PG 151, col. 729
χωρὶς ἁμαρτίας · πρὸ ίιῖὼνων μὲν ἐκ ’τοῦ⁴ Πατρός Α τέλος ἀειφυγίαν καταδικασθεὶς, μσρτυρικδν γενναίως
τῶν ἡμερῶν τὸν αὐτὸν δι’ ἡμᾶςκαὶ διὰ ἓὴνηὶμε- καὶ προφερόντων τῷ Θεσσαλονίκης θεὸτήτα Μ-
’“τέραν σωτηρίαν, ἐκ Πνεύματος ἁγίου καὶ Μαρίας γνρντι τὴν Θείαν’ ὲνέξογὲιαν, ἀνεγνώσθησαν ῥήσεις
τῆς Παρθένου, τῆς κύρι’ως καὶ κατὰ ἀλήθειαν ταῖν ἁγίων. τοῦ μὶν μετωου Βασιλείου, ἐν οἷς πρδς
θεοτόκου κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα· ἕνα κέεζῖ τόν libamiva τὸν ίατρδν γράφει, υύκ οἴδα ὅπως ἐπὶ
αὑτὸν Χριστὸν. flor, Κύι.ιιον,“Μονογενῆ. ὲν δύο τὴν τῆς φύσεως ἔνδειξιν τὴν προσηγορΙιιν τῆς
φύσεσιν, ἀσυγχύτως. ἀτρέπτως , ἀχωρίστως. Θεότητος φέρουσιν οι πάντα κατασκευᾶζοντες, ·
ἁϐιαιρέτωῤ γνωριζόμενον, οὐδαμοῦ τῆς τῶν φύ- ,ὥσπερ οὐκ ἀκηκοότες παρὰ τῆς Γραφῆς ὅτι χει-
σέων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διὰ τὴν ἕνωσιν · σω- ροτονητὴ φύσις οὐ γίνεται (9). Μωσῆς δὲ τῶν
ζομένης δὲ μᾷλλον τῆς ἰδιότητος ἑκατέρας φά·- Λιτυπτίων ἐχειροτονήθη θεὸς. οὕτω πρὸς αὐτὸν
«suo, xal εις ἐν πρόσωπον καὶ μίαν ὑπόστασιν εἰπόντος τοῦ χρηματίζοντος. Ὅτι θεόν σε δέδωκα θ
συντρρχούσης · οὐκ εις δύο πρόσωπα μεριζόμενον τῷ Φαραώ. Οὐκοῦν ἐξουσίας τινος εἴτε ἐποπτι-
ἣ διαιροιξμενον. ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὑτὸν Υιύν κῆς εἴτε ἐνεργητικῆς ,ἔνδειξιν ἠ προσηγορία
ιιονογονῆξ θεὸν Λόγον, Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν, η ερςλξμτι,⁵ Ἠιδὲ θεία φύσις ἓν πᾶσι τοῖς ἐπινοουμέ-”
κιιθάπερ ἅνω οἱ προφῆται περὶ αὑτοῦ, καὶ αὐτιις ’³ νοις ὀνόμασι, καθό ἐστι. μένει ἀσήμαντος, ὡς ὁ
- ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστὸς ἐξεπαίδευσε.·καὶ τῶν ἡμέτερος λόγος.
· ἁγίων Πατὲρων ἡμῶν ἐξεπαίδευσε Σύμϐολον· καὶ ’1⁸οὗ δὲ Nam]; ἐν τῷ περῖ Θεότητος Υίοῦ καὶ 11νεῦ-
δύο φυσικὰς θελήσῃς ἤτοι θελήματα ἐν αὐτῷ, ματος λὲγοντος. Φασὶν οι Πνευματοιιᾴχοι φύσεως
καὶ δῠὺο φιοσῖίιὰς ἐνεργίείας ἀδιαιρέτως. ἀτρέπτιιέξξ ⁴οἶνοίσνηὶιοιντνιιιὴν τὴν Θεότητα. δέ φαμεν
ἀμερίστως, ἀσυγχύτους, κατὰ τὴν τῶν ἁγίων δι· ὅτι ὄνομα σημαντικὸν ἡ θεία φύσις ἣ οὐκ ἔχει, ἑῇ
Baduuini“ . ὡσαύτως κηρύττωμενο καὶ δύο μὲν ’ἡμῖν οὐκ ἔχει’ ἀλλ’ εί τικαι λέγεται εἶτε παρὰ τῆς
φυσικὰ θελήματα. οὐχ ὑπεναντία, (νὴ γένοιτο, ἀνθρωπίνης συνηθείαξ, εἴτε παρὰ τῆς θείας
καθὼς οι ἀσεϐεῖς ἔφησαν αἱρετικο), ἀλλ’ ἐπόμε· 1 φαεινῆς, τῶν περὶ αὐτὴν ἀποσημανθέντων ἐστι
,νον τὸ ἀνθρώπινον αὐτοῦ θέλημα, καὶ μὴ ἀντι· τι. Αὑτιρ ὃέ ὴ θεία φύσις ἅφραστός τε καὶ
πῖπτον. ἢ ἀντιπαλαῖον· μᾶλλον μὲν οὖν sm!
ὑποτασσόμενον τῷ θείῳ αὑτοῦ καὶ xui-00824.?-
θελ dmin.
Τούτων δὲ ἀναγνωσθέντων, κωφοῖς ὲοῖκεσπν οἱ τῆς
cupidam; προϊστάμενοι, ἓν καὶ πᾶντη ἀδιάφορον C ὀρατικῆς ἐνεργείας τὴν σημασίαν ἔχει. Συμϐου-
βοῶντες καὶ διατεινόμεναι τὴν· Θείαν τε καὶ dictum?
οὐσίαν. καὶ τὴν θείαν καὶ fixus-ww ταὺτής ἐνέργειαν ο
προφέροντες ναὶ ῥητὰ. ὧν τδ- μὲν τοῦ Θείου καὶ
ὀμολογητοῦ Μάξίμουζ τὸ δὲ τοῦ ἓν ἁγίοις ὁμοὶηκ
γητοῦ Θεοδώρουτοῦ Γριυττοῖρ⁹ διαστρέφοντες καὶ 7:1-
ριρμηνεύοντες ταῦτα πρὸς τὴν οἰκείαν δυσσέϐειαν.
Πῶς γὰρ ἂν ὁ θεῖος Μάξιμος τῇ τοῦ Θεοῦ ἐνεργείᾳ.
πολεμεῖν ἔμελλεν (8); ὃς γε ὑπὲρ τῶν ὲν Χριστῷ δύο
“spread”; τῆς τε θείας δηλαδὴ καὶ τῆς ἀνθρωπίνης,
δρόμους μὲν ἠλάθη τοσούτους, γλῶτταν δὲ τὴν 02'}— ἐνέργειαν. Οὐδὲν δὲ τῶν mulir ¹ιέδνέριιρεια, ἀλλὰ
φθόγγον ἐκείνην fama} ται, χεῖρα δὲ ἐκκέκοπται, καὶ μᾶλλον ἐνεργοῦν ἕκαστον αὐτῶν.
(8) Suppl-essm auctoritates qua: Palamilarum D προάη
nugas omnes poscent elidere.
(9)7 ὀτι χειροτονητὴ φύσις οὐ γίνεται. Apud
Basilina), χειροτονὲο. φύσιξ οὐ γίνεται, ubi interpr.
Οτιίξηαιξο ῥοὴ «litigium. Qnécl mihi non), placiti;
moliug' Lau'rem. εἱριιοηος Λέιριιιῑίϐηες. Νδίδδ. cui
pel-inde tractatus ille tribuitur : Quodvnauim mm
ιίιρσίαεηι-οιιιιὶιὶοηὶε, ιιι οοηεείιιιξέειξςὶ el deiignari
poni}. Malim ego χειροτονίᾳ. in clmnlfi-asu. Nfitura
ηοιιίῖιεξεςιὶυιιιῗριίῃηιςὶ creatique, qua: per suffragia
est; factilie nimirm‘uel institutione Sen (lesignélinhc,
sed ipsa pascitur vel ιδ s‘e ρει, el. quasi fundamen-
ιιιιῃ τοίίιυιυτιιηις quod nobis in Dm ignotum, nec
nisi ex efl‘u-clibus ιιόιιιὶηειιυτ, lllm etiam cum D.-mn
glicimus. Ut oniln aumnr est (ἶνες. Nyss. ad Λοιςν
bium, vox illa, τὴν ὲ "wrath-1 ml (δεπξεκὴν ἧιινπιμιν
ξοιιαι, tim inspectatricem rt ηιθυταυ-ἱερου, ἥνπερ δὴ
θεότητα λέγομεν ο quam Dcilalem ultimm. 'Neé
Iliter ejus frater hic, nempe anil. Ἷέξοασίας
τινὸς sats. ἑποπτικῆς εἴτε ὲνεργητεκῆς ἔνδειξιν ἡ
τῶν ἡμερῶν τὸν αὐτὸν δι’ ἡμᾶςκαὶ διὰ ἓὴνηὶμε- καὶ προφερόντων τῷ Θεσσαλονίκης θεὸτήτα Μ-
’“τέραν σωτηρίαν, ἐκ Πνεύματος ἁγίου καὶ Μαρίας γνρντι τὴν Θείαν’ ὲνέξογὲιαν, ἀνεγνώσθησαν ῥήσεις
τῆς Παρθένου, τῆς κύρι’ως καὶ κατὰ ἀλήθειαν ταῖν ἁγίων. τοῦ μὶν μετωου Βασιλείου, ἐν οἷς πρδς
θεοτόκου κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα· ἕνα κέεζῖ τόν libamiva τὸν ίατρδν γράφει, υύκ οἴδα ὅπως ἐπὶ
αὑτὸν Χριστὸν. flor, Κύι.ιιον,“Μονογενῆ. ὲν δύο τὴν τῆς φύσεως ἔνδειξιν τὴν προσηγορΙιιν τῆς
φύσεσιν, ἀσυγχύτως. ἀτρέπτως , ἀχωρίστως. Θεότητος φέρουσιν οι πάντα κατασκευᾶζοντες, ·
ἁϐιαιρέτωῤ γνωριζόμενον, οὐδαμοῦ τῆς τῶν φύ- ,ὥσπερ οὐκ ἀκηκοότες παρὰ τῆς Γραφῆς ὅτι χει-
σέων διαφορᾶς ἀνῃρημένης διὰ τὴν ἕνωσιν · σω- ροτονητὴ φύσις οὐ γίνεται (9). Μωσῆς δὲ τῶν
ζομένης δὲ μᾷλλον τῆς ἰδιότητος ἑκατέρας φά·- Λιτυπτίων ἐχειροτονήθη θεὸς. οὕτω πρὸς αὐτὸν
«suo, xal εις ἐν πρόσωπον καὶ μίαν ὑπόστασιν εἰπόντος τοῦ χρηματίζοντος. Ὅτι θεόν σε δέδωκα θ
συντρρχούσης · οὐκ εις δύο πρόσωπα μεριζόμενον τῷ Φαραώ. Οὐκοῦν ἐξουσίας τινος εἴτε ἐποπτι-
ἣ διαιροιξμενον. ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὑτὸν Υιύν κῆς εἴτε ἐνεργητικῆς ,ἔνδειξιν ἠ προσηγορία
ιιονογονῆξ θεὸν Λόγον, Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν, η ερςλξμτι,⁵ Ἠιδὲ θεία φύσις ἓν πᾶσι τοῖς ἐπινοουμέ-”
κιιθάπερ ἅνω οἱ προφῆται περὶ αὑτοῦ, καὶ αὐτιις ’³ νοις ὀνόμασι, καθό ἐστι. μένει ἀσήμαντος, ὡς ὁ
- ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστὸς ἐξεπαίδευσε.·καὶ τῶν ἡμέτερος λόγος.
· ἁγίων Πατὲρων ἡμῶν ἐξεπαίδευσε Σύμϐολον· καὶ ’1⁸οὗ δὲ Nam]; ἐν τῷ περῖ Θεότητος Υίοῦ καὶ 11νεῦ-
δύο φυσικὰς θελήσῃς ἤτοι θελήματα ἐν αὐτῷ, ματος λὲγοντος. Φασὶν οι Πνευματοιιᾴχοι φύσεως
καὶ δῠὺο φιοσῖίιὰς ἐνεργίείας ἀδιαιρέτως. ἀτρέπτιιέξξ ⁴οἶνοίσνηὶιοιντνιιιὴν τὴν Θεότητα. δέ φαμεν
ἀμερίστως, ἀσυγχύτους, κατὰ τὴν τῶν ἁγίων δι· ὅτι ὄνομα σημαντικὸν ἡ θεία φύσις ἣ οὐκ ἔχει, ἑῇ
Baduuini“ . ὡσαύτως κηρύττωμενο καὶ δύο μὲν ’ἡμῖν οὐκ ἔχει’ ἀλλ’ εί τικαι λέγεται εἶτε παρὰ τῆς
φυσικὰ θελήματα. οὐχ ὑπεναντία, (νὴ γένοιτο, ἀνθρωπίνης συνηθείαξ, εἴτε παρὰ τῆς θείας
καθὼς οι ἀσεϐεῖς ἔφησαν αἱρετικο), ἀλλ’ ἐπόμε· 1 φαεινῆς, τῶν περὶ αὐτὴν ἀποσημανθέντων ἐστι
,νον τὸ ἀνθρώπινον αὐτοῦ θέλημα, καὶ μὴ ἀντι· τι. Αὑτιρ ὃέ ὴ θεία φύσις ἅφραστός τε καὶ
πῖπτον. ἢ ἀντιπαλαῖον· μᾶλλον μὲν οὖν sm!
ὑποτασσόμενον τῷ θείῳ αὑτοῦ καὶ xui-00824.?-
θελ dmin.
Τούτων δὲ ἀναγνωσθέντων, κωφοῖς ὲοῖκεσπν οἱ τῆς
cupidam; προϊστάμενοι, ἓν καὶ πᾶντη ἀδιάφορον C ὀρατικῆς ἐνεργείας τὴν σημασίαν ἔχει. Συμϐου-
βοῶντες καὶ διατεινόμεναι τὴν· Θείαν τε καὶ dictum?
οὐσίαν. καὶ τὴν θείαν καὶ fixus-ww ταὺτής ἐνέργειαν ο
προφέροντες ναὶ ῥητὰ. ὧν τδ- μὲν τοῦ Θείου καὶ
ὀμολογητοῦ Μάξίμουζ τὸ δὲ τοῦ ἓν ἁγίοις ὁμοὶηκ
γητοῦ Θεοδώρουτοῦ Γριυττοῖρ⁹ διαστρέφοντες καὶ 7:1-
ριρμηνεύοντες ταῦτα πρὸς τὴν οἰκείαν δυσσέϐειαν.
Πῶς γὰρ ἂν ὁ θεῖος Μάξιμος τῇ τοῦ Θεοῦ ἐνεργείᾳ.
πολεμεῖν ἔμελλεν (8); ὃς γε ὑπὲρ τῶν ὲν Χριστῷ δύο
“spread”; τῆς τε θείας δηλαδὴ καὶ τῆς ἀνθρωπίνης,
δρόμους μὲν ἠλάθη τοσούτους, γλῶτταν δὲ τὴν 02'}— ἐνέργειαν. Οὐδὲν δὲ τῶν mulir ¹ιέδνέριιρεια, ἀλλὰ
φθόγγον ἐκείνην fama} ται, χεῖρα δὲ ἐκκέκοπται, καὶ μᾶλλον ἐνεργοῦν ἕκαστον αὐτῶν.
(8) Suppl-essm auctoritates qua: Palamilarum D προάη
nugas omnes poscent elidere.
(9)7 ὀτι χειροτονητὴ φύσις οὐ γίνεται. Apud
Basilina), χειροτονὲο. φύσιξ οὐ γίνεται, ubi interpr.
Οτιίξηαιξο ῥοὴ «litigium. Qnécl mihi non), placiti;
moliug' Lau'rem. εἱριιοηος Λέιριιιῑίϐηες. Νδίδδ. cui
pel-inde tractatus ille tribuitur : Quodvnauim mm
ιίιρσίαεηι-οιιιιὶιὶοηὶε, ιιι οοηεείιιιξέειξςὶ el deiignari
poni}. Malim ego χειροτονίᾳ. in clmnlfi-asu. Nfitura
ηοιιίῖιεξεςιὶυιιιῗριίῃηιςὶ creatique, qua: per suffragia
est; factilie nimirm‘uel institutione Sen (lesignélinhc,
sed ipsa pascitur vel ιδ s‘e ρει, el. quasi fundamen-
ιιιιῃ τοίίιυιυτιιηις quod nobis in Dm ignotum, nec
nisi ex efl‘u-clibus ιιόιιιὶηειιυτ, lllm etiam cum D.-mn
glicimus. Ut oniln aumnr est (ἶνες. Nyss. ad Λοιςν
bium, vox illa, τὴν ὲ "wrath-1 ml (δεπξεκὴν ἧιινπιμιν
ξοιιαι, tim inspectatricem rt ηιθυταυ-ἱερου, ἥνπερ δὴ
θεότητα λέγομεν ο quam Dcilalem ultimm. 'Neé
Iliter ejus frater hic, nempe anil. Ἷέξοασίας
τινὸς sats. ἑποπτικῆς εἴτε ὲνεργητεκῆς ἔνδειξιν ἡ