PG 151, col. 1356
in agendis sententia et benefica voluntate, quoal
exteriores actiones, et maxime, in quibus eunti-
nctur hominum societas; si tantum adsit eis me-
diocritas: non modo non malum, sed magnum
bonum est.
Majus vero malum est, opinionis in agendis er-
ror. Hoc enim non tantum ipsi animo per'se malum
est, sed etiam sine obscuratione mentis et male-
fit-a voluntate teterrimas exterius actiones, et nta-
xime in puniendo, gignere potest.
De notatis vero tribus pessimum est, separatum
ab aliis, malefica voluntas. Quae enim ita malefit a
est, ιιι ἰηιιωιυεειι animo, etiam sine repentino et
turbido motu mentis, atque falsa opinione, ut al-
legare ignorantiam nequeat, omnium malorum est
pessimum, et minus aliis sanabile.
(ΖΑΡ. Ill. Male/ica voluntas quoluplex.
Duplex quidem est malefica voluntas. Aut eni~n
causatur a repentina obscuratione tuentis, qua ces-
sante, recedit et illa, sicut in ira smpe contingit ;
aut insita est in animo, et sine repentium mentis
caligatione. quae multo tetrior est, quam iila ; qua:
simul obscurationi mentis oritur, et interit. Quare
si oportet de malis minima eligere, multo eligibi-
lior est obscuratio mentis cum benefica voluntate,
quam malefica voluntas sine obscuratione mentis.
De notatis autem litinis, unum comparando sine
aliis, minimum bonum est mentis aequabilitas. Haec
enim licet per se bonum sit menti, ut mens est,
tamen separata a vera de agendis sententia et be-
nefica voluntate, quoad exteriores actiones, nul-
lum bonum est. ί
Verum autem judicium de bonis ct malis ali-
quantulum majus bonum est, separatum a reliquis
duobus bonis. Nam etiam exterius aliquid boui, in-
terdum per accidens eflicit. Omnium vero optimum
est benefica voluntas. Et per se enim bonum est
animo, et separata a reliquis duobus bonis, multas
tamen bonas actiones exterius gignere potest.
Car. IV. Benefica voluntas qttotuplex.
causatur ab aliquo repentino caliginiosove animi
motu : quae similiter oritur et occidit, sicut in Le-
titiis misericordiisque saepe accidit. Alia est animo
insita et permanens, et a viva atque eiIicaci ratio-
ne pendens: quaa de tribus propositis optima est.
CAP. V. Num tria praedicta, rerum judicium,
aequabilitas mentis et bene/ica voluntas_simul tu
animo, aut appetitiva ri, concurrere possint.
Curti itaque ex superioribus divisionibus tria sint
rimata simpliciter bona, ει laudanda in animo no-
stro, scilicet verum judicium honoro ιι etmalorum,
et aequalitas mentis, et benefica voluntas, potest
fieri, ut cum appetitiva vis sit in agendo, simul
praedicta tria liena in animo concurrant : ut quod
exteriores actiones, et maxime, in quibus eunti-
nctur hominum societas; si tantum adsit eis me-
diocritas: non modo non malum, sed magnum
bonum est.
Majus vero malum est, opinionis in agendis er-
ror. Hoc enim non tantum ipsi animo per'se malum
est, sed etiam sine obscuratione mentis et male-
fit-a voluntate teterrimas exterius actiones, et nta-
xime in puniendo, gignere potest.
De notatis vero tribus pessimum est, separatum
ab aliis, malefica voluntas. Quae enim ita malefit a
est, ιιι ἰηιιωιυεειι animo, etiam sine repentino et
turbido motu mentis, atque falsa opinione, ut al-
legare ignorantiam nequeat, omnium malorum est
pessimum, et minus aliis sanabile.
(ΖΑΡ. Ill. Male/ica voluntas quoluplex.
Duplex quidem est malefica voluntas. Aut eni~n
causatur a repentina obscuratione tuentis, qua ces-
sante, recedit et illa, sicut in ira smpe contingit ;
aut insita est in animo, et sine repentium mentis
caligatione. quae multo tetrior est, quam iila ; qua:
simul obscurationi mentis oritur, et interit. Quare
si oportet de malis minima eligere, multo eligibi-
lior est obscuratio mentis cum benefica voluntate,
quam malefica voluntas sine obscuratione mentis.
De notatis autem litinis, unum comparando sine
aliis, minimum bonum est mentis aequabilitas. Haec
enim licet per se bonum sit menti, ut mens est,
tamen separata a vera de agendis sententia et be-
nefica voluntate, quoad exteriores actiones, nul-
lum bonum est. ί
Verum autem judicium de bonis ct malis ali-
quantulum majus bonum est, separatum a reliquis
duobus bonis. Nam etiam exterius aliquid boui, in-
terdum per accidens eflicit. Omnium vero optimum
est benefica voluntas. Et per se enim bonum est
animo, et separata a reliquis duobus bonis, multas
tamen bonas actiones exterius gignere potest.
Car. IV. Benefica voluntas qttotuplex.
causatur ab aliquo repentino caliginiosove animi
motu : quae similiter oritur et occidit, sicut in Le-
titiis misericordiisque saepe accidit. Alia est animo
insita et permanens, et a viva atque eiIicaci ratio-
ne pendens: quaa de tribus propositis optima est.
CAP. V. Num tria praedicta, rerum judicium,
aequabilitas mentis et bene/ica voluntas_simul tu
animo, aut appetitiva ri, concurrere possint.
Curti itaque ex superioribus divisionibus tria sint
rimata simpliciter bona, ει laudanda in animo no-
stro, scilicet verum judicium honoro ιι etmalorum,
et aequalitas mentis, et benefica voluntas, potest
fieri, ut cum appetitiva vis sit in agendo, simul
praedicta tria liena in animo concurrant : ut quod