PG 150, col. 858
Λαμπρὰν καθʼ αὐτοῦ ψῆφον αὐτὸς ἐκφέρων,
Εἰς τὴν ἀπάντων ἐξηρνημένην φύσιν,
Ἡς πάντα δοῦλα, καὶ τὰ κρείττω βλεμμάτων,
Καὶ νοῦ πρὸς ἀκρίβειαν ἐπτερωμένου,
Ἀφεὶς κάτω πέπτωκεν ἐκ φαντασμάτων;
Εἰς νοῦ ματαιότητας εἰς ἔργων σέβας,
Ἡ μᾶλλον εἰπεῖν, εἰς ἀνουσίων σέβας,
Τουτέστιν ἀπλῶς οὐδαμῶς Θεοῦ σέβας.
Οὐδὲν γὰρ, οὐδὲν τῶν ἀνουσίων σέβας,
Ὁπουπερ οὐδὲ τῶν ὑφειμένων ὅλως,
Τῆς παντανάσσης καὶ τρισλῆς ἐναρχίας
Τελοῦμεν οὐδὲν δουλικόντινι τρόπον
Πλήν γʼ ὡς ἐλάττους τὰς ὑπερτέρας φύσεις,
Ἡ τάξεις, ἃς ἔδωκεν ἀνδράσιν πόνος,
Καὶ τῶν ἐς ἡμᾶς συστικῶν συνεργάτας,
Τιμῶμεν ὡς ἔνθεσμον ἐν συμμετρίαις,
Ἀλλʼ οὐκ ἀνάρχους ὡς θεοὺς, καὶ δεσπότας.
Ὁ πῶς τοσαύτην εἰσιὼν τόλμαν μόνος,
Ἡκιστα νοῦν εἴληφας ἃ πράττειν θέλειςI
Κατὰ θρόνου σὺ τοῦ θεοδρήτου στόμα,
Ἐφʼ οὗπερ αὐτὸς ἐγκαθήμενος θρόνου,
Κρινεῖν ἀπειλεῖ τοὺς βεβλασφημηκότας,
Πασῶν ἀπαιτῶν τὴν ὑπερτάτην δίκην,
Ἐὺ τοὺς ὅρους, ἄνθρωπε, τοὺς αἰωνίους,
Κινεῖν ἐπήρθης, οὖς Θεὸς πήξας ἔχεις
2ὺ τοῦ θεμέθλου τὴν βαθύῤῥιζον πέτραν,
Ὡς ἐκμοχλεύσων συγκινεῖς πάντας λίθους;
numerare horresco: adeo funeste pugnæ strepitua
resonare ausus est apud ipsos Græciæ numinis in-
credulos; adeo cunctorum desuper se præpotentem
præbet, dignitatemque omnino figura nudatam
ipso oculorum tractu vere contemplari contendit.
Uude, humilem inter hunc attenuatorum numerum,
infinita venerandorum multitudine agnita, ipse, ut
mihi videtur, turbam contemplatus, unum tantum,
cæterorum omnium virtutem, sprevit. At corona illi
sane minime proderit, cum miserundum in mo-
dum, una suprema potestas, triplici lapide mise-
rabiliter frangitur, se adversus calcar calcitrare
noscat, ac tandem se creatum, non vero inereatum
discat, ipse clarum in se testimonium præfert,
erga præstantissimam onium naturam, cui omnia
subsunt,et oculorum perspicaciores, et adsubliriorax
mente magis elati, ipse enCm terrena respuens ex
phantasiis in mentis vanitates, in operum ad oratio-
nem, sive, ut accuratius dicam, in insubstantia-
lium adorationem delapsus est, quod sane onquam
Doi adoratio fuit. Nihil enim, nihil isubstantialium
adoratio, nihil pariter, omnino nihil attenuatorum
cjus cultus; supremæ enim ac triplicis majestatis
debitos honores, nemini tribuendos merito puta-
mus, nisi, veluti itferiores, præstantes naturas,
sive ordines, quos viri labore meruerunt, sive de-
mum apud nos salutis operarios, merito veneremuur,
servatis tamenservandis, eos enim præpotentes vcl-
gti Deos ct Dominos, non colimus. Cum autenv-
tali superbia tu solusaccensus, quæ agere cupis tans
repente st tuetis, tune, juxta thronum Deo crc-
Εἰς τὴν ἀπάντων ἐξηρνημένην φύσιν,
Ἡς πάντα δοῦλα, καὶ τὰ κρείττω βλεμμάτων,
Καὶ νοῦ πρὸς ἀκρίβειαν ἐπτερωμένου,
Ἀφεὶς κάτω πέπτωκεν ἐκ φαντασμάτων;
Εἰς νοῦ ματαιότητας εἰς ἔργων σέβας,
Ἡ μᾶλλον εἰπεῖν, εἰς ἀνουσίων σέβας,
Τουτέστιν ἀπλῶς οὐδαμῶς Θεοῦ σέβας.
Οὐδὲν γὰρ, οὐδὲν τῶν ἀνουσίων σέβας,
Ὁπουπερ οὐδὲ τῶν ὑφειμένων ὅλως,
Τῆς παντανάσσης καὶ τρισλῆς ἐναρχίας
Τελοῦμεν οὐδὲν δουλικόντινι τρόπον
Πλήν γʼ ὡς ἐλάττους τὰς ὑπερτέρας φύσεις,
Ἡ τάξεις, ἃς ἔδωκεν ἀνδράσιν πόνος,
Καὶ τῶν ἐς ἡμᾶς συστικῶν συνεργάτας,
Τιμῶμεν ὡς ἔνθεσμον ἐν συμμετρίαις,
Ἀλλʼ οὐκ ἀνάρχους ὡς θεοὺς, καὶ δεσπότας.
Ὁ πῶς τοσαύτην εἰσιὼν τόλμαν μόνος,
Ἡκιστα νοῦν εἴληφας ἃ πράττειν θέλειςI
Κατὰ θρόνου σὺ τοῦ θεοδρήτου στόμα,
Ἐφʼ οὗπερ αὐτὸς ἐγκαθήμενος θρόνου,
Κρινεῖν ἀπειλεῖ τοὺς βεβλασφημηκότας,
Πασῶν ἀπαιτῶν τὴν ὑπερτάτην δίκην,
Ἐὺ τοὺς ὅρους, ἄνθρωπε, τοὺς αἰωνίους,
Κινεῖν ἐπήρθης, οὖς Θεὸς πήξας ἔχεις
2ὺ τοῦ θεμέθλου τὴν βαθύῤῥιζον πέτραν,
Ὡς ἐκμοχλεύσων συγκινεῖς πάντας λίθους;
numerare horresco: adeo funeste pugnæ strepitua
resonare ausus est apud ipsos Græciæ numinis in-
credulos; adeo cunctorum desuper se præpotentem
præbet, dignitatemque omnino figura nudatam
ipso oculorum tractu vere contemplari contendit.
Uude, humilem inter hunc attenuatorum numerum,
infinita venerandorum multitudine agnita, ipse, ut
mihi videtur, turbam contemplatus, unum tantum,
cæterorum omnium virtutem, sprevit. At corona illi
sane minime proderit, cum miserundum in mo-
dum, una suprema potestas, triplici lapide mise-
rabiliter frangitur, se adversus calcar calcitrare
noscat, ac tandem se creatum, non vero inereatum
discat, ipse clarum in se testimonium præfert,
erga præstantissimam onium naturam, cui omnia
subsunt,et oculorum perspicaciores, et adsubliriorax
mente magis elati, ipse enCm terrena respuens ex
phantasiis in mentis vanitates, in operum ad oratio-
nem, sive, ut accuratius dicam, in insubstantia-
lium adorationem delapsus est, quod sane onquam
Doi adoratio fuit. Nihil enim, nihil isubstantialium
adoratio, nihil pariter, omnino nihil attenuatorum
cjus cultus; supremæ enim ac triplicis majestatis
debitos honores, nemini tribuendos merito puta-
mus, nisi, veluti itferiores, præstantes naturas,
sive ordines, quos viri labore meruerunt, sive de-
mum apud nos salutis operarios, merito veneremuur,
servatis tamenservandis, eos enim præpotentes vcl-
gti Deos ct Dominos, non colimus. Cum autenv-
tali superbia tu solusaccensus, quæ agere cupis tans
repente st tuetis, tune, juxta thronum Deo crc-