PG 150, col. 431
sed tanquam Dei potentia: fidentes. Non enim pro-
pter orantem hominem, sed propter Deum exau-
.tict.ttm, neque quod ille rogavit, sed quod veritas
scesse daturum est pollicita. Quod autem Chri-
;-;t:s ostendit se hanc semper velle nobis gratiam
dere, nec dicere quidem opus cst. Propterea
enim in terram venit, ct sacrilieatus esu, ct
mortuus, et propterea altaria ct sacerdotes et
omnis purgatio, et omnia praecepta ct doctrina:
et adhortationes, ut hanc nobis mensam appo-
nat. Propterea illud etiam Pascha se desiderare di-
cebat, quod hoc verum Pascha erat discipulis
traditurus ;
pi-Optcrea jussit, ι Hoc facite ἰιιΒΠάσκα τοῖς με
meam recordationem, ι quod vult semper a no-
bis sacrum fieri. Quae ergo fuerit orantibus dubi-
tatio dc eo quod petitur, si accepturi sunt? quod
hi quidem orant ut accipiant: qui autem dare
potest, dare cupit. Ita qui sanctificationi donorum
per orationem confidunt, nec Servatoris voces de-
spiciunt, nce a re dubia, humana scilicet oratione,
mysterium dependere Oportere statuunt, ut Latini
nos frustra criminantur. Nam etiam sanctissimum
unguentum, quod ejusdem esse ordinis cunt divina
‘ommunione dicit beatus Dionysius, oratione per-
agituret sanctificatur. Quod autem operando sacra-
.ncnto deserviat et sanctificet , nulla est piis dubi-
Γιιῖο,οι sacerdotis ct pontificis ordinatio simili modo ο π
per orationem peragitur. ι Oremus enim, inquit,
pro ipso, ιιι veniat in ipsum gratia sanctissimi Spi-
ritus; › post impositionem manus, is qui ordinat,
ad clerum clamat; et in ea qua: fit in Latinorum
Ecclesia pontificis ordinatione, postquam infudit
unguentum in caput ejus qui ordinatur, qui ordi-
nat, optat locupletem sancti Spiritus gratiam in eum
descendere. Peccatorum quoque remissio poeniten-
tibus datur per orationem sacerdotum, et ultimum
olei sacramentum similiter perficit sacerdotum
oratio: quod etiam corporalis morbi medelam et
peccatorum remissionem dat iis quibus peragitur,
ut habet apostolica traditio : ι Infirmatur enim ali-
quis in vobis, inquit, accersat presbyteros Eccleo
sire, ct orent pro ipso, uugeutes eum oleo, et ora- D ς
tio fidei servabit laborantem, ct suscitabit eum
llotnintts ; et, si peccata fecerit, remittentur ci. ι
Qui ergo orationem ia sacramentis rcprobant, ad
hinc quid dicent? Si enim est incertum quod lit a
precibus, ut ipsi dicunt, incertum quidem est an
id sit sacerdos qttod esse dicitur; incertum autem
an unguentum possit sauctiticare; et ita nec sa-
tit-amentum quidem constare potest sacrae commu—
nionis, cum neque sit vere sacerdos, nec altare.
Neque enim verbum Domini, ali idiota privatave
persona dictum, cllieicntli sacramenti vim ipsi ha-
here dirorint, neque sine altari. Altarc cniut
supra quod panis ponendus cst, unguento San-
ctttiratur: quod Quidcm unguentum precibus
pter orantem hominem, sed propter Deum exau-
.tict.ttm, neque quod ille rogavit, sed quod veritas
scesse daturum est pollicita. Quod autem Chri-
;-;t:s ostendit se hanc semper velle nobis gratiam
dere, nec dicere quidem opus cst. Propterea
enim in terram venit, ct sacrilieatus esu, ct
mortuus, et propterea altaria ct sacerdotes et
omnis purgatio, et omnia praecepta ct doctrina:
et adhortationes, ut hanc nobis mensam appo-
nat. Propterea illud etiam Pascha se desiderare di-
cebat, quod hoc verum Pascha erat discipulis
traditurus ;
pi-Optcrea jussit, ι Hoc facite ἰιιΒΠάσκα τοῖς με
meam recordationem, ι quod vult semper a no-
bis sacrum fieri. Quae ergo fuerit orantibus dubi-
tatio dc eo quod petitur, si accepturi sunt? quod
hi quidem orant ut accipiant: qui autem dare
potest, dare cupit. Ita qui sanctificationi donorum
per orationem confidunt, nec Servatoris voces de-
spiciunt, nce a re dubia, humana scilicet oratione,
mysterium dependere Oportere statuunt, ut Latini
nos frustra criminantur. Nam etiam sanctissimum
unguentum, quod ejusdem esse ordinis cunt divina
‘ommunione dicit beatus Dionysius, oratione per-
agituret sanctificatur. Quod autem operando sacra-
.ncnto deserviat et sanctificet , nulla est piis dubi-
Γιιῖο,οι sacerdotis ct pontificis ordinatio simili modo ο π
per orationem peragitur. ι Oremus enim, inquit,
pro ipso, ιιι veniat in ipsum gratia sanctissimi Spi-
ritus; › post impositionem manus, is qui ordinat,
ad clerum clamat; et in ea qua: fit in Latinorum
Ecclesia pontificis ordinatione, postquam infudit
unguentum in caput ejus qui ordinatur, qui ordi-
nat, optat locupletem sancti Spiritus gratiam in eum
descendere. Peccatorum quoque remissio poeniten-
tibus datur per orationem sacerdotum, et ultimum
olei sacramentum similiter perficit sacerdotum
oratio: quod etiam corporalis morbi medelam et
peccatorum remissionem dat iis quibus peragitur,
ut habet apostolica traditio : ι Infirmatur enim ali-
quis in vobis, inquit, accersat presbyteros Eccleo
sire, ct orent pro ipso, uugeutes eum oleo, et ora- D ς
tio fidei servabit laborantem, ct suscitabit eum
llotnintts ; et, si peccata fecerit, remittentur ci. ι
Qui ergo orationem ia sacramentis rcprobant, ad
hinc quid dicent? Si enim est incertum quod lit a
precibus, ut ipsi dicunt, incertum quidem est an
id sit sacerdos qttod esse dicitur; incertum autem
an unguentum possit sauctiticare; et ita nec sa-
tit-amentum quidem constare potest sacrae commu—
nionis, cum neque sit vere sacerdos, nec altare.
Neque enim verbum Domini, ali idiota privatave
persona dictum, cllieicntli sacramenti vim ipsi ha-
here dirorint, neque sine altari. Altarc cniut
supra quod panis ponendus cst, unguento San-
ctttiratur: quod Quidcm unguentum precibus