PG 148, col. 1356
Μ’. Πρὸς δὲ ταῦτα. παρελθὼν ἔγωγε, t Ὦς ἡδὺς
εἷ, ὦ λῷστε, ι ἔφασκον, ι καὶ νῦν μᾶλλον εἰπερ
ποτὲ, καὶ σὺ μᾶλλον, εἴπερ τις ἁπάντων, ἔμοιγε
τήμερον καὶ πολλῷ μᾶλλον, ἡδίων, ἢ ετ μοι τὰ Λυ-
δῶν καὶ Μήδων παρεῖχες χρήματα. Πάρεργον γὰρ
ὃν τὸ συμπεπτωκὸς, ὅμως, εἰ μή τῳ δὴ τῶν πάν-
των ἄλλῳ, καὶ τοῦτο δὲ τῶν πάνυ τοι καλλξστων
ἔμοιγε δοκεῖ. Χρόνιον γάρ μοι λέλυκας ζήτημα,
βέλτιστε, λίαν ἀπονητῑο καὶ τὸ τοῦ πράγματος
χαρίεν, ὅτι καὶ μάλα ἄκων μάλα ἑλόντι ³ καὶ συμ-
6ε6ηκεν ἀμφοῖν, 676] σε μὲν εὐεργέτην ἄκοντι
γενεσθαι, καθ’ οὔ τᾶ ὅπλα ἑξῆγες’ ἐμὲ δ’ εὖ πάσχειν
ὑπ’ ἀνδρῶν πολεμίοιν, ὧν οὐκ ἄν ποτε προσεδόκησα ·
ἐμοὶ γὰρ ἔργον ἦν ἓν γε τῷ παρόντι, τά τ’ ἄλλα
δεῖξαι βεελασφημηκότας ἔτι καὶ ἅμα παντάπασιν
ἀρνουμένους τὴν ἔνσαρκον τοῦ θεοῦ Λόγου nixam-
μίαν.. ὃ τῶ) σιρέσεων καὶ βλασφημιῶν κορωνὶς
ἐπεφύκει. Πάντας γὰρ ιν ταυτῷ συλλαδδν προφή-
τας. ἀποστόλους, μάρτυρας, διδασκάλους, ὁμοῦ
ταῖς ἁγίαις συνόδοις ἀπάσαις, περιφανῶς ἐξηπατη-
μένους δείκνυσι τουτί. Σὺ δ’ οὐκ οἶδ’ εἴτ’ ἐπίτηδες.
ἑτέρου χάριν ὅτου δὴ, εἶτ’ ἐκ τοῦ παρήκοντος, οἵα
δὴ τὸ αὐτόματον πάμπολλα φέρει μετὰ μυπηρὲων
τε καὶ λόγων ὑπὲρ λόγον. ὅμως εὐπρεπεστέραν
πολλῷ μοι τὴν ἀνθολκὴν ἐπεπράχεις αὐτὸς ἢ κατὰ
πᾶσαν ἀγωγὴν καὶ κατεσπουδασμένην πρόνοιαν
ἐμήν. ’Δ γὰρ προῦργου παντὸς ἐποιούμην πάλαι
πολύν τινα χρόνον ἐπ’ αὐτοφώρῳ κατασχεῖν ἐκεῖνον
ὁμολογοῦντα δημοσίαις γλῶτταις. ἃ. λαθραξαις φή..
μαις ἄλλοτ’ ἄλλως καταγγέλλων ἁλίσκεται πανταχῆ.
λέγω δὴ τὸ λέγειν αὐτὸν, ὼς πάντες εἰς τὴν αὐτοῦ
συμμαχίαν ποταμηδδν ἀπαντῶσι σοφοὶ, ὅσοι τε τῶν
ἡμετέρων καὶ ὅσοι τῶν ἐξωῧεν, ταῦτα φέρων κροῦε
θηκας ἡμῖν παρρησία τήμερον, προσδοκίας ἀπάσης
ὑπερδαλόμενος ο τοῦτο δὲ τὸ τῆς παροιμίας ο κατὰ
σαυτοῦ Βελλεροφόντης (65). ι Τρία γὰρ ἦν, οἷς
μάλιστα κεχρημένος ἁπάντων αὐτὸς παρακρούεται
τοὺς πολλοὺς ἀεί. ξεν μὲν, ὅτι καταφυγὴν ἀεὶ τ),
Θαεὼριον ὅρος ποιεῖται, τὴν ἐκεῖθεν θαυματουργηο
θεῖσαν ἐλλαμψιν τε καὶ θείαν χάριν καπηλεύειιν
καὶ διαδὰλλων ἀεὶ , καὶ τοῖς ἀνδροφόνοις ποιῶν
παραπλήσια, οἵ γε λόχμας ὑποδυόμενοι τοῖς τῶν
παριόντων ἀπερισκέπτως τρυφῶσιν αἴμασιν· ἢ
μᾶλλον ὁπόσα κατὰ τὰς μάχας ἡττώμενοι δρῶτιν
ot βάρϐαροι, τοῖς ἡμετέροις ἱεροῖς καὶ τεμένεσι
καταφτύγοντες, καὶ ἀντὶ θυρεῶν καὶ τάφρων κατα-
χρώμενοι ταϊς ἁγίαις εἰκόσι. Τοῦτο δ’ et τις μὴ
πάρεργον τοῖς ἀνωτέρω λεχθεῖσιν ἡμῖν ἐντετυχη-
κὼς εἵη, ἔργον Εἰκονομάχων εὑρήσει τὸ σπουδαιό-
τατον λέγω δὴ τὸ τῇ γε τοῦ Σωτῆρος μεταμορ-
φώσει καταφυγῇ κεχρῆσθαι προχεξρῳ τῆς ἀτόπου
Variorum notae.
Graecorum tabulam commemorat et docte exponit
Erasmus, ehihad. it, centur. ti, proverb. ιε. Cu-
PERONN.
ι
εἷ, ὦ λῷστε, ι ἔφασκον, ι καὶ νῦν μᾶλλον εἰπερ
ποτὲ, καὶ σὺ μᾶλλον, εἴπερ τις ἁπάντων, ἔμοιγε
τήμερον καὶ πολλῷ μᾶλλον, ἡδίων, ἢ ετ μοι τὰ Λυ-
δῶν καὶ Μήδων παρεῖχες χρήματα. Πάρεργον γὰρ
ὃν τὸ συμπεπτωκὸς, ὅμως, εἰ μή τῳ δὴ τῶν πάν-
των ἄλλῳ, καὶ τοῦτο δὲ τῶν πάνυ τοι καλλξστων
ἔμοιγε δοκεῖ. Χρόνιον γάρ μοι λέλυκας ζήτημα,
βέλτιστε, λίαν ἀπονητῑο καὶ τὸ τοῦ πράγματος
χαρίεν, ὅτι καὶ μάλα ἄκων μάλα ἑλόντι ³ καὶ συμ-
6ε6ηκεν ἀμφοῖν, 676] σε μὲν εὐεργέτην ἄκοντι
γενεσθαι, καθ’ οὔ τᾶ ὅπλα ἑξῆγες’ ἐμὲ δ’ εὖ πάσχειν
ὑπ’ ἀνδρῶν πολεμίοιν, ὧν οὐκ ἄν ποτε προσεδόκησα ·
ἐμοὶ γὰρ ἔργον ἦν ἓν γε τῷ παρόντι, τά τ’ ἄλλα
δεῖξαι βεελασφημηκότας ἔτι καὶ ἅμα παντάπασιν
ἀρνουμένους τὴν ἔνσαρκον τοῦ θεοῦ Λόγου nixam-
μίαν.. ὃ τῶ) σιρέσεων καὶ βλασφημιῶν κορωνὶς
ἐπεφύκει. Πάντας γὰρ ιν ταυτῷ συλλαδδν προφή-
τας. ἀποστόλους, μάρτυρας, διδασκάλους, ὁμοῦ
ταῖς ἁγίαις συνόδοις ἀπάσαις, περιφανῶς ἐξηπατη-
μένους δείκνυσι τουτί. Σὺ δ’ οὐκ οἶδ’ εἴτ’ ἐπίτηδες.
ἑτέρου χάριν ὅτου δὴ, εἶτ’ ἐκ τοῦ παρήκοντος, οἵα
δὴ τὸ αὐτόματον πάμπολλα φέρει μετὰ μυπηρὲων
τε καὶ λόγων ὑπὲρ λόγον. ὅμως εὐπρεπεστέραν
πολλῷ μοι τὴν ἀνθολκὴν ἐπεπράχεις αὐτὸς ἢ κατὰ
πᾶσαν ἀγωγὴν καὶ κατεσπουδασμένην πρόνοιαν
ἐμήν. ’Δ γὰρ προῦργου παντὸς ἐποιούμην πάλαι
πολύν τινα χρόνον ἐπ’ αὐτοφώρῳ κατασχεῖν ἐκεῖνον
ὁμολογοῦντα δημοσίαις γλῶτταις. ἃ. λαθραξαις φή..
μαις ἄλλοτ’ ἄλλως καταγγέλλων ἁλίσκεται πανταχῆ.
λέγω δὴ τὸ λέγειν αὐτὸν, ὼς πάντες εἰς τὴν αὐτοῦ
συμμαχίαν ποταμηδδν ἀπαντῶσι σοφοὶ, ὅσοι τε τῶν
ἡμετέρων καὶ ὅσοι τῶν ἐξωῧεν, ταῦτα φέρων κροῦε
θηκας ἡμῖν παρρησία τήμερον, προσδοκίας ἀπάσης
ὑπερδαλόμενος ο τοῦτο δὲ τὸ τῆς παροιμίας ο κατὰ
σαυτοῦ Βελλεροφόντης (65). ι Τρία γὰρ ἦν, οἷς
μάλιστα κεχρημένος ἁπάντων αὐτὸς παρακρούεται
τοὺς πολλοὺς ἀεί. ξεν μὲν, ὅτι καταφυγὴν ἀεὶ τ),
Θαεὼριον ὅρος ποιεῖται, τὴν ἐκεῖθεν θαυματουργηο
θεῖσαν ἐλλαμψιν τε καὶ θείαν χάριν καπηλεύειιν
καὶ διαδὰλλων ἀεὶ , καὶ τοῖς ἀνδροφόνοις ποιῶν
παραπλήσια, οἵ γε λόχμας ὑποδυόμενοι τοῖς τῶν
παριόντων ἀπερισκέπτως τρυφῶσιν αἴμασιν· ἢ
μᾶλλον ὁπόσα κατὰ τὰς μάχας ἡττώμενοι δρῶτιν
ot βάρϐαροι, τοῖς ἡμετέροις ἱεροῖς καὶ τεμένεσι
καταφτύγοντες, καὶ ἀντὶ θυρεῶν καὶ τάφρων κατα-
χρώμενοι ταϊς ἁγίαις εἰκόσι. Τοῦτο δ’ et τις μὴ
πάρεργον τοῖς ἀνωτέρω λεχθεῖσιν ἡμῖν ἐντετυχη-
κὼς εἵη, ἔργον Εἰκονομάχων εὑρήσει τὸ σπουδαιό-
τατον λέγω δὴ τὸ τῇ γε τοῦ Σωτῆρος μεταμορ-
φώσει καταφυγῇ κεχρῆσθαι προχεξρῳ τῆς ἀτόπου
Variorum notae.
Graecorum tabulam commemorat et docte exponit
Erasmus, ehihad. it, centur. ti, proverb. ιε. Cu-
PERONN.
ι