PG 151, col. 685
κὸς καὶ κόσμου γενόμενοι καθ’ ὅσον ἐφικτὸν. ὲν- Α ἀπειρίας ἀπειράκις ἐξῃρημένη οόδ’ ἵχνις ὅλως κατα.
ἐστε καθόλου τδ ἀγαθὸν, ἀλλ’ οὐχὶ ὅλον 6 τι ποτέ
ἐστιν, ἀλλ’ ὅσον καὶ ὅπως τοῖς μετέχουσιν ὡς ἔφι-
κτον χωρητὸν γίνεται. Καὶ τοῦτο δι’ ἄκραν ἀγα-
θότητα. ταῖς άπειροδὼροις ὲλλάμψεσιν ὀδιῦον ἐπὶ
πάντα καὶ προχεόμενον. Ἀπόδειξις δὲ τῶν λεγοο
μένων αὐτὸ ἂν είη τὸ μακάριον πάθος καὶ πολύυ-
μνητον, ὅπερ ἀπὶ τοῦ δρους πεπόνθασιν οί ἀπόστο-
λοι. ἸΙνίκα τὸ ἀπρόσιτον καὶ ἄχρονον φῶς τὴν ol-
κείαν σάρκα μεταμορφῶσαν, τῷ ὑπερϐάλλοντι τῆς
οἰκείας φωτοϐλυσίας ὑπερουσίω, ἐλάμπρυνεν, ὣ τοῦ
θαύματος ί κατ’ ἔκστασιν τελειοτάτην τῆς φύσεως ⁸
πίπτουσιν ὕπνῳ βαρεῖ, καὶ φόϐῳ κρατούμενοι, μύ- Β λα’. Ὀλον ἑκάστῳ παρὸν, καὶ ϐλον πανταχοῦ δν,
σαντες τὰς αἰσθήσεις, πᾶσαν νοερὲν κίνησιν καὶ ἀπαθῶς μεριζόμενον, καὶ ὁλοσχερῶς μετεχόμενον,
ἀντίληψιν παντελῶς ἑαυτῶν ἀποσπάσαντες. (ιῦτω κατὰ τὴν εἰκόνα τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος, καὶ ἑκάστῳ
κατὰ τὸν θετον ἐκεῖνον καὶ ὑπέρφωτον καὶ ἀόρατον τῶν δεκτικῶν ὡς μόνῳ παρὸν, διαρκῆ τοῖς πᾶσι τὴν
γνόφον τῷ Θεῷ συνεγένοντο, τῷ μηδόλως όρᾷν, τὸ
ϐντως όρᾷν εἰσδεχόμενοι, καί τῷ πάσχειν ἀγνώ-
στως, τὴν καθ’ ὑπεροχὴν ἀγνωσίαν ποριζόμενοι, καὶ
τὴν πάσης νοερὶς ἐπιστασίας ὑψηλοτέραν ἐγρήγορ-
σιν ὕπνῳ μυσταγωγούμενοι ἔξω πάντων ἐγένοντο
τῶν ὁρωμένων τε καὶ νοουμένων, έτι δὲ καὶ ἑαυτῶν,
, ἶνα τὸ πάσης θεὼσεώς τε καὶ ἀφαιρέσεως ἐκϐεϐη-
κλις, καθ’ ὑπεροχὴν ὑπερούσιον, τῇ έκφάνσει τοῦ Λό ο
γου, καὶ τῇ ,ἐπισκιάσει τοῦ⁴ Πνεῦματος, καὶ τῇ ἀνω-
θεν ὲκ τῆς νεφέλης φερομένῃθτοῦ γεννήτορος,
Ι φωνῇ δι’ ἀγνωσίας καὶ ἀϐλειζιίας παιδευθῶσι μυστή- C
- ριον.
κε’. Περὶ¹ τοῦ θείου τούτου φωτός φησὶν 6 μέγας
Γρηγόριος 6 Θεολόγοῂ Φῶς ὴ παραδειχθεῖσα θεότης
ἐπὶ τοῦ ὅρους τοῖς μαθηταῖς μικροῦ στερροτέρα καὶ
byw; υ καὶ αὖθις, Ἥξει μὲν ὡς ό ἐμὸς Λόγος, τοι-
οῦτος δὲ, οἷος ῶφθη τοῖς μαθηταῖς παρεδείχθη,
ὑπεριικώσης τδ σαρκίον τῆς θεότητος.
κζ’. ὐ δὲ άγιος Μάξιμος, Τοῦτό ἐστι, φησὶ, τὸ
τοῦ Θεοῦ Εὐαγγέλιον, πρεσϐεία Θεοῦ καὶ παράκλη-
σις πρ’ς ἀνθρώπους δι’ Υίοῦ σαρκωθέντος, καὶ τῆς
πρὸς τὸν Πατέρα καταλλαγῆς μισθὸν δωρουμένου
τοῖς πειθομένοις αὐτῷ τὴν ἀγένητον θέωσιν· ἀγέ-
νητον δδ λέγω θέωσιν τὴν κατ’ εἶδος ἐνυπόστατον
ἐλλαμψιν, ητις οὐκ ἔχει γένεσιν, ἀλλ’ ἀνεπινόητον D
εν τοῖς ἀξίοις φανέρωσιν.
κζ’. Καὶ αὖθις, Οὐ πᾶσιν ἀεὶ μετά δόξης, φησὶν,
6 Κύριος ἐπιφαίνεται τοῖς παρ’ αὖτῷ ἱσταμένοις,
ἀλλὰ τοῖς μὲν εἰσαγομένοις ὲν δούλου μορφῇ παρα-
γίνεται, τοῖς δὲ δυναμένοις ἀκολουθῆσαι αὑτῴ ἐπὶ
τὸ ὑψηλὸν ἀναϐαίνοντι τῆς αὐτοῦ μεταμορφώσεως
ὅρος ὲν μορφῇ Θεοῦ ἐπιφαίνεται, ἐν ὑπῆρχε πρὸ
τοῦ τον κόσμον εἶναι.
κη’. Καὶ πάλιν ό αὐτὸς, Τὸ φῶς, φησὶ. τοῦ προσ-
ώπου Κυρίου, τὸ νικῆσαν τῆς ἀνθρωπίνης φᾶσεως
τὴν ἐνέργειαν, τὸν τρύπσν ὃιετύπου τοῖς μακαρίοις
ἀποστόλοις τῆς κατά ἀπόφασιν μυστικῆς θεολογίας,
καθ’ ἠν ἡ μακαρία καὶ ἀγία θεότης κατ’ οὐσίαν
ἐστὶν ὑπερὲῤῥητος καὶ ὑπερᾶγνωῖτος,κλὶ πάσης
ἐστε καθόλου τδ ἀγαθὸν, ἀλλ’ οὐχὶ ὅλον 6 τι ποτέ
ἐστιν, ἀλλ’ ὅσον καὶ ὅπως τοῖς μετέχουσιν ὡς ἔφι-
κτον χωρητὸν γίνεται. Καὶ τοῦτο δι’ ἄκραν ἀγα-
θότητα. ταῖς άπειροδὼροις ὲλλάμψεσιν ὀδιῦον ἐπὶ
πάντα καὶ προχεόμενον. Ἀπόδειξις δὲ τῶν λεγοο
μένων αὐτὸ ἂν είη τὸ μακάριον πάθος καὶ πολύυ-
μνητον, ὅπερ ἀπὶ τοῦ δρους πεπόνθασιν οί ἀπόστο-
λοι. ἸΙνίκα τὸ ἀπρόσιτον καὶ ἄχρονον φῶς τὴν ol-
κείαν σάρκα μεταμορφῶσαν, τῷ ὑπερϐάλλοντι τῆς
οἰκείας φωτοϐλυσίας ὑπερουσίω, ἐλάμπρυνεν, ὣ τοῦ
θαύματος ί κατ’ ἔκστασιν τελειοτάτην τῆς φύσεως ⁸
πίπτουσιν ὕπνῳ βαρεῖ, καὶ φόϐῳ κρατούμενοι, μύ- Β λα’. Ὀλον ἑκάστῳ παρὸν, καὶ ϐλον πανταχοῦ δν,
σαντες τὰς αἰσθήσεις, πᾶσαν νοερὲν κίνησιν καὶ ἀπαθῶς μεριζόμενον, καὶ ὁλοσχερῶς μετεχόμενον,
ἀντίληψιν παντελῶς ἑαυτῶν ἀποσπάσαντες. (ιῦτω κατὰ τὴν εἰκόνα τῆς ἡλιακῆς ἀκτῖνος, καὶ ἑκάστῳ
κατὰ τὸν θετον ἐκεῖνον καὶ ὑπέρφωτον καὶ ἀόρατον τῶν δεκτικῶν ὡς μόνῳ παρὸν, διαρκῆ τοῖς πᾶσι τὴν
γνόφον τῷ Θεῷ συνεγένοντο, τῷ μηδόλως όρᾷν, τὸ
ϐντως όρᾷν εἰσδεχόμενοι, καί τῷ πάσχειν ἀγνώ-
στως, τὴν καθ’ ὑπεροχὴν ἀγνωσίαν ποριζόμενοι, καὶ
τὴν πάσης νοερὶς ἐπιστασίας ὑψηλοτέραν ἐγρήγορ-
σιν ὕπνῳ μυσταγωγούμενοι ἔξω πάντων ἐγένοντο
τῶν ὁρωμένων τε καὶ νοουμένων, έτι δὲ καὶ ἑαυτῶν,
, ἶνα τὸ πάσης θεὼσεώς τε καὶ ἀφαιρέσεως ἐκϐεϐη-
κλις, καθ’ ὑπεροχὴν ὑπερούσιον, τῇ έκφάνσει τοῦ Λό ο
γου, καὶ τῇ ,ἐπισκιάσει τοῦ⁴ Πνεῦματος, καὶ τῇ ἀνω-
θεν ὲκ τῆς νεφέλης φερομένῃθτοῦ γεννήτορος,
Ι φωνῇ δι’ ἀγνωσίας καὶ ἀϐλειζιίας παιδευθῶσι μυστή- C
- ριον.
κε’. Περὶ¹ τοῦ θείου τούτου φωτός φησὶν 6 μέγας
Γρηγόριος 6 Θεολόγοῂ Φῶς ὴ παραδειχθεῖσα θεότης
ἐπὶ τοῦ ὅρους τοῖς μαθηταῖς μικροῦ στερροτέρα καὶ
byw; υ καὶ αὖθις, Ἥξει μὲν ὡς ό ἐμὸς Λόγος, τοι-
οῦτος δὲ, οἷος ῶφθη τοῖς μαθηταῖς παρεδείχθη,
ὑπεριικώσης τδ σαρκίον τῆς θεότητος.
κζ’. ὐ δὲ άγιος Μάξιμος, Τοῦτό ἐστι, φησὶ, τὸ
τοῦ Θεοῦ Εὐαγγέλιον, πρεσϐεία Θεοῦ καὶ παράκλη-
σις πρ’ς ἀνθρώπους δι’ Υίοῦ σαρκωθέντος, καὶ τῆς
πρὸς τὸν Πατέρα καταλλαγῆς μισθὸν δωρουμένου
τοῖς πειθομένοις αὐτῷ τὴν ἀγένητον θέωσιν· ἀγέ-
νητον δδ λέγω θέωσιν τὴν κατ’ εἶδος ἐνυπόστατον
ἐλλαμψιν, ητις οὐκ ἔχει γένεσιν, ἀλλ’ ἀνεπινόητον D
εν τοῖς ἀξίοις φανέρωσιν.
κζ’. Καὶ αὖθις, Οὐ πᾶσιν ἀεὶ μετά δόξης, φησὶν,
6 Κύριος ἐπιφαίνεται τοῖς παρ’ αὖτῷ ἱσταμένοις,
ἀλλὰ τοῖς μὲν εἰσαγομένοις ὲν δούλου μορφῇ παρα-
γίνεται, τοῖς δὲ δυναμένοις ἀκολουθῆσαι αὑτῴ ἐπὶ
τὸ ὑψηλὸν ἀναϐαίνοντι τῆς αὐτοῦ μεταμορφώσεως
ὅρος ὲν μορφῇ Θεοῦ ἐπιφαίνεται, ἐν ὑπῆρχε πρὸ
τοῦ τον κόσμον εἶναι.
κη’. Καὶ πάλιν ό αὐτὸς, Τὸ φῶς, φησὶ. τοῦ προσ-
ώπου Κυρίου, τὸ νικῆσαν τῆς ἀνθρωπίνης φᾶσεως
τὴν ἐνέργειαν, τὸν τρύπσν ὃιετύπου τοῖς μακαρίοις
ἀποστόλοις τῆς κατά ἀπόφασιν μυστικῆς θεολογίας,
καθ’ ἠν ἡ μακαρία καὶ ἀγία θεότης κατ’ οὐσίαν
ἐστὶν ὑπερὲῤῥητος καὶ ὑπερᾶγνωῖτος,κλὶ πάσης