PG 150, col. 857
Καὶ συντιθεὶς πρόδηλα τὴν ἀπλουστάτην
Ἡ κτισμάτων ἔξωθεν ἀνειλημμένος,
Ἡ μᾶλλον ἄμφω ῥᾳδιουργῶν εἰσάπαξ,
Τὸ πλῆθος εἰσήνεγκε τῶν σεβασμάτων,
ψιστικῶς λληνας ἐξαίρων πάλιν,
Ἀνω τὰ τῇδε, καὶ τὸ πᾶν ὕψος κάτω,
Ἀκτιστα ταῦτα, καὶ τὸ μὴ κτίσμα κτίσμα,
Καὶ δυσσεβεῖ πᾶς, φησὶν, ὅς ταῦτʼ οὐ σέβει.
Οὐ δυσσεβεῖν μόνῳ δὲ τῷ λόγῳ λέγων,
Ἀρκεῖν νομίζει πρὸς τὸ τῆς μάχης κράτος·
Ἀλλʼ ὥσπερ ὅπλοις καὶ ξιφῶν ἀκμαῖς ὅλαις
Aέον τελεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τούτων κρίσεις.
Ὁκνῶ δʼ ἀριθμεῖν τὰς ἀμυθήτους ὕβρεις.
Οὕτω συνεκρότησε δεινῶς τὴν μάχην
Πρὸς τοὺς ἀπειθεῖς τοῖς θεοῖς τῆς Ἐλλάδος
Οὕτως ἄναρχός ἐστι καὶ πάντων ἄ ω,:
Καὶ τὴν ἀνεικόνιστον ἀξίαν βλέπει
Αὐταῖς ἀληθῶς ταῖς ἀφαῖς τῶν ὀμμάτων.
Ὁθεν τὸν ὄχλον εἶδε τῶν σεβασμάτων
Ἐν τῇ ταπεινῇ τῶν ὑφειμένων βάσει.
Ὁν εἰς τὸ πλῆθος, ὡς δοκεῖ, βλέψας ὅδε,
Ἐνὸς κατεφρόνησε τοῦ πάντων κράτους.
Ἀλλʼ οὐ γὰρ αὐτὸν ὡφελήσει τὸ στέφος.
Ὁτανπερ οἰκτρῶς ἐκ μιᾶς θεαρχίας
Τρισὶ μοναπλῶς συγκαταθλᾶται λἰθοις,
Πρὸς κέντρα δὲ γνῷ τραυματουργὰ λακτίσας.
Καὶ κτιστὸν οὐκ ἄκτιστον αὐτὸν μανθάνη,
virtutes sermone dicens, altenuatorum deorum
sive dcitatum numerum in inlinitum statuit: miuor
enim non relinquitur errori locus. Er gratiam, et
lumen,at chrismatum dona, Dci scientiam, formas,
virtutem, veluti dixi, iteum inter se promiscua
præbens, inquam, minori ipietate qua supersti-
tiosi Græci, vir ille ingenuus sese laborare prædi-
est. Unum tamen et solum optimum confiteri ne-
cesse est, triplici luce splendens, simplex, indivisi-
bile, non mistum, nec pondcratum, nec gradibus
mensuratum, nec intra, nec extra partihus conla-
tum, veluti quædam inæqualium sectionum coagu-
latio circum, nec deitatum, nec deorum, nec æmu-
latorum, nec substantialium, nec insubstantialium
turbam, nec aliorum omnium, ut cuncta paucis
absolvam, veluti nos olim docuerunt nspirati ho-
mmines, verorum dogmatum ministri. Ipse vero in
adversum surgere, evidentissimamque puguam
committere videtur, iudivisibilem naturam paratici
non erubescens, simplicissimum etiam suh compo-
sito aperte præbens, vel illud extra creatuas collo-
care ausus est, sive potius, duplicem semel nequi-
tiam agens, venerandorum numerum in inlinitum
suxit, ac sic iterum Græcis longius progressus, quæ
infra sunt desuper, quæ vero desuper infra, in-
creata hæc, nonn creata vero, c cata prædicat, im-
pieque se gerere, dicit, qui illa non veneratur, nee
si illum voce tantum impie se gerere dixeis ad cer-
taminis victoriam satis esse putabit, sed vcluti ar-
mis sive omuni gladiorum strcpitu, de his litem ab-
solvi oporteret. Iam vero infinitas ejus stultitias an-
Ἡ κτισμάτων ἔξωθεν ἀνειλημμένος,
Ἡ μᾶλλον ἄμφω ῥᾳδιουργῶν εἰσάπαξ,
Τὸ πλῆθος εἰσήνεγκε τῶν σεβασμάτων,
ψιστικῶς λληνας ἐξαίρων πάλιν,
Ἀνω τὰ τῇδε, καὶ τὸ πᾶν ὕψος κάτω,
Ἀκτιστα ταῦτα, καὶ τὸ μὴ κτίσμα κτίσμα,
Καὶ δυσσεβεῖ πᾶς, φησὶν, ὅς ταῦτʼ οὐ σέβει.
Οὐ δυσσεβεῖν μόνῳ δὲ τῷ λόγῳ λέγων,
Ἀρκεῖν νομίζει πρὸς τὸ τῆς μάχης κράτος·
Ἀλλʼ ὥσπερ ὅπλοις καὶ ξιφῶν ἀκμαῖς ὅλαις
Aέον τελεῖσθαι τὰς ὑπὲρ τούτων κρίσεις.
Ὁκνῶ δʼ ἀριθμεῖν τὰς ἀμυθήτους ὕβρεις.
Οὕτω συνεκρότησε δεινῶς τὴν μάχην
Πρὸς τοὺς ἀπειθεῖς τοῖς θεοῖς τῆς Ἐλλάδος
Οὕτως ἄναρχός ἐστι καὶ πάντων ἄ ω,:
Καὶ τὴν ἀνεικόνιστον ἀξίαν βλέπει
Αὐταῖς ἀληθῶς ταῖς ἀφαῖς τῶν ὀμμάτων.
Ὁθεν τὸν ὄχλον εἶδε τῶν σεβασμάτων
Ἐν τῇ ταπεινῇ τῶν ὑφειμένων βάσει.
Ὁν εἰς τὸ πλῆθος, ὡς δοκεῖ, βλέψας ὅδε,
Ἐνὸς κατεφρόνησε τοῦ πάντων κράτους.
Ἀλλʼ οὐ γὰρ αὐτὸν ὡφελήσει τὸ στέφος.
Ὁτανπερ οἰκτρῶς ἐκ μιᾶς θεαρχίας
Τρισὶ μοναπλῶς συγκαταθλᾶται λἰθοις,
Πρὸς κέντρα δὲ γνῷ τραυματουργὰ λακτίσας.
Καὶ κτιστὸν οὐκ ἄκτιστον αὐτὸν μανθάνη,
virtutes sermone dicens, altenuatorum deorum
sive dcitatum numerum in inlinitum statuit: miuor
enim non relinquitur errori locus. Er gratiam, et
lumen,at chrismatum dona, Dci scientiam, formas,
virtutem, veluti dixi, iteum inter se promiscua
præbens, inquam, minori ipietate qua supersti-
tiosi Græci, vir ille ingenuus sese laborare prædi-
est. Unum tamen et solum optimum confiteri ne-
cesse est, triplici luce splendens, simplex, indivisi-
bile, non mistum, nec pondcratum, nec gradibus
mensuratum, nec intra, nec extra partihus conla-
tum, veluti quædam inæqualium sectionum coagu-
latio circum, nec deitatum, nec deorum, nec æmu-
latorum, nec substantialium, nec insubstantialium
turbam, nec aliorum omnium, ut cuncta paucis
absolvam, veluti nos olim docuerunt nspirati ho-
mmines, verorum dogmatum ministri. Ipse vero in
adversum surgere, evidentissimamque puguam
committere videtur, iudivisibilem naturam paratici
non erubescens, simplicissimum etiam suh compo-
sito aperte præbens, vel illud extra creatuas collo-
care ausus est, sive potius, duplicem semel nequi-
tiam agens, venerandorum numerum in inlinitum
suxit, ac sic iterum Græcis longius progressus, quæ
infra sunt desuper, quæ vero desuper infra, in-
creata hæc, nonn creata vero, c cata prædicat, im-
pieque se gerere, dicit, qui illa non veneratur, nee
si illum voce tantum impie se gerere dixeis ad cer-
taminis victoriam satis esse putabit, sed vcluti ar-
mis sive omuni gladiorum strcpitu, de his litem ab-
solvi oporteret. Iam vero infinitas ejus stultitias an-