum venerunt,'qute
prteclara et honorabilia in -hac rerum universitate
conspiciuntur, et a deterioriliusea secernere de-
creverunt. Nam etclam rotundum et jugi mutu
agitatum erat, etiam antequam homines exsi-
sterent : tamen nonnisi deinceps ab hominibus
cognitum est et tale denominatum, quale prius
erat. ι Miserator cnitn, inquit, et misericors Do-
minus, longanimis et multum misericors ⁸.» Quid
igitur? dicentne his nominibus naturam, an οριεο
rationem signiticari ? Nemo sane aliud preter ope.
rationem his vocibus designari aliirmarit.Quan-
donant itaque misericordiam operatus est Deus, ct
sic ex illa operatione nomen misericordis habuit?
Num antequam homines viverent? Sed quis tunc
misericordia: indigebat? Certe nonnisi post pecca-
tum. Atqui peceatum post hominem init. ΕΓδο
etiam post hominem miserationis operatio luit.
ιιι et misericordia: nomen. Magnus pariter Atha-
nasius ita loquitur : ι Non \‘erba naturam tollunt,
sed natura potius ad se ipsum verba .trahit ct
commutat. 1070 Nam verba non sunt substantiis
priora, sed substantia: primitus exsistunt, quibus
insteriora sunt verba.l)eus quippe cum sit ex
iatura_sua simplex et compositionis expers, sint-