PG 150, col. 847
Ὁρᾷ -ίῗηρ οὐδεὶς, κᾶν δοκῇ πάνυ βλέπειν.
Ἦρώμενος γὰρ οὐδαμῶς τοῖς ἐνθέοις
ΙΙάντων ὁρᾶται παμφαέστατος τήλιν,
Λύτῷ γε τούτῳ θαῦμα θαυμάτων ἄνω,
Τῷ μηδ’ ὅλως ἔκφανσιν εἰς ὄψιν φέρειν
Ὠς συμφυᾶ μόρφωσιν ἀφράστῳ φύσει,
Ὠς ταυτὶ) μορφήν φασι, ταυτδ καὶ φύσιν,
Τὴν οὑ θεατὴν, καὶ θεουργὺν οὐσίαν,
υἱ τῶν ἀληθῶν μυσταγωγοὶ δογμάτων
Μὴ σύνθετον λέγωσι τὴν ἀπλουστάεην.
Καὶ δὴ σοφῶς ἔδοξε τοῖς ἄκροις ὅτι
Αὐτὴν Θεοῦ δέδορκεν ἁκραιφνεστάτην,
Ὀ μηδ’ ὅλως μόρφωσιν, ἢ σχῆμα βλέπων
Ἐν τῇ προσευχῇ καὶ Θεοῦ θεωρίᾳ,
Σκότος ὁρῶν ἀκτῖνα, φωτίζον σκότος,
Γνόφον πόδας κρύπτοντα τοῦ προτοῦ γνόφου ·
Κᾶν ποικίλαις πέφηνε μορφαῖς πολλάκις
Ἐν συμϐόλοις ἄνωθεν εις ὁμιλίαν,
Λίνιγματωδώς ἐντυχὼν τοῖς Πατράσιν,
ἸΙ καὶ προδήλῳ σαρκικῇ παρουσίᾳ
ψανεὶς ἀληθῶς ὁ κρατῶν πάντων λόγος,
Κ ἅθ’ ῆν θεουργεῖ τὴν κακωθεῖσαν φύσιν,
Λαϐὼν παρ’ ήμῶν,ἀλλ’ ὑπὲρ πᾶσαν φύσιν.
Ἀλλ’ αὖθις αὖ μέτειμι, κάκείνῳ γράφω
Ἐφ’ἱῖ) προσελθεῖν τοῖσδε τοῖς λόγοις ἔγνων.
Tw ἦν ἀνειπεῖν, τίς μὲν ἡμῶν ἡ βάσις,
Τίς ὂ’ή Παλαμᾶ τοῦ σοφοῦ τῶν δογ μάτωι
Αὑτοῦ πρὸ πάντων τάγαθοῦ μόνου πέρι.
Κινητικὸν γοῦν, οὗ κινητόν, ὡς λόγος.
Veto veluti aliquod cen luciferumjn tenebris ne-
scientia: ambulantibus luceseens : fulgorem vero,
informibus tenebris similem dico ceu arcana tene-
brarum supremze nnijestatis. Nemo enim i'idit uno
quam, tametsi clare perspicere, tideatnr, siquidem
in divinis nullo modo perspicax, omnium etiam
visu maxime conSpicnus, cum ipsi tnirum de mi-
randis desuper appareat, Claram enim manifesta-
tiuttCllI oculis exhibere non valet. qui velata: natura:
formam ita eoum-etimit formam hoc, istud vero
naturain dicant, necnon inditisibilem essentiam,
divinaque agentem; inconcussorum vero dogma- θ nec omnino \‘incitttr; ignaris pervium, iterumque
inm initiatores simplex sub composito minime
pronuntiant, sapientissime ctenim praestantibus ri—
sum est quod Dei lutnen purissimum Splendesceret.
Qui \CI‘U non omnino formam, sive ligurum, in ora-
tione ac Dei contemplatiOne cernit, tenebrosum
fulgorem, sive. lucentes tenebras ridet, nubem
prima: nobis pedes velantem. Etsi enim multocies
variis sub formis apparuerit, in symbolis etiam
desuper pel costus, Patribns in zenigmatc sese
praebuerit, sensibili vero, corporeaque priesentia
nobis Verbum cunctorum dominator vere appa-
init, divini Opitiris sub specie, contaminatam na-
r tui-nm apud nos indctus, pra-potentem iero natu-
ram. Sed iterum iunge discedo, ad hunc enim
Ἦρώμενος γὰρ οὐδαμῶς τοῖς ἐνθέοις
ΙΙάντων ὁρᾶται παμφαέστατος τήλιν,
Λύτῷ γε τούτῳ θαῦμα θαυμάτων ἄνω,
Τῷ μηδ’ ὅλως ἔκφανσιν εἰς ὄψιν φέρειν
Ὠς συμφυᾶ μόρφωσιν ἀφράστῳ φύσει,
Ὠς ταυτὶ) μορφήν φασι, ταυτδ καὶ φύσιν,
Τὴν οὑ θεατὴν, καὶ θεουργὺν οὐσίαν,
υἱ τῶν ἀληθῶν μυσταγωγοὶ δογμάτων
Μὴ σύνθετον λέγωσι τὴν ἀπλουστάεην.
Καὶ δὴ σοφῶς ἔδοξε τοῖς ἄκροις ὅτι
Αὐτὴν Θεοῦ δέδορκεν ἁκραιφνεστάτην,
Ὀ μηδ’ ὅλως μόρφωσιν, ἢ σχῆμα βλέπων
Ἐν τῇ προσευχῇ καὶ Θεοῦ θεωρίᾳ,
Σκότος ὁρῶν ἀκτῖνα, φωτίζον σκότος,
Γνόφον πόδας κρύπτοντα τοῦ προτοῦ γνόφου ·
Κᾶν ποικίλαις πέφηνε μορφαῖς πολλάκις
Ἐν συμϐόλοις ἄνωθεν εις ὁμιλίαν,
Λίνιγματωδώς ἐντυχὼν τοῖς Πατράσιν,
ἸΙ καὶ προδήλῳ σαρκικῇ παρουσίᾳ
ψανεὶς ἀληθῶς ὁ κρατῶν πάντων λόγος,
Κ ἅθ’ ῆν θεουργεῖ τὴν κακωθεῖσαν φύσιν,
Λαϐὼν παρ’ ήμῶν,ἀλλ’ ὑπὲρ πᾶσαν φύσιν.
Ἀλλ’ αὖθις αὖ μέτειμι, κάκείνῳ γράφω
Ἐφ’ἱῖ) προσελθεῖν τοῖσδε τοῖς λόγοις ἔγνων.
Tw ἦν ἀνειπεῖν, τίς μὲν ἡμῶν ἡ βάσις,
Τίς ὂ’ή Παλαμᾶ τοῦ σοφοῦ τῶν δογ μάτωι
Αὑτοῦ πρὸ πάντων τάγαθοῦ μόνου πέρι.
Κινητικὸν γοῦν, οὗ κινητόν, ὡς λόγος.
Veto veluti aliquod cen luciferumjn tenebris ne-
scientia: ambulantibus luceseens : fulgorem vero,
informibus tenebris similem dico ceu arcana tene-
brarum supremze nnijestatis. Nemo enim i'idit uno
quam, tametsi clare perspicere, tideatnr, siquidem
in divinis nullo modo perspicax, omnium etiam
visu maxime conSpicnus, cum ipsi tnirum de mi-
randis desuper appareat, Claram enim manifesta-
tiuttCllI oculis exhibere non valet. qui velata: natura:
formam ita eoum-etimit formam hoc, istud vero
naturain dicant, necnon inditisibilem essentiam,
divinaque agentem; inconcussorum vero dogma- θ nec omnino \‘incitttr; ignaris pervium, iterumque
inm initiatores simplex sub composito minime
pronuntiant, sapientissime ctenim praestantibus ri—
sum est quod Dei lutnen purissimum Splendesceret.
Qui \CI‘U non omnino formam, sive ligurum, in ora-
tione ac Dei contemplatiOne cernit, tenebrosum
fulgorem, sive. lucentes tenebras ridet, nubem
prima: nobis pedes velantem. Etsi enim multocies
variis sub formis apparuerit, in symbolis etiam
desuper pel costus, Patribns in zenigmatc sese
praebuerit, sensibili vero, corporeaque priesentia
nobis Verbum cunctorum dominator vere appa-
init, divini Opitiris sub specie, contaminatam na-
r tui-nm apud nos indctus, pra-potentem iero natu-
ram. Sed iterum iunge discedo, ad hunc enim