PG 148, col. 1354
pellavit, pollicitus paulo post lubenter se il orum
refutationem esse auditurum. ipse autem omne
studium, omnem operam adhibuit, ut prius cono
suetum ct commune Palamitarutn efl‘nginm nobis
importune obtrudcrct,'l‘baboricum lumen intelligo.
quod SS. Patres incrcatam operationem et desta-
tcm appellant. ‹ Nam, inquiebat, deitatem ιιι
monte ostensam lumen fuisse dicit divus Grego-
rius. Et iterum Cosmus Mt-lodus ltujustuodi opera-
tiones fuisse divinitatis ejaculationes scribit. (ἶιιιιι
ergo divina substantia sit intre-uta, ista: pariter
ejaculationcs iucreattc suut,ét ει substantia distin-
cm. Nam quod alittd est a substantia, non est
ipsa substantia, sed ad substantiam pertinet. Si
enim esset quid idem cum substantia, haec simul
cum operationibus esset participabilis, nec ulla
inter eas l‘otct admittenda distinctio. Atqui hoc
itupmsibile t-st. Nam substantia Dei ex natura sua
participari α creaturis non potest: et quicunque
aliud vel dicunt vel dieeutibus credunt, ii doctri—
nam a tenebriontbus diabolis intentan11075
sectantur. Idcirco quippe substantiam ῡιςι ab
ejus operatione distinctam esse asst-rimus, iden-
titate qualibet e tnedio sublata. ι Pariter nonnulla
ο Ριιιειωςιι dogmatibus adducebat. qum hinc inde
nullo fere ordine collecta memoriter ipse recita-
bat: servata uibilo minus integra scriptoris mente,
et ejusdem sententiis de vetbo ad Verbum aceuta-
tissime relatis. ι Haec enim cmuntnnis est, in-
quit Palantas, tum getitiliutu 'tttut Cbristimmrnut
doctrina philosophorum: nctnpe in sitm-lilii et.
incorporea natura operationem ct substantiam
ejusdem prorsus esse rationis. Porro qua: sunt
t-jusdetn rationis, duo sunt, non autem unum quid.
Quod si duo sint, quomodo nullam inter se baberent
difl'erentiatn ’ἒ Num igitur inter se non differunt
videre ct dedicare? An utnec-utique Deus videt,
etiam dciticat? iant vero quoniatu‘ huic duo difl'e-
runt, numquid borntn creatum ειειῖ ι Deinde vim
Dei preecognitivatu, ct'ealivam, et ad operantium
protnptitndinem.et alia sigzllatitn repetebat. ι Sicut
enim, inquit, mens, dum scientias acquirit,
non iit composita. ita etiam et longe potiori t‘a-
tione divina natura, cum vim prxeognititam. ναετ-
intellectivam, et omnes simpliciter ilujlhlllndl l.t-
cultatcs et operatinttes, naturaliter habeat, cun:-
posita non ,cst. ι Ει jactitabat quidem istud :t
SS. Patribus evidenter aliirmari: sed nuill’ttso
scriptis testimonia proferebat, quae videre aut att-
dire possemus. Et iterum : ι Nam quemadnttnlunt
Filius, ex Deo Patre procedens Deus, non aftns
343
refutationem esse auditurum. ipse autem omne
studium, omnem operam adhibuit, ut prius cono
suetum ct commune Palamitarutn efl‘nginm nobis
importune obtrudcrct,'l‘baboricum lumen intelligo.
quod SS. Patres incrcatam operationem et desta-
tcm appellant. ‹ Nam, inquiebat, deitatem ιιι
monte ostensam lumen fuisse dicit divus Grego-
rius. Et iterum Cosmus Mt-lodus ltujustuodi opera-
tiones fuisse divinitatis ejaculationes scribit. (ἶιιιιι
ergo divina substantia sit intre-uta, ista: pariter
ejaculationcs iucreattc suut,ét ει substantia distin-
cm. Nam quod alittd est a substantia, non est
ipsa substantia, sed ad substantiam pertinet. Si
enim esset quid idem cum substantia, haec simul
cum operationibus esset participabilis, nec ulla
inter eas l‘otct admittenda distinctio. Atqui hoc
itupmsibile t-st. Nam substantia Dei ex natura sua
participari α creaturis non potest: et quicunque
aliud vel dicunt vel dieeutibus credunt, ii doctri—
nam a tenebriontbus diabolis intentan11075
sectantur. Idcirco quippe substantiam ῡιςι ab
ejus operatione distinctam esse asst-rimus, iden-
titate qualibet e tnedio sublata. ι Pariter nonnulla
ο Ριιιειωςιι dogmatibus adducebat. qum hinc inde
nullo fere ordine collecta memoriter ipse recita-
bat: servata uibilo minus integra scriptoris mente,
et ejusdem sententiis de vetbo ad Verbum aceuta-
tissime relatis. ι Haec enim cmuntnnis est, in-
quit Palantas, tum getitiliutu 'tttut Cbristimmrnut
doctrina philosophorum: nctnpe in sitm-lilii et.
incorporea natura operationem ct substantiam
ejusdem prorsus esse rationis. Porro qua: sunt
t-jusdetn rationis, duo sunt, non autem unum quid.
Quod si duo sint, quomodo nullam inter se baberent
difl'erentiatn ’ἒ Num igitur inter se non differunt
videre ct dedicare? An utnec-utique Deus videt,
etiam dciticat? iant vero quoniatu‘ huic duo difl'e-
runt, numquid borntn creatum ειειῖ ι Deinde vim
Dei preecognitivatu, ct'ealivam, et ad operantium
protnptitndinem.et alia sigzllatitn repetebat. ι Sicut
enim, inquit, mens, dum scientias acquirit,
non iit composita. ita etiam et longe potiori t‘a-
tione divina natura, cum vim prxeognititam. ναετ-
intellectivam, et omnes simpliciter ilujlhlllndl l.t-
cultatcs et operatinttes, naturaliter habeat, cun:-
posita non ,cst. ι Ει jactitabat quidem istud :t
SS. Patribus evidenter aliirmari: sed nuill’ttso
scriptis testimonia proferebat, quae videre aut att-
dire possemus. Et iterum : ι Nam quemadnttnlunt
Filius, ex Deo Patre procedens Deus, non aftns
343